บทที่​206 คนที่จะช่วยสั่งสอนนาย

บทที่​206 คนที่จะช่วยสั่งสอนนาย

หลินหยางเล่นกับลูกแก้วในมือของเขา เขาอยากจะผ่าหัวของคนพวกนี้ออกมาดูจริงๆว่ามีสมองอยู่ข้างในหรือไม่

"ผมรู้ว่าเหลยหยุนไปแล้ว พวกคุณเป็นแก๊งเก่าจึงต้องออกมาเคลื่อนไหว เดิมทีพวกคุณก็อายุมากกันแล้ว ผมจะถือว่าไม่มีเรื่องในวันนี้เกิดขึ้น ฉันจะบอกไว้เลยนะ ผมเป็นคนไล่เหลยหยุน ไปจากที่นี่เอง ถึงตอนนี้เขาจะใจกล้ามากแค่ไหน เขาก็ไม่กล้ากลับมาที่เจียงหลิงพวกคุณอยากจะเดินตามรอยเท้าของเขาหรือเปล่าหลินหยางถาม

ชายชรากลุ่มนี้ส่ายหัวอย่างรวดเร็ว หากพวกเขารู้ความจริงในเรื่องนี้พวกเขาคงไม่ไปหาหลินหยาง แต่คว้าตัวนักข่าวคนนั้นมารุมทำร้ายให้เข็ด โทษฐานที่ทำให้พวกเราต้องมาเดือดร้อนแบบนี้

หลินหยางพูดเสียงดังกับพวกเขา "สองเรื่องที่ผมจะพูดต่อไปนี้ ถ้าทำมันผมจะยกโทษให้ ก่อนอื่นหาตัวนักข่าวคนนั้นให้เจอ ผมรู้ว่าพวกคุณเองก็อยากจัดการคนที่เขาทำให้พวกคุณเป็นแบบนี้เหมือนกัน ประการที่สองนักเลงน้อยใหญ่ในเมืองเริ่มหยิ่งผยองมากขึ้นเรื่อย ๆ ช่วงนี้และยังมีคนที่กล้าอาละวาดในย่านใจกลางเมือง ถ้าหากพวกคุณควบคุมคนไม่ไหว บทลงโทษของพวกคุณก็ไม่ใช่หมัดแล้ว "

ทั้งกลุ่มมองหน้ากันไปมา ตอนนี้ถือเป็นโอกาสที่พวกเขาจะได้โต้กลับแล้ว พวกเขาจึงรีบพยักหน้าทันที หลินหยางบรรลุวัตถุประสงค์ในการมาของวันนี้แล้ว การจัดการความวุ่นวายในเมืองเมืองเจียงหลิง อีกทั้งนังสามารถจัดการผู้อยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้ได้

หลินหยางขับรถแลนด์โรเวอร์จากไป บรรดาอันธพาลรีบหลบทางให้เขา

“เถ่หนิว… นายแก่จนเลอะเลือนไปแล้วหรือไง ครั้งนี้พวกเราโดนนักข่าวนั่นหลอกจนอ่วม เขาไม่ได้บอกว่าตัวเองเป็นคนของตระกูลจ้าวจากยันจิงหรือไง จนถึงตอนนี้เงาของคนตระกูลจ้าวก็ไม่เห็นสักคน แล้วนังทำให้คนที่สามารถไล่เหลยหยุนออกไปจากเมืองอีก นายบอกมาสิ ว่าพวกเราทำบ้าอะไรกันอยู่ เร็วเข้า รีบไปจับนักข่าวคนนั้นมา”ชายชรารีบช่วยกันวางแผน

ในที่สุดกลุ่มอันธพาลที่รอดจากความตายก็เข้าใจสิ่งที่ต้องทำ ก่อนหน้านี้พวกเขาคิดว่าพวกเขาจะสามารถกลับมาครองเมืองได้อย่างภาคภูมิใจ แต่ตอนนี้พวกเขารู้แล้วว่ามันยากแค่ไหน

กลุ่มอันธพาลกลุ่มนี้ไม่มีความสามารถอื่น ๆ แต่การค้นหาผู้คนและสร้างปัญหายังคงมีอยู่เล็กน้อย ในไม่ช้าพวกเขาก็พบนักข่าว เมืองยันจิง เขาถูกลากออกจากโรงแรมเล็ก ๆ โดยสวมหมวกคลุมศีรษะยัดเขาลงในรถมินิแวนและพาเขาไป

รถตู้ตรงไปที่ เซียนเฉ่าเก๋อ หลินหยางได้รับข่าวและกำลังรออยู่ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน

อันธพาลสองสามคนกระโดดลงจากรถและดึงชายคนนั้นออกมา แล้วพูดว่า "บอสให้เราพาชายคนนั้นมาส่งให้ครับ"

"ดีมาก กลับไปบอก เถ่หนิวจำสิ่งที่ฉันพูดไว้ด้วย" หลินหยางพูด

คนร้ายพยักหน้าและตอบว่าครับ จากนั้นก็ขับรถออกไปในรถตู้

หลินหยางดึงหมวกทิ้ง จนเห็นนักข่าวคนนั้น เขามองไปที่หลินหยางด้วยจมูกที่บวมและใบหน้าที่น่ากลัวและพูดอย่างสั่น ๆ : "คุณ ... จ้างคนมาแก้แค้นผม!"

"แก้แค้นคุณ ทำไมคุณไม่เอากระจกมาส่องดูคุณบอกฉันว่าคุณเป็นใครจากตระกูลจ้าว เป็นแค่สุนัขที่พวกเขาเลี้ยงมากกว่า" หลินหยางหัวเราะเยาะ

คำพูดทำให้ใบหน้าของเขาแดงและเขาก็หายใจไม่ออกในความเงียบ

หลินหยางหยิบข้อมูลออกมาจากกระเป๋าเสื้อและอ่าน: "จ้าวเฉิงกวาง นักข่าวจาก สำนักพิมพ์ยันจิง อายุสามสิบสองปีในปีนี้ลูกพี่ลูกน้องของจ้าวเจียหยวน ทั้งหมดนี้ไม่ผิดมั้ง ไหนบอกมาสิ ไอ้เหี้ยคนไหนของตระกูลจ้าวที่ให้คุณมาหาเรื่องผม เจ้าสามจ้าวเหรอเขาน่าจะยังโคม่าอยู่ในโรงพยาบาล! เจ้ารองจ้าว?

จ้าวเฉิงกวางมองไปที่หลินหยาง ด้วยความประหลาดใจที่เขารู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

“ อย่าแปลกใจ เรื่องที่ผมรู้ยังมีอีกเยอะ คุณยังมีชีวิตอยู่ขอบคุณผม! มิฉะนั้นคุณจะตกอยู่ในเงื้อมมือของพวกอันธพาลเหล่านั้นแล้วคุณจะจมคุณลงไปในเสาคอนกรีตและขึ้นมาไม่ได้อีกเลย มันช่างน่าสมเพชรู้ไหม” หลินหยางหัวเราะเมื่อพูดถึงตรงนี้

จ้าวเฉิงกวางเชิดหน้าขึ้นแล้วพูดว่า: "อย่าคิดว่าคุณจะทำให้ผมกลัวได้ คุณสามารถฆ่าผมก็เอาเลย ไม่งั้นคุณก็รอการแก้แค้นได้เลย"

“ถ้าคุณพูดถึงขนาดนี้ผมคงรู้สึกแย่ถ้าทำให้คุณตาย แต่ก็ดีเหมือนกัน ก่อนหน้านี้ผมเคยบอกแล้วว่าจะสั่งสอนให้คุณเป็นคน ดูท่าคงต้องสั่งสอนให้คุณที่เป็นคน” หลินหยางพูด

ทันใดนั้นจ้าวเฉิงกวางรู้สึกเย็นที่ผิวหนังของเขาจากนั้นพบว่าหลินหยางได้นำเข็มจำนวนมากออกมาและแทงเข้าไปในร่างกายของเขา

“ อย่าขยับ เพราะยิ่งคุณเคลื่อนไหวมากเท่าไหร่ หัวใจของคุณก็จะเต้นเร็วขึ้น และเลือดก็ยิ่งไหลเร็วเท่านั้น! ตอนนี้คุณรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างแหวกว่ายอยู่ในร่างกายของคุณหรือเปล่า ดูที่แขนของคุณสิ!” หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

จ้าวเฉิงกวางรีบดึงแขนเสื้อขึ้น และตามที่คาดไว้เส้นลมปราณของเขาก็นูนออกมาและดูเหมือนว่ามีบางอย่างเคลื่อนไหวอย่างช้าๆ

หลินหยางชี้ไปที่แขนของเขาและพูดว่า "ก่อนหน้านี้ผมลองฝังเข็มให้คนอื่นหนึ่งเข็ม แต่วันนี้คุณมีส่วนลดพิเศษผมฝังเข้าไปหกเข็ม พวกนี้จะไหลช้าๆ อย่าตื่นเต้น เพราะแบบนี้มันจะไหลเร็วขึ้น ถ้ามันบังเอิญเข้าไปในอวัยวะภายในสมองของคุณ! เข็มนี้แตกต่างจากเข็มธรรมดามันทำมาจากโปรตีน เมื่อเข้าสู่อวัยวะภายในก็จะดูดซึมน้ำย่อยของคุณ ถึงตอนนั้นคุณก็จะเห็นเลือดไหลออกมาจากทุกที่ในร่างกาย "

เสียงของหลินหยางไม่ได้ดัง แต่มันเข้ามาในสมองของจ้าวเฉิงกวางอย่างชัดเจน และคำพูดนี้น่ากลัวพร้อมภาพความรู้สึกทำให้เขาสั่นเหมือนเสียงเวทมนต์

หลินหยางมองไปที่นาฬิกาของเขาแล้วพูดว่า "คุณเหลือเวลาอีกยี่สิบนาที บอกผมมาว่าตระกูลจ้าว คนที่สั่งให้คุณทำเรื่องพวกนี้คือใคร ถ้าคุณยอมบอก ผมก็จะดึงเข็มออก”

หลินหยางได้ลองใช้กลอุบายนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีใครกล้าล้อเล่นกับชีวิตของตัวเองและ จ้าวเฉิงกวางก็ไม่กล้าด้วยซ้ำ เดิมทีเขาเป็นญาติห่าง ๆ ของตระกูลจ้าวซึ่งเป็นคนธรรมดา ที่พยายามยึดติดกับตระกูลจ้าว จ้าวเฉิงกวางตื่นตระหนกและทำให้พวกเขาทั้งหมดสับสน

คนที่อยู่เบื้องหลังเขาคือลูกชายคนโตของตระกูลจ้าวซึ่งเป็นอัมพาตไปแล้ว เขาต้องการที่จะแก้แค้นกลับ หลังจากเห็นเรื่องกับน้องชายทั้งสองของเขา แต่เนื่องจากตระกูล​เซินถูปฏิเสธที่จะให้ความช่วยเหลือใด ๆ พวกเขาจึงไม่กล้าที่จะรุกราน ไป๋เซียนเฉ่าเขาตัดสินใจตามหา จ้าวเฉิงกวางและบอกให้เขามาที่ เมืองจินหลิงเพื่อสร้างปัญหาให้กับหลินหยาง และในขณะเดียวกันก็ทำให้สิ่งต่างๆถูกปกปิดและร้ายกาจมากขึ้น

“ ไม่มีใครแล้วเหรอ?” หลินหยางถามอย่างสงสัย

"ไม่ ... ไม่มีใครอื่นจริงๆ!" จ้าวเฉิงกวางพูดเสียงสั่น

ผู้ชายคนนี้ไม่ควรหลอกเขาเลย หลินหยางพูดอย่างเย็นชา: "ช่างกล้าอะไรเช่นนี้ เขากล้าเรียกนักข่าวอย่างคุณมาทำให้ฉันจะปล่อยให้คุณกลับไป บอกตระกูลจ้าว ไม่ว่าพวกเขาจะมีอำนาจแค่ไหนในเมืองยันจิง มีอะไรก็มาสู้กันตรงๆ ลูกชายทั้งสามของตระกูลจ้าวขี้ขลาดกันถึงขนาดนี้เลยเหรอ!”

หลังจากตบจ้าวเฉิงกวาง สองครั้ง เข็มทั้งหกเล่มก็พ่นออกมาพร้อมกันทำให้เหลือรูเล็ก ๆ สองสามรู