บทที่157 มนต์เสน่ห์ของแพทย์แผนจีน

บทที่157 มนต์เสน่ห์ของแพทย์แผนจีน

พอเห็นหัวฉีจงใจเอ่ยถึงนักศึกษาคนที่สามของเทคนิคการแพทย์ หลินหยางรู้สึกอ่อนใจ เดิมทีคิดว่าอยากจะออกฉากอย่างเงียบๆ คิดไม่ถึงว่าจังหวะผลักดัน สองคนที่ออกไปก่อนหน้าแสดงไว้ดีมาก ทุกคนต่างก็ตั้งความหวังพุ่งสายตามาทางเขา

หลินหยางรู้สึกประหม่าเล็กน้อยกับเวทีนี้ เขาสูดลมหายใจลึกๆแล้วก้าวขึ้นเวทีไป

“เอ๋！น้องเซียว！”หยังวั่นเฉียนผู้ที่เดิมทีมีความสนใจเล็กน้อย ลุกขึ้นยืนด้วยความแปลกใจ

เขาแสดงอาการเหมือนเจอเพื่อนเก่า หัวฉีแววตาเป็นประกายด้วยความประหลาดใจ

“ว่าไง วั่นเฉียน คุณรู้จักพ่อหนุ่มนี่หรือ”นายท่านหัวถามขึ้น

“เคยแลกเปลี่ยนความรู้กันครั้งหนึ่งครับ ฝีมือการแพทย์ของน้องเซียว นับว่าเป็นบุคคลมหัศจรรย์ของวงการแพทย์แผนจีนเลยทีเดียว และสิ่งที่หาได้ยากไปกว่านั้น จรรยาบรรณแพทย์ของน้องเซียว ผมนี่เทียบไม่ติดเลย”หยังวั่นเฉียนมองดูหลินหยางอย่างเหม่อลอยพูดขึ้น

“อ๋อ เก่งกาจขนาดนั้นเลยหรือ ก่อนหน้าคุณพูดมาตลอด ว่าแพทย์แผนจีนต้องอาศัยประสบการณ์ ทำไมถึงได้ชมเด็กน้อยไม่ขาดปากล่ะ”หัวฉีถามขึ้นอย่างสนอกสนใจ

“ก่อนหน้าก็คิดแบบนั้นครับ แต่พอมาเจอน้องเซียว ความคิดก็เปลี่ยน เหนือฟ้ายังมีฟ้าจริงๆ ตัดสินคนจากภายนอกไม่ได้ครับ”หยังวั่นเฉียนอุทานต่อ

เห็นหยังวั่นเฉียนอดอุทานออกมาไม่ได้ หัวฉีรู้สึกสนใจมากยิ่งขึ้น เขาเขย่าแขนสหาย “วั่นเฉียน รีบเล่าให้ฟังทีตกลงเป็นยังไงกันแน่”

“คุณลองฟังเนื้อหาที่หนุ่มน้อยบรรยายก่อนเถอะครับ ฟังจบแล้วจะเข้าใจฝีมือทางการแพทย์ของเขา และจะรู้จักเขามากยิ่งขึ้น”หยังวั่นเฉียนชี้ไปที่หลินหยางที่กำลังจะเตรียมตัวขึ้นพูด

หลินหยางกวาดตามองไปรอบหนึ่ง แล้วตัดสินใจหยุดสายตาไปที่กรรมการหยังวั่นเฉียน เขายิ้มให้หยังวั่นเฉียน หยังวั่นเฉียนพยักหน้าให้เล็กน้อย

ทักทายช่วงสั้นๆ หลินหยางพูดเสียงเรียบ“ผมมาจากมหาวิทยาลัยการแพทย์เจียงหลิง ชื่อหลินหยาง เป็นนักศึกษาแพทย์แผนจีนครับ เนื้อหาที่ผมพูดในวันนี้ เป็นความรู้ของศาสตร์แพทย์แผนจีน แต่เนื้อหาของผมเรียบง่ายมาก ก็คือ อายุวัฒนะทางการแพทย์แผนจีน”

“ระดับชีวิตของผู้คนในยุคปัจจุบันสูงขึ้นเรื่อยๆ การวิ่งเข้าหาเรื่องสุขภาพก็สูงขึ้นเรื่อยๆ แต่ว่าทัศนะด้านอายุวัฒนะในแพทย์แผนจีน หลายคนยังคลุมเครือกับมัน ตอนนี้ผมจะมาบอกเรื่องการรักษาสุขภาพด้วยศาสตร์ของแพทย์แผนจีน นับแต่สมัยโบราณ การรักษาสุขภาพด้วยแพทย์แผนจีนก็ได้ถือกำเนิดขึ้น คนยุคโบราณเปรียบเทียบร่างกายของมนุษย์เข้ากับจักรวาล โดยแบ่งออกเป็นหยินและหยาง ความสมดุลของหลินหยาง จึงจะรักษาสุขภาพของมนุษย์ไว้ได้ ส่วนวิธีการรักษาความสมดุลของหลินหยางนั้น ก็เป็นพื้นฐานการเข้าถึงสุขภาพที่ดี”

“เมื่อหลินหยางสมดุลก็ใช่ว่าสุขภาพจะแข็งแรงเสมอไป ยังต้องรักษาพลังลมปราณของหลินหยางให้เพียงพอด้วย ต่อไปผมจะบรรยายถึงการเข้าถึงการรักษาสุขภาพโดยแพทย์แผนจีน……”

หลินหยางบรรยายลักษณะเด่นของศาสตร์แพทย์แผนจีนออกมาอย่างไม่ขาดสาย แม้ว่าผู้ฟังจะไม่ค่อยเข้าใจถึงศาสตร์แพทย์แผนจีนนัก แต่ทุกคนต่างเป็นมือหนึ่งของวงการแพทย์ สิ่งที่หลินหยางพูดพวกเขาพอรู้อยู่แก่ใจบ้าง เรื่องที่หลินหยางพูดน่าสนใจมาก แม้ว่าสิ่งที่คนจำนวนมากศึกษาจะเป็นศาสตร์แพทย์แผนตะวันตก ต่างก็อดอุทานออกมาไม่ได้เช่นกัน สิ่งที่หลินหยางบรรยาย ในขณะที่พวกเขารู้สึกว่ามหัศจรรย์ พวกเขาก็รู้สึกว่าถูกต้องที่สุด

หลังจากที่บรรยายไปสิบนาที หลินหยางจึงเพิ่มมาอีกคำหนึ่ง“ศาสตร์แพทย์แผนจีนก็เข้ามาด้วยความสมดุลของหลินหยางด้วยประการฉะนี้ จากนั้นจึงทำการรักษาให้คนไข้ พูดโดยรวมคือ ขอแค่เป็นอาการป่วย แพทย์แผนจีนรักษาได้หมด ศาสตร์แพทย์แผนจีนเป็นมรดกล้ำค่าของประเทศจีน เป็นมรดกที่สิบทอดมาจากโบราณกาล ถ้าสูญหายไปก็จะกลายเป็นความสูญเสียที่ไม่อาจชดเชยได้”

“หลินหยางใช่ไหม ก่อนหน้าที่นายพูดมีเหตุผลทั้งหมด แต่คำพูดสุดท้ายออกจะเกินไปหน่อย ที่ว่าขอเพียงแค่เป็นอาการป่วย แพทย์แผนจีนรักษาได้หมด แล้วทำไมคนถึงไปรักษาแพทย์แผนตะวันตกแทนแพทย์แผนจีนล่ะ”ข้างล่างมีเสียงลอดขึ้นมา

ทุกคนมองไปตามเสียง นักข่าวสาววัยรุ่นคนหนึ่ง ในมือถือไมโครโฟนอยู่

“เพราะว่าทุกคนยังไม่มีทัศนคติที่ชัดเจนกับแพทย์แผนจีนครับ สองสามปีก่อนมีนักต้มตุ๋นหากินด้วยแพทย์แผนจีนมากมาย ประเทศชาติไม่ค่อยให้ความสำคัญกับแพทย์แผนจีนสักเท่าไหร่ จึงทำให้แพทย์แผนจีนไม่เป็นที่นิยม แต่ถ้าหากว่าทุกคนสามารถเข้าใจแพทย์แผนจีนได้อย่างถ่องแท้ คิดว่าศาสตร์แพทย์แผนจีนจะกลับมาเฟื่องฟูได้อีกครั้งครับ”หลินหยางพูดอย่างสง่าผ่าเผย

“ถ้าแค่พูด คนอื่นๆคงคิดว่าคุณโม้ คุณบอกว่าขอแค่เป็นอาการป่วยแพทย์แผนจีนก็สามารถรักษาได้ ถ้าอย่างนั้นแพทย์แผนตะวันตกก็พูดได้เหมือนกันว่า ขอแค่นวัตกรรมเข้าถึง ทุกโรคก็รักษาได้เช่นกัน”นักข่าวสาวพูดจี้ประเด็น

ทุกคนต่างพุ่งความสนใจมาที่หัวข้อนี้ ทุกคนต่างอยากรู้ว่าหลินหยางจะตอบยังไง

“ไม่ว่าจะเป็นแพทย์แผนจีนหรือแพทย์แผนตะวันตก เป้าหมายสำคัญก็คือการรักษา ผมไม่ปฏิเสธการมีตัวตนของแพทย์แผนตะวันตก ผมแค่ต้องการจะอธิบายเพิ่มว่า ต่อให้เป็นแพทย์แผนจีนก็ยังมีคุณค่าอันยิ่งใหญ่เฉกเช่นเดียวกัน ในการกำหนดระดับ หลายครั้งที่แพทย์แผนจีนยังคงนำแพทย์แผนตะวันตก”

“ยกตัวอย่างว่าคุณไปหาหมอที่โรงพยาบาล จ่ายยาครั้งหนึ่งราคาสูงไม่ใช่เล่น แต่ถ้าคุณใช้ยาจีนรักษา ราคาก็จะถูกหน่อย อีกอย่างยาจีนเป็นสมุนไพรล้วน จะไม่มีพิษสะสม พูดได้อีกอย่างว่าไม่เหลือร่องรอย”

“ข้อสองคือ ตอนนี้แพทย์แผนจีนสามารถตรวจเจอโรคที่แพทย์แผนตะวันตกตรวจไม่เจอได้ไหม”หลินหยางพูดอย่างจริงจัง

“แพทย์แผนตะวันตกอุปกรณ์ทันสมัย คุณบอกว่าแพทย์แผนตะวันตกตรวจไม่เจอ แล้วแพทย์แผนจีนจะตรวจเจอเหรอ คุณไม่รู้สึกว่ามันเป็นคำลวงคำโตหรือไง”นักข่าวสาวไล่บี้ถาม

หลินหยางขมวดคิ้ว พินิจมองนักข่าวสาว

นักข่าวสาวอายุราวๆยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปด ใบหน้าเรียวยาวดวงตากลมโต ใส่กระโปรงสั้นสีดำดูเย้ายวนมาก ถ้าเสื้อท่อนบนเป็นสายเดี่ยวตัวเล็กๆ พูดได้เต็มปากว่ายั่วยวนมาก เสียดายที่ท่อนบนสวมเสื้อเชิ้ตแขนยาว

ตอนนี้นักข่าวสาว แววตาคอยหาเรื่องค่อนแคะเขาอย่างลำพองใจ ราวกับจับได้ว่าหลินหยางตอบไม่ออก

“ถ้าคุณสะดวกใจ ผมขอใช้คุณเป็นตัวอย่างในการสาธิต”หลินหยางมองพินิจอยู่ครู่หนึ่ง ในใจก็พอจะคาดคะเนได้

“อ๋อ ไม่ทราบว่าจะให้สาธิตได้อย่างไร”นักข่าวสาวถามอย่างประหลาดใจ

“ผมถามคุณคำถามหนึ่งก่อน ระยะนี้คุณได้ไปตรวจบ้างไหม”หลินหยางถาม

“มีค่ะ วันก่อนไปตรวจมา”นักข่าวสาวตอบไปตามจริง