บทที่160 สิ่งที่ได้ในค่ำคืนหนึ่ง

บทที่160 สิ่งที่ได้ในค่ำคืนหนึ่ง

หลินหยางยื่นมือออกไปวางด้านบน ค่อยๆคลึงเบาๆ ในขณะนั้นรู้สึกฟิน ทำให้ไป๋หยุนอดครางออกมาไม่ได้

“อีตาบ้า เค้าให้ตัวช่วยคิดวิธีหรอก ยังจะมาแอบหลอกกินฟรี”ไป๋หยุนพูดออดอ้อน

“แพทย์แผนจีนมีศาสตร์แขนงหนึ่งเรียกว่าทุยน่า ถ้าทำทุยน่าบ่อยๆ จะไปกระตุ้นการไหลเวียนของเลือดทำให้เกิดการเติบโต แล้วมันจะใหญ่ขึ้น”หลินหยางหัวเราะแหะๆ

“ไม่ได้หรอกเค้านะ”เธอจ้องตามองหลินหยาง ราวกับจะดูว่าหลินหยางโกหกหรือเปล่า

“คุณจะลองดูก็ได้ แต่ว่ากระต่ายน้อยของคุณทั้งใหญ่ทั้งตรง ทำทุยน่าไม่ช่วยให้เห็นชัดมากนักหรอก แต่ถ้าจ้องดีๆ อาจจะสังเกตเห็น”หลินหยางมองไปที่ภูเขาสองลูกของไป๋หยุนอย่างเผ็ดร้อน

“เห็นผลทันทีเลยเหรอ”ไป๋หยุนถามอย่างตระหนก

“ถ้าจะบอกว่าเห็นผลทันทีก็ออกจะโกหก แต่ก็เห็นผลอยู่บ้าง แต่ต้องอาศัยเวลา”

“งั้นให้ฉันลองหน่อยสิ”ไป๋หยุนตอบรวดเร็ว

“ตกลง”หลินหยางไม่ขัดใจ ยื่นมือออกไป แล้วกำก้อนกลมๆสองก้อนไว้ในมือ ถ่ายเทพลังลมปราณเข้าไป แล้วจับไปที่ชีพจรโดยรอบของลูกบอลสองลูกนั้น

วิชาหงส์มังกรดึงดูดผู้หญิงมาก ไม่นานนัก ไป๋หยุนรู้สึกว่าตัวเองร้อนผ่าวๆ แก้มแดงก่ำมองหลินหยาง ดวงตาเหมือนจะมีน้ำไหลออกมา

“หลินหยาง ตัวเองแต๊ะอั๋งเค้าหรือเปล่าเนี่ย ฉันว่าคุณไม่ได้ทำทุยน่าอยู่อ่ะ แต๊ะอั๋งชัดๆ”ไป๋หยุนหายใจหอบ

“เดี๋ยวคุณก็เชื่อเอง ถ้าไม่เกิดผลนะ ผมให้คุณลงโทษ”หลินหยางบีบเจ้ากระต่ายน้อย ความรู้สึกเหมือนถูกดูดวิญญาณแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

“ฉันไม่เอาทุยน่า ช่วยรักฉันสักครั้งได้ไหม”ไม่รู้ว่าไป๋หยุนกระหายมานานเท่าไหร่แล้ว การกระตุ้นของหลินหยางทำให้เธออดกลั้นไว้ไม่อยู่ เธอกระโจนเข้าหาหลินหยาง

หลินหยางรู้สึกแค่ว่ามังกรยักษ์ของเขาอยู่ในอุ้งมือน้อยๆอันอ่อนนุ่ม จากนั้นจึงเข้าไปในเขตอบอุ่นอันสุดวิเศษ

เขาครางเสียงเบาๆ หลินหยางไม่ขัดใจ กวัดแกว่งอาวุธเสียบเข้าไปในร่างกายของไป๋หยุน

“โอ๊ย！เจ็บ！”ไป๋หยุนขมวดคิ้วพูดออกมาคำหนึ่ง

หลินหยางหยุดขึ้นมาทันที ถามเสียงอ่อนโยน“ดีขึ้นแล้วบอกผมนะ”

พยักหน้าเล็กน้อย ไป๋หยุนมองหลินหยางอย่างเย้ายวน พูดขึ้น“ใหญ่ขนาดนี้ อย่าให้เป็นแค่ภาพล่ะ เอาให้ได้ครึ่งชั่วโมงเลยนะ”

“ทำไม คุณอยากให้ทำนานหน่อยเหรอ”

“ก็แหงสิ ผู้หญิงคนไหนล่ะที่ไม่อยากให้ทำนานหน่อย ถ้าคุณทำได้สักสองชั่วโมงนะ ต่อไปคุณจะให้ทำอะไร ฉันตามใจคุณหมดเลย”ไป๋หยุนส่งตาหวาน

หลินหยางรู้สึกเหมือนน้ำไหลทะลักไม่หยุด เขาลองขยับสองสามที ในที่สุดก็จับจุดได้

“เจ็บไหม”

“ไม่เจ็บ มันคับ รีบทำเร็วสิ！”ไป๋หยุนร้องเสียงดัง ตามการจู่โจมเข้าออกอย่างรวดเร็วของหลินหยาง ปากเธอเดี๋ยวอ้าเดี๋ยวหุบ เสียงร้องก็ค่อยๆออกมา

เวลาผ่านไปทีละนาทีวินาที ผ่านไปอีกสิบนาที จุดสุดยอดครั้งแรกของไป๋หยุนก็มาถึง ร่างกายเธอกระตุกใหญ่ หลินหยางรู้สึกว่ามังกรใหญ่มีไออุ่นล้อมรอบ

หายใจหอบมองหลินหยาง ไป๋หยุนหัวเราะคิกคัก“แน่จริงๆด้วย เอาอีกได้ไหม”

“ลองดูเดี๋ยวก็รู้！”หลินหยางคำราม แล้วตวัดอาวุธอีกครั้ง ให้มังกรผงาด

ครั้งนี้สิบนาทีเต็ม ไป๋หยุนเอาขาหนีบหลินหยางไว้ ตัวแข็งทื่อ น้ำไหลออก

“แหม ไม่ไหวแล้วไม่ไหวแล้ว ทำต่อเลย”ไป๋หยุนตัวอ่อนพับลงบนเตียง น้ำตาเล็ด“คุณนี่สุดยอดจริงๆ”

หลินหยางหัวเราะแหะๆ กระซิบข้างหูไป๋หยุนถาม“คุณยังต้องการสองชั่วโมงอีกไหม”

“ถ้าคุณทำได้จริงๆ อย่าว่าแต่สองชั่วโมงเลย สองวันยังได้ ฉันเองก็ไม่ได้กินของใหญ่ๆมานานมากแล้ว”ไป๋หยุนหายใจหอบ

เวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งผ่านไปเร็วมาก ไป๋หยุนเองก็จำได้ไม่ชัดว่าตัวเองถึงจุดสุดยอดไปแปดถึงเก้าครั้ง เหมือนกับว่าสนุกขึ้นเรื่อยๆ ไป๋หยุนรู้สึกเหมือนหน้ามืดไป

พูดคลุมเครือว่าไม่เอา ในที่สุดหลินหยางก็ใช้ปืนฉีดน้ำมหัศจรรย์ทิ้งเอาไว้ ไป๋หยุนถึงได้ถอนหายใจออกมา ร่างกายเธอสั่นเทาเล็กน้อย ความตื่นเต้นก่อนหน้า ทำให้ร่างกายเธอเรียกร้องไม่หยุด

“เป็นยังไง ต่อไปเวลาผมเรียกคุณ คุณจะออกมาทุกครั้งมั้ย”หลินหยางมือกำกระต่ายสีขาวไว้

“ถึงสองชั่วโมงหรือยัง”ไป๋หยุนถามอย่างเย้ายวนแล้วมองหลินหยาง。

“เห็นร้องว่าไม่ไหวแล้ว ผมเลยหยุด”หลินหยางอธิบาย

“งั้นยังไม่ถึงสองชั่วโมง เงื่อนไขนั้นเป็นโมฆะ”ไป๋หยุนหยอกเอิน

“ถ้าอยากทำอีกจริงๆ ต่อให้อีกครึ่งชั่วโมงหนึ่งชั่วโมงก็ยังได้”หลินหยางอมไข่มุกเม็ดหนึ่งไว้ มังกรยักษ์ที่เหนื่อยพับไปในตอนแรก ค่อยๆมีแรงสู้อีกครั้ง

สัมผัสได้ถึงความตึงแข็ง ไป๋หยุนสะดุ้งตกใจ สภาพร่างกายตัวเองในตอนนี้ ให้หลินหยางปู้ยี้ปู้ยำอีกไม่ไหวแล้ว จึงรีบอ้อนวอน“ไม่เอาๆ ฉันผิดไปแล้ว ต่อไปเวลาคุณมาฉันให้คุณทุกครั้งเลยเอาไหม”

หลินหยางฟังแล้วหัวเราะแหะๆ“แบบนี้ค่อยว่าง่ายหน่อย”

“มังกรคุณน่ะ ทำขึ้นมาไม่ไว้ชีวิตเลยนะ ไม่รู้ว่าคุณเลี้ยงด้วยอะไร ถึงได้ดุขนาดนี้”ไป๋หยุนนึกถึงเรื่องกระชากวิญญาณก่อนหน้า หรี่ตาพูด

สองคนคลุกคลีกันสักพัก ในที่สุดไป๋หยุนก็รับไม่ได้ จึงหลับไปอย่างอ่อนเพลีย