บทที่231 ใจเต้น

บทที่ 231 ใจเต้น

จ้าวชิวเยว่ที่อีกแค่สองเดือนก็จะอายุครบ 18 บริบูรณ์เจอเหตุการณ์แบบนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต ตั้งแต่เล็กจนโตเธอนั้นมีครูเป็นเซินถูอ๋างหรัน ได้เรียนรู้วิธีการฆ่าคน แต่ไม่มีวิธีไหนเลยที่จะสามารถจัดการกับผู้ชายตรงหน้านี้ได้เลย

ถ้าเธอสามารถเลือกได้ตอนนี้ละก็ ก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมงเธอไม่มีทางเลือกที่จะมาจัดการผู้ชายคนนี้

“ทำไมต้องให้ฉันทำเรื่องอย่างนี้ด้วย” จ้าวชิวเยว่น้ำตาไหลอย่างห้ามไม่อยู่

“เพราะว่าเธอทำผิด ทำผิดก็ต้องถูกลงโทษ นี่แค่หนึ่งในบทลงโทษ เธออยากได้มากกว่านี้ไหมล่ะ” หลินหยางยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

จ้าวชิวเยว่รีบส่ายหัวอย่างเร็ว “ไม่เอา ไม่เอา ฉัน........ยอมเป็นเส้นสายของนายก็ได้ แต่ว่าฉันทำร้ายคุณป้าของฉันไม่ลง เพราะว่าเธอเป็นคนดี”

“งั้นฉันเป็นคนร้ายหรอ” หลินหยางหันกลับมาถาม

“นาย.......ก็ไม่ใช่ ถ้าฉันยอมไปสืบแผนของคุณป้าให้นาย นายก็ปล่อยฉันไปเถอะนะ” สาวน้อยมองหลินหยางอย่างกลัวๆ

ไม่มีการตอบรับหลินหยางเหยียบคันเร่ง ขับไปทางกลับเมืองจิงหลิง ตลอดทางทั้งสองคนเงียบไม่พูดออะไรเลย

จ้าวชิวเยว่ไม่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ยังมีแผนอะไรอีกกันแน่ ก็เลยไม่กล้าพูดอะไรสุ่มสี่สุ่มห้า

“เอาละ ถึงแล้ว ข้างหน้านี้ก็คือเทศบาลแล้ว คงไม่จำเป็นต้องให้ฉันส่งเธอเข้าไปหรอกใช่ไหม” หลินหยางชี้แล้วพูด

“ไม่ต้องแล้ว ฉันไปได้แล้วใช่ไหม” สาวน้อยถามอย่างไม่มั่นใจ

หลินหยางกลั้นหัวเราะแล้วพูดว่า “ได้ แต่ต้องจำคำพูดของฉันไว้ดีๆ ไม่อย่างนั้นพวกแมลงพวกนั้นก็จะมุดออกมา” จ้าวชิวเยว่รีบวิ่งออกไป ถ้ายังอยู่กับเขาแม้แต่วินาทีเดียวเธอคงกรี๊ดออกมาแน่ๆ

ยังไงก็ยังเป็นเด็กน้อย ยังขาดประสบการณ์แย่งชิง หลินหยางจะไปมีกู่วิเศษได้ยังไงกัน แค่เรื่องโกหกที่เอาไว้หลอกหล่อนเท่านั้นเอง เขาดูออกตั้งแต่แรกแล้วว่าผู้หญิงคนนี้ถึงแม้ว่าภายนอกจะดูเข้มแข็ง แต่จริงๆ แล้วนั้นในใจอ่อนแอสุดๆ

จ้าวชิวเยว่กลับไปที่บ้านพักของจ้าวหย่าจิ้งอย่างช้าๆ จ้าวหย่าจิ้งกำลังอาบน้ำอยู่ มองผ่านกระจกทึบก็จะเห็นร่างที่สง่างามของเธอ

ได้ยินเสียงเปิดประตู จ้าวหย่าจิ้งคลุมด้วยผ้าเช็ดตัวก็ออกมาแล้ว รูปร่างที่สุดยอดนั้นทำให้จ้าวชิวเยว่ที่เป็นผู้หญิงเองก็มองตาค้างเหมือนกัน จ้าวหย่าจิ้งผิวขาวใสเนียนเหมือนกับผิดของเด็กทารกเลย สาวสวยที่ออกมาจากห้องน้ำแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่คนปกติจะเห็นได้ง่ายๆ เลยนะ

“คุณหญิง หุ่นคุณดีจังเลยค่ะ” จ้าวชิวเยว่อดไม่ได้ที่จะชม

“ดีอะไรล่ะ แก่จะตายอยู่แล้ว เธอไม่ได้ยินที่ไอเด็กบ้านั้นพูดหรอว่าฉันใกล้จะหมดอายุแล้ว” จ้าวหย่าจิ้งพูด

จ้าวชิวเยว่พอนึกถึงผู้ชายคนนั้นแล้วก็รู้สึกว่าคันไม้คันมือไปหมด แต่แล้วก็ไม่กล้าขัดใจเขา สงบสติอารมณ์สักพักแล้วพูดว่า “คุณหญิง คุณไม่ต้องไปฟังคำพูดมั่วๆ ของเขา พวกเรามีแผนเยอะที่จะจัดการกับเขาได้ค่ะ”

“เขาไม่ได้พูดมั่วหรอก ทักษะทางการแพทย์ของผู้ชายคนนี้ถูกผู้หลักผู้ใหญ่ชมไวเยอะ ตอนนั้นที่มีการประชุมแพทย์แผนจีนนั้นเขาได้เป็นผู้นำคนรุ่นใหม่ครั้งนี้มาเจียงหลิงต้องการความร่วมมือจากเขาเธอต้องห้ามวู่วามเด็ดขาดวันนี้เขาได้รังแกหลานไหม” จ้าวหย่าจิ้งถาม

“ปะ......เปล่าค่ะ” จ้าวชิวเยว่จับตรงอกโดยไม่ทันระวังตัวแล้วพูดว่า

จ้าวหย่าจิ้งพูดอย่างเย็นชา “ไอเด็กบ้านี่ช่างใจกล้าจริงๆ มันจับหน้าอกหลานใช่ไหม？”

จ้าวชิวเยว่หน้าแดงไปหมด ไม่กล้าพูดอะไรทั้งนั้น เพราะกลัวว่าตัวเองจะหลุดปากพูดทุกอย่าง

“สาวน้อยใจแตกแล้วใช่ไหม? รีบไปส่องกระจกหน่อยไป หน้าของหลานในตอนนี้แดงยิ่งกว่าตูดลิงอีกนะ” จ้าวหย่าจิ้งหยอกเล่น

จ้าวชิวเยว่รีบปิดหน้าตัวเองอย่างเขินอาย

จ้าวหย่าจิ้งหัวเราะแล้วพูดว่า “สาวน้อยบ้านเราเป็นสาวแล้ว อีกไม่นานก็จะอายุครบ 18 ปีบริบูรณ์แล้ว ถ้าไอเด็กนั้นรังแกหนูต้องบอกน้านะ แน่นอนว่าถ้าหลานยอมให้เขารังแกก็ต้องบอกน้าเหมือนกัน พ่อที่ไร้ความรับผิดชอบของหลานคงไม่สนใจว่าหลานจะมีความสัมพันธ์ยังไงกับไอเด็กบ้านนั้นแน่ ถ้าหลานชอบ น้าจะคอยหนุนหลังหนูเอง！”

“คุณป้า！” จ้าวชิวเยว่พูดอย่างไม่พอใจ

“เอาละ เอาละ ไม่แกล้งหลานรักฉันแล้ว！” จ้าวหย่าจิ้งกอดเธอไว้แล้วพูด

ค่อยๆ ปล่อยผ้าเช็ดตัวออก เผยอกที่กลมเด้งดั่งพระจันทร์ จ้าวชิวเยว่อึ้งไปสักพัก แล้วก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงกับรูปร่างของคุณป้า แต่ที่ทำให้จ้าวชิวเยว่ตะลึงมากกว่าคือหน้าอกทั้งสองข้างนั้นไม่เท่ากัน

“มองพอรึยัง ทำไมหลานถึงเป็นเหมือนพวกโรคจิตพวกนั้นเลย จุดที่ทำให้คุณป้ารู้สึกไม่เสียใจกลับถูกไอเด็กบ้านนั้นมองออกซะอย่างนั้น ไม่รู้ว่ามันมองออกได้ยังไงกันนะ” จ้าวหย่าจิ้งพูดอย่างเสียใจ

จ้าวชิวเยว่อึ้งไปสักพัก คิดไม่ถึงเลยว่าคนเลวนั้นจะเก่งขนาดนี้ พูดถึงจุดด้อยของ คุณป้าถูกจริงด้วย

หน้าอกของจ้าวหย่าจิ้งถึงจะใหญ่เล็กไม่เท่ากันแต่ถ้าวงบนตัวผู้หญิงทั่วไปก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรใหญ่โต แต่สำหรับผู้หญิงอย่างจ้าวหย่าจิ้งที่แสวงหาความสมบูรณ์แบบนั้นเป็นเรื่องที่ไม่สามารถทนได้

“คุณป้า คงไม่ใช่ว่าอยากให้เขาช่วยน้ารักษาหรอกนะค่ะ？” จ้าวชิวเยว่ถาม

จ้าวหย่าจิ้งจ้องเธอแล้วพูดว่า “เด็กโง่ ถ้าจะรักษาฉันจำเป็นต้องลงทุนมาเป็นนายกที่นี่ด้วยหรอ? เรื่องนี้ยังต้องวางแผนกันอีกยาวไกล อย่างน้อยก็ต้องมั่นใจให้ได้ก่อนว่าไอเด็กนั้นจะยอมช่วยฉันอย่างเต็มใจซะก่อน！”

ไม่กล้าถามต่อ จ้าวชิวเยว่แบ๊ะปากแล้วพูดว่า “หนูรู้สึกว่าน้าจะยกระดับของเขาสูงไปแล้ว เขามีค่ามากขนาดที่น้าต้องยุ่งยากขนาดนี้เลยหรอค่ะ ？จับเขามาแล้วทรมานเขา อย่างนี้เขาจะไม่ยอมทำงานให้คุณน้าได้ยังไง？”

“ต้องให้เขาเต็มอกเต็มใจถึงจะได้ เด็กน้อย วิธีจัดการผู้ชายมีมากมาย แต่ความคิดของหนูนั้นรุนแรงและซื่อเกินไป ！ สามารถมีวิธีอื่นๆ ที่ใช้จัดการกับเขาได้ อย่างเช่นส่งหนูไปยั่วเขา แล้วให้เขาก้มกราบอยู่ใต้กระโปรงของหลาน！” จ้าวหย่าจิ้งหัวเราะแล้วพูด

ถูกล้อเล่นโดยผู้ใหญ่นั้น ทำให้จ้าวชิวเยว่ทั้งเขินทั้งหงุดหงิด ในตัวมีความรู้สึกแปลกอ้อร้นออกมาไม่หยุด อดคิดเรื่องหน้าอกครั้งนั้นโดยไม่รู้ตัว

วันที่ 2 หลินหยางกลับไปที่โรงเรียนอีกครั้ง เขาจะไปหาหลัวหยุน

ผู้หญิงที่มีชีวิตชีวาคนนี้ทำให้หลินหยางตะลึงนิดหน่อย หลินหยางหาจนทั่วโรงเรียนสุดท้ายหาเธอเจอโรงร้านอาหาร หญิงสาวนั่งกินอาหารเช้าอยู่ตรงนั้น แสงแดดยามเช้าส่องลงมาอยู่บนตัวเธอ ทำให้หลินหยางใจเต้นชั่วขณะ

หลินหยางเดินเข้าไป แล้วนั่งลง

“นายมาทำไม？” หลัวอี้จ้องเขาแล้วพูด