บทที่248 การพบกันใหม่ที่ไม่คาดคิด

บทที่248 การพบกันใหม่ที่ไม่คาดคิด

จ้าวหย่าจิ้งบังคับขี่ขึ้นบนร่างกายของหลินหยาง พึ่งรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากมากที่จะพึ่งพาผู้หญิงไปตลอด

อย่างแรก กดหลินหยางลงบนอ่างอาบน้ำนั้นทำให้เขามีโอกาส เขาไม่ต้องใช้แรงอะไรเลย รองลงมา จ้าวหย่าจิ้งพึ่งออกมาจากความเจ็บป่วย ร่างกายอ่อนแอและมีพลังที่จะบากบั่นในการต่อสู้ครั้งนี้

เมื่อเห็นว่าจ้าวหย่าจิ้งไม่มีแรง หลินหยางก็รีบกอดเธอและยิ้มพูดว่า:"ยังจะกล้าอีกไหม?”

"ไอ้สารเลว คุณใช้วิธีอะไรทำให้ฉันเป็นแบบนี้!" จ้าวหย่าจิ้งยังปากแข็ง

หลินหยางกอดเธอและเปลี่ยนตำแหน่งกับเธออย่างชาญฉลาด ยิ้มพูดต่อว่า:"วิธีไม่ได้มีไว้สำหรับวางอุบายกับคุณ นอนดีๆ ฉันจะพาคุณไปถึงจุดสูงสุด!"

จ้าวหย่าจิ้งยังไม่ทันเข้าใจ หลินหยางก็เริ่มทันที ผลกระทบอย่างแรงทำให้จ้าวหย่าจิ้งไม่คิดที่จะปัดป้อง

อาจจะเป็นเพราะไม่คุ้นเคยกับการอยู่ในห้องน้ำ จ้าวหย่าจิ้งตะโกนเบาๆว่า:"เย็นมาก……"

"งั้นฉันอุ้มคุณไปที่เตียง!" หลินหยางถามว่า

ผู้หญิงดีดสะดิ้งครั้งหนึ่ง ดูเหมือนว่าเขาจะโลภสำหรับงบความสดชื่นและไม่ต้องการให้เขาถอยออกมา หลินหยางตระหนักได้ทันที เขาอุ้มกอดอย่างสนิทแล้วผู้หญิงใช้มือจับเอวของเขาอละขาด่างจากพื้น สองคนยังติดกันขนาดนี้

"คุณทำได้อย่างไร?" จ้าวหย่าจิ้งถามอย่างไม่คาดคิด

"ก็บอกแล้วนี่เป็นสูตรพิเศษของฉัน!" หลินหยางกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

สูตรลับแบบนี้จะให้จ้าวหย่าจิ้งลองดูว่ารสชาติจะเป็นแบบไม่เหมือนใครแน่นอน ในขณะที่เขาเดินเอียงไปเอียงมา ใจของจ้าวหย่าจิ้งก็เวียนๆขึ้นมา

ออกมาจากห้องน้ำค่อยๆวางเธอลงบนเตียงนอนใหญ่ ระหว่างกระบวนการทั้งหมดจ้าวหย่าจิ้งก็เสมือนกับการบินส่วนตัว

"ความสามารถของคุณอย่างน้อยก็มีประโยชน์!" จ้าวหย่าจิ้งกัดริมฝีปากและพูด

มือเล็กๆกำลังกวาดไปมาที่หน้าอกของหลินหยาง ดูเหมือนว่าจะบอกให้เขารีบอย่าเสียเวลา หลินหยางก็ยังคงไม่ได้เร่งจังหวะ ดิ้นรนแบบเก้าตื้นลึกเพียงครั้งเดียว จ้าวหย่าจิ้งเขย่าแขนของหลินหยางครั้งแล้วครั้งเล่า

"ทำอะไร?" หลินหยางแสยะยิ้ม

"ไอ้เลว คุณต้องการให้ฉันขอความเมตตาหรือไม่?" ผู้หญิงพูดอย่างเขินอาย

เรื่องแบบนี้ที่สุดแล้วเป็นข้อดีของผู้ชาย หลินหยางไม่ได้กลั่นแกล้งเธอต่อ เริ่มเร่งจังหวะของทั้งสองคน พุ่งเข้าไปร่างกายของผู้หญิง

หลังจากอัพแล้ว จ้าวหย่าจิ้งไม่สามารถทนได้อีกต่อไป ตัวสั่นอย่างบ้าคลั่ง

ไม่เคยสนุกกับรสชาติแบบนี้มาก่อน เธอกอดหลินหยางอย่างแน่น แบ่งปันความสุขกับเขา

"เป็นอะไร สั่นขนาดนี้!" หลินหยางรู้ทั้งถาม

จ้าวหย่าจิ้งกัดหน้าอกของหลินหยางอีกครั้ง ยังคงเป็นรอยกัดครั้งแรกในรถ หลินหยางร้องขอความเมตตาด้วยความเจ็บปวด:"คุณเอ้ย คุณจะกัดฉันจนสองข้างไม่ขนานเท่ากันเหรอ?"

"ใครเรียกคุณน่ารำคาญ ทำร้ายๆกับฉันขนาดนี้!" จ้าวหย่าจิ้งกระพริบตาเหมือนใยผ้า

"หัวเราะถึงขนาดนี้แล้ว ไม่เต็มใจหรือ? ถ้าไม่พอใจของก็คืนไม่ได้แล้ว มีเพียงบ้านเดียวเท่านั้น!" หลินหยางกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

ในที่สุดจ้าวหย่าจิ้งก็สงบลง วางไว้บนหน้าอกของเขาและพูดว่า:"คาดไม่ถึงเลยว่าคุณยังมีของดีอีกมากมายในร่างกาย ทำไมสิ่งนั้นถึงทำให้ฉันถอนพิษได้?”

"ฉันบอกคุณแล้วว่ามันเป็นทักษะเฉพาะ คนธรรมดาฉันจะไม่บอก!" หลินหยางพูดอย่างเหนื่อยอ่อน

จ้าวหย่าจิ้งยังต้องการโจมตีหน้าอกของเขา เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น เธอเปิดมันและขมวดคิ้ว

จ้าวหย่าจิ้งใส่ชุดนอนลุกขึ้นนั่งและพูดว่า"โทรหาดึกฉันขนาดนี้ มีเรื่องอะไร?"

หลินหยางหันกลับไปอาบน้ำ แต่ได้ยินจ้าวหย่าจิ้งพูดชื่อตัวเองทางโทรศัพท์ จ้องไปที่เธอสักครู่แล้วพูดเบาๆว่า"นั่นใคร?"

จ้าวหย่าจิ้งวางสายโทรศัพท์โดยไม่พูดอะไรสักคำ พูดอย่างไม่พอใจเล็กน้อย:"ผู้หญิงที่หยิ่งผยอง!"

"รู้จักฉัน?" หลินหยางชี้ไปทางตัวเองแล้วพูด

"ใช่ รู้จักคุณ ชื่อของคุณกระจายไปทั่วสี่เก้าเมืองแล้ว!" จ้าวหย่าจิ้งกล่าวด้วยความโกรธ

เดิมแล้วหลินหยางจะถามให้สุดว่าเป็นเทวดาท่านไหน แต่ตอนนี้หัวของเขาหดลงและตัดสินใจว่าจะให้คำถามเหล่านี้เน่าเสียในท้อง หลบไปเข้าห้องน้ำจะล้างให้สะอาดสะอาดสักครั้ง

แต่ปัญหายังก็คือปัญหา เช้าวันรุ่งขึ้น จ้าวหย่าจิ้งก็ลากหลินหยางตรงไปที่สนามบิน

"ทำไมคุณไม่ถามแล้วว่าไปรับใคร?" จ้าวหย่าจิ้งยิ้มเย็นชาแล้วกล่าว

"ถามแล้วคุณยังไม่บอกฉัน มีอะไรดี เงียบเป็นทอง!" หลินหยางยิ้มแล้วพูด

ผู้ชายที่ฉลาดแบบนี้จะไม่ให้คนอื่นชอบได้อย่างไร จ้าวหย่าจิ้งกอดเขาทันทีและพูดว่า:"ถ้าฉันยังไม่แก่ ฉันอยากจะหย่าและแต่งงานกับคุณเดี๋ยวนี้!"

นี่คือการสารภาพรักใช่หรือไม่? หลินหยางไม่เห็นคุณค่าและกล่าวว่า:"ขับรถอยู่ อันตราย!"