บทที่ 1105 กลิ่นหอม

พูดง่ายๆ ก็คือ เมื่อไม่มีปืนพกใช้งานโย่วควนที่ไม่มีทักษะการต่อสู้ก็สูญเสียความสามารถในการต่อต้านนักฆ่า และเซียวเฉวียนคนเดียวที่มีทักษะที่ยอดเยี่ยมก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ในไม่ช้าพวกเซียวเฉวียนก็หมดหนทาง

ให้ตายเถอะ!

พวกนักฆ่าเหล่านี้บีบบังคับเกินไป!

เดิมที เซียวเฉวียนคิดว่านักฆ่าไม่สามารถทำลายบาเรียได้ โดยมีบาเรียปกป้องพวกเขาทั้งสามคนจึงจะอยู่อย่างปลอดภัย

ไม่คิดว่า เซียวเฉวียนก็ยังประเมินความสามารถของนักฆ่าต่ำเกินไป

แท้จริงแล้ว นายท่านเป็นแบบไหนก็เลี้ยงลูกน้องแบบนั้น

จางเคอช่างลึกซึ้งเช่นนี้ นักฆ่าที่เขาเลี้ยงมาก็เป็นประเภทที่ลึกซึ้งเช่นกัน

แม้แต่บาเรียที่แม้แต่นักปราชญ์ก็ไม่สามารถเอาชนะได้ พวกนักฆ่าเหล่านี้ก็สร้างช่องว่างขึ้นมาได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าเกรงขามมาก

“ฟิ้ว!”

“ฟิ้ว!”

ลูกธนูพุ่งเข้าไปในบาเรียไม่หยุดหย่อนพวกเซียวเฉวียนต้องปกป้องชีวิตของตนด้วยการหลบหลีกไปทางซ้ายและทางขวา

เมื่อเห็น พวกเซียวเฉวียนไม่มีกำลังตอบโต้ ใบหน้าของนักฆ่าก็เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ภาคภูมิใจและชั่วร้าย “เซียวเฉวียนข้าเห็นว่าบาเรียของเจ้าก็ไม่ดีเท่าไหร่”

จริง ๆ แล้วเป็นไปตามคำกล่าวที่ว่า “โลกนี้ไม่มีสิ่งที่ยาก แค่กลัวคนที่ตั้งใจ”

ถ้าวิธีถูกต้อง ไม่มีอะไรที่เอาชนะไม่ได้!

ฮ่าฮ่าฮ่า!

ถึงเวลาตายของเซียวเฉวียนแล้ว!

ส่วนคนชื่อโย่วควนหน้าตาดีขนาดนี้ ช่างเป็นเสน่ห์เหลือเกิน น่าจะขายได้ไม่น้อย

นักฆ่าที่เดิมทีคิดจะฆ่าโย่วควนเปลี่ยนใจชั่วคราว เขาจะไม่ฆ่าโย่วควนแต่จะขายโย่วควนเพื่อแลกกับเงินตรา

นอกจากนี้ นักฆ่ายังนึกขึ้นได้ว่าโย่วควนร้องเพลงละครได้ดีมาก เรียกได้ว่ามีทักษะหนึ่งอย่าง

โย่วควนที่มีทั้งหน้าตาและความสามารถเช่นนี้ จะต้องเป็นที่แย่งชิงกันอย่างแน่นอน

ยิ่งแย่งชิงมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสามารถประมูลได้ในราคาสูงเท่านั้น

ว้าว!

เมื่อนึกถึงเงินขาว ๆ เหล่านั้น นักฆ่าก็ยิ้มอย่างมีความสุข เงินเป็นสิ่งหอมหวนที่สุดในโลก

ในเวลานี้ นักฆ่ารู้สึกขอบคุณมากที่พวกเขาไม่ได้ทำร้ายโย่วควน

โย่วควนเห็นชายร่างใหญ่คนหนึ่งมองมาที่ตัวเองด้วยสายตาหื่นกระหาย ทันใดนั้นก็รู้สึกรังเกียจอย่างสุดซึ้ง มองนักฆ่าด้วยสายตาที่ดุดัน

เมื่อได้ยินเสียงหัวใจของนักฆ่า เซียวเฉวียนเกือบจะหัวเราะออกมา “ฮ่า” เซียวเฉวียนในใจสงสารโย่วควนสามวินาที “หน้าตาของโย่วควนนั้นดีงามมาก ไม่เพียงแต่จะดึงดูดความสนใจของสาว ๆ เท่านั้น แม้แต่นักฆ่าก็ถูกความหล่อเหลาของโย่วควนดึงดูด”

ดูเหมือนว่าในสถานการณ์ที่ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ ความหล่อของโย่วควนก็เป็นอันตรายแฝงอยู่เช่นกัน

หากโย่วควนหน้าตาดีถูกนักฆ่าขายไป รับรองไม่ได้ดีไปไหนแน่

มีชีวิตอยู่เช่นนี้ก็เหมือนตายทั้งเป็น

เซียวเฉวียนอดทนไม่ไหวจนหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทีของเหล่านักฆ่า

เดิมที นักฆ่าตั้งใจจะเยาะเย้ย เซียวเฉวียนแต่พวกเขากลับพบว่า เซียวเฉวียนไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น นักฆ่ายืนอยู่ตรงหน้า เซียวเฉวียนโดยมีเพียงบาเรียกั้นอยู่เท่านั้น แต่เซียวเฉวียนก็ยังไม่รู้สึกถึงอันตรายใด ๆ ยังคงทำหน้าเหม่อลอยราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

จะตายอยู่แล้วยังทำเป็นเล่นอีก!

เคารพนักฆ่าบ้างได้ไหม?

เซียวเฉวียนไม่ได้ใส่ใจนักฆ่าเลยแม้แต่น้อย

พวกเขาเป็นนักฆ่าที่สามารถทำลายบาเรียของเซียวเฉวียนได้ ยังไม่เพียงพอที่จะทำให้เซียวเฉวียนสนใจอีกหรือ?

เซียวเฉวียนช่างหยิ่งยโสและดูถูกคนเหลือเกิน!

อะไรกัน?

นักฆ่าโกรธจนเกือบจะระเบิดออกมา “เซียวเฉวียน!ไปตายซะ!”

พูดจบ นักฆ่าก็เก็บเกาทัณฑ์ และดาบขึ้นแล้วเริ่มฟันบาเรีย

หากต้องการฆ่าเซียวเฉวียนพวกเขาจะต้องทำลายบาเรียให้สิ้นซากก่อน

ภายใต้การโจมตีอย่างหนักหน่วงของเหล่านักฆ่า บาเรียก็เริ่มแตกออกทีละน้อย และไม่นานก็พังทลายลง

อย่างไรก็ตาม บาเรียไม่ใช่บาเรียธรรมดา ในตอนที่มันพังทลายลง มันยังส่งเสียงระเบิดดังขึ้น ทำให้นักฆ่าต่างพากันหวาดกลัวจนก้มหน้าหลบ

ระหว่างที่นักฆ่ากำลังหลบอยู่นั้นเซียวเฉวียนชี้ไปที่ม้าสองตัวข้างทาง บอกให้โย่วควน และมู่จิ่นเตรียมตัว พวกเขาสามคนกำลังจะหนีไป