บทที่ 1283 ห่างเหินอย่างชัดเจน

เมื่อไปถึงรัฐมู่อวิ๋น ทางฝั่งจางจิ่นก็เป็นชายกันหมดเช่นกัน

ฉินซูโหรวที่เป็นสตรี มันไม่สะดวกอย่างยิ่ง

แม้ว่าเธอจะเป็นลูกสาวของแม่ทัพที่มีทักษะศิลปะการต่อสู้ที่ไม่ธรรมดา มีสติปัญญาที่สูง แต่เซียวเฉวียนก็รู้สึกว่าไม่สมควรนัก

แน่นอนว่าเซียวเฉวียนก็มีแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัวเช่นกัน และเขาต้องคำนึงถึงความรู้สึกขององค์หญิงต้าถงด้วย

โลกยังไม่รู้ว่าคนนี้คือฉินซูโหรวตัวจริง โลกรู้แค่ว่าฉินซูโหรวและเซียวเฉวียนแยกทางกันแล้ว หากฉินซูโหรวยังอยู่กับเซียวเฉวียนในเวลานี้ ข่าวลือจะแพร่กระจายอย่างแน่นอนและหลีกเลี่ยงการคาดเดาความสัมพันธ์เก่าของฉินซูโหรวและเซียวเฉวียน คิดว่าพวกเขากลับมาคืนดีกัน

เซียวเฉวียนไม่สนใจข่าวลือ แต่ฉินซูโหรวเป็นสตรีสมัยก่อน สตรีในสมัยก่อน มีชื่อเสียงสูงเทียบฟ้า ไม่มีใครไม่สนใจชื่อเสียงของตนเอง

ผู้หญิงที่ยืนอยู่แถวหน้าของข่าวลือไม่ใช่สิ่งที่เซียวเฉวียนต้องการ

นอกจากนี้ แม้ว่าองค์หญิงจะเข้าอกเข้าใจ ทราบถึงสิ่งที่ฉินซูโหรวประสบพบเจอ คุ้นเคยกับบุคลิกของเธอ

แต่นี่เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อข่าวลือแพร่สะพัด แม้ว่าองค์หญิงจะเชื่อเซียวเฉวียน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะไม่เสียใจกับข่าวลือดังกล่าว

ท้ายที่สุดแล้ว เซียวเฉวียนรู้ดีว่าไม่มีผู้หญิงคนใดที่จะใจดีได้มากที่ยอมให้สามีของเธอเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงที่เขาเคยหมั้นหมายไว้มากเกินไป

พูดอีกนัยหนึ่ง แม้ว่าองค์หญิงจะไม่ใส่ใจจริงๆ แต่เซียวเฉวียนก็อดไม่ได้ที่จะสนใจ

ในฐานะสามีสามีขององค์หญิง เขาควรให้ความรู้สึกมั่นคงแก่เธออย่างเพียงพอ และเซียวเฉวียนควรให้ความรู้สึกมั่นคงแก่เธออย่างมีสติ นี่เป็นสิ่งขั้นต่ำที่สามีควรทำ

เซียวเฉวียนยังมีข้อกังวลนี้ในระหว่างการเดินทางไปยังซินเจียงในตอนนั้น อย่างไรก็ตามฉินซูโหรวดื้อรั้นและยืนกรานที่จะติดตามไปอย่างเงียบๆ เซียวเฉวียนไม่มีทางหยุดเธอได้ ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้เธอติดตามอย่างไม่เต็มใจ

คราวนี้ ไม่ว่าเธอจะพูดอะไร เซียวเฉวียนจะไม่ยอมให้ฉินซูโหรวติดตามไป

"ข้าไปกับราชครู จะไม่ทำให้ราชครูต้องเดือดร้อนอย่างแน่นอน และยังสามารถปกป้องราชครูได้เช่นกัน" ฉินซูโหรวไม่ยอมแพ้

เซียวเฉวียนเข้าใจว่าฉินซูโหรวหมายถึงอะไร และเซียวเฉวียนก็ยอมรับความมีน้ำใจของเธอ

โดยธรรมชาติแล้ว เซียวเฉวียนไม่สามารถปล่อยสิ่งนี้ไปได้: "ท่านหญิง จวนเซียวต้องการเจ้า ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังมีไป๋ฉี่อยู่ข้างๆ ซึ่งเพียงพอแล้ว ขอบคุณท่านหญิงสำหรับความมีน้ำใจของเจ้า"

เพื่อให้ฉินซูโหรวจะอยู่ในเมืองหลวงอย่างสบายใจ เซียวเฉวียนคิดอยู่พักหนึ่งแล้วเขาก็มีความคิดและพูดว่า: "ข้ามีบางอย่างที่ต้องให้ท่านหญิงต้องช่วยทำ"

นับตั้งแต่กลับมาที่เมืองหลวง เซียวเฉวียนก็ยุ่งมาก ด้วยสิ่งต่างๆ และปัญหาปืนก็ยังไม่ได้จัดการ

ควรใช้โอกาสนี้ ฝึกฝนกับกองทัพของตระกูลฉินก่อน เพื่อให้ฉินซูโหรวสามารถอยู่ในเมืองหลวงได้

เรื่องใหญ่เช่นนี้ เกี่ยวข้องกับอนาคตของต้าเว่ย ฉินซูโหรวไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ

นั่นคือการให้โย่วควนและมู่จิ่นสอนกองทัพตระกูลฉินถึงวิธีใช้ปืน

อย่างไรก็ตาม มู่จินยังคงมุ่งเน้นไปที่สถานศึกษาชิงหยวน ดังนั้นงานหลักในการสอนกองทัพตระกูลฉินจึงต้องตกอยู่ที่โย่วควน

ถือเป็นงานที่ลำบากมากสำหรับโย่วควนที่จะสอนกองกำลังตระกูลฉินหลายหมื่นคนด้วยตัวเอง ด้วยฉินซูโหรวลูกสาวคนโตของตระกูลฉินคอยสอนร่วมกัน ประสิทธิภาพจะแตกต่างออกไป

ดังนั้นจึงจำเป็นที่ฉินซูโหรวจะเรียนรู้การยิงก่อน

หลังจากพูดสิ่งนี้ ดวงตาของเซียวเฉวียนก็เปล่งประกายและพูดว่า "ท่านหญิงคิดอย่างไร?"

ฉินซูโหรวรู้โดยธรรมชาติว่าคำพูดของเซียวเฉวียนตั้งใจที่จะให้เธออยู่ในเมืองหลวง แต่เรื่องนี้สำคัญมาก เพราะเขาต้องการความช่วยเหลือจากเธอ เธอไม่มีเหตุผลที่จะไม่เห็นด้วย

ฉินซูโหรวพยักหน้าด้วยสีหน้าหนักใจแล้วพูดว่า "ไม่มีปัญหา"

หลังจากจัดการที่เซียวเฉวียนบอกเธอแล้ว ฉินซูโหรวจะออกเดินทางไปยังรัฐมู่อวิ๋น ก็ได้เช่นกัน

ฉินซูโหรวได้ยินเกี่ยวกับปืนจากเซียวเฉวียนต่อมา อี้กุยกล่าวว่าเซียวเฉวียนไปที่ซินเจียงเพื่อค้นหาสมบัติสองชิ้น อย่างหนึ่งคือปืน และอีกอย่างคือมันเทศ

เธอยังต้องการสัมผัสพลังของปืนด้วย