บทที่ 1420 มิอาจต่อสู้

แม้ว่าเจินฮ่าวจะไม่เคยพบกับหมิงเจ๋อ แต่เขาเคยได้ยินคนกล่าวถึงมาก่อน

ตามคำบอกเล่า หมิงเจ๋อเป็นคนสูงส่งและหล่อเหลาอย่างยิ่ง

คนพิการตรงหน้าที่ไม่มีต่างกับขอทานเลย เป็นคนคนเดียวกันได้ยังไง?

อย่าสร้างเรื่องตลกใหญ่เช่นนี้

เซียวเฉวียนเหลือบมองที่หมิงเจ๋อด้วยรอยยิ้มครึ่งๆ แต่ไม่ได้ตอบคำถามของเจินฮ่าว

ความเงียบเท่ากับการยอมรับ

เจินฮ่าวมองหมิงเจ๋อด้วยความไม่เชื่อ จากนั้นมองไปที่เซียวเฉวียน แต่ก็ยังไม่น่าเชื่อเล็กน้อย: "พี่เซียว คนนี้คือองค์ชายแห่งซินเจียง หมิงเจ๋อจริงๆ หรือ?"

เจินฮ่าวจงใจเน้นคำว่า "องค์ชายแห่งซินเจียง"

อย่าล้อเล่นฐานะตัวตนของใครบางคน

เซียวเฉวียนพยักหน้าอย่างสงบและพูดว่า: "รับประกัน เขาก็คือองค์ชายหมิงเจ๋อแห่งซินเจียง"

หมิงเจ๋อที่ได้ยินการสนทนาระหว่างเซียวเฉวียนและเจินฮ่าว สีหน้าก็ดูน่าเกลียดราวกับว่าได้ทานอุจจาระ เขาพูดด้วยความโกรธ: “เซียวเฉวียน! เจ้า!”

เขาฟังออกได้ว่า เซียวเฉวียนจงใจทำให้เขาอับอายต่อหน้าคนอื่นๆ

มิฉะนั้น เขาคงจะตอบเจินฮ่าวไปนานแล้ว และจะไม่ล่าช้าในการตอบจนถึงตอนนี้ และจงใจใช้ตัวตนของหมิงเจ๋อเพื่อทำให้สิ่งต่างๆ แย่ลง

มันไม่ใช่แค่วงเวียนในการพูดว่า ดูสิ หมิงเจ๋อหน้าตาเช่นนี้ในตอนนี้ ไม่มีสภาพที่ดูเหมือนองค์ชายของประเทศ เขาแทบจะเหมือนขอทานบนถนน

หากพูดตรงๆ ในเวลานี้ หมิงเจ๋อแย่กว่าขอทาน อย่างน้อยขอทานก็มีแขนขาที่แข็งแรง มองเห็น และดูดี

ตอนนี้ หมิงเจ๋อได้เป็นเยี่ยงนี้ มันมนุษย์ไม่เหมือนมนุษย์ผีไม่เหมือนผีจริงๆ เขาดูไม่ดีเลย

ในตอนแรกเจินฮ่าวไม่อยากจะเชื่อ นี่คือองค์ชายหมิงเจ๋อแห่งซินเจียง แต่หลังจากได้ยินเสียงโกรธของ หมิงเจ๋อเขาก็เชื่อเช่นนั้น

เห็นได้ชัดว่าเป็นผลมาจากความละอายใจและความโกรธ

จุ๊จุ๊ องค์ชายผู้สง่างามของประเทศกลายเป็นแบบนี้ ช่างเป็นกลอุบายของสวรรค์จริงๆ!

ทุกวันนี้เจินฮ่าวอยู่กับเซียวเฉวียนด้วยความกระหายในความรู้อย่างแรงกล้าทำให้เขามีความเข้าใจโดยทั่วไปเกี่ยวกับอดีตของเซียวเฉวียน หมิงเจ๋อและนักปราชญ์ คนสองคนที่มีความสำคัญในชีวิตของเซียวเฉวียน เจินฮ่าวก็รู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย

ทั้งสองร่วมมือสมรู้ร่วมคิด ทำให้เซียวเฉวียนต้องลำบากอยู่เสมอ และพยายามทุกวิถีทางที่จะปลิดชีวิตของเซียวเฉวียน เจินฮ่าวเป็นแฟนตัวยงของเซียวเฉวียน ดังนั้นเขาจึงเกลียดผู้ที่ต้องการทำร้ายไอดอลของเขาโดยธรรมชาติ

เขาเลิกคิ้วหล่อเหลาแล้วพูดด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย: "โอ้ เขาเป็นองค์ชายแห่งซินเจียง ช่าวเป็นสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็นจริงๆ "

ว่ากันว่าองค์ชายแห่งซินเจียงสูงส่ง สง่างาม หล่อเหลา ไร้ที่ติ และเป็นที่หลงใหลของสตรีนับพันคน

เฮ้อ ข่าวลือนี้ทำให้เข้าใจผิดมาก!

ความหมายก็คือ หมิงเจ๋อเจ้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับข่าวลือนี้เลย

คำพูดของเจินฮ่าวมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้หมิงเจ๋ออับอาย ทำให้เขาเสียหน้า

เขาเป็นองค์ชายแห่งซินเจียงแล้วไง?

เขากล้าที่จะสะดุดเซียวเฉวียนแม้ว่าเขาจะเป็นจักรพรรดิ เจินฮ่าวก็ยังคงเหยียบเขาให้จมโคลนอยู่ดี

ยิ่งไปกว่านั้น หมิงเจ๋ออยู่ในหล่มคลนแล้ว เจินฮ่าวแค่เตือนเขาเพื่อที่เขาจะได้รู้สถานการณ์ของเขา และหยุดทำตัวสูงส่งได้แล้ว

ใครก็ตามที่มีตาที่หยั่งรู้ย่อมรู้ดีว่าบุคคลเช่นนั้นมีผลลัพธ์เดียวเท่านั้นที่รอการทำลายล้าง

ไม่ช้าก็เร็ว หมิงเจ๋อจะก้าวลงจากตำแหน่งองค์ชายแห่งซินเจียง

หากหมิงเจ๋อปลอดภัย เขาอาจจะยังสามารถได้รับความรุ่งโรจน์และความมั่งคั่งโดยอาศัยสถานะของเขาในฐานะราชวงศ์

แต่ตอนนี้เมื่อเขาเข้าไปพัวพันกับนักปราชญ์แล้ว เขาจะถูกราชวงศ์แห่งซินเจียงทอดทิ้งไม่ช้าก็เร็ว

สุดท้ายเราไม่รู้ว่าชะตากรรมของ หมิงเจ๋อจะลงเอยอย่างไร แต่จะไม่ดีขึ้นมากอย่างแน่นอน

หมิงเจ๋อได้ยินเสียงลึกลับนี้โดยธรรมชาติ และใบหน้าของเขาก็บิดเบี้ยวทันที: "เจ้าเป็นใคร! เจ้ามีสิทธิ์มูดด้วยหรือ?"

เจินฮ่าวปิดปากของเขาแล้วยิ้ม: "ข้าไม่เป็นอะไร นายน้อยอย่างข้า เขาเป็นเพียงคนว่างในรัฐมู่อวิ๋น ในทางกลับกัน องค์ชายหมิงเจ๋อท่านไม่ใช่ควรอยู่ในพระราชวังของซินเจียง ทำไมท่านถึงมาปรากฏตัวในภูเขาที่แห้งแล้งและถิ่นทุรกันดารนี้ แล้วทำไมท่านถึงอยู่กับชายชราคนนี้ได้ล่ะขอรับ?”

“เจ้า!" หมิงเจ๋อโกรธเจินฮ่าวอย่างมากจนไม่รู้จะหักล้างเจินฮ่าวได้อย่างไรในระยะหนึ่ง

นี่ไม่ได้ถามอย่างรู้เท่าทันเหรอ?