บทที่ 1421 พอฟัดพอเหวี่ยง

ดังนั้น เขาใช้ประโยชน์จากความไม่ทันระวังของเซียวเฉวียน ได้จัดค่ายกลเบื้องหลังเหมิงเอ้าและเจินฮ่าวอย่างลับๆ

ถึงเวลานั้น ขอเพียงสบโอกาสก็จะผลักทั้งสองคนนี้เข้าสู่ค่ายกลและดักจับพวกเขาในค่ายกล นักปราชญ์จะจัดการกับเซียวเฉวียนได้ง่ายขึ้น

เซียวเฉวียนได้ยินเสียงหัวใจของนักปราชญ์ในก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เขาทำไม่ได้

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผนึกจูเสินไม่ทรงพลัง หรือเพราะนักปราชญ์แข็งแกร่งขึ้น

ดังนั้นเซียวเฉวียนจึงไม่ทราบแผนการของนักปราชญ์

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะเริ่มต่อสู้กับนักปราชญ์ เขาได้เตือนเจินฮ่าวและเหมิงเอ้าให้ระวัง

หมิงเจ๋อตาบอดและไม่สามารถทำอะไรแผลงๆ ได้ แต่นักปราชญ์นั้นต่างออกไป

นักปราชญ์มีไหวพริบมาโดยตลอด และตอนนี้เซียวเฉวียนและทั้งสามคนมีข้อได้เปรียบอย่างมาก เพื่อเพิ่มโอกาสในการชนะ นักปราชญ์จะคิดถึงเรื่องนอกรีตอย่างแน่นอน

เหมิงเอ้าและเจินฮ่าวพยักหน้าให้เซียวเฉวียนด้วยความเข้าใจโดยปริยาย โดยบอกว่าพวกเขาจะระมัดระวังนักปราชญ์

อย่างไรก็ตาม พวกเขาล้มเหลวในการป้องกันแผนการของนักปราชญ์

เมื่อเซียวเฉวียนเริ่มโจมตีนักปราชญ์ครั้งที่สอง นักปราชญ์จงใจนำเซียวเฉวียนออกไป และเปิดระยะห่างระหว่างเซียวเฉวียนและเจินห่าวทั้งสอง

จากนั้น นักปราชญ์ก็เคลื่อนไหวอย่างประหลาด และโจมตีเจินห่าวและเหมิงเอ้าอย่างรวดเร็วราวกับสายลม

พวกเขาทั้งสองมุ่งความสนใจไปที่การดูเซียวเฉวียนต่อสู้กับนักปราชญ์ แต่พวกเขาไม่คิดว่านักปราชญ์จะมาไม้นี้

ทั้งสองคนไม่ทันระวังจึงได้รับฝ่ามือจากนักปราชญ์

“ระวัง!” เซียวเฉวียนเพียงแค่ตะโกน ต้องการเตือนพวกเขาทั้งสองให้ระวัง

น่าเสียดายที่มันสายเกินไป

ในฝ่ามือทั้งสองนี้ นักปราชญ์ใช้กำลังภายในถึงร้อยละเก้าสิบ

เดิมที ความแข็งแกร่งของนักปราชญ์นั้นเหนือกว่าเจินฮ่าวและเหมิงเอ้าอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เขาใช้ประโยชน์จากความไม่พร้อมของพวกเขา ดังนั้น ด้วยฝ่ามือทั้งสองนี้ นักปราชญ์จึงผลักทั้งสองคนเข้าสู่ค่ายกลได้สำเร็จ

ไอ้Xเอ้ย!

เซียวเฉวียนไม่คาดคิด

เหมิงเอ้าและเจินฮ่าวสับสนมากยิ่งขึ้น ก่อนที่พวกเขาจะสู้กลับ พวกเขาถูกขังอยู่ในค่ายกล

ค่ายกลนี้เหมือนกับค่ายกลในภูเขาจงหนาน ภายในมีหิมะสีขาวอันกว้างใหญ่ ซึ่งพร่างพราวอย่างยิ่ง แยงตามากจนไม่มีใครกล้าลืมตา

อย่างไรก็ตาม เหมิงเอ้าสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่านี่คือค่ายกลใหม่ของภูเขาจงหนาน

ไม่ว่าค่ายกลจะทรงพลังหรือไม่ ผู้คนภายในก็จะมีความรู้สึกที่รุนแรง

โดยเฉพาะสำหรับคนที่ไม่รู้กลยุทธ์ของค่ายกลเลย ความรู้สึกจะชัดเจนมากขึ้น

ผู้คนก็เป็นเช่นนี้ และพวกเขามักจะมีความรู้สึกรุนแรงกับสิ่งที่ไม่คุ้นเคย

เหมือนกินพริก กินพริกครั้งแรกจะรู้สึกว่าเผ็ดมาก แต่พอกินแล้วชิน ความเผ็ดก็ไม่แรงเท่าไหร่

สำหรับเหมิงเอ้าค่ายกลคือพริก

แม่งเอ้ย เข้าสู่ค่ายกลอีกครั้ง!

ทั้งสองค่อยๆ ลืมตาขึ้นและค่อยๆ ปรับให้เข้ากับแสงที่นี่

สำหรับคน สิ่งที่ทรงพลังที่สุดเกี่ยวกับค่ายกลไม่ใช่กลไกในค่ายกล แต่เป็นภาพลวงตาในค่ายกล

สิ่งที่เรียกว่าภาพลวงตาเป็นวิธีการที่สามารถทำให้คนเกิดอาการประสาทหลอนได้

พูดตรงๆ ก็คือ การสอดส่องความหลงใหลในหัวใจของผู้คน

ผู้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์สามารถเข้าสู่ค่ายกลนี้ได้โดยไม่มีปัญหาร้ายแรงใดๆ

คนที่มีความคิดฟุ้งซ่านอาจตกหลุมพรางนี้ได้ง่าย

ดังนั้นเจินฮ่าว ซึ่งได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับค่ายกลนี้แล้วรู้สึกว่านักปราชญ์ต้องสร้างภาพลวงตาขึ้นในค่ายกลนี้

ในความเป็นจริง ภาพลวงตาจะทดสอบความแน่วแน่ของเจตจำนงของบุคคล

เจินฮ่าวเตือนเหมิงเอ้า: "ไม่ว่าเจ้าจะเผชิญอะไรในภายหลัง เจ้าต้องมีความมุ่งมั่นและอย่าถูกทำให้ลุ่มหลง"

วิธีที่ดีที่สุดคือทำให้จิตใจของเจ้าต้องมีสมาธิ

นี่เป็นครั้งที่สามที่เขาถูกกับดัก เหมิงเอ้าก็มีประสบการณ์เช่นกัน เขาตบหน้าอกแล้วพูดว่า "อย่ากังวล คุณชายเจิน ข้ารู้วิธีทำ"

เหมิงเอ้ารู้สึกเขินอายที่จะพูดถึงมันเรื่องที่ตกหลุมพรางในภูเขาจงหนานกับเจินฮ่าว

เมื่อเอ่ยถึง เจินฮ่าวผู้ฉลาดเช่นนี้ จะมุ่งเน้นไปที่ประเด็นสำคัญอย่างแน่นอน และถามเขาว่า เขาออกมาจากค่ายกลได้อย่างไร