บทที่ 1658 มันไม่ง่ายเลย

ในเวลานี้ในดวงตาของเว่ยหงมีความตื่นเต้นตราบใดที่เขาแทงเข้าไป เซียวเฉวียนก็จะต้องตาย

แต่เซียวเฉวียนจะปล่อยให้เขาได้รับความปรารถนาได้อย่างไร?

เซียวเฉวียนหลบไปด้านข้าง ปิดกั้นหอกด้วยดาบจิงหุน

“เคร้ง!” มีเสียงหนึ่งและการปะทะกันระหว่างหอกกับดาบจิงหุน ทำให้เกิดประกายไฟที่พร่างพราว

ช่างเป็นพลังภายในที่ทรงพลังจริงๆ!

เซียวเฉวียนอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

เว่ยหงรู้สึกประหลาดใจมากกว่าเซียวเฉวียน

ไม่เคยคิดว่าเซียวเฉวียนจะมีความสามารถอันลึกซึ้งเช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย!

เซียวเทียนในตอนนั้นก็น่าทึ่งมากพอที่จะทำให้ทุกคนตกตะลึง แต่พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าเซียวเฉวียนจะโดดเด่นกว่าพ่อของเขามากนัก!

ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ว่าเซียวเฉวียนซึ่งถูกกล่าวกันว่ามีคุณสมบัติธรรมดาจะมีพลังมากขนาดนี้!

เมื่อพิจารณาจากประสบการณ์ของเว่ยหงจะต้องใช้เวลาอย่างน้อยยี่สิบหรือสามสิบปีในการพัฒนากำลังภายใน ไม่ว่าคุณจะมีความสามารถแค่ไหนก็จะใช้เวลาแปดหรือสิบปี

แต่เท่าที่เว่ยหงรู้ เซียวเฉวียนเป็นลูกเขยที่ไร้อำนาจของตระกูลฉินเมื่อสองปีก่อน!

เขาจะเติบโตถึงขนาดนั้นในเวลาเพียงสองปีได้อย่างไร?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ จู่ๆเว่ยหงก็เกิดความคิดที่ทำให้เขาตัวสั่น: "หรือว่าเซียวเฉวียนได้สัมผัสกวีสมุทรคุนหลุนแล้ว?"

ความจริงที่ว่าเซียวเฉวียนสัมผัสกวีสมุทรคุนหลุนยังคงเป็นความลับ

แม้แต่ฮ่องเต้ก็ทรงเป็นการคาดเดาได้ เซียวเฉวียนไม่ยอมรับเป็นการส่วนตัวต่อหน้าพระองค์

เมื่อปรมาจารย์ประลองกัน พวกเขาสามารถตรวจจับการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ได้

เซียวเฉวียนอยากรู้มากว่า เมื่อใดที่เว่ยหงจะถูก

เบี่ยงเบนความสนใจในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้

เขาต้องการอ่านเสียงหัวใจของเว่ยหง แต่พบว่าหัวใจของเขาว่างเปล่า

แน่นอนว่ามันไม่สามาถอ่านออกได้

แน่นอนว่าเว่ยหงไม่ใช่ธรรมดา

ด้วยการปลุกเสกผนึกจูเสิน จึงเป็นเหตุผลที่เซียวเฉวียนสามารถอ่านเสียงหัวใจของผู้อื่นได้ตามต้องการ

นักปราชญ์เป็นข้อยกเว้นและเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

แต่เซียวเฉวียนไม่สามารถอ่านการเสียงหัวใจของเว่ยหงได้ ซึ่งถือเป็นเรื่องเหลือเชื่อสำหรับเซียวเฉวียน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้ว่าต้าเว่ยมีปรมาจารย์เช่นนี้

ในเวลาเดียวกันเว่ยหงก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในเซียวเฉวียน เขารู้ว่าเซียวเฉวียนมีความสามารถในการอ่านเสียงหัวใจ หากการเดาของเขาถูกต้องเซียวเฉวียนคงจะพยายามอ่านเสียงหัวใจของเขาในตอนนี้

ฮึ่ม!

โชคดีที่เขาเตรียมพร้อม!

เว่ยหงใช้ประโยชน์จากสถานะตกตะลึงของเซียวเฉวียน โดยคิดต้องการโจมตีที่ไม่คาดคิดต่อเซียวเฉวียน ด้วยการบิดข้อมือเล็กน้อย หอกก็กวาดไปที่ขอบของดาบจิงหุนด้วยแรงที่ไม่อาจหยุดยั้งได้ เตรียมที่จะแทงร่างกายของเซียวเฉวียน

ไม่ช้าก็เร็วเซียวเฉวียนโบกมือดาบจิงหุนอย่างรวดเร็วขณะถอยกลับ หลบการโจมตีของเว่ยหง

เว่ยหงที่พลาดการโจมตีของเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย เขาอยู่ใกล้เพียงเล็กน้อยที่จะแทงเซียวเฉวียนครั้งทั้งสองครั้ง

ดังนั้น เขาจึงเร่งการโจมตีในครั้งนี้ เขารู้สึกว่า ตราบใดที่เขาไปเร็วกว่านี้ เขาก็สามารถฆ่าเซียวเฉวียนได้

หลังจากการโจมตีสองครั้งเซียวเฉวียนได้เข้าใจกลยุทธ์ของเว่ยหงอย่างคร่าวๆ เว่ยหงเป็นคนเจ้าเล่ห์ เขาชอบที่จะใช้ประโยชน์จากทุกโอกาส และกลยุทธ์ของเขาก็ยืดหยุ่น

แม้ว่าความแข็งแกร่งของเขาจะไม่เก่งกาจเท่าเซียวเฉวียน แต่เขาก็ไม่ได้แย่เลย เขาไม่ใช่คนธรรมดา ที่จะรับมือเซียวเฉวียนไม่สามารถรับมือเบาๆ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกพลิกคว่ำในน้ำได้

เมื่อเห็นเว่ยหงโจมตีอีกครั้ง รัศมีของเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมเซียวเฉวียนก็ระดมกำลังภายในของเขาอย่างลับๆ เพื่อเพิ่มพลังโจมตีของเขา

ก่อนที่หอกของเว่ยหงจะเข้าใกล้ เซียวเฉวียนก็ริเริ่มโจมตี เขากระโดดเบาๆ และยืนตรงบนหอกของเว่ยหง

เมื่อเห็นสถานการณ์เว่ยหงก็เหวี่ยงหอกของเขาอย่างแรง พยายามหันเหความสนใจของเซียวเฉวียน เปิดการโจมตีแบบลอบทำร้ายกับเซียวเฉวียน

ถูกต้อง เขาปล่อยมือข้างหนึ่งออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นหยิบลูกดอกออกมาจากเอวของเขาแล้วโยนมันตรงไปที่เซียวเฉวียนการกระทำชุดนี้เสร็จสิ้นในครั้งเดียว

มันเร็วมากจนเซียวเฉวียนไม่ได้สังเกตเห็นว่าเขาทำการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้