บทที่ 1659 มีแผนสำรอ

เมื่อเห็นท่าทางกังวลของเว่ยหยาน เจินฮ่าวก็อดยิ้มไม่ได้

เป็นเรื่องปกติที่จะกังวล และเป็นเรื่องง่ายที่จะเปิดเผยข้อบกพร่อง ไม่ต้องพูดถึงเอาชนะเจินฮ่าวเลย

เจินฮ่าวหลบการโจมตีของเว่ยหยานด้วยสายตาและมือที่รวดเร็ว ในบางครั้งเมื่อการเคลื่อนไหวของเว่ยหยานช้าลงเล็กน้อย เขาจะโจมตีเว่ยหยานกลับ แม้ว่าจะไม่ทำอะไรกับเว่ยหยาน แต่ก็สามารถระบายความแข็งแกร่งทางกายภาพของเขา ทำให้เขาเครียด

เมื่อความเครียดของบุคคลหนึ่งตึงเครียด พลังงานทางกายภาพของเขาจะหมดไปในระดับหนึ่ง และเขาไม่อดทน เขามักจะทำผิดพลาด ทำให้อีกฝ่ายมีโอกาสใช้ประโยชน์จากเขา

ยิ่งสถานการณ์นี้ ชัดเจนมากขึ้นเท่าไร ก็จะยิ่งเป็นประโยชน์ต่อเจินฮ่าวมากขึ้นเท่านั้น

บัดซบ!

เว่ยหยานอดไม่ได้ที่จะสาปแช่งเจินฮ่าว

ฃได้ยินมานานแล้วว่าวรยุทธ์ของเจินฮ่าวนั้นน่าทึ่งมาก และวิชาตัวเบาของเขานั้นพิเศษยิ่งกว่านั้นอีก

เว่ยหยานไม่เชื่อในตอนนั้น เขาคิดว่าเป็นเพียงคนที่ประจบสอพลอเจินฮ่าว

รัฐมู่อวิ๋นไม่เคยผลิตปรมาจารย์ที่ทรงพลังอย่างแท้จริงเลย

ในตอนนั้น เจินเยว่ได้รับการยกย่องอย่างสูงจากทุกคน แต่ในความเห็นของเว่ยหยาน เขาเป็นเพียงคนธรรมดา

หลังจากการต่อสู้ เว่ยหยานตระหนักว่าความคิดของเขาผิด แม้ว่าวรยุทธ์ของเจินฮ่าวจะไม่ดีเท่าเขา แต่เจินฮ่าวก็มีทักษะเช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย สามารถประลองกับเขาเป็นเวลานานโดยปราศจากความสูญเสีย มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

มีพลังมากกว่าคนรุ่นเยาว์หลายๆ คนที่เขาเคยเห็น

หากบุคคลนี้ฝึกฝนสักนิด และให้เวลา เขาจะต้องดีกว่าเว่ยหยานอย่างแน่นอน

เว่ยหยานยังตระหนักด้วยว่า หากเขายังคงพัวพันเช่นนี้ เขาอาจพ่ายแพ้ให้กับเจินห่าว

เขาต้องการตัดสินใจอย่างโดยรวด!

แต่ก็ไม่สามารถทำได้อย่างโดยรวด!

ด้านหน้าคือค่ายทหารของตระกูลฉิน หากกองทัพของตระกูลฉิน สังเกตเห็นว่าพวกเขากำลังเข้ามาใกล้และพวกเขายังคงต่อสู้อยู่ที่นี่และกองทัพของตระกูลฉิน ใช้โอกาสนี้ล้อมพวกเขาไว้จะแย่มาก

ในบรรดาเจ้าครองนครทั้งห้า เว่ยหงเป็นคนที่วางแผนได้มากที่สุด รองลงมาคือเว่ยหยาน เว่ยอี้หรานแข็งแกร่งกว่าเจ้าครองนครอีกสองคนเล็กน้อย แต่เขาไม่มีความสามารถในการเป็นประธานในสถานการณ์ใหญ่เช่นนี้

หากกองทัพฉินใช้โอกาสในการปิดล้อม มันก็ขึ้นอยู่กับเว่ยหงและเว่ยหยานที่จะรับผิดชอบสถานการณ์โดยรวม

และตอนนี้พวกเขาทั้งสองพัวพันอยู่กับเซียวเฉวียนและเจินห่าวตามลำดับ สถานการณ์ก็แย่มากสำหรับเจ้าครองนคร

เว่ยหยานอดไม่ได้ที่จะมองดูสถานการณ์ทางฝั่งของเว่ยหงด้วยความห่วงใย

การต่อสู้ระหว่างเว่ยหงและเซียวเฉวียน เริ่มดุเดือดขึ้น ดาบจิงหุนและหอกพันกันและแยกกันไม่ออก ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน

ดูเหมือนจะยากที่จะบอกความแตกต่าง แต่ถ้าดูสภาพจิตใจของคนทั้งสองอย่างละเอียด ฃจะพบว่าเซียวเฉวียนดูเหมือนจะไม่กินแรงมากนัก ในขณะที่เว่ยหงนั้นมีความกังวลมาจนมีเม็ดเหงื่อบนหน้าผากอยู่แล้ว

มีสัญญาณของการต้านเซียวเฉวียนไม่ไหว

จะเห็นได้ว่าเว่ยหงและเว่ยหยานเหมือนกัน หากพวกเขายังคงต่อสู้เช่นนี้ต่อไปพวกเขาจะไม่ได้รับผลประโยชน์ใดๆ และอาจพ่ายแพ้

การต่อสู้ยังไม่เริ่มด้วยซ้ำ แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นกับบุคคลสำคัญในกองทัพของเจ้าครองนคร แล้วศึกครั้งนี้จะสู้อะไรล่ะ?

หากไม่มีเว่ยหงและเว่ยหยาน ไม่ต้องสงสัยเลยว่ากองทัพของเจ้าครองนครจะพ่ายแพ้โดยกองทัพฉิน

ในกรณีนี้ การวางแผนอย่างรอบคอบและการทำงานหนักของพวกเขาจะไม่สูญเปล่าใช่หรือไม่

ไม่!

ไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเขาได้!

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เรามาจัดการเซียวเฉวียนและเจินฮ่าวก่อน

เว่ยหยานรวบรวมพลังภายในเพียงพอ และลมดาบก็รุนแรงขึ้นอย่างมาก ทำให้เจินฮ่าวต้องล่าถอยซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ใช้ประโยชน์จากช่องว่างนี้ เว่ยหยานตะโกนอย่างเย็นชา "จางเหลียว!"

จางเหลียวเป็นองครักษ์ของเว่ยหยาน

จางเหลียวเป็นแม่ทัพที่มีชื่อเสียงในราชวงศ์เฉาเว่ยในช่วงสามก๊ก ทำหน้าที่ภายใต้หลี่ว์ปู้หลังจากพ่ายแพ้ของหลี่ว์ปู้ จางเหลียวก็กลับมาหาโจโฉ

ความสำเร็จของเขา ได้แก่ "สังหารท่าตุ้น เอาชนุอูเหิน สงครามเหอเฟย์ สะเทือนตงอู่

เขาเป็นแม่ทัพที่ทรงพลัง

จางเหลียวได้ยินสิ่งนี้จึงพูดว่า "นายท่าน! ข้าน้อยอยู่ที่นี่! "

จากเสียงทุ้มที่เขาพูด ใครๆ ก็สามารถบอกได้ว่าชายคนนี้มีช่องลมปราณที่แข็งแกร่ง และศิลปะการต่อสู้ของเขาต้องไม่ธรรมดา