บทที่ 1660 พักผ่อนจุดเดิม

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ไม่ว่าพวกเขาจะใช้มาตรการตอบโต้อะไรหรือจะจัดการกับเซียวเฉวียนอย่างไร เซียวเฉวียนมักจะหาทางหลบหนีโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ

เว้นแต่พวกเขาจะแข็งแกร่งกว่าเซียวเฉวียนจริงๆ และสามารถรั้งเซียวเฉวียนไว้ได้

ปัญหาคือพวกเขาทำไม่ได้

เว่ยหยานทำได้เพียงพึมพำว่า "ท่านพี่ ท่านพูดถูก"

หลังจากพูดอย่างนั้น เว่ยหยานก็ให้จางเหลียวล่าถอย และติดตามเว่ยหงไปยังค่ายกองทัพหลัก

การประลองครั้งนี้มีผู้ชมเป็นสักขีพยาน และพวกเขาทุกคนคิดว่าเซียวเฉวียนและเจินฮ่าวจะไม่กลับมาในครั้งนี้

พวกเขาไม่ได้คาดหวังว่าจะถูกโจมตี แต่พวกเขายังคงสามารถหลบหนีจากเว่ยหงและเว่ยหยานได้อย่างง่ายดาย

ยังอดไม่ได้ที่จะต้องประหลาดใจที่เซียวเฉวียนและเจินฮ่าวมีพรสวรรค์เพียงใด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเจ้าครองนครทั้งสามที่อยู่ด้านหน้า เห็นกระบวนการต่อสู้อย่างชัดเจน รู้สึกประทับใจกับวรยุทธ์ของเซียวเฉวียน

พวกเขารู้สึกว่าวรยุทธ์ของเว่ยหงและเว่ยหยานนั้นคาดเดาไม่ได้เพียงพอแล้ว แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าเซียวเฉวียนจะมีศิลปะการต่อสู้ชั้นสูงเช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่เพียงแต่เขาไม่ด้อยกว่าเว่ยหงในการต่อสู้เท่านั้น แต่เขายังแสดงให้เห็นสัญญาณที่ดีในการเอาชนะเว่ยหง

ผู้ยืนดูสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่า เซียวเฉวียนไม่ได้พยายามอย่างดีที่สุดเพื่อต่อสู้กับเว่ยหงในเวลานั้น ดูเหมือนว่าเขากำลังแขวนเว่ยหงเพื่อความสนุกสนาน

ด้วยวิธีนี้เว่ยหงไม่สามารถทำร้ายเซียวเฉวียนได้แม้แต่น้อย ถ้าเซียวเฉวียนต่อสู้กับเขาจริงๆ เขาคงไม่สามารถเอาชนะเซียวเฉวียนได้

พวกเขาสามารถบอกได้ว่าสาเหตุที่เซียวเฉวียนถอนตัวอาจเป็นเพราะเขากังวลว่าเจินฮ่าวจะได้รับบาดเจ็บ

ในสายตาของเจ้าครองนครทั้งสาม วรยุทธ์ของเจินฮ่าวก็ดีมากเช่นกัน แต่ในด้านวรยุทธ์พวกเขาไม่ดีเท่าเจินฮ่าว

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตราบใดที่วทั้งสองดีกว่าพวกเขา พวกเขาก็รู้สึกดีด้วย

มีเหตุการณ์หนึ่งอยู่ตรงกลาง เจ้าครองนครทั้งสามดูเหมือนจะลืมเกี่ยวกับกองทัพของตระกูลฉิน เมื่อดูเซียวเฉวียนและคนอื่นๆ ต่อสู้กัน เจ้าครองนครทั้งสามก็เริ่มกังวลและมุ่งความสนใจไปที่การต่อสู้

เมื่อเห็นเซียวเฉวียนและเจินฮ่าวหายตัวไป เว่ยหงและเว่ยหยานก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ แม้ว่าตอนจบจะไม่เป็นที่น่าพอใจ แต่ก็ไม่แย่ เจ้าครองนครทั้งสามยังคงมีความสุขเล็กน้อย ในที่สุดพวกเขาก็ทำให้เซียวเฉวียน เทพเจ้าแห่งโรคระบาดหนีไป

ใช่แล้ว ในสายตาของพวกเขาเซียวเฉวียนคือเทพเจ้าแห่งโรคระบาด ตราบใดที่เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเซียวเฉวียนพวกเขาจะโชคร้าย

ถ้าเว่ยหยานไม่พูดถึงเรื่องนี้ พวกเขาคงไม่จำได้ว่ามีสถานการณ์ทางทหารรออยู่ข้างหน้า

เว่ยหยานพูดอย่างเป็นกังวลว่า "ท่านพี่ เซียวเฉวียนอยู่ที่นี่ และกองทัพของตระกูลฉิน ก็อยู่ข้างหน้า สมควรหรือไม่ที่เราจะพักผ่อนและพักฟื้นที่นี่?"

ไม่ใช่ว่าเขาตั้งคำถามกับการตัดสินใจของเว่ยหงแต่ เว่ยหยานรู้สึกว่าเป็นเช่นนั้น การพักผ่อนและพักฟื้นที่นี่ใกล้กับกองทัพของตระกูลฉินมากเกินไป

หากกองทัพตระกูลฉินเริ่มการลอบโจมตีหรืออะไรก็ตาม ก็จะไม่มีการป้องกันเลย

แน่นอนว่าสิ่งที่ เว่ยหยานคิดได้เว่ยหงก็คิดได้เช่นกัน

เว่ยหงรู้ว่าเว่ยหยานหมายถึงอะไร เขารู้สึกว่าตราบใดที่เขาอยู่ห่างจากกองทัพตระกูลฉิน เขาก็จะไม่ร้อนรนขนาดนี้

แต่เว่ยหงรู้สึกว่ากองทัพตระกูลฉินรอพวกเขาอยู่ที่นี่มานานแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่

ภายนอก ค่ายหลักของกองทัพตระกูลฉินอยู่ข้างหน้า

แต่ในความเป็นจริงแล้ว กองทัพตระกูลฉินจะซุ่มซ่อนอยู่ในทุกทิศทุกทางอย่างแน่นอน

ไม่ว่ากองทัพของเจ้าครองนครจะหยุดพักผ่อนอยู่ที่ใด ตราบใดที่พวกเขาเข้ามาในแวดวงนี้ พวกเขาก็ไม่สามารถหลบหนีได้

พูดตรงๆ กองทัพของเจ้าครองนครถูกล้อมรอบด้วยกองทัพฉินจริงๆ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องเดินหน้าต่อไป

พักผ่อนอยู่กับที่ แสร้งทำเป็นว่าพวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาได้เข้าสู่การปิดล้อมกองทัพของตระกูลฉิน แล้วรอโอกาสที่จะทำให้กองทัพของตระกูลฉินประหลาดใจเพื่อตอบโต้

เดิมทีนี่เป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก หากเป็นการสู้รบกับกองทัพตระกูลฉิน เว่ยหงรู้สึกว่าสิ่งต่างๆ ก็ไม่ได้แย่เกินไปตามความเข้าใจของเว่ยหงเกี่ยวกับฉินเซิงและหวงเฟย

แม้ว่าฉินเซิงและหวงเฟยจะมีประสบการณ์การต่อสู้หลายร้อยครั้งและกล้าหาญมาก แต่สมองของพวกเขาก็ไม่ได้ดีเท่าเว่ยหงและเว่ยหยาน

เว่ยหงมั่นใจว่าเขาสามารถเอาชนะฉินเซิงได้

ตอนนี้เซียวเฉวียนมารับผิดชอบแล้ว เว่ยหงก็รู้สึกไม่แน่ใจ

หลังจากเพิ่งประลองกับเซียวเฉวียน เว่ยหงไม่สามารถยอมรับได้ว่าศิลปะการต่อสู้ของเซียวเฉวียนนั้นน่าทึ่งและเหนือกว่าเขาจริงๆ