บทที่ 1791 เว่ยหงหนีไปแล้ว

ดังนั้น ไป๋ฉี่จึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บแปลบในใจ เมื่อรู้ว่าเขาทำให้เซียวเฉวียนโกรธ

เขาตอบว่า "ขอบรับ ใต้เท้าเซียวสอนถูกแล้ว ข้าบุ่มบ่ามเกินไปเอง"

ทำให้ใครบางคนโกรธ และยังเป็นคนที่ดีที่สุดสำหรับเขา ดังนั้นแน่นอนว่าเขาต้องง้อ

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เซียวเฉวียนก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ และพูดว่า "อืม เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว"

กลับมาที่หัวข้อ เซียวเฉวียนเหลือบมองบ้านไม้แล้วพูดว่า "เว่ยหงสองพี่น้องอาศัยอยู่ที่นี่งั้นหรือ?"

ที่ที่พวกเขายืนอยู่ไม่ไกลจากบ้านไม้ ไป๋ฉี่สามารถยืนที่นี่เพื่อพูดคุยกับเซียวเฉวียนและคนอื่นๆ ซึ่งหมายความว่า เว่ยหงและเว่ยหยานไม่ได้อยู่ที่นี่ในเวลานี้

ไป๋ฉี่กล่าวว่า "ตอนนี้พวกเขากลับไปตรวจสอบสถานการณ์ที่วังแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขาอยากช่วยเหลือครอบครัวของพวกเขา"

เซียวเฉวียนไม่เห็นด้วยกับคำพูดนี้

ตามรายงานของไป๋ฉี่เว่ยหงและเว่ยหยานอาศัยอยู่ที่นี่มาหลายวันแล้ว พวกเขาไปที่พระราชวังเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ในช่วงนี้ แต่ไม่มีโอกาสช่วยเหลือครอบครัวของพวกเขาได้

พวกเขาไม่ได้ดำเนินมาตรการช่วยเหลือที่เด็ดขาด เพราะพวกเขาได้ตรวจสอบแล้ว และสมาชิกในครอบครัวของพวกเขาก็ปลอดภัยดีในพระราชวัง

เนื่องจากไม่มีทางช่วยเหลือพวกเขาได้ และพวกเขาปลอดภัย เว่ยหงและเว่ยหยานจะยกเลิกแผนการช่วยเหลือ

ไปสู่แผนอื่นต่อไป

ตัวอย่างเช่น วิธีใดจะสามารถฆ่าเซียวเฉวียนได้

กล่าวอีกนัยหนึ่ง พวกเขาทั้งสองไปที่พระราชวังเป็นเวลาหลายวันติดต่อกัน เพื่อยืนยันว่าครอบครัวของพวกเขาปลอดภัยหรือไม่

เมื่อพวกเขาแน่ใจว่าราชสำนักไม่มีเจตนาที่จะฆ่าสมาชิกในครอบครัวของพวกเขา พวกเขาจะจากที่นี่ไปด้วยความอุ่นใจ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ไป๋ฉี่ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจ ถ้าเช่นนั้น หากเซียวเฉวียนไม่มาที่นี่ ไป๋ฉี่คงจะคลาดกับเว่ยหงและเว่ยเหยียนไปใช่ไหม?

ช่างเป็นการมาเร็วโดยเร็ว ไม่สู้มาถึงโดยบังเอิญ

ไป๋ฉี่ถามอย่างสงสัย “ถ้าอย่างนั้น ใต้เท้าเซียวต้องควบคุมพวกเขาสองคนเลยหรือไม่?”

แน่นอนว่าไม่ เซียวเฉวียนส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่รีบ”

คนเลวเมื่อหมดทางถอยอะไรก็ล้วนทำได้ทั้งนั้น

หากพวกเขาทั้งสองรู้ว่าสมาชิกในครอบครัวไม่ตกอยู่ในอันตราย พวกเขาก็ไม่ต้องกังวล

ในกรณีนี้ สิ่งที่พวกเขาคิดได้ก็คือการแก้แค้น

พวกเขาล้วนเป็นคนฉลาด และพวกเขารู้ดีว่าด้วยความแข็งแกร่งของคนสองคน โอกาสที่จะเอาชนะเซียวเฉวียนและฮ่องเต้นั้นมีน้อยมาก

ดังนั้นพวกเขาจึงต้องหาผู้ช่วยเหลือ

หากเจ้าต้องการจับพันธมิตรของพวกเขา ก็ต้องเล่นเกมยาว

ถ้าเราจับพวกเขาได้ตอนนี้ ตัดเส้นทางการแก้แค้นของพวกเขาออกไป มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะค้นพบอะไรจากพวกเขา

พวกเขาตายไปแล้ว ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจะไม่บอกความจริงกับเซียวเฉวียนแม้ว่าพวกเขาจะเกี่ยวข้องกับเรื่องของการสกัดเลือดพิสุทธิ์จากกองทัพตระกูลเซียวจริงๆ ตราบใดที่พวกเขาปฏิเสธ เซียวเฉวียนก็จะไม่มีทางได้เปิดโปงความจริง

หรือถ้าไม่ใช่พวกเขาและเซียวเฉวียนฆ่าพวกเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ คนร้ายที่แท้จริงจะไม่ใหญ่ไปกว่านี้หรือ?

หากต้องการค้นหาความจริง ไม่สามารถกดดันคู่ต่อสู้แรงเกินไปได้ เจ้าต้องให้โอกาสพวกเขา

ตราบใดที่พวกเขาสร้างมันขึ้นมา ความจริงก็จะปรากฏออกมาในที่สุด

หลังจากฟังคำพูดของเซียวเฉวียน ไป๋ฉี่ก็พยักหน้าอย่างครุ่นคิด

ดังนั้น สองสามวันที่ไป๋ฉี่ติดตามสองพี่น้องเว่ยหง ล้วนไร้ประโยชน์หรอกหรือ?

เซียวเฉวียนยิ้มเบาๆ และพูดว่า "ไม่สามารถพูดได้ว่าอย่างไร้ประโยชน์ อย่างน้อยก็สามารถรู้ที่อยู่ของพวกเขา รู้ว่าพวกเขายังคงใส่ใจครอบครัวของพวกเขาอยู่ในใจ"

ตราบใดที่บุคคลมีความอ่อนแอ ไม่ว่าเขาจะแข็งแกร่งแค่ไหนเขาก็จะล้มลงในบางครั้ง

เป็นเพราะเหตุนี้เองที่เซียวเฉวียนประกาศต่อสาธารณชนว่าเขาเป็นเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ในตระกูลเซียว

ผู้ไร้กังวลไม่กลัวถูกจับจึงไม่ต้องกังวล

แต่น่าเสียดายที่เว่ยหงและเว่ยหยานมีชีวิตอยู่มานานหลายทศวรรษ ทำตัวต่ำต้อยมานานหลายทศวรรษ และวางแผนมานานหลายทศวรรษ ในท้ายที่สุด จุดอ่อนของพวกเขาก็ถูกเปิดเผย

ด้วยวิธีนี้ การปล่อยครอบครัวให้อยู่ภายใต้การดูแลของราชสำนักจึงถือเป็นการเคลื่อนไหวที่มีประโยชน์