บทที่ 1820 ต่ำต้อยเพียงนี้

ตั้งแต่มาถึงเกาะนกกระสาเซียวเฉวียนยังไม่ได้รับรู้ข้อมูลเกี่ยวกับทาสคุนหลุน

เขาไม่รู้ว่าทาสคุนหลุนเลือกตั้งรกรากในดินแดนรกร้าง หรืออาศัยอยู่ในหมู่บ้านเดียวกันกับชาวบ้าน

หากเป็นอย่างหลังก็ยังดี คนเยอะสายตามาก หากนักบุญรู้ที่อยู่ของทาสคุนหลุนศิษย์ของนักปราชญ์ก็คงไม่กล้าลงมือ

แต่หากเป็นอย่างแรก นักปราชย์ก็คงจะสังหารทาสคุนหลุนอย่างโหดเหี้ยม

ดังนั้น เซียวเฉวียนจึงต้องรู้ว่าทาสคุนหลุนที่อพยพมายังเกาะนกกระสาไปอาศัยอยู่ที่ใด

อาสืออาศัยอยู่ที่นี่มาตลอดและคุ้นเคยกับชาวบ้านในบริเวณใกล้เคียง ถามอาสือเกี่ยวกับเรื่องนี้ เขาอาจจะรู้

เซียวเฉวียนถามเขาถือว่าถามถูกคน

สองสามวันก่อน อาสือเห็นทาสคุนหลุนจำนวนมากผ่านภูเขาใกล้เคียง แต่พวกเขารีบร้อน เมื่อเห็นชาวบ้านที่นี่ พวกเขาดูเหมือนจะเห็นผี ไม่หยุดแม้แต่ก้าวเดียว และยังเดินเร็วมาก

อาสืออยากจะขึ้นไปถามไถ่ดู แต่ก็ไม่มีโอกาส

ดังนั้น อาสือจึงบอกเซียวเฉวียนได้แค่ว่า ทาสคุนหลุนไปทางทิศเหนือ

ทางทิศเหนือ?

นั่นไม่ใช่ทิศทางที่พบศิษย์ของนักปราชญ์เมื่อวานนี้หรือ?

แย่แล้ว!

หากศิษย์ของนักปราชญ์ยังคงเดินไปทางนั้น มีโอกาสสูงที่จะพบกับทาสคุนหลุน

ช้าไม่ได้ เซียวเฉวียนสั่งให้เสี่ยวเซียนชิวอยู่ที่นี่ หลังจากนั้น เขาก็พาเจี้ยนจงขึ้นเหนือด้วยเสียงฮึดฮัด

ระหว่างทาง เซียวเฉวียนใช้วิชาส่งเสียงไกลทวนส่งเสียงถึงชิงหลง บอกให้เขาตามมา

จริงๆ แล้ว เซียวเฉวียนเพิ่งจากไป ชิงหลงก็กลับมาที่พัก

ทันทีที่ได้รับการเรียกจากเซียวเฉวียน ชิงหลงก็ไม่พูดอะไร รีบตามไป

ทั้งสามคน หนึ่งคนเหินเวหา สองคนใช้วิชาตัวเบามองหาทาสคุนหลุนไปด้วย

จนกระทั่งพวกเขาไปถึงปลายสุดทางทิศเหนือ ก็ยังไม่พบร่องรอยของทาสคุนหลุน

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสามคนจึงต้องลงจอดเพื่อถามชาวบ้าน

พวกเขาถามคนแล้วคนเล่า ต่างก็บอกว่าไม่เคยเห็นทาสคุนหลุน

เรื่องนี้แปลกมาก

ทาสคุนหลุนเป็นกองกำลังขนาดใหญ่ พวกเขาเดินไปทางทิศเหนือ ระหว่างทางที่เซียวเฉวียนทั้งสามคนมา น่าจะเห็นพวกเขา

แต่ตอนนี้มาถึงปลายทางแล้ว ยังไม่พบเงาของพวกเขา แม้แต่ชาวบ้านที่นี่ก็บอกว่าไม่เคยเห็นทาสคุนหลุนอพยพมา

เป็นไปได้แค่ว่า ทาสคุนหลุนเปลี่ยนทิศทางระหว่างทาง

ดังนั้น ทั้งสามคนจึงเดินทางกลับ

แต่คราวนี้พวกเขาไม่ต้องเหินเวหาแล้ว ใช้แค่วิชาตัวเบา

ตราบใดที่ผ่านไปยังสถานที่มีผู้คน พวกเขาจะหยุดเพื่อถามไถ่ ถามพวกเขาว่าเคยเห็นทาสคุนหลุน ผ่านมาหรือไม่

พวกเขาถามไปเรื่อย ๆ เดินทางกลับไป

เมื่อเดินไปครึ่งทาง พวกเขาถามคนนับไม่ถ้วน ต่างก็บอกว่าไม่เคยเห็นทาสคุนหลุน

แสดงว่าทาสคุนหลุนไม่ได้มาทางนี้

พวกเขาเปลี่ยนเส้นทาง

เซียวเฉวียนและคนอื่นๆ เดินกลับไปครึ่งทาง

ในที่สุดก็มีคนพูดว่า เขาเคยเห็นทาสคุนหลุน แต่ตอนนั้นมันเป็นเวลาพลบค่ำ เขาอยากกลับบ้าน เลยแค่ทักทายทาสคุนหลุนอย่างรวดเร็วไม่ได้สนใจว่าพวกเขาไปทางไหน

ในตอนนั้น ชาวบ้านคนนี้ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาคือทาสคุนหลุน เขาเห็นเพียงว่าพวกเขาสูงใหญ่และแข็งแรง จำนวนคนก็มาก แค่เห็นก็รู้สึกกลัวแล้ว เขาไม่กล้าจ้องมองพวกเขา ไม่กล้าสนใจว่าพวกเขาไปทางไหน

แค่รีบวิ่งหนีก็ไม่ทันแล้ว

แต่ที่แปลกคือ เมื่อเขากลับไปที่หมู่บ้านและบอกเรื่องนี้กับชาวบ้าน ชาวบ้านทุกคนบอกว่าพวกเขาไม่ได้เห็นใครผ่านหมู่บ้าน

ชาวบ้านคนนี้รู้สึกสงสัยมานาน

ทาสคุนหลุนปรากฏตัวที่นี่ พวกเขามีทางเลือกเพียงสองทาง หนึ่งคือเดินต่อไปข้างหน้า อีกทางคือไปที่หมู่บ้านของชาวบ้านคนนี้