บทที่ 1970 ความกังวลของอี้กุย

ทันทีที่มีการกล่าวถึงเรื่องนี้ อารมณ์ไม่ดีของอี้กุยในเมื่อครู่นี้ก็หายไปอย่างสิ้นเชิง และสีหน้าของเขาก็กลับมาเป็นปกติ

เจ้าหมอนี่หลอกง่ายจริงๆ

คนมีเงินมัก "โง่"

เซียวเฉวียนยิ้มเบาๆ และพูดว่า "เจ้าสามารถจัดการวันเปิดได้ตามที่เห็นสมควร ปู่น้อยจะไม่ขอร่วมสนุกด้วยแล้ว"

เดิมทีไม่มีเรื่องของย่าเหยียน เซียวเฉวียนยังวางแผนที่จะกลับมาเป็นประธานการเปิด แต่ตอนนี้เซียวเฉวียนไม่เหมาะที่จะปรากฏต่อสาธารณชน และเขาไม่รู้ว่าเขาจะปรากฏตัวเมื่อใด

การทำเงินไม่สามารถหยุดได้ เซียวเฉวียนจึงวางแผนที่จะปล่อยให้อี้กุยเป็นผู้เปิดงานนี้

เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการค้าและเป็นคนที่เซียวเฉวียนไว้วางใจ เงินทั้งหมดที่ได้รับจากหอปี๋เซิ่งและบ่อนพนันได้กลับคืนสู่มือของเซียวเฉวียนแล้ว

เซียวเฉวียนต้องกังวลอะไรอีก?

ด้วยการที่อี้กุยช่วยเขาจัดการหอปี๋เซิ่งและบ่อนพนัน ทำให้เซียวเฉวียนทำเงินได้มากมาย ซึ่งเหมือนกับการได้รับผู้เชี่ยวชาญการทำเงินให้โดยไม่เสียแรง

โอ้ ไม่สิ อาจกล่าวได้ว่าเขาคือผู้เชี่ยวชาญด้านการควักเงิน

ท้ายที่สุดแล้ว ในอดีต การก่อสร้างจวนเซียว หอปี๋เซิ่งและบ่อนพนันขึ้นมาใหม่ ทั้งหมดโดยอี้กุยเพื่อเซียวเฉวียนด้วยเงินของเขาเอง

และไม่มีการเอ่ยถึงเรื่องเงินเลยหลังจากนั้น

หลานชายแบบนี้ มอบให้กับเซียวเฉวียนสักสองสามโหล เซียวเฉวียนก็ไม่รู้สึกว่ามากเกินไป!

พี่ใหญ่อี้หวู่ลี่ทิ้งสมบัติไว้ให้เซียวเฉวียนจริงๆ!

ทันทีที่ได้ยินว่ามอบให้เขารับผิดชอบในการเปิดร้าน อี้กุยก็ตกตะลึงทันที นี่ไม่เป็นไปตามหลัก เซียวเฉวียนเป็นเจ้าของร้านของหอปี๋เซิ่งและบ่อนพนัน

หอปี๋เซิ่งและบ่อนพนันเป็นวัวทำเงินของเซียวเฉวียน เซียวเฉวียนให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับงานใหญ่เช่นนี้มาโดยตลอด ไม่มีเหตุผลใดที่เซียวเฉวียนจะไม่แสดงตน

ยิ่งไปกว่านั้นเซียวเฉวียนยังกล่าวครั้งสุดท้ายที่เขากลับมาที่เมืองหลวงว่า เซียวเฉวียนจะกลับมาเมื่อหอปี๋เซิ่งและบ่อนพนันเปิดตัวอีกครั้ง

ตอนนี้เขากลับมาแล้ว เขาบอกว่าจะไม่เป็นเจ้าภาพเปิดงาน จะบอกว่าไม่มีอะไรแปลกอี้กุยก็ไม่เชื่อ!

อี้กุยสามารถสานต่อการค้าของตระกูลอี้ได้ และยังได้ความสนใจจากฮ่องเต้มาก นั่นคือเขามีกึ๋น

หากเขาไม่มีความตระหนักรู้นี้ ตระกูลอี้จะมั่นคงในมือของเขาได้อย่างไร?

อี้กุยพูดอย่างจริงจังว่า "ท่านปู่น้อยบอกข้ามาตรงๆ เลยว่าท่านมีปัญหาใหญ่อะไรใช่หรือไม่?"

ดูสิ เซียวเฉวียนคิดว่าเขาเพียงแค่หลอกล่อเขาไป เกรงว่ามันจะยากแล้ว และมันก็เป็นไปตามที่เขาคาดไว้

เนื่องจากเขาไม่สามารถหลอกลวงเขาได้ เซียวเฉวียนจึงได้แต่สารภาพว่า "เสี่ยวอี้ เรื่องนี้ไม่ร้ายแรงอย่างที่คิด"

เพียงแต่เซียวเฉวียนได้รับบาดเจ็บจากย่าเหยียน และต้องการสถานที่พักฟื้น ตอนนี้ย่าเหยียนและคนของเธอก็กำลังตามหาที่อยู่ของเซียวเฉวียนดังนั้นเซียวเฉวียนจึงต้องซ่อนตัวอยู่ในศาลาคุนหวู่

เมื่อได้ยินว่าเซียวเฉวียนได้รับบาดเจ็บ อี้กุยก็ดูกังวล "ท่านปู่น้อย บาดเจ็บที่ไหนหรือ?"

ก่อนที่เซียวเฉวียนจะตอบได้ ดวงตาของอี้กุยก็จ้องมองไปที่เซียวเฉวียน ดวงตาของเขาเหมือนกับเครื่องสแกนบนเซียวเฉวียนที่กวาดไปมา

เมื่อเห็นว่าสีหน้าของเซียวเฉวียนค่อนข้างดี ดูไม่ออกอาการบาดเจ็บใดๆ บนร่างกายของเขา อี้กุยจึงละสายตาและพึมพำว่า "ไม่น่าแปลกใจเลยที่ท่านปู่น้อยใช้กิเลนเดินทางมาที่นี่"

เขาก็รู้สึกว่า เรื่องนี้ดูแปลกๆ ปรากฎว่าความจริงก็เป็นเช่นนี้

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยจริงๆ!

ใครในโลกที่สามารถมีความสามารถถึงขนาดทำร้ายท่านปู่น้อยของเขาได้?

นี่เป็นครั้งแรกที่อี้กุยได้ยินเกี่ยวกับย่าเหยียน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าย่าเหยียนมาจากไหน

คนอย่างเว่ยเชีบนชิวและหมิงเจ๋อเป็นคนที่มีความสามารถมากในสายตาของอี้กุย แต่พวกเขาทั้งหมดถูกเซียวเฉวียนทรมานจนตาย ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเซียวเฉวียนมีความสามารถเพียงใด

แม้แต่เจี้ยนจงก็ยังนับเซียวเฉวียนเป็นเจ้านายได้ อี้กุยรู้สึกว่าเซียวเฉวียนสามารถกล่าวได้ว่าไร้เทียมทาน

ในขณะนี้ มีคนปรากฏตัวขึ้นซึ่งสามารถทำร้ายท่านปู่น้อยของเขาที่เก่งกาจได้ อี้กุยไม่เพียงแต่ตกใจแต่ยังโกรธอีกด้วย

ในโลกนี้มีคนที่ทรงพลังเช่นนี้ด้วยเหรอ?

มันคือใคร?