บทที่ 866 คลุมเครือไม่ชัดเจน

เมื่อฉินซูโหรวพูดเช่นนี้ พ่อบ้านผู้รอบรู้ในการเข้าใจจิตใจของผู้คนมาโดยตลอด ไม่สามารถตัดสินใจได้ชั่วขณะหนึ่ง และไม่เข้าใจว่าฉินซูโหรวหมายถึงอะไร...

ฉินซูกล่าวว่าเขาจะไปที่จวนเพื่อขอบคุณเจียนกั๋วที่เห็นความสำคัญด้วยตนเองในวันหลัง

วันหลังคือเมื่อไหร่?

ฉินซูไม่ได้บอกเวลาที่แน่นอนแก่พ่อบ้าน พอกลับไปพ่อบ้านจะบอกเว่ยเชียนชิวอย่างไรดี?

เว่ยเชียนชิวให้ความสำคัญกับฉินซูมาก ตราบใดที่ฉินซูไม่ไปที่จวนของเขาสักวัน หัวใจของเว่ยเชียนชิวก็จะอึดอัด

หากพ่อบ้านบอกเว่ยเชียนชิวถึงสิ่งที่ฉินซูพูดอย่างครบถ้วน เว่ยเชียนชิวคงคิดว่าพ่อบ้านนั้นไร้ความสามารถ คงจะรู้สึกโกรธมากแน่...

ในโลกนี้ คนที่รู้จักเว่ยเชียนชิวดีที่สุดก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพ่อบ้าน มันไม่มีการพูดเกินจริงที่จะบอกว่า แต่ละวันเว่ยเชียนชิวตดไปกี่ครั้ง พ่อบ้านก็รู้เรื่องนี้ด้วย

เว่ยเชียนชิวผู้นี้ แม้พยายามอย่างเต็มที่ในการทำเรื่องต่างๆ นับร้อยเพื่อเขา ตราบใดที่สิ่งหนึ่งไม่ได้ทำอย่างที่เขาต้องการ เก้าสิบเก้าเรื่อง ไม่ว่าสิ่งเหล่านั้นจะสมบูรณ์แบบแค่ไหน ก็จะถูกเขาปฏิเสธโดยสิ้นเชิง ความพยายามทั้งหมดจะไร้ประโยชน์!

ความเข้มแข็งของเขาจะถูกตั้งคำถามโดยเว่ยเชียนชิว และตำแหน่งในใจของเขาจะลดลง

เมื่อมาถึงจุดนี้ เขาก็อยู่ไม่ไกลจากการถูกเว่ยเฉียนชิวทอดทิ้ง

เคยมีสายลับคนหนึ่งที่รอบคอบอยู่เสมอ ข้อมูลที่เขานำกลับมาทุกครั้งนั้นแม่นยำ ดังนั้น เขาจึงกลายเป็นสายลับเหรียญทองของเว่ยเชียนชิว เมื่อใดก็ตามที่มีเรื่องสำคัญที่ต้องสืบหา เว่ยเชียนชิวจะส่งสายลับคนนี้ออกไปอย่างแน่นอน

สายลับไม่เคยทำให้เว่ยเชียนชิวผิดหวัง โดยมักจะนำข้อมูลสำคัญกลับมาทุกครั้ง

เดิมที หากสถานการณ์ยังคงดำเนินต่อไปเช่นนี้ เมื่อเวลาผ่านไปสายลับจะสามารถก้าวหน้าในตำแหน่งอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นบุคคลที่ได้รับความนิยมข้างกายเว่ยเชียนชิว

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญนี้ เซียวเฉวียนผู้ไม่รู้จักได้อันดับหนึ่งในการสอบระดับเคอจี การสอบระดับมณฑล และการสอบหน้าพระที่นั่ง เขามีชื่อเสียงในเมืองหลวงอย่างกระทันหัน และกลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง

ในเวลานั้น ชื่อของเซียวเฉวียนเข้ามาในสายตาของเว่ยเชียนชิว แต่เซียวเทียนที่เป็นพ่อของเซียวเฉวียน เซียวเทียนและกองกำลังตระกูลเซียวห้าหมื่นนายเสียชีวิตด้วยน้ำมือของเว่ยเชียนชิว

ความเกลียดชังที่ฆ่าพ่อนั้นไม่อาจอยู่ร่วมโลกได้!

เว่ยเชียนชิวหาผู้มีความสามารถ แต่เขารู้ดีว่าเซียวเฉวียนนั้นเป็นไปไม่ได้

แม้ว่าเว่ยเชียนชิวยินยอมที่จะสวามิภักดิ์ต่อเขา แต่นั่นคือตอนสถานการณ์ที่เซียวเฉวียนยังไม่รู้เรื่อง หากมีวันไหนที่เซียวเฉวียนรู้ความจริง เซียวเฉสียนจะต้องต้านเว่ยเชียนชิวแน่นอน!

แน่นอนว่าเว่ยเชียนชิวจะไม่ทำสิ่งที่อันตรายเช่นนี้ แทนที่จะปล่อยให้เซียวเฉวียนเป็นอันตรายที่ซ่อนอยู่ในโลกนี้ มันจะดีกว่าถ้าจะจบเขาด้วยการคลิกเพียงครั้งเดียวเพื่อยุติความกังวลของเว่ยเชียนชิว!

แน่นอนว่าเว่ยเชียนชิวจะไม่ทำสิ่งที่อันตรายเช่นนี้ แทนที่จะปล่อยให้เซียวเฉวียนเป็นหายนะอยู่ในโลกนี้ มันจะดีกว่าถ้าจะจบเขาด้วยการลงมือเพียงครั้งเดียว เพื่อยุติความกังวลของเว่ยเชียนชิว!

เดิมที ถ้าเซียวเฉวียนจบชีวิตตามหน้าที่ เขาคงไม่ตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต เพียงเพราะเขาไม่เต็มใจที่จะเป็นคนธรรมดา ยังอยากเดินเข้าสู่เส้นทางในราชสำนัก และยังบังเอิญสอบติดจอหงวนได้อีก

ไม่ใช่แค่จอหงวนเดียวเท่านั้น แต่ยังได้ทุกปี!

ไม่คุ้มค่ากับการตาย!

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่คนที่เว่ยเชียนชิวส่งไปสังหารเซียวเฉวียนจะลงมือ ก็มีข่าวออกมาว่าเซียวเฉวียนมีน้ำอมฤตอยู่ในมือของเขา

ความเป็นอมตะ คือสิ่งที่เว่ยเชียนชิวสนใจมากที่สุด!

ไม่ว่าจะเป็นข่าวใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับความเป็นอมตะ เว่ยเชียนชิวจะไม่ปล่อยละไป

ดังนั้น เว่ยเชียนชิวจึงส่งสายลับเหรียญทองไปที่จวนเซียวเพื่อสืบหา

สายลับนั่งยองๆ บนหลังคาบ้านของเซียวเป็นเวลาหนึ่งวันหนึ่งคืน และได้ยินกับหูของเขาเอง เซียวเฉวียนบอกคนในจวนว่าน้ำอมฤตนี้ไม่เพียงแต่นำไปสู่ความเป็นอมตะเท่านั้น แต่ยังมีอิทธิฤทธิ์ทำให้คนตายฟื้นคืนชีพได้อีกด้วย

เซียวเฉวียนกล่าวว่าน้ำอมฤตแห่งชีวิตเป็นสิ่งที่หายากและการกลั่นยานั้นไม่เพียงใช้เวลาแต่ยังใช้ความพยายามอย่างมาก เขาเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอย่ากระจายข่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้เพื่อไม่ให้ล่อโจร

สายลับเห็นว่าเซียวเฉวียนระมัดระวังมาก ไม่เห็นว่าเป็นเรื่องหลอกลวง เขาจึงนำข่าวกลับไปที่จวนเจียนกั๋ว

เมื่อเว่ยเชียนชิวได้ยินสิ่งนี้ เขาก็ดีใจมากทันทีและพูดทันทีว่าเมื่อเขาได้รับน้ำอมฤต เขาจะเลื่อนตำแหน่งสายลับให้เป็นองครักษ์ส่วนตัวของเขา

องครักษ์ส่วนตัว คอยติดตามเว่ยเชียนชิวทุกวัน คอยปรนนิบัติเขา นี่เป็นงานที่มีเกียรติมาก