บทที่ 901 คนส่อเสียด

พูดจาหยาบจนใครๆก็คิดว่าอาจื่อ เป็นคนสำคัญของเสี่ยวเซียนชิว

เสี่ยวเซียนชิวไม่เหมือนเซียวเฉวียน ที่มักจะให้เกียรติผู้หญิงเสมอ เซียวเฉวียนพูดเสมอว่าผู้หญิงก็เหมือนน้ำ และควรได้รับการปฏิบัติอย่างอ่อนโยน

เสี่ยวเซียนชิวเป็นวิญญาณแห่งดาบ ในสายตาของนาง ไม่มีความแตกต่างระหว่างชายและหญิง ทุกคนถูกแบ่งออกเป็นสองประเภท ฆ่าได้หรือฆ่าไม่ได้

เสี่ยวเซียนชิวรู้ดีเกี่ยวกับการกระทำผิดของอาจื่อ ท้ายที่สุด นางและเซียวเฉวียนเชื่อมโยงกันทางจิตวิญญาณมานานแล้ว และนางก็รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับอดีตของเซียวเฉวียน อาจื่อไม่จำเป็นต้องพูดอะไรสักคำ และเสี่ยวเซียนชิวก็สามารถมองผ่านนางได้

ดังนั้น เสี่ยวเซียนชิวจึงไม่ปิดบังการดูถูกอาจื่อ

นางโยนขาไก่ทิ้งไป โดยคิดว่าถึงแม้พ่อของนางจะบอกว่าอย่าฆ่าอาจื่อ แต่เขาไม่ได้บอกว่าตีนางไม่ได้

ด้วยความคิดนั้น ดวงตาของเสี่ยวเซี่ยนชิวก็เปล่งประกาย

แย่แล้ว ไป๋ฉี่และเหมิงเอ้าเข้าใจทันทีเมื่อพวกเขาเห็นแววตาซุกซนในดวงตาของเด็กหญิงตัวเล็กๆคนนี้

แต่พวกเขาไม่มีเวลาหยุดนาง

วินาทีต่อมา ห้องครัวก็เข้าสู่ความสับสนวุ่นวาย

ในไม่ช้า อาจื่อก็ส่งเสียงร้องด้วยความทรมานพร้อมกับเสียงชาม จาน และถ้วยชาที่แตก

เหมิงเอ้ามีไหวพริบอย่างรวดเร็วในขณะนี้ “ข้าจะเอาอาหารนายท่านก่อน!”

ตราบใดที่นายท่านยังมีอาหารกินใครจะสนใจคนอื่นล่ะ

เสียงหัวเราะที่คมชัดของเสี่ยวเซียนชิวและเสียงกรีดร้องของ อาจื่อ ดังก้องทำให้ทุกคนส่ายหัว ไม่นะ มันจะเป็นหายนะจริงๆ นะ! อาหารเย็นคืนนี้อาจจะถูกทำลาย

ที่ชั้นบน หมิงเจ๋อฟังเสียงของอาจื่อที่ถูกทุบตีและกำหมัดของเขาอย่างเงียบๆ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ชอบอาจื่อเป็นพิเศษ แต่นางก็ยังคงเป็นลูกน้องของเขา และเขาได้ใช้ความพยายามอย่างมากในการฝึกฝนนาง!

คนของเซียวเฉวียนรังแกคนที่อ่อนแอจริงๆ!

และเซียวเฉวียนไม่สนใจ!

……

ต้าเว่ย เมืองหลวง

เรือนหวง

จางจิ่น ผู้สมัครชิงตำแหน่งอัครเสนาบดี นั่งในตำแหน่งสูง รู้สึกลำบากใจอย่างยิ่ง

เซียวเฉวียน เด็กสารเลวคนนั้นได้หายตัวไปแล้ว และตระกูลเซียวก็ถูกกวาดล้างไปแล้ว มันเป็นไปไม่ได้ที่จะควบคุมเซียวเฉวียนหรือบังคับให้เขากลับมา

ในการสอบคัดเลือกครั้งนี้ ทุกคนสอบผ่านในวัง แต่แทนที่จะได้รับตำแหน่งทางการเหมือนปีก่อนๆ พวกเขากลับต้องออกเดินทางสู่ประสบการณ์

คนและม้าถูกแบ่งออกเป็นหลายขบวน และจางจิ่นไม่สนใจขบวนอื่นเลย ขบวนเดียวที่เซียวเฉวียนเป็นผู้นำเป็นการส่วนตัวคือขบวนที่ทำให้จางจิ่นงงมากที่สุด

เขาไม่เข้าใจว่าเซียวเฉวียนพยายามทำอะไร

เขายังไม่เข้าใจว่าฮ่องเต้กำลังคิดอะไรอยู่

เซียวเฉวียนเป็นคู่ต่อสู้ที่น่าเกรงขามในศาลเฉาสำหรับจางจิ่น ท้ายที่สุดแล้ว ในเวลาเพียงปีกว่าๆ เซียวเฉวียนก็เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วและยังกลายเป็นราชครูด้วยซ้ำ

ตลอดทั้งเรื่อง นอกเหนือจากการสร้างปัญหาให้กับเซียวเฉวียนแล้ว จางจิ่นยังตระหนักว่าเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับคู่ต่อสู้รายนี้

สิ่งนี้ทำให้จางจิ่นวิตกกังวลอย่างมาก

จางจิ่นมาจากตระกูลอันทรงเกียรติ และตระกูลจางของเขามีชื่อเสียงในเมืองหลวง ตระกูลจางของเขาหยั่งรากลึกในเมืองหลวง เหนือกว่าขุนนางส่วนใหญ่

มิฉะนั้น จางจิ่นจะไม่ทำหน้าที่เป็นอัครเสนาบดี

การเป็นอัครเสนาบดีอย่างเป็นทางการ โดยนำทัพทั้งสิบสามทัพภายใต้อัครเสนาบดี ซึ่งมีประชากรมากกว่าหมื่นคน คือเป้าหมายสูงสุดของจางจิ่น

แต่ตอนนี้ฮ่องเต้ไม่ได้แต่งตั้งเขา

เป็นไปได้ไหมว่าตัวเลือกของฮ่องเต้สำหรับอัครเสนาบดีคือเซียวเฉวียน?

จางจิ่นเคยพิจารณาคำถามนี้มาก่อน ท้ายที่สุดแล้ว หากฮ่องเต้สามารถยกระดับเซียวเฉวียนขึ้นสู่ตำแหน่งราชครูได้ อะไรอีกที่เขาทำไม่ได้

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา จางจิ่นได้เขียนจดหมายหลายฉบับโดยไม่ระบุชื่อและส่งไปยังจวนเจียนกั๋ว

เขาหวังว่าเว่ยเชียนชิวจะสามารถคว้าโอกาสที่จะฆ่าเซียวเฉวียน ในขณะที่เขาไม่อยู่

แต่ไม่มีการเคลื่อนไหวจากจวนเจียนกั๋ว

เหตุใดแม้แต่จวนเจียนกั๋วถึงทำตัวแปลกๆในตอนนี้?

ดวงตาของจางจิ่นเต็มไปด้วยความเศร้าโศก ผู้คนในเมืองหลวงโหดเหี้ยมต่อเซียวเฉวียนมากเกินไป เพื่อนสนิทของเซียวเฉวียนทั้งหมดถูกฆ่าตาย ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว

ตอนนี้การควบคุมเซียวเฉวียนเป็นเรื่องยากอย่างไม่น่าเชื่อ