บทที่ 1050: วิชาพฤกษาขจี!

“คุณหลิงครับ..รบกวนช่วยดูให้ผมหน่อยว่าร่างกายของผมมีอะไรผิดปกติบ้างมั๊ย” เมื่อกลับออกมาจากบ้านของเหยียนเค่อหมิงแววตาของเฉินเจี้ยนเตาที่มองหลิงหยุนก็ต่างไปจากเดิมมาก เวลานี้เขามองหลิงหยุนราวกับเทพมาจุติ.. ความมั่นใจความหนักแน่น และความสามารถในการต่อรองธุรกิจของหลิงหยุนนั้น ทำให้เฉินเจี้ยนเตารู้สึกประทับใจอย่างที่สุด! เฉินเจี้ยนเตารู้ว่านับเป็นความโชคดีของตนเองอย่างมากที่ได้ทำงานให้กับหมออมตะเช่นหลิงหยุน และนี่นับเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดในชีวิตของเขาเลยก็ว่าได้ เพราะมันหมายถึงความโชคดีของคนในครอบครัวของเขาด้วย.. “ตอนนี้ร่างกายของคุณไม่ได้มีปัญหาอะไรแต่เมื่อไหร่ที่คุณป่วยขึ้นมา ผมจะรักษาให้คุณเอง อ่อ.. แล้วก็ต้องดื่มให้น้อยลงด้วยล่ะ!” ทางด้านโม่วู๋เตานั้นได้แต่นั่งบ่นพึมพำ“หึ.. เจ้าคนเสียสติ! เจ้าสามารถประหยัดเงินไปได้ตั้งสี่ร้อยล้าน ความจริงเงินจำนวนนั้นควรต้องเป็นของข้าถึงจะถูก!” หลิงหยุนเหลือบมองโม่วู๋เตาพร้อมกับพูดยิ้มๆ“เจ้าพูดเช่นนี้คงอยากถูกข้าเตะลงจากรถมากสินะ” โม่วู๋เตาถึงกับถอนหายพร้อมกับโวยวายเสียงดัง“นี่.. ถ้าเช่นนั้นในวันข้างหน้า เจ้าอย่ามาขอความช่วยเหลือจากข้าก็แล้วกัน!” หลิงหยุนถึงกับหัวเราะออกมาเสียงดัง..“ได้ๆ วันนี้ข้าจะทำบุญกับเจ้า ให้เจ้าหนึ่งล้านหยวน พอใจหรือไม่” โม่วู๋เตาผู้เห็นแก่เงินเมื่อได้ยินว่าหลิงหยุนจะมอบเงินให้หนึ่งล้านหยวนก็ถึงกับตาเป็นประกายขึ้นมาทันที “แต่..เจ้าต้องช่วยข้าทำงานบางอย่างเสียก่อน!” โม่วู๋เตาที่กำลังยิ้มกว้างถึงกับปากคว่ำลงทันทีพร้อมกับจ้องมองหลิงหยุนด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก “ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรหรอกน่า..พอดีคลินิกสามัญชนของข้าเพิ่งจะตกแต่งเสร็จไปเมื่อวาน บ่ายนี้เจ้าไปดูฮวงจุ้ยให้ข้าที..” “เรื่องแค่นี้เองรึได้ๆ..” โม่วู๋เตารับปากทันที “คุณเฉิน..หลังจากรับประทานอาหารเที่ยงแล้ว คุณกลับไปช่วยเถ้าแก่เหยียนจัดการเรื่องเอกสาร อย่าให้การเปิดบริษัทเทียนตี้ต้องล่าช้าไปเพราะเรื่องนี้..” “ครับคุณหลิง..” ทั้งสามคนเข้าไปรับประทานอาหารเที่ยงในโรงแรมแห่งหนึ่งซึ่งหลิงหยุนได้ซื้อกิจการไว้แล้วและเมื่อทั้งหมดกินเสร็จแล้ว เฉินเจี้ยนเตาก็แค่เซ็นต์บิลค่าอาหาร แล้วทั้งหมดก็เดินออกมาโดยไม่ต้องจ่ายเงิน “เจ้าคนเสียสติ..ข้าว่าทั้งจิงฉูคงจะกลายเป็นบ้านหลังใหญ่ของเจ้าไปแล้ว เหลือเพียงแค่มุงหลังคาทั่วทั้งเมืองจิงฉูเท่านั้น..” โม่วู๋เตาอดที่จะประชดประชันออกมาไม่ได้ หลังจากรับประทานอาหารเที่ยงแล้วทั้งสามคนต่างก็แยกย้ายกัน โม่วู๋เตาไปจัดการเรื่องฮวงจุ้ยที่คลินิกสามัญชน เฉินเจี้ยนเตาไปที่บ้านของเหยียนเค่อหมิง ส่วนหลิงหยุนกลับไปยังบ้านเลขที่-1..…..หลิงหยุนสำรวจดูสมุนไพรที่สวนภายในบ้านและพบว่าส่วนมากโตเต็มที่พร้อมใช้งานแล้ว แต่ก็มีบางส่วนที่ยังไม่เติบโตดีนักหลิงหยุนกำลังคิดว่าคงจะต้องใช้วิชาพฤกษาขจีเข้าช่วยซึ่งเวลานี้วิชาพฤกษาขจีของเขาก็อยู่ในระดับสูงสุดของขั้นที่ห้าแล้ว สามารถใช้ได้ในพื้นที่ที่กว้างขึ้นกว่าเดิมเมื่อคิดได้เช่นนี้หลิงหยุนก็นั่งลงขัดสมาธิบนพื้นดิน และเริ่มเดินวิชาพฤกษาขจี เพื่อเร่งการเจริญเติบโตของสมุนไพรภายในสวนแม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่หลิงหยุนใช้วิชาพฤกษาขจีเร่งการเจริญเติบโตของต้นไม้ได้ในบริเวณที่กว้างขึ้นแต่ผลลัพธ์ของมันก็ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก และหากใครได้พบเห็นเข้าก็คงต้องตกตะลึงอย่างแน่นอน!ภายใต้วิชาพฤกษขจีนั้น..ในเวลาเพียงแค่สองสามนาที สมุนไพรภายในสวนต่างก็เจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม้ใบก็ผลิใบเขียวขจี ไม้ดอกก็ผลิดอกบานสะพรั่ง ไม้ผลก็ให้ผลงอกงาม..ส่วนสมุนไพรที่ยังไม่โตเต็มที่เวลานี้ก็โตเต็มวัยพร้อมใช้งานแล้ว บางต้นก็ออกหน่อสีเขียวราวกับฤดูใบไม้ผลิเลยทีเดียว..หากใครได้มาพบเห็นภาพการเจริญเติบโตของเหล่าพฤกษาในเวลานี้เข้าคงต้องยืนอ้าปากหวอด้วยความตกตะลึงอย่างแน่นอน เพราะเวลานี้ต้นไม้ ดอกไม้ และสมุนไพรต่างๆ ได้เจริญเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังฉายภาพเร่งเวลาจากหนึ่งปีมาเป็นหนึ่งชั่วโมงเลยทีเดียว!และก็มีคนเข้ามาทันเห็นภาพนี้พอดี..ซึ่งคนผู้นั้นก็คือเหมี่ยวเสี่ยวเหมา!เหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้ยินเสียงหลิงหยุนกลับมาจึงชะเง้อมองจากหน้าต่างห้องนอนของตนเอง และเมื่อเห็นหลิงหยุนตรงไปที่สวนสมุนไพรซึ่งตนเองดูแลอยู่ เธอก็รีบวิ่งลงมาดูทันที และได้เห็นภาพที่น่าตกใจนั้เข้าพอดี!ภายในเวลาเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงในการใช้วิชาพฤกษาขจีเร่งการเจริญเติบโตของต้นไม้หลิงหยุนต้องใช้พลังชีวิตในร่างกายไปถึงสามสิบส่วน..นั่นเพราะเมื่อใช้วิชาพฤกษาขจีเร่งการเจริญเติบโตของเหล่าพฤกษานั้นผู้ใช้จะต้องปลดปล่อยพลังชีวิตในร่างกายของตนเองให้กับพฤกษาทั้งหลาย และพลังชีวิตที่ปลดปล่อยออกไปจะทำหน้าที่เป็นอาหาร และน้ำบำรุงหล่อเลี้ยงเหล่าพฤกษาให้เจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว!หลังจากที่ลุกขึ้นยืน..หลิงหยุนก็เห็นเหมี่ยวเสี่ยวเหมาที่กำลังยืนอ้าปากค้าง จึงร้องถามขึ้นว่า“เป็นยังไงบ้างล่ะ”“……”เหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้แต่นิ่งอึ้งหลิงหยุนจึงร้องถามขึ้นว่า“อยากจะเรียนวิชานี้กับผมมั๊ย ผมจะสอนให้คุณเอง..”เหมี่ยวเสี่ยวเหมาได้ยินเช่นนั้นก็รีบร้องตะโกนตอบกลับไปทันที“หึ.. ไม่เห็นจะน่าสนใจตรงใหนเลย”…….เวลาบ่ายสามโมงตรง..ถังเมิ่งได้โทรมารายงานหลิงหยุนว่าการรวมบริษัทเฉิงเมดิคัลกรุ๊ปเข้ากับบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นนั้น เป็นไปได้อย่างราบรื่น ขาดเหลือเพียงแค่รายละเอียดเล็กน้อยเท่านั้น และพรุ่งนี้เฉียนหยูไห่จะไปจัดการต่อให้เสร็จ..