บทที่ 1052: ของขวัญสำหรับเจ้า!

“หรือข้าจะมอบเป็นเงินให้กับเจ้าดีนะ..!” เย่ซิงเฉินนั่งรำพึงรำพันอยู่บนม้าหินคนเดียวกลิ่นหอมประหลาดประจำตัวของนางนั้นได้แพร่กระจายออกมาจากเรือนร่างงดงามนั้น.. “ไม่ดีกว่า!เงินเป็นสิ่งที่ใครๆก็หากันได้ อีกอย่างเจ้าเองก็คงมีเงินมากมายแล้ว!” เย่ซิงเฉินบ่นพึมพำพร้อมกับถอนหายใจออกมาดวงตาคู่งามที่อ่อนโยนของนางในเวลานี้ หากผู้ใดได้พบเห็นเข้าคงจากจะเชื่อว่าหญิงสาวผู้มีแววตาอ่อนโยนเช่นนี้ จะเป็นธิดาพรรคมารผู้ซึ่งเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม และอาบไปด้วยรังสีสังหารอย่างแน่นอน! “หรือว่าจะมอบสมบัติล้ำค่าให้กับเจ้าสักชิ้นดีนะแต่ไม่ดีกว่า! สิ่งเหล่านี้ดูเหมือนในแหวนวิเศษของเจ้าก็จะมีอยู่มากมายแล้ว!” นั่นก็ไม่ดีนี่ก็ไม่เหมาะ! เย่ซิงเฉินได้แต่นั่งหน้านิ่วคิ้วขมวดพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างหนักใจ แต่จู่ๆ นางก็ดูคล้ายกับคิดอะไรขึ้นมาได้ในระหว่างที่กำลังเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า “คิดออกแล้ว..ข้าจะมอบคนผู้หนึ่งเป็นของขวัญให้กับเจ้า!” เย่ซิงฉินร้องอุทานออกมาอย่างดีใจจากนั้นจึงรีบหยิบเครื่องมือสื่อสารออกมาเพื่อติดต่อใครคนหนึ่งทันที.. “น้าชิงเฟิง..” “ค่ะคุณหนู..” เมื่อได้ยินปลายสายเรียกสรรพนามตนเองเช่นนั้นเย่ซิงเฉินก็ถึงกับขมวดคิ้ว และตอบไปว่า “ป้าชิงเฟิง..ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าต่อไปให้เรียกชื่อข้า!” ชิงเฟิงถึงกับยิ้มออกมาและตอบเสียงเบา “คุณหนูเจ้าคะ.. นี่เป็นกฎที่นายท่านตั้งขึ้น ทุกคนจะต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด!” เย่ซิงเฉินคร้านที่จะทะเลาะกับชิงเฟิงด้วยปัญหาเดิมๆอีกจึงรีบถามขึ้นว่า “เสี่ยวเม่ยเม่ยฝึกวิชาไปถึงใหนแล้ว” ชิงเฟิงยิ้มและตอบกลับไปว่า“อ่อ.. ที่แท้คุณหนูก็จะถามเรื่องนี้นี่เองหรอกรึ เสี่ยวเม่ยเม่ยเข้าสู่ขั้นเซียงเทียนได้ตั้งแต่หนึ่งเดือนที่แล้ว และตอนนี้ก็เข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นเซียงเทียน-2 แล้วค่ะ!” เย่ซิงเฉินร้องอุทานออกมาทันที“ก้าวหน้าเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ” ดูเหมือนชิงเฟิงเองก็จะดีใจไปด้วยนางตอบกลับไปว่า “เสี่ยวเม่ยเม่ยเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ที่ผู้อื่นไม่มี อีกทั้งยังมีพลังแปลกประหลาดในร่างกาย นางจึงสามารถก้าวหน้าได้รวดเร็วเช่นนี้!” “คุณหนูต้องการจะคุยกับนางหรือไม่เจ้าคะ” “ไม่ล่ะ..ในเมื่อนางเข้าสู่ขั้นเซียงเทียนได้ก็ดีแล้ว ท่านจัดการปล่อยตัวนาง และให้กลับถึงจิงฉูก่อนคืนพรุ่งนี้!” “เข้าจะปฏิบัติตามคำสั่งของคุณหนู!” “อืมม..แล้วข้าจะติดต่อกลับไปใหม่!” เย่ซิงเฉินปิดเครื่องมือสื่อสารและรีบหันหลังกลับมาทันที สายตาของนางเหม่อมองไปทางเมืองจิงฉู พร้อมกับรำพึงรำพันว่า “หลิงหยุน..หวังว่าเจ้าคงจะชื่นชอบของขวัญที่ข้ามอบให้!” ………. ภายในบ้านเลขที่-1.. ถังเมิ่งนั่งอยู่ที่บ้านของหลิงหยุนทั้งคู่กำลังพูดคุยปรึกษากันในรายละเอียดเกี่ยวกับพิธีเปิดบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่น ถังเมิ่งเสนอให้เชิญดารามาร่วมพิธีเปิดด้วยแม้หลิงหยุนจะไม่ค่อยเห็นด้วยนัก แต่ก็รู้ว่าถังเมิ่งมองถึงการโปรโมทธุรกิจของบริษัท เขาจึงไม่คิดที่จะห้ามปราม ได้แต่ย้ำว่าในช่วงของพิธีตัดริบบิ้นนั้น อย่าให้ดาราเหล่านี้มาปรากฏตัวด้านหน้าอย่างเด็ดขาด.. เพราะในวันนั้น..มีทั้งฉินฉางชิง หลินหงจวิน ท่านเสี่ยวหมอเทวดา และข้าราชการระดับสูงอีกมากมาย ต่อหน้าคนใหญ่คนโตเช่นนี้ แม้แต่เหล่าดาราก็คงต้องเกร็งจนหายใจหายคอกันไม่ออกอย่างแน่นอน.. “แต่ฉันขอย้ำว่า..ถ้านายจะเอาดารามาร่วมงาน ก็ต้องเป็นดาราระดับซุปเปอร์สตาร์เท่านั้น ดาราปลายแถวนายไม่ต้องเอามาให้ฉันอับอายขายหน้าล่ะ!” ถังเมิ่งตอบยิ้มๆ“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงพี่หยุน ฉันได้ติดต่อกับซูหลิงเฟยไว้แล้ว เธอรู้จักดาราระดับท็อปๆหลายคน..”เมื่อได้ยินชื่อของซูหลิงเฟย..หลิงหยุนก็นึกถึงเย่ซิงเฉินขึ้นมาทันที และได้แต่แอบคิดในใจว่า ครั้งนี้นางจะมาก่อกวนพิธีเปิดบริษัทของเขาอีกหรือไม่นะแม้ว่าหลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินจะเคยพบเจอกันมาแล้วแต่อีกฝ่ายนั้นผลุบๆโผล่ๆราวกับวิญญาณ และมีนิสัยใจคอที่คาดเดาได้ยาก แม้แต่เขาเองก็ยังไม่สามารถเดาใจของนางได้ถูกเช่นกัน..หลังจากพูดคุยธุระจนเสร็จแล้วหลิงหยุนก็รีบไล่ถังเมิ่งกลับไป ส่วนเขาก็กลับขึ้นไปนั่งในห้องทำงานของตนเองต่อ..และเมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องทำงานภาพของหญิงสาวชุดดำสวมผ้าคลุมปิดบังใบหน้า ก็ปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของหลิงหยุนทันทีและแน่นอนว่าหญิงสาวชุดดำผู้นั้นก็คือเย่ซิงเฉิน!“หลังจากที่แยกกับเจ้าคืนนั้นแล้วข้าเองก็ต้องต่อสู้กับศัตรูจนกระทั่งได้รับบาดเจ็บสาหัส และนอนหลับใหลไปนาน.. นี่ข้าลืมเจ้าไปสนิทเลยสินะ!”“ว่าแต่ตอนนี้เจ้าจะเป็นเช่นใดบ้าง”หลังจากนั่งครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง..หลิงหยุนจึงเรียกหยกจักรพรรดิขนาดเท่าลูกบาสเก็ตบอลออกมาชิ้นหนึ่ง จากนั้นจึงเรียกกระบี่โลหิตแดนใต้ออกมา เพื่อเตรียมแกะสลักเป็นรูปเหมือนของเย่ซิงเฉิน แต่แล้วก็ต้องถอนใจออกมา..“เฮ้อ..จะให้ข้าแกะสลักรูปเหมือนของเจ้าได้อย่างไรกันเล่า ในเมื่อเจ้าไม่ยอมให้ข้าได้เห็นใบหน้าของเจ้าเลยแม้แต่น้อย..”“ข้าคงต้องหาจุดเด่นบนใบหน้าของนาง..ใช่แล้ว! ดวงตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ของนาง!”ในที่สุดหลิงหยุนก็ตัดสินใจที่จะแกะสลักรูปเหมือนของเย่ซิงเฉินแบบที่มีผ้าคลุมปิดบังใบหน้าเผยให้เห็นเพียงแค่ดวงตาคู่งามที่ไม่ว่าผู้ใดได้พบเห็น ก็จะรู้สึกราวกับต้องมนต์เสน่ห์คู่นั้น..เมื่อคิดได้เช่นนี้หลิงหยุนก็เร่มหลับตาและภาพของเย่ซิงเฉินก็ปรากฏขึ้นในห้วงมโนของหลิงหยุนอย่างแจ่มชัด..“เอาล่ะ..”หลิงหยุนจัดการยกหยกจักรพรรดิขึ้นด้วยมือข้างหนึ่งและใช้มือข้างที่ถือกระบี่โลหิตแดนใต้ ทำการแกะสลักหยกเป็นรูปเหมือนของเย่ซิงเฉินเวลานี้หลิงหยุนเข้าสู่ขั้นปฐมชี่แล้วจิตหยั่งรู้ของเขาจึงนับว่าทรงพลังอย่างมาก และด้วยภาพในจิตที่ชัดเจนราวกับมีชีวิตนั้น ปลายกระบี่ในมือของหลิงหยุนก็ตวัดไปมาที่ตัวหยกด้วยความรวดเร็ว..ชัวะ..ชัวะ..ปลายกระบี่โลหิตแดนใต้กรีดไปบนหยกจักรพรรดิครั้งแล้วครั้งเล่าและหลิงหยุนก็กำลังแกะสลักรูปเหมือนด้วยการใช้ใจ.. แทนการใช้ดวงตา!และในที่สุดหยกจักรพรรดิที่กลมราวกับลูกบาสเก็ตบอลนั้นก็ได้กลายเป็นเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นของหญิงสาวที่มีผ้าคลุมปิดบังใบหน้า และมีดวงตาที่เสน่ห์เย้ายวน หยกแกะสลักดูราวกับมีชวิตจริงๆ และคล้ายคลึงกับเย่ซิงเฉินยิ่งนัก!หลิงหยุนลืมตาขึ้นมองหยกแกะสลักในมือแล้วก็ถึงกับพึมพำออกมาว่า..“เย่ซิงเฉินเจ้าอยู่ในกำมือของข้าแล้ว!”“แต่..นางยังต้องการชุดเครื่องประดับด้วย!”หลิงหยุนจัดการเรียกหินห้าสีออกมาจากแหวนพื้นที่และจัดการใช้กระบี่โลหิตแดนใต้เฉือนเนื้อหินสีเทาออกดูทั้งห้าก้อน ปรากฏว่าหินทั้งห้าก้อนนั้นทอประกายสะท้อนกับแสงไฟระยิบระยับ และนี่คือหินห้าสีที่หลิงหยุนจะใช้ทำเครื่องประดับให้กับเย่ซิงเฉินทั้งหมดห้าสี.. ห้าชุด!“เย่ซิงเฉิน..นี่เป็นของขวัญที่ข้าเตรียมไว้มอบให้กับเจ้าในการพบกันอีกครั้งของเรา!” หลิงหยุนนึกถึงใบหน้าของเย่ซิงเฉินแล้วก็ได้แต่ยิ้มออกมาพร้อมกับพึมพำเบาๆแต่เป็นเพราะหลิงหยุนไม่ถนัดในการทำเครื่องประดับเขาจึงต้องไปหาเซียนหยกให้ช่วยในเรื่องนี้..……..“ผมต้องการการเครื่องประดับครบชุดที่มีทั้งสร้อยคอกำไล ต่างหู และแหวน ทั้งหมดห้าชุด..”หลังจากหลิงหยุนมอบหินห้าสีสำหรับใช้ทำเครื่องประดับไว้ให้แล้วเขาก็ขอตัวกลับทันทีอีกสองวันจะเป็นวันที่ยุ่งที่สุดอีกหนึ่งวันของหลิงหยุนเมื่อกลับไปถึงบ้านเลขที่-1 เขาจึงเริ่มฝึกวิชาต่อทันที..ที่สวนสมุนไพรทางด้านตะวันตกของบ้านนั้นมีร่างของคนผู้หนึ่งกำลังสำรวจสวนสมุนไพรของเขาอย่างตั้งอกตั้งใจ..“คุณกำลังทำอะไร” Aileen-novelหลิงหยุนแอบเดินไปด้านหลังเหมี่ยวเสี่ยวเหมาอย่างเงียบๆและร้องตะโกนถามเสียงดัง..