บทที่ 1056: พิธีเปิดบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่น!

วันที่8 เดือน 8.. ตามศาสตร์ของตัวเลขนั้นเลข 8 นับเป็นเลขมงคลเหมาะแก่การเปิดกิจการ และจะทำให้ธุรกิจเจริญรุ่งเรือง เงินทองไหลมาเทมา.. และโม่วู๋เตาเองก็ได้บอกไว้ว่า..วันนี้นับเป็นวันนักษัตรที่ดีที่สุดในปีนี้อีกด้วย อีกทั้งวันนี้ท้องฟ้าก็ยังแจ่มใสยิ่งนัก.. หลังจากฝึกวิชาดาราคุ้มกายเสร็จแล้วหลิงหยุนก็ได้ไปอาบน้ำแต่งตัว และสวมเสื้อผ้าที่เกาเฉินเฉินเตรียมไว้ให้ เมื่อเดินเข้าไปในห้องรับแขกทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกัน.. “หล่อและภูมิฐานมากจริงๆ!” หลิงหยุนหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี“ฮ่า.. ฮ่า.. วันนี้ทุกคนพูดจาเป็นมงคล! เอาล่ะรีบๆกินข้าวจะได้รีบออกเดินทาง” เวลาเจ็ดโมงครึ่งหลังจากที่ทุกคนรับประทานอาหารเช้ากันเสร็จเรียบร้อยแล้วหลิงหยุน และผู้ที่เกี่ยวข้องก็ออกเดินทางไปที่อาคารหลิงหยุนทันที หลิงหยุนนั่งรถMaybach 62 ของเสี่ยวเม่ยหนิงไป และเมื่อเข้าไปใกล้อาคารหลิงหยุน เขาก็ถึงกับร้องอุทานออกมาอย่างอัศจรรย์ใจ “ถังเมิ่งจัดงานได้ยิ่งใหญ่อลังการมากถึงเพียงนี้เชียวรึ!” วันนี้สำนักงานใหญ่ของบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นไม่เพียงเปิดให้สาธารณชนได้เข้าชม แต่ยังเปิดต้อนรับแขกเหรื่อจากทั่วโลกอีกด้วย.. ที่สวนด้านนอกอาคารหลิงหยุนนั้นมีซุ้มครึ่งวงกลมตกแต่งด้วยสีแดงงดงาม พร้อมกับเขียนไว้ว่า ‘พิธีเปิดบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่น’ ด้านข้างของซุ้มครึ่งวงกลมนั้นก็มีธงนานาชาติหลากหลายสีปักเรียงรายอยู่และกำลังโบกสะบัดอย่างสวยงาม นอกจากนั้นแล้วทั้งสองฝั่งของซุ้มยังประดับประดาไปด้วยดอกไม้นานาพรรณ เป็นภาพที่งดงามอลังการยิ่งนัก นอกเหนือจากมวลดอกไม้ก็ยังมีปะทัดสีแดงกองโตที่เตรียมไว้สำหรับจุดเฉลิมฉลอง เพียงแค่รอให้พิธีเปิดมาถึงเท่านั้น แต่ยังไม่หมดแค่นั้น.. ถังเมิ่งยังได้จ้างมังกร และสิงโตมาเชิดภายในงานอีกด้วย ระยะทางจากซุ้มด้านหน้าตรงไปทางเข้าอาคารนั้นปูด้วยพรมแดงทอดเป็นทางยาวกว่าสิบแปดเมตร และสองข้างทางก็ตกแต่งไว้ด้วยมวลพฤกษชาติงดงาม.. ที่จุดลงทะเบียนตรงซุ้มทางเข้าก็ยังมีนางแบบหน้าตางดงามอีกถึงเจ็ดสิบสองคนที่ถังเมิ่งจ้างมา และทั้งหมดก็อยู่ในชุดกี่เพ้าสีแดงยืนยิ้มต้อนรับแขกเหรื่อที่จะเข้ามาในงาน.. ตลอดสองข้างพรมแดงนั้น..มีนักข่าวจากสถานีโทรทัศน์ช่องต่างๆ และจากสื่อต่างๆ มารอทำข่าวกันอยู่มากมาย.. แต่ทุกอย่างทั้งหมดที่พูดมานั้นล้วนแล้วแต่ต้องใช้เงินทั้งสิ้น หลิงหยุนจึงได้แต่พึมพำออกมา “เฮ้อ..จำเป็นต้องผลาญเงินขนาดนี้เชียวรึ” ทันทีที่รถMaybach 62 เคลื่อนเข้าไปจอดที่ซุ้มสีแดง เฉียนหยูไห่กับเฉินเจี้ยนเตาก็ได้พาพนักงานสิบกว่าคนมายืนเรียงแถวรอต้อนรับหลิงหยุน.. “ท่านประธานใหญ่มาถึงแล้ว..ทุกคนปรบมือต้อนรับ!” หลิงหยุนเดินลงมาจากรถพร้อมกับยิ้มให้พนักงานที่มายืนรอแล้วพูดขึ้นว่า “วันนี้ทุกคนคงต้องเหนื่อยหน่อยนะ!” “เอาล่ะ..ตามผมเข้าไปในห้องประธานก่อน แขกมาแล้วค่อยลงมาต้อนรับ” ………. ระหว่างที่นั่งฟังเกาเฉินเฉินรายงานช่วงเวลาของแต่ละขั้นนตอนในพิธีภาพของถังเมิ่งกับตี้เสี่ยวอู๋ก็ได้ปรากฏขึ้นในรัศมีจิตหยั่งรู้ของหลิงหยุนซึ่งเวลานี้นั่งอยู่ในห้องทำงานของประธานบริษัท.. และทันทีที่ถังเมิ่งเข้ามาในห้องหลิงหยุนก็รีบถามถึงงบประมาณที่ใช้ไปกับการจัดงานในครั้งนี้ และเมื่อรู้คำตอบหลิงหยุนก็ถึงกับอึ้งไปทันที แต่ในเมื่อบริษัทเทียนตี้คอร์ปอเรชั่นนั้น เปรียบเสมือนความสำเร็จของตัวเขากับถังเมิ่ง หลิงหยุนจึงได้แต่นิ่งเงียบ.. จนกระทั่งเวลาแปดโมงห้าสิบนาที..หลิงหยุนก็ได้เดินนำถังเมิ่ง ตี้เสี่ยวอู๋ อาปิง และคนอื่นๆ ลงไปเตรียมตัวต้อนรับแขกที่กำลังจะมาถึง ระหว่างนั้นถังเมิ่งก็ได้กระซิบบอกกับหลิงหยุนว่า“พี่หยุน.. วันนี้ท่านผู้ว่าการจะมาร่วมงานด้วยนะ! เขาชื่อซูเจิ้งหมิง.. เป็นพ่อของซูหลิงเฟย!” หลิงหยุนได้ฟังถึงกับตกใจและรีบหันไปถามถังเมิ่งทันที “ห๊ะ! นี่พ่อของเธอใหญ่โตขนาดนี้เชียวเหรอ?” แต่ถังเมิ่งกลับย้อมถามกลับมายิ้มๆ“พี่ว่าไงล่ะ” และในเวลาเก้าโมงตรง..จิตหยั่งรู้ของหลิงหยุนก็จับภาพรถสีดำหลายคันที่กำลังวิ่งตรงมายังอาคารหลิงหยุน และทั้งหมดก็คือรถของหลี่ยี่เฟิงและคณะทันทีที่หลี่ยี่เฟิงลงจากรถก็รีบเดินตรงเข้าไปทักทายหลิงหยุนทันที..“หลิงหยุน..ยินดีด้วย!”“ขอบคุณลุงหลี่ที่ให้การสนับสนุน!”บรรดานักข่าวจากสำนักต่างๆที่มารอทำข่าว เมื่อเห็นหลี่ยี่เฟิงมา ก็รีบกรูกันเข้าไปถ่ายรูปทันที..“หลิงหยุน..ยินดีด้วย!” เสียงร้องตะโกนของถังเทียนห่าวดังมาแต่ไกลหลิงหยุนรีบโค้งศรีษะลงเล็กน้อยพร้อมตอบกลับไปว่า “ขอบคุณครับลุงถัง..”หลังจากทักทายหลิงหยุนแล้วถังเทียนห่าวก็เดินไปรวมกลุ่มกับหลี่ยี่เฟิงที่กำลังพาหลิงหยุนไปรู้จักกับข้าราชการระดับสูงที่มาด้วยกัน หลี่ยี่เฟิงไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าจะมีใครเห็นความสัมพันธ์ที่แนบแน่นระหว่างเขากับหลิงหยุนหรือไม่ผ่านไปราวยี่สิบนาที..รถยนต์คันหนึ่งก็เล่นตรงเข้ามายังอาคารหลิงหยุน ถังเมิ่งหันไปมอง และทันทีที่เห็นป้ายทะเบียนเขาก็รีบกระซิบข้างหูหลิงหยุน“พี่หยุน..รถของท่านผู้ว่า!”เมื่อรถคันนั้นแล่นมาจอดที่ซุ้มด้านหน้าหลิงหยุนก็เห็นชายชราอายุราวห้าสิบปีก้าวลงมาจากรถ ชายชราผู้นี้อยู่ในชุดเสื้อสูทคอจีนเรียบง่าย หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใสแสดงออกถึงความเป็นมิตร เขาเดินลงจากรถและตรงเข้าไปหาหลิงหยุนทันที..“ท่านผู้ว่าซู..นี่ท่านก็มาด้วยรึ”หลี่ยี่เฟิงเห็นเข้าจึงรีบเดินตรงออกไปทักทายทันทีซูเจิ้งหมิงยิ้ม และทักทายหลี่ยี่เฟิงอีกสองสามคำ แล้วจึงหันไปทางหลิงหยุนพร้อมกับพูดขึ้นว่า..“หลิงหยุน..ขอโทษที่ฉันมาโดยไม่ได้รับเชิญ เธอคงจะแปลกใจมากเลยสินะ!”หลิงหยุนตอบกลับทันที“ท่านผู้ว่าซูให้เกียรติกับผมเช่นนี้ ผมจะกล้าคิดแบบนั้นได้อย่างไรกันครับ!”ซูเจิ้งหมิงสำรวจมองหลิงหยุนอย่างละเอียดเขายิ้มกว้างพร้อมกับพูดขึ้นว่า “อืมม.. เธอเป็นเด็กหนุ่มที่มีมารยาทดี ใจกว้าง แล้วก็เป็นคนเก่ง!”“ท่านผู้ว่าชมผมเกินไป..”หลิงหยุนตอบกลับอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน“ไม่เกินไปหรอก!หลิงหยุนฉันได้ยินเรื่องของเธอมานานแล้ว แต่เพิ่งจะได้เจอตัวจริงวันนี้ ในทีวีครั้งนั้นเธอยังแกะสลักน้ำแข็งเป็นรูปหลิงเฟยด้วยเลย!” ผู้ว่าซูพูดขึ้นพร้อมกับจ้องมองหลิงหยุนด้วยตาเป็นประกายหลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยพร้อมกับตอบไปว่า“วันนั้นผมผลีผลามทำอะไรไม่คิดให้รอบคอบ ท่านผู้ว่าซูอย่าได้ถือโทษ!”ซูเจิ้งหมิงยกมือขึ้นตบบ่าหลิงหยุนพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ไว้ว่างๆ เธอก็ไปเยี่ยมเยียนฉันกับหลิงเฟยที่บ้านได้..”“ครับลุงซู..ผมจะไปเยี่ยมเยียนอย่างแน่นอน!”หลิงหยุนเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้เรียกซูเจิ้งหมิงทันทีหลังจากที่เขาเอ่ยปากชวนจากนั้นหลี่ยี่เฟิงกับซูเจิ้งหมิงก็เดินคุยกันไปในระหว่างที่เดินเข้าไปในห้องประชุมในขณะที่หลิงหยุนก็ออกไปต้อนรับมู่หลงเวิ่นฉี ซ่งเจิ้งหยาง เซียนหยก เถ้าแก่ซัน แล้วก็แขกคนอื่นๆ ที่กำลังทยอยมาจนกระทั่งเวลาเก้าโมงห้าสิบ..แขกคนสำคัญต่างก็ทยอยกันมาเกือบสามร้อยคนแล้ว ระหว่างนั้นหลิงหยุนก็บ่นกับถังเมิ่งว่า“นี่นายเชิญแขกมาทำไมมากมายขนาดนี้ฉันยิ้มจนเหงือกจะแห้งอยู่แล้ว..”จากนั้น..เหมี่ยวเสี่ยวเหมาซึ่งมากับท่านหมอเสี่ยว หลินเมิ่งหานที่มาพร้อมกับท่านปู่หลิน และหนิงหลิงยู่ที่มากับฉินฉางชิงก็มาถึงพอดีและในเวลาสิบโมงตรง..เหล่ากุ่ยกับหลิงซิ่วที่นั่งมาในรถคันเดียวกับเกาเทียนหลงก็มาถึงเช่นกันทันทีที่เดินลงมาจากรถบรรดานักข่าวก็กรูกันเข้ามาถ่ายรูป แต่หลิงซิ่วและเกาเทียนหลงกลับก็ไม่สนใจกับแสงแฟลชจากกล้องที่กระหน่ำยิงไม่หยุด และเดินตรงเข้าไปหาหลิงหยุนทันที..“เจ้าตัวแสบ..นับว่าพิธีเปิดใหญ่โตไม่แพ้บริษัทใหญ่ๆในปักกิ่งเลยทีเดียว!”หลิงหยุนทักทายพร้อมกับโอบกอดหลิงซิ่วต่อหน้าสาธารณชนจากนั้นเกาเทียนก็พูดขึ้นว่า“ยินดีด้วยหลิงหยุน!”