บทที่ 1073 : สามทางเลือก!

หลิงห่าวรีบคลานเข่าเข้าไปตรงหน้าหลิงเจิ้นพร้อมกับอ้อนวอนขอร้อง “ท่านพ่อ.. ลูกยังไม่อยากตาย ท่านพ่อช่วยลูกด้วย! ช่วยจัดการสะสางเรื่องนี้ให้ลูกด้วย..” ครั้งนี้หลิงเจิ้นเพียงแค่มองหลิงห่าวนิ่งนานแม้ใบหน้าของเขาจะดูเศร้าโศก แต่สายตาที่เหลือบมองหลิงห่าวนั้น กลับเป็นประกายขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างน่าประหลาด และสายตาของหลิงเจิ้นเวลานี้ ก็บ่งบอกว่าได้ตัดใจจากลูกชายคนโตผู้นี้เด็ดขาดแล้ว.. หลิงเจิ้นจำเป็นต้องตัดไฟแต่ต้นลม.. หากเรื่องที่หลิงห่าวจ้างคนไปลอบฆ่าหลิงหยุนถูกเปิดเผยขึ้นมาอย่าว่าแต่ตัวหลิงหยุนเองเลย แม้แต่หลิงลี่ และคนในตระกูลหลิงทั้งหมด ก็คงจะไม่ให้อภัยหลิงห่าวเช่นกัน! แม้ว่าหลิงเจิ้นจะเป็นถึงผู้นำตระกูลซึ่งมีอำนาจสูงสุดแต่ก็ยังไม่สามารถที่จะช่วยหลิงห่าวได้! “เอาล่ะ..เจ้าลุกขึ้นมาก่อน แล้วค่อยคุยกัน!” “เจ้าเป็นถึงทายาทตระกูลหลิงจะเที่ยวคุกเข่าพร่ำเพรื่อเช่นนี้ได้อย่างไรกัน” หลิงเจิ้นดุหลิงห่าวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดพร้อมกับสั่งให้เขารีบลุกขึ้นยืน.. “การแก่งแย่งอำนาจกันเองในหมู่พี่น้องของตระกูลใหญ่นั้นล้วนเป็นเรื่องปกติธรรมดา และเพราะเหตุนี้เหล่าตระกูลใหญ่จึงได้ยืนหยัดรักษาอำนาจที่มีมาไว้ได้..” “เจ้าดูอย่างราชวงศ์ในอดีตสิ!มีจักรพรรดิ หรือฮ่องเต้องค์ใดบ้าง ที่ขึ้นสู่บัลลังก์ได้โดยไม่ต้องเข่นฆ่าพี่น้องตัวเอง” “แต่ท่านปู่ของเจ้ากลับไม่ยอมเข้าใจเรื่องแบบนี้!” “เจ้าเป็นคนอาสาที่จะตามหาหลิงหยุนแต่เมื่อพบเบาะแส และร่องรอยของเขา กลับปกปิดไม่ยอมรายงานให้ท่านปู่รู้ หนำซ้ำยังส่งคนไปลอบสังหารซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะเป็นเพราะหลิงหยุนแข็งแกร่งจนเกินไป หรือเป็นเพราะเจ้าวางแผนไม่รอบคอบก็ตามที แต่ในเวลานี้เจ้าก็ได้เป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้ว..” “เกิดเป็นลูกผู้ชาย..กล้าทำก็ต้องกล้ารับ! เมื่อเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ก็ต้องยินยอมรับผลของมัน และเมื่อทำผิดพลาดไป ก็ต้องกล้ายอมรับผิดเช่นกัน!”หลังจากที่ก่อนหน้านี้หลิงเจิ้นได้ดุด่าว่ากล่าวหลิงห่าวอยู่นานสองนานแต่จู่ๆ ก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนรูปแบบการสนทนาอย่างฉับพลัน..“หลิงห่าว..เจ้ารู้หรือไม่ว่าอีกสี่วันนับจากนี้จะเป็นวันอะไร”หลิงห่าวที่เวลานี้อยู่สภาพหวาดกลัวจนลนลานเมื่อได้ยินคำถามของหลิงเจิ้น เขาก็พยายามครุ่นคิดอย่างหนัก แต่ไม่ว่าคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกว่าจะเป็นวันสำคัญอะไรได้ จึงได้แต่ตอบไปว่า..“ท่านพ่อ..ข้าลืมไปแล้วจริงๆ!”หลิงเจิ้นจึงตอบกลับไปเสียงเบา“อีกสี่วันนับจากนี้ก็จะเป็นวันที่ 20 สิงหาคม ซึ่งตรงกับวันที่15 กรกฏาคมตามปฏิทินจันทรคติของจีน และเป็นวันที่ตระกูลหลิงของเราจะทำการกราบไหว้บรรพบุรุษ!”วันที่15 กรกฏาคมตามปฏิทินจันทรคติของจีนนั้นก็คือวันสารทจีนนั่นเอง ชาวจีนเชื่อกันว่าเป็นวันที่ประตูนรกจะเปิดให้เหล่าภูติผีวิญญาณได้ออกมารับบุญกุศล และตามธรรมเนียมของชาวจีนนั้น แต่ละครอบครัวจึงจะไปทำการกราบไหว้บรรพบุรุษของตนที่สุสาน ตระกูลใหญ่อย่างตระกูลหลิงเองก็ทำเช่นนั้นทุกปี ไม่เคยว่างเว้นแม้แต่ปีเดียว..“หากข้าเดาไม่ผิด!หลิงหยุนคงจะใช้วันกราบไหว้บูชาบรรพบุรุษที่จะมาถึงนี้ เป็นการประกาศฐานะที่แท้จริงของตนเองต่อสาธารณชนอย่างแน่นนอน!”และในวันกราบไหว้บรรพบุรุษนี้ก็เป็นวันที่สมาชิกทุกคนของตระกูลหลิงไม่ว่าหญิง หรือชาย ต่างก็จะต้องเข้าร่วมพิธีกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ครั้งนี้จึงยากนักที่หลิงห่าวจะสามารถหลบเลี่ยงได้อีก.. เมื่อคิดว่าต้องเผชิญหน้ากับหลิงหยุนหลิงห่าวก็ถึงกับหวาดกลัวจนแข้งขาสั่น เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างยากลำบากก่อนจะหันไปพูดกับหลิงเจิ้น..“ท่านพ่อ..ถ้าเช่นนั้น ข้า.. ข้า..”หากจะบอกว่าไม่กลัว..หลิงห่าวก็คงกำลังพูดโกหกต่อหน้าพ่อของตนเอง และเป็นเพียงคนเดียวที่จะช่วยเขาได้ในเวลานี้! Aileen-novelหลิงเจิ้นถอนหายใจพร้อมกับยกนิ้วในมือชูขึ้นสามนิ้วแล้วจึงพูดขึ้นว่า..