บทที่ 1075 : นรกบนดิน!

เขาหยุนเมิ่งนั้นเป็นเทือกเขาที่เต็มไปด้วยอันตรายเพราะนอกจากหน้าผา และเขาสูงชันแล้ว ก็ยังมีป่าหนาทึบ เขาลูกนี้ตั้งอยู่ตรงข้ามกับภูเขาที่มีอันตรายอย่างมากอีกแห่งก็คือเขาหลงหยุน.. เขาสูงกว่าเจ็ดร้อยเมตรเจ็ดแปดลูกโอบล้อมเขาลูกหนึ่งไว้เป็นวงกลมทำให้สถานที่แห่งนี้ดูคล้ายกับอ่างขนาดใหญ่ และแม้ว่าจะเป็นสถานที่ที่มีธรรมชาติงดงามแห่งนี้จะมีผู้คนกล่าวขวัญถึงอย่างมาก แต่ก็ใช่ว่าผู้คนจะสามารถเข้ามาได้.. บนยอดเขาที่เข้าถึงได้ยากนี้มีคฤหาสน์ใหญ่โตหลังหนึ่งตั้งอยู่ และเนื่อที่ของมันก็มีขนาดใหญ่โตเท่าๆกับคฤหาสน์บรรพบุรุษตระกูลหลิงเลยทีเดียว! จากสภาพแวดล้อมที่เห็นนั้น..เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีการขนย้ายวัสุด และอุปกรณ์สำหรับก่อสร้างขึ้นมาบนเขาแห่งนี้ได้ ดังนั้นในการก่อสร้างคฤหาสน์แห่งนี้จึงต้องใช้วัสดุ และอุปกรณ์จากธรรมชาติโดยรอบ ไม่ว่าจะเป็นก้อนหิน หรือไม้จากบริเวณใกล้เคียง และจากขนาดของคฤหาสน์ที่ใหญ่โตมโหฬารนี้ก็ได้บ่งบอกว่าต้องใช้กำลังคน และวัสดุในการก่อสร้างอย่างมากมาย และนั่นแสดงให้เห็นถึงอำนาจบารมีของผู้สร้างคฤหาสน์หลังนี้ได้เป็นอย่างดี.. และสถานที่แห่งนี้ก็ไม่ใช่ใดอื่น..แต่เป็นศูนย์บัญชาการใหญ่ขององค์กรนักฆ่าสาขาปักกิ่งนั่นเอง! ภายในคฤหาสน์ใหญ่โตหลังนี้..มีนักฆ่าระดับสวรรค์อยู่มากกว่าร้อยคน และมีราชันย์นักฆ่าอีกถึงแปดคน! มือสังหารระดับสวรรค์ขององค์กรนักฆ่านั้นจะต้องเป็นยอดฝีมือตั้งแต่ขั้นเซียงเทียน-1 ถึง 6 เท่านั้น และส่วนใหญ่ก็จะเป็นยอดฝีมือจากสำนัก และตระกูลเก่าแก่ต่างๆ ทั่วยุทธภพ.. ส่วนมือสังหารที่อยู่ในขั้นเซียงเทียน-7ขึ้นไปนั้น ก็จะได้เป็นมือสังหารระดับราชันย์นักฆ่า และมือสังหารระดับนี้ก็จะลงมือเฉพาะงานใหญ่และสำคัญจริงๆเท่านั้น หาไม่แล้ว..โดยปกติเหล่าราชันย์นักฆ่าก็จะอาศัยอยู่ที่นี่ และคอยทำหน้าที่ฝึกนักฆ่าระดับสวรรค์! เวลานี้นอกเหนือจากนักฆ่าระดับสวรรค์มากกว่าร้อยคนและราชันย์นักฆ่าทั้งแปดคนแล้ว ก็ยังมีหัวหน้าระดับสูงอีกสองคนขององค์กรนักฆ่าสาขาปักกิ่งด้วย.. และหัวหน้าระดับสูงสองคนที่พูดถึงนี้ก็ไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นซือกงวู่ฉิง และซือกงวู่เปิ่น ซึ่งเป็นลูกของซือกงถูนั่นเอง! เวลานี้ทั้งซือกงวู่ฉิงและซือกงวู่เปิ่น ต่างก็กำลังนั่งจิบชารอพ่อของเขาอยู่หน้าห้องลับ ซึ่งเป็นสถานที่คุมขังหลิงเสี่ยวนั่นเอง.. –พี่ใหญ่..ครั้งนี้วู่จี๋ไปจิงฉูจัดการกับหลิงหยุนนานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว แต่จนป่านนี้ยังไม่ได้รับข่าวคราวอะไรจากเขาเลย พี่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับวู่จี๋หรือไม่- ซือกงวู่เปิ่น..ชายหนุ่มผู้มีรูปร่างสูงใหญ่ไม่ตางจากหมี ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อใหญ่โตนั้นอยู่ภายใต้เสื้อผ้าสีดำ เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้านิ่งเรียบในระหว่างที่ยกถ้วยชาขึ้นจิบ และแน่นอนว่าทั้งคู่ต่างก็คุยกันผ่านกระแสจิต.. ซือกงวู่ฉิงซือกงวู่จี๋ และซือกงวู่เปิ่นนั้น แม้ว่าทั้งสามคนจะเป็นลูกชายของซือกงถูทั้งหมด แต่ก็ล้วนเป็นลูกต่างมารดากัน ด้วยเหตุนี้ทั้งสามคนจึงไม่ได้มีความรู้สึกผูกพันต่อกัน และสามารถพูดถึงความเป็นความตายของอีกฝ่ายได้โดยไม่รู้สึกอะไร.. –หึ..เจ้าถามข้า แล้วจะให้ข้าไปถามใครได้เล่า ข้าเองก็แอบส่งคนไปสืบเรื่องนี้มากว่าหนึ่งเดือนแล้ว แต่กลับไม่ได้ข่าวคราวใดๆ จากสาขาฮู๋ตงเลย!-ซือกงวู่ฉิงเองก็อยู่ในชุดสีดำเช่นกันแต่รูปร่างของเขานั้นผอมสูง ใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก ดวงตาคมกริบ ได้ตอบกลับด้วยสีหน้านิ่งเรียบซือกงวู่ฉิงทำสีหน้าเย้ยหยันและบอกกับซือกงวู่เปิ่นอย่างไม่พอใจนัก –หึ.. หมอนั่นต้องการจะครอบครองกระบี่โลหิตแดนใต้ เพื่อให้ตนเองได้เป็นเทพแห่งมาร! นั่นไม่เท่ากับเป็นการรนหาที่ตายงั้นรึ-–ข้าเองก็ไม่รู้ว่าวู่จี๋ตายแล้วหรือยังแต่..-ซือกงวู่ฉิงพูดขึ้นพร้อมกับทำหน้าพยักเพยิดไปทางประตูห้องลับแล้วพูดออกมาอย่างสังเวชใจ–แต่ข้าว่าคนที่อยู่ในห้องนั่น..คงกำลังคลุ้มคลั่งน่าดู!-เวลานี้คนที่อยู่ในห้องลับก็คือซือกงถูซึ่งเป็นพ่อของพวกเขาทั้งคู่และแม้แต่คำว่า ‘พ่อ’ ซือกงวู่ฉิงยังคร้านที่จะเอ่ยออกมาจากปากของตนเอง..ซือกงวู่เปิ่นทำสีหน้าพึงพอใจกับความทุกข์ทรมานของผู้อื่นพร้อมกับตอบไปว่า–เขาจับศัตรูหัวใจมาขังไว้เพื่อแก้แค้นและตอนนี้ลูกชายก็ยังมาหายตัวไปอีก หากไม่คลุ้มคลั่งก็คงเป็นเรื่องน่าแปลก..- ซือกงวู่เปิ่นล้อเลียนเย้ยหยันพ่อของตัวเองก่อนจะหันหน้ากลับไปถามซือกงวู่ฉิงว่า–พี่ใหญ่..พี่ว่าวันนี้ตาเฒ่านั่นเรียกพวกเราสองคนมาที่นี่ด้วยเรื่องอะไร-ซือกงวู่ฉิงขมวดคิ้วเล็กน้อยพร้อมกับคาดเดาเอาเอง–ข้าได้ยินมาว่าศัตรูเมื่อสิบแปดปีก่อนของเขากลับมาอีกครั้งแล้ว และสองสามวันที่ผ่านมานี้คนผู้นั้นก็ได้บุกเข้ามาสังหารนักฆ่าระดับสวรรค์ของเราไปตั้งมากมาย..-ซือกงวู่เปิ่นยิ้มพร้อมกับตอบไปว่า–อ่อ.. เช่นนั้นแล้วก็น่าจะเป็นหญิงที่พาลูกของหยิงชิงเฉวียนหนีออกไปในครั้งนั้น!-เมื่อพูดมาถึงตรงนี้..สีหน้าของซือกงวู่ฉิงก็เปลี่ยนไปมากเลยทีเดียว ไอลีนโนเวล–แต่จะว่าไปแล้วสาวใช้ของหยิงชิงเฉวียนที่ชื่อว่าจินเหยียวนี้ก็แข็งแกร่งไม่เบาเลยทีเดียว!ในอดีตก็ช่วยหยิงชิงเฉวียนปกป้องสายเลือดที่ชั่วร้ายไว้ได้ อีกทั้งเพื่อต้องการจัดการกับตาเฒ่านั่น นางถึงกับยอมกอดร่างของตาเฒ่าเพื่อกระโดดหน้าผาตายไปพร้อมๆกัน นางทั้งแข็งแกร่ง และใจเด็ดยิ่งนัก!-–ดูเหมือนหญิงสาวที่มาจากเผ่าเหมี่ยวเจียงล้วนแล้วแต่ดุร้ายทุกคนสินะ!-ซือกงวู่ฉิงพูดประชดประชันก่อนจะหันไปยิ้มและพูดต่อว่า–แม้ว่าจินเหยียวจะไม่สามารถเอาชนะตาเฒ่านั่นได้แต่วิชาตัวเบาของนางก็ล้ำเลิศมากทีเดียว! ดูเหมือนจะได้รับการถ่ายทอดมาจากหยิงชิงเฉวียน เพราะนางเองเคลื่อนไหวได้รวดเร็วราวกับภูติผีวิญญาณ เมื่อนางหนีไปได้ ตาเฒ่านั่นก็ไม่สามารถตามจับได้ ก็เลยเรียกพวกเรามาช่วยน่ะสิ!-–ตาเฒ่านั่นเชื่อว่านางจะต้องกลับมาที่นี่อีกก็เลยให้พวกเรามารอ เมื่อไหร่ที่นางปรากฏตัว ก็จะให้พวกเราทั้งสามรุมสังหารนางให้ตายยังไงเล่า!-ซือกงวู่เปิ่นฟังแล้วก็ได้แต่ยิ้มและพยักหน้า–ก็ดี.. ฆ่าๆให้ตายจะได้จบสิ้นไปเสียที! ไม่เช่นนั้นตาเฒ่าคงต้องเป็นบ้าเพราะนาง!- –ยังมีเรื่องอื่นอีกหรือไม่-