บทที่ 1082 : การปรากฏตัวของเย่ซิงเฉิน!

“แย่แล้ว!” ซือกงถูเห็นพลังปราณของซือกงวู่เปิ่นในร่างของหมียักษ์ถูกหลิงหยุนทำลายเช่นนั้นมีหรือที่จะไม่รู้ว่าลูกชายของตนเองได้พ่ายแพ้ให้แก่หลิงหยุนแล้ว! ซือกงถูที่ได้แต่ยืนมองหลิงหยุนกระหน่ำกระบี่เข้าใส่ร่างของหมียักษ์เป็นครั้งที่สองโดยที่ไม่ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้นั้น มีหรือที่จะยอมนิ่งดูดายให้หลิงหยุนฟันกระบี่ในมือใส่ร่างของซือกงวู่เปิ่นได้อีก.. ร่างของซือกงถูพุ่งเข้าไปยืนอยู่ด้านหน้าของซือกงวู่เปิ่นทันทีพร้อมกับซัดฝ่ามือข้างหนึ่งขึ้นป้องกันไอกระบี่สีดำของหลิงหยุน ในขณะที่ืมืออีกข้างนั้นก็คว้าร่างที่หมดสติของซือกงวู่เปิ่นกระโดดหนีออกไปด้านข้างพร้อมกันทันที! หลิงหยุนนั้นรู้ดีอยู่แล้วว่าถึงอย่างไรซือกงถูก็ต้องออกมาช่วยลูกชายของตนอย่างแน่นอน! ดังนั้นดาบสุดท้ายที่หลิงหยุนฟันเข้ากับร่างของซือกงวู่เปิ่นนั้นก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำร้ายซืองกงวู่เปิ่นโดยตรง แต่เขาเพียงแค่ป้องกันตัวเองเท่านั้น.. หมียักษ์ตัวนี้สร้างขึ้นจากพลังปราณของซือกงวู่เปิ่นการที่หลิงหยุนสู้กับหมียักษ์นั้น ความจริงก็คือสู้กับซือกงวู่เปิ่นนั่นเอง.. พลังปราณที่แข็งแกร่งของซือกงวู่เปิ่นนั้นลำพังเพียงแค่ความคมของกระบี่โลหิตแดนใต้อย่างเดียวนั้น ก็คงจะไม่สามารถเอาชนะได้ แต่หลิงหยุนได้ถ่ายเทพลังหยิน–หยางในร่างกายลงไปที่ตัวกระบี่ด้วย และเพียงแค่สองครั้งที่ฟาดฟันกระบี่ใส่ร่างของเจ้าหมียักษ์นั้น หลิงหยุนก็ได้ใช้พลังปราณในร่างกายไปถึงแปดสิบส่วนแล้ว! เวลานั้นอีกฝ่ายมีทั้งซือกงถูกับซือกงวู่ฉิงซึ่งต่างก็เป็นยอดฝีมือที่ล้ำเลิศด้วยกันทั้งคู่ หากหลิงหยุนดึงดันจะสังหารซือกงวู่เปิ่นให้ได้ จนถูกทั้งคู่จู่โจมเข้าพร้อมกัน เขาก็อาจจะได้รับบาดเจ็บสาหัสได้.. และแน่นอนว่าหลิงหยุนต้องมีเป้าหมายที่มากกว่านั้น.. ยอดฝีมือที่สามารถใช้พลังเหนือธรรมชาติได้เช่นนี้หากสามารถแยกพลังปราณออกจากร่างได้ ก็ย่อมสามารถดึงพลังปราณกลับเข้าร่างได้เช่นกัน ไม่เช่นนั้นแล้วจะไม่เท่ากับเป็นการสูญเสียพลังปราณไปจนไม่สามารถฟื้นกลับคืนได้อย่างนั้นหรือ เช่นนั้นแล้วการใช้พลังเหนือธรรมชาติ จะเป็นผลดีกับยอดฝีมือระดับนี้ได้อย่างไรกัน? การใช้พลังเหนือธรรมชาติในการต่อสู้นั้นไม่ว่าจะเป็นฝ่ายแพ้หรือว่าชนะ หลังจากสิ้นสุดการต่อสู้แล้ว หากไม่ตาย หรือไม่ถูกฝ่ายตรงข้ามควบคุมไว้ได้ ยอดฝีมือขั้นเซียงเทียน-9 ก็จะสามารถดึงพลังปราณที่แยกออกไปนั้นกลับมาได้ในทันที แต่ไม่ว่าจะสามารถดึงพลังปราณกลับไปได้รวดเร็วมากเพียงใด ระหว่างนั้นก็จะต้องมีการสูญเสียพลังปราณไปด้วยอย่างแน่นอน! และหากไม่จำเป็น..ยอดฝีมือในขั้นนี้ก็จะไม่ใช้พลังเหนือธรรมชาติในการต่อสู้ นั่นเพราะหากไม่สามารถฟื้นคืนพลังปราณได้ทันทีหลังจากที่ได้ใช้พลังวิเศษในการต่อสู้ไป ก็อาจตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบจนพ่ายแพ้ หรือไม่ก็ต้องตายเพราะพลังปราณในร่างถูกใช้ไปจนหมด.. เช่นเดียวกับเมื่อครั้งที่หลิงหยุนประมือกับกัวเสี่ยวเทียนแห่งสำนักดาบสวรรค์ขั้นกำลังภายในของเขายังไม่แข็งแกร่งถึงขั้น แต่กลับฝืนที่จะใช้พลังเหนือธรรมชาติ และเมื่อไม่สามารถนำพลังปราณกลับคืนสู่ร่างได้ จึงต้องพ่ายแพ้แก่หลิงหยุน และไม่ต่างจากตะเกียงที่ไร้น้ำมัน และค่อยๆหรี่จนดับลงในที่สุด.. ดังนั้น..จุดประสงค์แท้จริงที่หลิงหยุนฟันกระบี่ลงไปยังร่างของซือกงวู่เปิ่นนั้น ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ซือกงวู่เปิ่นสามารถดึงเอาพลังปราณกลับเข้าร่างได้ และเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย หลิงหยุนจึงได้ถ่ายเทพลังหยินที่เยือกเย็นลงไปบนตัวกระบี่ที่ฟันลงไป เพื่อให้พลังปราณของมันถูกแช่แข็งไว้ชั่วคราวนั่นเอง.. พลังปราณก็คือก๊าซชนิดหนึ่งในเมื่อสามารถทำให้มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ก็ย่อมสามารถทำให้แข็งตัวได้เช่นกัน! หลังจากที่หลิงหยุนฟันกระบี่ลงไปบนร่างของซือกงวู่เปิ่นแล้วเขาก็ใช้เงาลวงตาพุ่งตรงเข้าไปใกล้ร่างของหมียักษ์ที่สูงกว่าสามเมตรซึ่งกำลังแตกสลายนั้น และให้จุดตันเถียนของตนเองหมุนกลับ เกิดเป็นกระแสวนหยิน–หยาง แล้วใช้วิชาดูดพลังดูดเอาพลังปราณที่บริสุทธิ์ของซือกงวู่เปิ่นมาเติมเต็มให้กับตัวเอง พลังปราณของยอดฝีมือในขั้นนี้ย่อมมีความบริสุทธิ์อย่างมากตราบใดที่สามารถดูดซับเข้าไปได้ ก็ย่อมย่อยสลายได้ในทันที อีกทั้งการดูดพลังปราณที่ถูกแยกออกจากร่างกายเช่นนี้ ก็สามารถดูดเข้าไปได้รวดเร็วยิ่งกว่าการดูดผ่านผิวหนังเสียอีก! อาจมีบางคนสงสัยว่า..หากสามารถดูดลมปราณที่ผู้อื่นแยกออกจากร่างได้เช่นนี้ จะสามารถดูดพลังปราณที่คู่ต่อสู้ปลดปล่อยออกมาในระหว่างต่อสู้ได้หรือไม่ และแน่นอนว่า..ย่อมทำได้! แต่ก็มีข้อควรระวังเบื้องต้นอยู่สองข้อคือ..หนี่ง..ต้องมั่นใจว่าจะไม่ถูกคู่ต่อสู้สังหารด้วยพลังเหนือธรรมชาตินี้เสียก่อนและสอง..ต้องมั่นใจว่าตนเองนั้นมีพลังจิตที่แข็งแกร่ง และจะสามารถควบคุมพลังปราณของคู่ต่อสู้ได้หลิงหยุนอ้าแขนทั้งสองข้างออกคล้ายกำลังจะโอบกอดร่างหมียักษ์และในที่สุดพลังปราณขั้นเซียงเทียนก็ค่อยๆ ถูกดูดเข้าไปในร่างกายของหลิงหยุน และถูกเปลี่ยนให้เป็นพลังหยิน–หยางไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา จนรู้สึกสบายอย่างไม่น่าเชื่อ!“ท่านพ่อ..มันกำลังใช้วิชาดูดพลัง!”ซือกงวู่ฉิงเห็นเช่นนั้นก็รีบหันไปร้องบอกซือกงถูทันที!ซือกงถูที่เพิ่งจะให้โอสถสองสามเม็ดกับซือกงวู่เปิ่นเมื่อได้ยินคำพูดของซือกงวู่ฉิง ก็รีบหันกลับไปมองทันที..“นี่เจ้าสามารถดูดพลังปราณได้รวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ”ซือกงถูมองพลังปราณในร่างหมียักษ์ที่ค่อยๆถูกหลิงหยุนดูดเข้าไปด้วยความสงสาร และเวลานี้พลังปราณของซือกงวู่เปิ่นก็กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว ซือกงถูจึงรีบส่งสัญญาณให้ซือกงวู่ฉิงเคลื่อนไหว..ช่างน่าขันสิ้นดี!ซือกงถูสั่งให้ซือกงวู่เปิ่นไปทดสอบหลิงหยุนนั้น ความจริงแล้วก็เพื่อต้องการให้หลิงหยุนใช้พลังปราณในร่างกายออกไปให้มากที่สุด แต่กลับเป็นซือกงวู่เปิ่นเองที่ได้รับบาดเจ็บสาหัส ในขณะที่หลิงหยุนกลับได้พลังปราณเข้าไปเติมเต็ม นี่ไม่เท่ากับว่าความพยายามทั้งหมดที่ผ่านมาของซือกงถูสูญเปล่าอย่างนั้นหรือฟิ้ว..ซือกงวู่ฉิงไม่ลังเล..มันรีบซัดเข็มจำนวนหนึ่งเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนทันที!อาวุธลับของยอดฝีมือในขั้นที่สามารถใช้พลังเหนือธรรมชาติได้นั้นแม้หลิงหยุนจะสวมชุดผ้าแพรไหมดำ และยังมีดาราคุ้มกายปกป้องร่างไว้ เขาก็ไม่กล้าที่จะประมาท จึงรีบใช้เงาพรางร่างเปลี่ยนตำแหน่งเพื่อหลบเข็มที่ซัดเข้าใส่ทันทีแต่ฝ่ามือของหลิงหยุนก็ยังคงดูดเอากลุ่มพลังปราณเข้าไปในระหว่างที่เคลื่อนที่หลบด้วย!ไม่ว่าหลิงหยุนจะเคลื่อนที่ไปทางใดหรือแม้แต่กระโดดหมุนตัวหลบเข็มซัดของซือกงวู่ฉิง พลังปราณทั้งสองสายก็ยังคงถูกดูดผ่านฝ่ามือเข้าไปในร่างของหลิงหยุนอยู่ดี และเวลานี้.. หลิงหยุนจึงไม่ต่างจากปลาวาฬที่กำลังดูดน้ำเข้าไปอย่างต่อเนื่อง..“ว้าว..สบายมากจริงๆ!”หลังจากที่หลิงหยุนดูดเอาพลังปราณบริสุทธิ์เข้าไปจำนวนมากเขาก็สัมผัสได้ทันทีว่าทั้งแขนขาและทั่วร่างกาย เริ่มมีพลังวังชาขึ้นมาทันที และพลังหยิน–หยางในร่างกายของตนเองนั้นก็เพิ่มขึ้นมาจากเดิมถึงห้าสิบส่วน..“ถึงคราวของเจ้าแล้ว!”ทันทีที่พลังปราณในร่างกายของหลิงหยุนฟื้นคืนมาได้ถึงเจ็ดสิบส่วนหลิงหยุนก็ไม่มีอะไรต้องกังวลใจอีก เขาหันไปยิ้มให้กับซือกงวู่ฉิงพร้อมกับร้องตะโกนท้าทาย.. จากที่หลิงหยุนประเมินด้วยสายตานั้นเขาคิดว่าซือกงวู่ฉิงน่าจะอยู่ในขั้นที่เหนือกว่าซือกงวู่เปิ่นเล็กน้อย แต่ท่าทางจะฉลาดล้ำลึกกว่าเจ้าหมีป่านั่นมาก!แต่นาทีนั้นเอง..ร่างสีดำสิบเอ็ดร่างก็ได้กระโดดข้ามกำแพงเข้ามาในคฤหาสน์หลังใหญ่ ทั้งหมดนั้นก็คือราชันย์นักฆ่าสามคน และนักฆ่าระดับสวรรค์อีกแปดคนที่หนีไปได้ก่อนหน้านั้น พวกมันได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง..