บทที่ 1090 : สัมผัสมือครั้งแรก!

หลิงลี่แสร้งทำเหมือนไม่สนใจเย่ซิงเฉินแต่ในแววตาที่มองนั้นกลับมีความหมายลึกซึ้งซ่อนอยู่! ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้นั้นผู้ที่เป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักดูเหมือนจะเป็นธิดาพรรคมารนามเย่ซิงเฉินผู้นี้.. หลิงลี่และเหล่ากุ่ยมาถึงที่นี่เป็นกลุ่มแรกและเมื่อทั้งคู่มาถึงก็ได้เห็นสองฝ่ายกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือดอยู่ด้านล่างแล้ว หลิงเสี่ยวที่อยู่บนแผ่นหลังของมาร์ควิสเอ็ดเวิร์ดก็ได้ร้องตะโกนบอกให้พ่อของเขารีบลงไปช่วยอย่างเร่งด่วน.. เพราะหลังจากที่หลิงหยุนบีบซือกงถูให้ออกไปจากคฤหาสน์ได้แล้วภายในจึงเหลือเพียงแค่หลิงเสี่ยว เย่ซิงเฉิน จินเหยียว และเอ็ดเวิร์ดเท่านั้น.. หลิงเสี่ยวอยู่เพียงแค่ขั้นโฮ่วเทียน-5ส่วนนักฆ่าอีกฝ่ายล้วนอยู่ในขั้นเซียงเทียน-6 ขึ้นไป แต่ละคนล้วนเคลื่อนไหวกันอย่างรวดเร็ว จนหลิงเสี่ยวไม่สามารถแยกแยะได้ว่าใครเป็นใคร มาร์ควิสเอ็ดเวิร์ดนั้นแม้จะอยู่ในระดับสูงสุดขั้นมาร์ควิสแต่ก็มีหน้าที่รับผิดชอบปกป้องดูแลหลิงเสี่ยว จึงไม่สามารถลงไปร่วมต่อสู้กับทุกคนได้ ด้วยเหตุนี้..ภายในสนามต่อสู้ด้านล่างจึงเหลือเพียงเย่ซิงเฉินกับจินเหยียว นางจึงต้องกลายมาเป็นผู้นำในการต่อสู้ครั้งนี้ไปโดยปริยาย.. ความจริงแล้วการที่เย่ซิงเฉินกับจินเหยียวเพียงสองคนต้องรับมือกับซือกงวู่ฉิงและนักฆ่าอีกแปดคนนั้น นับว่าเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสไม่น้อย ทั้งคู่จึงทำได้เพียงแค่ป้องกันตัวเองไม่ให้ได้รับอันตรายเท่านั้น แต่ไม่สามารถทำอันตรายอีกฝ่ายได้เลย.. แต่เมื่อหลิงลี่ซึ่งอยู่ในระดับสูงสุดขั้นเซียงเทียน-8และเหล่ากุ่ยกับแวมไพร์อีกสองตนมาถึง สถานการณ์จึงพลิกกลับทันที.. จากนั้น..ฉินตงเฉี่วยกับเจสเตอร์ก็มาถึง และตรงเข้าฟาดฟันใส่ศัตรูด้านล่างอย่างไม่ลังเล! ภายใต้การนำและการสั่งการที่ชาญฉลาดของเย่ซิงเฉิน สถานการณ์จึงสามารถพลิกกลับมาเป็นฝ่ายชนะได้ไม่ยากนัก.. หลังจากสังหารนักฆ่าระดับสวรรค์ทั้งแปดไปแล้วราชันย์นักฆ่าอีกสามก็ถูกสังหารตามมา ซือกงวู่ฉิงเห็นว่าสถานการณ์เริ่มพลิกกลับให้ตนเป็นฝ่ายเสียเปรียบ มันจึงพยายามทุกวิถีทางที่่จะจู่โจมหลิงลี่ แต่กลับถูกเย่ซิงเฉินขัดขวาง และในที่สุดก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนถึงกับล้มลงไปกองกับพื้น และต้องหลบหนีไปในที่สุด! ในระหว่างการต่อสู้นั้นหลิงลี่เองก็คอยแอบสังเกตเย่ซิงเฉินอยู่อย่างเงียบๆ เขาพบว่าการแต่งกาย และวรยุทธของนาง รวมไปถึงใบหน้าที่เผยให้เห็นเพียงแค่ดวงตาและคิ้วสองข้างนั้น ช่างคล้ายคลึงกับหยิงชิงเฉวียนยิ่งนัก! ผู้เฒ่าหลิงที่ผ่านโลกมานานจึงรู้ได้ทันทีว่าเย่ซิงเฉินนั้นจะต้องเป็นศิษย์ของหยิงชิงเฉวียน และเป็นธิดาพรรคมารคนต่อมา.. การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็วและระหว่างที่กำลังรอคอยการกลับมาของหลิงหยุนนั้น ทุกคนต่างก็ได้ทำความรู้จัก และแนะนำตัวซึ่งกันและกัน รวมทั้งเย่ซิงเฉินด้วย.. และทันทีที่ได้รับการยืนยันฐานะจากปากของเย่ซิงเฉินหลิงลี่เองก็รู้สึกกังวลใจอยู่ไม่น้อย เขาหวาดกลัวว่าโศกนาฏกรรมดังเช่นเมื่อสิบแปดปีก่อนจะเกิดขึ้นซ้ำรอยกับตระกูลหลิงอีกครั้ง! ครั้งนั้นเป็นเรื่องระหว่างหลิงเสี่ยวกับหยิงชิงเฉวียน..และครั้งนี้จะเป็นเรื่องของหลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินหรือไม่ด้วยเหตุนี้..เมื่อหลิงหยุนขอให้ทุกคนกลับไปก่อน หลิงลี่จึงอดที่จะเหลือบมองเย่ซิงเฉินอีกครั้งไม่ได้!หลิงลี่หันไปทางฉินตงเฉี่วยพร้อมกับพูดขึ้นว่า“แม่นางฉิน.. ขอเชิญเจ้าไปดื่มชาที่บ้านตระกูลหลิง!”ฉินตงเฉี่วยยิ้มพร้อมตอบกลับไปว่า“ท่านลุงหลิง.. ข้าเองก็ได้เตรียมที่จะไปเยี่ยมเยียนท่านอยู่แล้ว!” หลิงลี่ยิ้มพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ลูกสาม.. เจ้านำจินเหยียวไป”“เหล่ากุ่ย..เจ้านำซือกงวู่เปิ่นกลับไป ส่วนข้าจะไปพร้อมกับเจ้าคนชั่วนี้!”หลังจากพูดจบ..หลิงลี่ก็จับร่างของซือกงถูกระโดดขึ้นไปบนแผ่นหลังของเพียร์ซทันที!“เดี๋ยวก่อน..”หลิงหยุนร้องตะโกนบอกเหล่ากุ่ยพร้อมกับกระโดดไปหาซือกงวู่เปิ่นแล้วใช้ดัชนีห้าสายทำการสกัดจุดตันเถียน และเส้นลมปราณทั่วร่างกายของมันไว้ แล้วจึงให้เหล่ากุ่ยนำตัวของมันกลับไป..หลิงหยุนเกรงว่าหากไม่สกัดจุดซือกงวู่เปิ่นไว้มันจะสามารถฟื้นคืนพลังปราณในร่างกายกลับคืนมาได้ และนั่นจะเป็นอันตรายอย่างมาก!“หลิงหยุน..มีอะไรเร่งด่วนก็รีบติดต่อปู่ทันที!”หลิงลี่หันไปบอกหลิงหยุนจากนั้นจึงโบกมือร้องสั่งทุกคน “กลับกันได้แล้ว!” “เจ้าเด็กดื้อ..จัดการทางนี้เสร็จแล้ว เจ้าก็รีบกลับบ้านล่ะ!”ฉินตงเฉี่วยหันไปบอกหลิงหยุนพร้อมกับกระโดดขึ้นไปบนหลังจอยซ์และบินตามไปทันทีและเวลานี้ก็เหลือเพียงแค่หลิงหยุนเย่ซิงเฉิน และเจสเตอร์อยู่ภายในคฤหาสน์หลังใหญ่..หลังจากที่ทุกคนกลับไปแล้วหลิงหยุนก็พูดหยอกเย้าเย่ซิงเฉินที่ยังคงยืนนิ่งเงียบไม่พูดไม่จา “เฮ้อ.. คิดไม่ถึงว่าจะอ่อนหัดถึงเพียงนี้!”“เจ้าว่าใครอ่อนหัด”ดวงตาคู่งามของเย่ซิงเฉินจ้องมองหลิงหยุนพร้อมกับร้องถามออกมาเสียงห้วน..หลิงหยุนหัวเราะพร้อมกับตอบไปว่า“ผู้ใดอ่อนหัด.. ข้าก็ว่าผู้นั้นล่ะ!”