บทที่ 1093 : ห่วงใย!

หลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินเดินออกมาถึงหน้าผาไป่จ้างหากมองจากหน้าผาแห่งนี้ไป จะพบกับเนินเข้าสีเขียวลุ่มๆดอนๆ ดูคล้ายกับมังกรสีเขียวสง่างามที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ด้านหน้า.. ช่างเป็นทัศนียภาพที่งดงามและวิเศษยิ่งนัก! หลิงหยุนล้มตัวลงนอนที่ขอบหน้าผามือทั้งสองข้างรองหนุนศรีษะไว้ และขาทั้งสองข้างชี้ขึ้นฟ้าอย่างสบายอกสบายใจ.. “หากเจ้าไม่ลุกขึ้นนั่งดีๆข้าจะเตะเจ้าตกหน้าผาเดี๋ยวนี้เลย!” เย่ซิงเฉินกระโดดไปยืนข้างกายหลิงหยุนพร้อมกับร้องตะโกนบอกอย่างอารมณ์ดี.. “หากเจ้าทำเช่นนั้นจริงๆข้าก็จะดึงเจ้าให้ตกลงไปพร้อมกับข้าด้วย พวกเราจะได้ตายพร้อมกัน สำหรับข้านับว่าคุ้มค่านัก!” หลิงหยุนเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าอันงดงามของเย่ซิงเฉินพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดัง “ใครอยากจะตายพร้อมกับเจ้ากัน!” เย่ซิงเฉินเม้มริมฝีปากแน่นและรู้ดีว่าตนเองไม่กล้าเตะหลิงหยุนตกเขาอย่างที่พูดแน่ จึงได้แต่ยืนชื่นชมภาพทิวทัศน์ที่สวยงามตรงหน้าแทน.. หลิงหยุนนอนแผ่อย่างขี้เกียจอยู่ครุ่หนึ่งจึงถามขึ้นว่า“ซิงเฉิน.. เจ้าจะไปตระกูลหลิงพร้อมกับข้าหรือไม่” เย่ซิงเฉินส่ายหน้าพร้อมกับตอบไปว่า“ไม่หรอก.. เพราะในเวลานี้ข้ายังไม่สามารถเข้าตระกูลหลิงได้!” หลิงหยุนยิ้มออกมาอย่างมีเสน่ห์พร้อมกับถามขึ้นว่า“ท่านป้าจินเหยียวยังกล้าไปเลย เจ้ากลัวอะไรกัน” เย่ซิงเฉินจึงได้อธิบายกลับไป“ท่านป้าจินเหยียวหายตัวไปจากยุทธภพนานถึงสิบแปดปี จึงไม่มีผู้ใดจดจำนางได้ นางตามเจ้าไปตระกูลหลิงก็คงจะไม่มีปัญหาอะไร แต่ข้าทำเช่นเดียวกับนางไม่ได้..” “ทั่วทั้งยุทธภพไม่ว่าจะเป็นตระกูลใหญ่หรือสำนักใหนๆ ต่างก็รู้ว่าข้าคือธิดาพรรคมาร และการเคลื่อนไหวของข้าทุกย่างก้าว ก็ล้วนแล้วแต่เป็นที่จับตามมองของทุกคน!” “อีกอย่าง..เพียงแค่เรื่องที่เจ้ากลับเข้าตระกูลหลิง ก็คงจะทำให้ยุทธภพสั่นคลอนมากแล้ว ข้าเชื่อว่าตระกูลใหญ่ทั้งหมดในปักกิ่ง คงต้องคิดวางแผนต่อจากนี้กันอย่างแน่นอน! ” “หากข้าไปปรากฏตัวพร้อมกับเจ้าที่ตระกูลหลิงผู้คนในยุทธภพย่อมต้องพากันร่ำลือว่าตระกูลหลิงสมคบกับพรรคมารอีกครั้ง แล้วคนพวกนั้นก็จะรวมตัวกันบีบคั้นตระกูลหลิงดังเช่นแต่ก่อน เมื่อถึงเวลานั้น.. เจ้าก็จะมีศัตรูไปทั่วทุกมุมเมือง และไม่ว่าเจ้าจะอธิบายเช่นใด คนพวกนั้นก็จะไม่ยอมฟังเจ้าแน่!” หลิงหยุนยิ้มพร้อมกับตอบไปว่า“ข้ามีทั้งกระบี่โลหิตแดนใต้อยู่ในมือ หนำซ้ำยังมีวิชาดูดลมปราณ เรื่องนี้ผู้คนต่างก็ล่วงรู้ดี และข้าเองก็ไม่คิดที่จะปิดบัง แต่ข้าเองก็ไม่เคยยอมรับว่าตนเองเป็นเทพแห่งมาร แล้วก็ไม่จำเป็นต้องอธิบายให้เปลืองน้ำลายด้วย..”“และหากผู้ใดกล้าที่จะยุ่งเกี่ยวกับข้าข้าก็จะจัดการกับมันทันที!”“ขืนเจ้ายังบ้าระห่ำเช่นนี้จุดจบของเจ้าคงไม่สวยแน่!”เย่ซิงเฉินเหลือบมองหลิงหยุนพร้อมกับก้าวเท้าไปด้านหน้าและพูดกับหลิงหยุนด้วยน้ำเสียงจริงจัง“หลิงหยุน..ข้าขอเตือนเจ้าจากใจจริง! เจ้าอย่าได้ประเมินตระกูลหลงกับตระกูลเย่ต่ำไปนัก ทั้งสองตระกูลนี้เป็นตระกูลที่สืบทอดมานานนับพันปี ต้องมียอดฝีมือที่สามารถเอาชนะเจ้าได้อย่างแน่นอน!”“เมื่อเจ้ากลับเข้าตระกูลหลิงและสามารถนำพาตรกูลของเจ้าให้กับมาผงาดได้อีกครั้ง สถานะของตระกูลหลงกับตระกูลเย่ย่อมสั่นคลอน พวกเขาจะไม่ยอมปล่อยให้เจ้าทำเช่นนั้นได้แน่!”“ท่านอาจารย์เองก็เคยบอกกับข้าว่า..เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างนางกับลุงหลิงในอดีตนั้น นางสงสัยว่าจะมีสองตระกูลใหญ่นี้อยู่เบื้องหลังอย่างลับๆ!”หลิงหยุนยิ้มเย็นพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ตระกูลหลงกับตระกูลเย่งั้นรึ”“ใช่แล้ว!ครั้งนั้นมีเพียงตระกูลหลงกับตระกูลเย่เท่านั้นที่เป็นคู่แข่งกับตระกูลหลิง และในครั้งนั้นคนของพรรคมารเองก็เข้ามาปลุกปั่นอยู่ในปักกิ่ง แต่ทั้งสองตระกูลกลับหลับหูหลับตา อีกทั้งหน่วยนภายังแสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น..”“ส่วนในพรรคมานั้น..ผู้ที่ทำตัวเป็นคลื่นใต้น้ำคอยปลุกปั่นคนในพรรค ก็คือซือกงถู!”ภายในพรรคมารนั้นผู้ที่ทำตัวเป็นคลื่นใต้น้ำก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นซือกงถูอย่างแน่นอน! แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็เพราะมีคนผลักดันอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด..”“ด้วยเหตุนี้..หลังจากที่เจ้าประกาศฐานะที่แท้จริงของตนเอง ผู้ที่เจ้าจะต้องเผชิญหน้าด้วยนั้นจะไม่ใช่ตระกูลซันกับตระกูลเฉิน แต่จะเป็นตระกูลหลงกับตระกูลเย่!”สีหน้าของเย่ซิงเฉินเปลี่ยนเป็นจริงจังมากยิ่งขึ้นนางบอกหลิงหยุนทุกอย่างที่ตนเองได้รู้มา ราวกับภรรยาที่กำลังเป็นห่วงสามีซึ่งกำลังจะออกไปนอกบ้าน..หลิงหยุนได้แต่คิดในใจว่าต่อให้ตระกูลหลงไม่ยุ่งกับตนเอง ถึงอย่างไรเขาก็ต้องเข้าไปข้องเกี่ยวกับตระกูลหลงอยู่ดี เพราะเวลานี้หลงคุนกับหลงหวู่ล้วนอยู่ในเงื้อมือของตระกูลหลง และถูกนำตัวไปขังไว้ที่ใหนสักแห่ง!ส่วนตระกูลเย่นั้น..หลายปีมานี้เอาแต่เก็บตัวเงียบ และไม่ข้องแวะทั้งกับหลิงหยุน และตระกูลหลิง พวกเขาทำตัวเหมือนไม่ใส่ใจ..หลิงหยุนถอนหายใจออกมาและวางปัญหาต่างๆไว้ก่อน เขาหันไปยิ้มให้กับเย่ซิงเฉินพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ข้าเข้าใจ..รอให้ข้าสามารถยืนหยัดอย่างแข็งแกร่งในปักกิ่งได้ก่อน จากนั้นเจ้าก็สามารถเข้าออกตระกูลหลิงได้ตามใจชอบ ดูว่าใครจะกล้าพูดอะไรอีก!”เป็นตระกูลหลงกับตระกูลเย่!”