บทที่ 1095 : ได้เวลาผงาด!

ทันทีที่หลิงหยุนกลับมาถึงบ้าน..ปู่หลานต่างก็คุยโตโอ้อวดอย่างไม่นึกเกรงกลัวผู้ใด! หลิงลี่นั้นอายุแปดสิบแล้ว..เขาเคยผ่านทั้งช่วงเวลาที่ตระกูลหลิงรุ่งเรืองถึงขีดสุด และช่วงเวลาที่ตระกูลหลิงค่อยๆตกต่ำจนถึงจุดต่ำสุดมาแล้วเช่นกัน อีกทั้งยังเคยลิ้มรสความรู้สึกของการเป็นผู้ชนะ และผู้แพ้มาแล้วทั้งหมด! เมื่อราวสี่ห้าสิบปีก่อน..ตระกูลหลิงมียอดฝีมือที่อยู่ในขั้นเซียงเทียน-7 มากมาย แต่หลังจากที่ทั้งหมดเดินทางไปที่คุนหลุน ก็ไม่มีผู้ใดได้กลับออกมาอีกเลย และไม่รู้แม้กระทั่งว่าพวกเขานั้นเป็นหรือตาย! ในครั้งนั้น..หลิงลี่อายุได้ราวสามสิบปี และยังอยู่เพียงแค่ขั้นเซียงเทียน-3 เท่านั้น หากจะเทียบกับยอดฝีมือที่เดินทางไปคุนหลุนแล้ว อย่างหลิงลี่ยังไม่นับว่าเป็นยอดฝีมือตระกูลหลิงด้วยซ้ำ! ด้วยเหตุนี้..ในครั้งนั้นหลิงลี่ซึ่งมีคุณสมบัติยังไม่เพียงพอที่จะถามไถ่ในเรื่องสำคัญ จึงรู้เพียงแค่ว่าเกิดอะไรขึ้นในประเทศนี้ แต่ก็ไม่รู้สาเหตุที่แท้จริง และตื้นลึกหนาบางสักเท่าไหร่! หลิงลี่จำได้ว่า..ครั้งนั้นไม่เพียงแค่ยอดฝีมือตระกูลหลิงที่ต้องเดินทางออกจากตระกูล แม้กระทั่งตระกูลหลงและตระกูลฉินซึ่งเป็นตระกูลใหญ่ในครั้งนั้น ก็ต้องส่งยอดฝีมือของตนออกไปด้วยเช่นกัน โดยที่ยอดฝีมือตระกูลหลงนั้นเดินทางไปที่เผิงไล๋ ส่วนยอดฝีมือตระกูลฉินนั้นเดินทางไปที่สุสานฉินซีหวง และทั้งหมดก็ไม่มีใครได้กลับออกมาเช่นกัน อีกทั้งยังไม่รู้ว่าเป็นหรือตายด้วย.. ด้วยสาเหตุนี้..ทำให้ตระกูลใหญ่สามตระกูลอย่างตระกูลหลิง ตระกูลหลง และตระกูลฉิน ต่างก็ต้องสูญเสียอย่างมาก เพราะในอดีตนั้นทั้งสามตระกูลใหญ่นี้นับว่าเป็นเสาหลักสามเสาที่ค้ำยันคานซึ่งกันและกันไว้.. จนกระทั่งเมื่อสิบแปดปีก่อนหลิงเสี่ยวกับธิดาพรรคมารหยิงชิงเฉวียนเกิดตกหลุมรักกัน เป็นเหตุให้ตระกูลหลิงต้องถูกเหล่ายอดฝีมือในยุทธภพทั้งสองฝ่ายกุ้มรุมทำร้าย แต่คนตระกูลหลิงก็ล้วนแล้วแต่เป็นนักสู้ และต่อสู้จนตัวตายในสนามรบไปมากมาย ท้ายที่สุดตระกูลหลงจึงเสนอให้หลิงเสี่ยวทำลายวรยุทธของตนเองเพื่อรักษาชีวิตของคนที่เหลือ อีกทั้งยังให้หลิงเสี่ยวให้คำมั่นว่าจะไม่พบหน้าหยิงชิงเฉวียนอีก และนั่นทำให้ยอดฝีมือจากสองฝ่ายยินยอมปล่อยตระกูลหลิงไป.. แต่เพราะเหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้ยอดฝีมือตระกูลหลิงต่างก็ตายไปมากมาย และบ้างก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้กระทั่งตัวหลิงลี่เองก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ทำให้ตระกูลหลิงสูญสิ้นคุณสมบัติที่จะเทียบเท่าตระกูลหลงอีก.. เมื่อครั้งที่เกิดโศกนาฏกรรมกับตระกูลหลิงนั้นหลิงลี่มีอายุราวหกสิบปีได้ และนับตั้งแต่นั้นมาสถานะที่เคยทรงอำนาจของตระกูลหลิงก็ค่อยๆถูกตระกูลอื่นริดรอนลงเรื่อยๆ ตระกูลหลิงจึงค่อยๆตกต่ำลง และร่วงลงมาเป็นตระกูลอันดับเจ็ดรั้งท้ายตระกูลใหญ่อื่นๆ ระหวางการต่อสู้ในครั้งนั้นหลิงลี่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนเส้นลมปราณ และจุดตันเถียนเสียหายอย่างมาก ไม่ว่าจะตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนอย่างหนักเพียงใด หรือไปพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญมามากมาย ก็ทำได้เพียงแค่กลับมาอยู่ในขั้นเซียงเทียน-1 เท่านั้น.. ความจริงแล้ว..ที่ผ่านมาชายชราก็ได้ยอมรับกับตัวเองแล้วว่า ตระกูลหลิงคงต้องค่อยๆถดถอย และต้องหลุดจากการเป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ไม่วันใดก็วันหนึ่ง.. แต่กลับคิดไม่ถึงว่าจู่ๆ ลูกชายคนที่สามของตนที่เคยทำผิดพลาดครั้งใหญ่ จะสามารถให้กำเนิดบุตรชายที่เก่งกล้าสามารถถึงเพียงนี้! หยินชิงเฉวียนไม่เพียงให้กำเนิดหลิงหยุนแต่ยังสามารถทำให้หลิงหยุนมีโอกาสไปเติบใหญ่ในจิงฉูได้ และในที่สุดก็ผงาดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และกลับสู่ตระกูลหลิงได้ในที่สุด! เวลานี้..หลิงเสี่ยวก็ถูกช่วยกลับมาได้แล้ว หลิงลี่กับหลิงยุนจึงไม่จำเป็นต้องระมัดระวังอะไรอีก! นับตั้งแต่วันที่หลิงหยุนกลับไปจิงฉูนั้นหลิงลี่ก็ได้ฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตาย และได้วางเแผนต่างๆไว้ในใจมากมาย เขาตั้งใจว่าหลังจากที่หลิงหยุนกลับเข้าตระกูลหลิงอย่างเป็นทางการแล้ว เขาจะจัดการตามแผนที่ได้วางไว้ทีละเรื่อง..ความอัปยศอดสูที่ต้องทนแบกรับมานานถึงสิบแปดปีกำลังจะกลายเป็นเพียงแค่อดีต และนับจากนี้ไปตระกูลหลิงจะต้องกลับมารุ่งเรือง และผงาดขึ้นสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง!หลิงลี่จ้องมองหลิงหยุนที่ยืนตระหง่านท้าทายแสงอาทิตย์คล้ายกับกำลังจะส่งสัญญาณบอกว่านับจากนี้ไปตระกูลหลิงจะต้องรุ่งเรืองสว่างไสวโชติช่วงที่สุดในประเทศนี้!พลังความแข็งแกร่งที่น่าอัศจรรย์ของหลิงหยุนนั้นเป็นสิ่งที่คนเป็นปู่อย่างหลิงลี่เฝ้ามองหา และกำลังรอคอยว่าหลานชายของเขาผู้นี้จะนำพาตระกูลหลิงให้ขึ้นมาผงาดอีกครั้งได้อย่างไรด้วยเหตุนี้..หลิงลี่จึงไม่สนใจคำเตือนของฉินตงเฉี่วย และมุ่งมั่นที่จะทำตามเจตจำนงค์ของตนเองต่อไป!การที่หลิงหยุนกลับเข้าตระกูลหลิงนั้นเขาย่อมมีหนทางของตนเองแล้ว ส่วนที่เหลือนั้นหลิงลี่ในฐานะอดีตผู้นำตระกูลจะเป็นผู้จัดการเอง ด้วยเหตุนี้เขาจึงแสดงออกอย่างชัดเจนว่าพร้อมที่จะให้การสนับสนุนหลิงหยุนในทุกๆเรื่อง!และการที่มีปู่ออกหน้าเป็นเกราะป้องกันให้เช่นนี้ก็เป็นความรู้สึกที่หลิงหยุนไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน แต่เวลานี้เขาได้เข้าใจ และรับรู้ในความรู้สึกเช่นนี้แล้ว!หลิงหยุนรู้ว่านับจากนี้ตนเองจะไม่ต้องต่อสู้เพียงลำพังอีกแล้วแต่จะมีคนคอยอยู่เคียงข้าง มีคนคอยให้การสนับสนุน และนี่คือความรู้สึกของคำว่าครอบครัว และการมีบ้านอย่างแท้จริง!“ท่านปู่พูดได้ถูกต้องนัก!”หลิงหยุนเอ่ยชมหลิงลี่พร้อมกับขยิบตาให้ฉินตงเฉี่วย..“ท่านปู่..พวกเราเข้าไปคุยกันในบ้านจะดีกว่า!”หลิงหยุนหันไปทางเหล่ากุ่ยและเดินตรงเข้าไปจับแขนขวาของเขาไว้พร้อมกับร้องบอกว่า“เหล่ากุ่ย.. ข้าจะรักษาอาการบาดเจ็บให้กับท่านก่อน!”เหล่ากุ่ยตระหนักดีว่าฉายาหมออมตะของหลิงหยุนนั้นไม่ใช่เพียงแค่คำร่ำลือเขาจึงไม่ปฏิเสธ และปล่อยให้หลิงหยุนจับมือไว้เช่นนั้น แล้วทั้งคู่ก็เดินกลับเข้าไปในบ้านพร้อมกันระหว่างที่ค่อยๆเดินกลับเข้าไปยังสวนชั้นที่เก้านั้น ทั้งคู่ก็ใช้เวลาเดินอยู่ราวสามนาที และเวลาเพียงเท่านั้นก็เพียงพอที่จะให้หลิงหยุนรักษาอาการบาดเจ็บของเหล่ากุ่ยได้แล้ว..เหล่ากุ่ยเองก็ถึงกับตกใจอย่างมากเขาได้รับบาดเจ็บจากไอกระบี่ของราชันย์นักฆ่าขั้นเซียงเทียน-8 เส้นลมปราณถึงกับฉีกขาด และได้รับบาดเจ็บภายในค่อนข้างสาหัส แต่หลิงหยุนกลับใชเ้วลาในการรักษาเพียงแค่ไม่กี่นาที..ยิ่งไปกว่านั้น..ภายในเวลาเพียงแค่สองสามนาทีนี้ หลิงหยุนกลับสามารถถ่ายเทพลังปราณลงไปในร่างกายของเขาได้ถึงสิบสองรอบใหญ่ นับว่าหลิงหยุนนั้นเดินลมปราณได้รวดเร็วจนน่ากลัว! และเมื่อเห็นว่าอาการของเหล่ากุ่ยดีขึ้นแล้วหลิงหยุนจึงถอนฝ่ามือขวาออกจากแขนของหเล่ากุ่ย.. Aileen-novelเหล่ากุ่ยรีบยกมือประสานกันพร้อมกับโน้มศรีษะลง“ ขอบคุณนายน้อยสี่!”