บทที่ 1114 : ผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์!

“นี่..เจ้ามัวแต่คิดอะไรอยู่ ดึกๆ เช่นนี้พลังหยินยิ่งรุนแรงมากขึ้น เจ้ารีบนำหลิวเทวะวิญญาณออกมาเร็วเข้า มันจะได้ดูดเอาพลังหยินเข้าไปอีกมากๆ!” โม่วู๋เตาเห็นหลิงหยุนที่เอาแต่เหม่อลอยคล้ายคนกำลังครุ่นคิดเรื่องอะไรอยู่แล้วก็เอาแต่นิ่งเงียบไม่พูดไม่จานั้น เขาจึงได้รีบร้องเตือนหลิงหยุนให้นำหลิวเทวะวิญญาณออกมาจากแหวนพื้นที่.. ดูเหมือนโม่วู๋เตาจะตื่นเต้นกับการทำให้หลิวเทวะวิญญาณเจริญเติบโตมากกว่าหลิงหยุนเสียอีก.. นี่ก็เพิ่งจะผ่านเวลาเที่ยงคืนซึ่งเป็นเวลาที่ประตูนรกเปิดไปได้ไม่นานและเมื่อเหล่าภูติผีวิญญาณพากันออกมาอย่างมากมายนั้น พลังหยินก็จะยิ่งรุนแรงกว่าเดิมมากมายหลายเท่านัก หากพลาดโอกาสนี้ไปแล้ว ก็ต้องรออีกครั้งในปีหน้า.. “นั่นสิ!ข้าลืมเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน” หลิงหยุนถอนหายใจและรีบเรียกหลิวเทวะวิญญาณออกมาจากแหวนพื้นที่ แต่ครั้งนี้เขาส่งหลิวเทวะวิญญาณให้กับโม่วู๋เตาเป็นผู้ถือแทน.. “แต่ข้าว่าตามถนนแบบนี้พลังหยินคงจะไม่รุนแรงเหมือนที่เจดีย์เก่าแก่นั่น!” หลิงหยุนเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมา.. “หึ..เจ้านี่ช่างไม่รู้อะไรเลยจริงๆ! ที่นี่เป็นถนนในเมืองหลวง หากมีพลังหยินรุนแรงมากมายเช่นที่เจดีย์โบราณนั่น คงต้องเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นแล้วล่ะ!” “นี่หลิงหยุน..หากเจ้าไม่รู้อะไรก็ต้องหัดเงียบไว้บ้าง แล้วก็ต้องรู้จักหาความรู้ให้มาก หรือไม่ก็ฟังผู้อื่นพูดให้มาก!” โม่วู๋เตาอบรมหลิงหยุนเสียงเข้มจนหลิงหยุนที่กำลังขับรถอยู่ถึงกับต้องพูดประชดประชันออกมา และคร้านที่จะต่อล้อต่อเถียงด้วยอีก.. “ได้..ได้.. ข้าฟังเจ้าพูดแล้ว! มีอะไรเจ้าก็รีบๆอธิบายมา..” “หลิงหยุน..เจ้าดูหลิวเทวะวิญญาณนี่สิ! ตอนนี้สูงจนไม่สามารถตั้งตรงในรถได้แล้ว!” หลังจากที่หลิวเทวะวิญญาณได้ดูดเอาพลังหยินมากมายจากเจเดีย์เก่าแก่เข้าไปมันก็เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และตอนนี้ลำต้นของมันก็สูงมากกว่าสี่เมตรแล้ว หนำซ้ำยังมีกิ่งก้านแตกออกมาอีกมากมาย แต่ละก้านก็ยาวไม่ต่ำกว่าหนึ่งเมตร ใบของมันมีสีเขียวสดใส และตามลำต้นก็เริ่มมีหน่อใหม่ๆ งอกออกมาอีกมากมาย ซึ่งแตกต่างจากก่อนที่จะนำมารับหยินภายนอกมากนัก เวลานี้หลิวเทวะวิญญาณจึงดูลึกลับ และแปลกตาอย่างมาก.. ยิ่งไปกว่านั้น..เวลานี้หลิวเทวะวิญญาณก็ได้มีรากงอกยาวออกมาจนหนาแน่น และรากของมันก็มีสีขาวและเหลืองผสมกัน มาถึงตอนนี้..หลิวเทวะวิญญาณเจริญเติบโตจนเป็นต้นไม้จริงๆแล้ว ไม่ใช่เป็นเพียงแค่กิ่งหลิวเหมือนก่อนหน้านี้ ทั้งที่ไม่ได้นำไปปลูกลงดินเลยแม้แต่น้อย เวลานี้กิ่งของหลิวเทวะวิญญาณยังคงโบกสะบัดไปมาและกำลังดูดเอาหยินที่อยู่ตามท้องถนนเข้าไปอย่างรวดเร็วกว่าก่อนหน้านี้มาก.. “จุดหมายต่อไปคือที่ใด” โม่วู๋เตาหยิบแผนที่ออกมากางหลังจากเหลือบมองอยู่ครู่หนึ่ง จึงยกมือขึ้นจิ้มไปยังสถานที่แห่งหนึ่งพร้อมกับร้องออกมาว่า “ที่นี่!” หลิงหยุนพยักหน้าและเหยียบคันเร่งมุ่งหน้าไปยังฌาปนสถานที่โม่วู๋เตาชี้ทันที.. “นี่..เจ้าไม่ต้องรีบร้อนนักก็ได้ ยังเหลือเวลาอีกตั้งสามสี่ชั่วโมง ระหว่างที่ผ่านสีแยก โรงพยาบาล หรือว่าป่าทึบ เจ้าก็ชะลอความเร็วลง หรือไม่ก็จอดให้หลิวเทวะวิญญาณดูดเอาพลังหยินเข้าไปด้วยก็ได้” เวลานี้หลิวเทวะวิญญาณที่เติบโตจนมีรากออกมาแล้วนั้นสามารถดูดเอาพลังหยินเข้าไปได้ในปริมาณที่มากกว่าเดิม และเร็วกว่าเดิมหลายเท่ามากนัก..และภายในหนึ่งชั่วโมง..หลิงหยุนก็ขับรถวนไปวนมาอยู่รอบเมือง และเมื่อพบว่าที่ใดมีพลังหยินรุนแรง เขาก็จะชะลอ หรือไม่ก็จอดให้หลิวเทวะดูดเอาพลังหยินเหล่านั้นเข้าไป!จากนั้นทั้งคู่ก็ได้ขับรถไปยังฌาปนกิจสถานต่างๆรอบปักกิ่งต่อ..และเมื่อถึงเวลาตีสามครึ่ง..ภารกิจในการบ่มเพาะหลิวเทวะวิญญาณของหลิหยุนกับโม่วู๋เตาก็เป็นอันเสร็จสิ้น!“เจ้าดูสิ..ตอนนี้หลิวเทวะวิญญาณสูงเกือบจะหกเมตรแล้ว คงไม่สามารถยัดเข้าไปในรถได้อีกแล้วล่ะ!”โม่วู๋เตาร้องตะโกนบอกหลิงหยุนด้วยความตื่นเต้นทั้งคู่ออกตระเวนอยู่ข้างนอกร่วมสี่ชั่วโมง และผลลัพธ์ที่ได้เป็นที่น่าพอใจยิ่งนัก..และเวลานี้หลิวเทวะวิญญาณที่สูงถึงหกเมตรนั้นก็โตจนเกือบจะไม่สามารถเก็บเข้าไปไว้ในแหวนพื้นทีได้เช่นกัน..หนำซ้ำหลิวเทวะวิญญาณที่ดูดเอาพลังหยินเข้าไปอย่างมากมายนั้นก็ได้ปลดปล่อยพลังชีวิตธาตุไม้ออกมาอย่างต่อเนื่อง..“เอาล่ะ..สองสามวันนี้พวกเราคอยจับตามองหลิวเทวะวิญญาณอย่างใกล้ชิด ดูว่าจากนี้ไปมันจะให้ผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์เพียงใดบ้าง”หลังจากนั้นหลิงหยุนก็เรียกหลิวเทวะกลับเข้าไปในแหวนพื้นทีและขับรถกลับตระกูลหลิงทันที!……….หลิงหยุนกับโม่วู๋เตากลับมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหลิงในเวลาตีสี่ครึ่งพอดี..แต่เพราะประตูบ้านตระกูลหลิงได้ถูกปิดแล้วหลิงหยุนจึงจอดรถไว้ด้านนอกดังเดิม และทั้งคู่ก็เข้ามาทางด้านประตูข้างแทน..ประตูด้านข้างของคฤหาสน์ตระกูลหลิงนั้นโดยปกติจะถูกปิดไว้ตลอดและจะใช้เข้าออกได้เฉพาะบุคคลพิเศษอย่างสมาชิตระกูลหลิง และเหล่ากุ่ยเท่านั้น!และเพราะเหตุนี้ประตูข้างนี้จึงต้องมีคนคอยรักษาความปลอดภัยอยู่ตลอดเวลาเพื่อไม่ให้คนภายนอกสามารถเข้ามาได้..ทันทีที่โม่วู๋เตากับหลิงหยุนเข้าไปในบ้านทั้งคู่ก็ตรงเข้าไปยังสวนชั้นที่หกของคฤหาสน์ตระกูลหลิงทันที!และหลิงหยุนก็มองหาที่ที่เหมาะสมแล้วจัดการนำหลิวเทวะวิญญาณไปปลูกลงดิน..หลิงหยุนคิดว่าหลิวเทวะวิญญาณก็คือต้นไม่ชนิดหนึ่งในเมื่อเป็นต้นไม้ก็ควรที่จะนำไปปลูกลงบนดิน ไม่จำเป็นต้องเก็บไว้ในแหวนพื้นที่ตลอดเวลาเช่นนี้!ยิ่งไปกว่านั้น..หลิวเทวะวิญญาณต้นนี้ก็ได้ดูดเอาพลังหยินเข้าไปจนเจริญเติบโต และสูงกว่าเดิมถึงสองเมตร และเวลานี้ก็กำลังปลดปล่อยพลังชีวิตธาตุไม้ที่บริสุทธิ์ออกมาอย่างต่อเนื่อง และเข้มข้น หากปลูกไว้ในสวนเช่นนี้สมาชิกตระกูลหลิงคนอื่นๆ ก็ย่อมได้ประโยชน์ตามไปด้วย!ในยุคสมัยนี้แล้ว..พลังชีวิตบนผืนโลกค่อนข้างแร้นแค้น ทำให้ผู้บ่มเพาะตนนั้นสามารถฝึกฝนได้อย่างยากลำบาก เป็นผลให้การฝึกฝนล่าช้ากว่าเมื่อครั้งที่อยู่ในโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่มาก เรียกได้ว่าช้ายิ่งกว่าเต่าคลานเสียอีก!ตระกูลหลิงเป็นเจ้าของหลิวเทวะวิญญาณที่สามารถปลดปล่อยพลังชีวิตธาตุไม้ที่บริสุทธิ์และทรงพลังเช่นนี้ นับว่าเหนือกว่าพลังชีวิตที่ถูกกักเก็บไว้ในค่ายกลหลุมพลังของหลิงหยุนที่บ้านเลขที่-1 ในจิงฉูเสียอีก..พลังชีวิตธาตุไม้คือพลังที่ทำให้มนุษย์มีความสดชื่นแจ่มใสแม้แต่ผู้ที่ไม่ได้ฝึกฝนวรยุทธ หรือบ่มเพาะ หากร่างกายสัมผัสกับพลังชีวิตธาตุไม้ทุกๆวันเช่นนี้ คนผู้นั้นก็จะมีสุขภาพที่แข็งแรง ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ และมีชีวิตที่ยืนยาว!