บทที่ 1120 : ผายลม!

บนถนนที่มุ่งสู่ประตูสุสานเวลานี้..เฉินจิ้งเทียน และเฉินไห่เผิงกำลังเดินเคียงคู่กันนำหน้าเหล่าสมาชิกตระกูลเฉินออกจากสุสาน สีหน้าของอาวุโสทั้งสองแห่งตระกูลเฉินนั้นดูคล้ายคนที่กำลังหนักอกหนักใจอยู่ไม่น้อย ระหว่างที่เดินออกมาตามถนนนั้น ทั้งคู่ก็สนทนากันผ่านทางกระแสจิต.. เฉินไห่เผิงเป็นฝ่ายพูดขึ้นว่า.. –ท่านพ่อ..คิดไม่ถึงจริงๆว่าตระกูลซันเผชิญหน้ากับหลิงหยุนเช่นนี้ แต่กลับถูกหลิงหยุนสร้างความอับอายขายหน้าให้ได้ถึงเพียงนี้! หลิงหยุนเพียงผู้เดียว แต่กลับสามารถจัดการกับเหล่าสมาชิกตระกูลซันทั้งหมดได้ในคราวเดียวอย่างง่ายดาย!- รถของตระกูลเฉินนั้นจอดอยู่ที่หน้าประตูทางเข้าสุสานและทั้งคู่ก็ได้เห็นภาพการต่อสู้ระหว่างตระกูลหลิงกับตระกูลซันที่เพิ่งจบลงไป เฉินจิ้งเทียนพยักหน้าพร้อมตอบกลับไปว่า.. –เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ข้าคาดคิดไว้ตั้งแต่ต้นแล้ว!อาจดูเหมือนว่าตระกูลซันเรืองอำนาจ แต่ในความเป็นจริงแล้ว คนในตระกูลซันเองไม่มีผู้ใดที่เป็นยอดฝีมือที่แข็งแกร่งเลยสักคนเดียว ที่ผ่านมาก็อาศัยเหล่ายอดฝีมือจากสำนัก และตระกูลเก่าทั้งสิ้น ตระกูลซันจึงไม่ต่างจากกระต่ายที่นั่งอยู่บนกรงเสือเท่านั้น เช่นนี้แล้วจะมีประโยชน์อะไร- เฉินไห่เผิงนั้นเข้าใจความจริงข้อนี้ดีแต่เขาก็ไม่คิดว่าหลิงหยุนจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ จึงได้แต่พยักหน้าและตอบกลับไปว่า –ดูท่าครั้งนี้ตระกูลซันคงต้องถึงคราวล่มสลายอย่างยากที่จะหลีกเลี่ยงได้สินะท่านพ่อ!คนตระกูลซันคงได้แต่ก้มหน้ายอมรับไป..- เฉินจิ้งเทียนทำสีหน้าเย้ยหยันพร้อมกับส่ายหน้า.. –แต่ตระกูลซันก็ใช่ว่าจะยอมจนตรอกง่ายๆแม้จะเป็นเพียงแค่กระต่าย แต่หากมันตกอกตกใจขึ้นมาก็ใช่ว่าจะไม่กัด! ตระกูลซันมีอำนาจอิทธิพลมากมาย เจ้าคิดว่าพวกมันจะยอมล้มง่ายๆอย่างนั้นรึ- –ข้าเองก็เคยบอกกับเจ้านานแล้วว่า..เพื่อจัดการกับหลิงหยุน ตระกูลซันถึงกับเชิญเหล่ายอดฝีมือจากหน่วยนภา และตระกูลเก่าแก่ต่างๆ มากมายให้มาช่วย!- –เพียงแต่ตาเฒ่าซันเจิ้นหวู่ผู้นี้คงจะคิดไม่ถึงว่าหลิงหยุนที่เพิ่งกลับเข้าตระกูล จะติดตามเหล่าสมาชิกตระกูลหลิงมาเคารพหลุมศพบรรพชนทันทีเช่นนี้!- –แต่จะว่าไป..หากจะโทษก็ต้องโทษที่ตระกูลซันโชคร้าย!- หลังจากฟังคำพูดของเฉินจิ้งเทียนเฉินไห่เผิงก็ได้แต่ส่ายหน้า และตอบไปว่า.. –ช่างน่าเห็นใจคนตระกูลซันยิ่งนัก!หากวันนี้เขานำยอดฝีมือมาด้วย ก็คงไม่ต้องพบกับความอัปยศอดสูเช่นนี้!- สำหรับเฉินไห่เผิงแล้ว..หากวันนี้ตระกูลซันนำยอดฝีมือมาด้วยจริงๆ และหากเกิดการต่อสู้ระหว่างสองตระกูลขึ้น ไม่ว่าฝ่ายใดจะเป็นฝ่ายแพ้ หรือว่าชนะ ตระกูลเฉินในฐานะคนนอกก็มีแต่จะได้ผลประโยชน์ทั้งสิ้น อย่างน้อย..ตระกูลเฉินก็คงมองดูทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันด้วยความตื่นเต้น! แต่เฉินจิ้งเทียนกับส่ายหน้าไปมาคล้ายไม่เห็นด้วยและพูดขึ้นว่า.. –ลูกเผิง..เจ้าผิดอีกแล้ว! เพราะความจริงนั้นไม่ว่าตระกูลซัน หรือว่าตระกูลหลิง ก็ล้วนแล้วแต่ประมาทไม่ได้ทั้งสิ้น!-–ตระกูลซันเผชิญหน้ากับตระกูลหลิงเช่นนี้แต่ตระกูลซันกลับถูกหลิงหยุนเพียงคนเดียวจัดการเช่นนั้น หน้าตาที่สะสมมานานหลายปีก็คงต้องมลายสิ้นไปหมดอย่างแน่นอน!-–ส่วนหลิงลี่เองก็ผยองยิ่งนัก!ข้าคิดไม่ถึงจริงๆว่า วันนี้เขาจะกล้าบีบบังคับตระกูลซันต่อหน้าสาธารณชน ให้คืนกิจการที่เคยเป็นของตระกูลหลิงทั้งหมดกลับคืนให้เช่นนี้––แต่จะว่าไปเฒ่าหลิงถูกตระกูลซันข่มเหงเหยียบย่ำมานานนับสิบปีครั้งนี้จึงได้ดุดันเยี่ยงนั้น! ข้าเองก็จนปัญญาที่จะช่วยตระกูลซันเช่นกัน!-–การที่ตระกูลหลิงประกาศกร้าวต่อหน้าสาธารชนเช่นนั้นไม่เพียงเป็นการเหยียบย่ำตระกูลซัน แต่การกระทำที่ดูเหมือนจะเกินไปของหลิงลี่ในครั้งนี้ ดูเหมือนเเขาจงใจจะสร้างความหวาดกลัวให้กับฝ่ายอื่นๆในปักกิ่งด้วย!-–หากตระกูลซันหมดอำนาจลงแน่นอนว่าตระกูลหลิงย่อมต้องผงาดขึ้นมาแทนที่ตระกูลซัน แต่ถึงอย่างนั้น.. การกระทำที่ดูออกจะเกินไปของตระกูลหลิงในครั้งนี้ ย่อมต้องสร้างกระแสวิพากษ์วิจารณ์ให้กับผู้คนไม่มากก็น้อย..-–และครั้งนี้หากตระกูลซันต้องการรักษาสถานภาพของตระกูลเอาไว้ได้พวกเขาจะต้องรีบหาหนทางกู้หน้ากลับคืนให้ได้โดยเร็วที่สุด! และการที่ตระกูลซันจะทำเช่นนั้นได้ ก็ย่อมต้องมีพันธมิตร แล้วในสถานการณ์เช่นนี้ตระกูลเฉินของเราก็คงจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดของตระกูลซัน!-จิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างเฉินจิ้งเทียนนั้นดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์ที่เกิดขึ้นหน้าประตูสุสานได้เป็นอย่างดี และไม่รีรอที่จะหาโอกาสฉกฉวยผลประโยชน์ให้กับตนเอง..เฉินไห่เผิงถึงกับอุทานออกมาอย่างพึงพอใจ..–ท่านพ่อ!นี่ท่านกำลังจะบอกข้าว่า ชัยชนะของตระกูลหลิงครั้งนี้จะสร้างกระแสวิพากษ์วิจารณ์ให้เกิดขึ้นในหมู่คน ในขณะเดียวกันก็เป็นการบีบให้ตระกูลซันต้องมาเป็นพันธมิตรกับตระกูลเฉินของเราใช่หรือไม่ และหากเป็นเช่นนั้นจริง.. ความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลซันกับตระกูลเฉินก็จะพัฒนาได้รวดเร็วกว่าที่พวกเราคาดการไว้มากสินะ?-เฉินจิ้งเทียนเห็นว่าในที่สุดลูกชายของตนก็สามารถเข้าใจสถานการณ์ทั้งหมดได้แล้วจึงได้แต่ยิ้มและตอบกลับไปว่า–เจ้าคาดเดาได้ถูกต้อง!เจ้าคอยดูสิว่า.. ทันทีที่พวกเรากลับถึงบ้านตระกูลเฉิน ก็จะพบซันเจิ้นหวู่รอพวกเราอยู่ที่นั่นแล้ว!-เฉินจิ้งเทียนมั่นใจว่าตนเองนั้นคาดเดาไม่ผิดและเชื่อว่าครั้งนี้ซันเจิ้นหวู่จะต้องยอมกลืนเลือด และไปพบเขาเพื่อขอความช่วยเหลืออย่างแน่นอน!แต่แล้วเฉินไห่เผิงก็ถามขึ้นอย่างระแวดระวัง–ท่านพ่อ.. หากเป็นเช่นนั้นจริง พวกเราควรทำเช่นไรต่อไป-เฉิงจิ้งเทียนตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด..–นี่เจ้ายังจะต้องถามข้าอีกงั้นรึ-–แน่นอนว่าตระกูลเฉินของเราย่อมต้องรับปากที่จะช่วยเหลือ!แต่เมื่อถึงคราวที่จะจัดการกับตระกูลหลิงจริง เราก็ปล่อยให้ตระกูลซันเป็นฝ่ายออกหน้า ส่วนตระกูลเฉินของเราก็เพียงแค่คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์เท่านั้น..-เฉินไห่เผิงครุ่นคิดถึงผลประโยชน์ที่ตระกูลเฉินจะได้รับหากตระกูลซันถูกบดขยี้จริงก็ถึงกับเปลี่ยนใจอยากให้ตระกูลหลิงเป็นฝ่ายชนะ.. ไอลีนโนเวลแต่จู่ๆเฉินจิ้งเทียนก็ถอนหายใจออกมา และพูดต่อว่า..–แต่ตระกูลหลิงมีหลิงหยุนอยู่ด้วยนี่สิ!หนำซ้ำเขายังแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างที่ไม่มีใครสามารถฉุดรั้งได้ด้วย และหากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป บรรดาตระกูลใหญ่คงจะได้รับหายนะใหญ่หลวงกันถ้วนหน้าแน่!-