บทที่ 1125 : เริ่มเตรียมการ!

ระหว่างทางที่กลับจากสุสานมุ่งหน้าสู่คฤหาสน์ตระกูลหลิงนั้นจิตใจของหลิงหยุน และทุกคนในตระกูลหลิงก็เริ่มหนักอึ้งมากขึ้น เพราะหลังจากนี้สิบวันจะเป็นวันที่สองตระกูลต้องประลองยุทธกันโดยมีชีวิตเป็นเดิมพัน! ทุกคนในตระกูลหลิงต่างก็รู้ดีว่า..การประลองในครั้งนี้ตระกูลเฉินเป็นฝ่ายได้เปรียบ! อีกทั้งการประลองในครั้งนี้ก็หมายถึงความเป็นความตายของสมาชิกตระกูลหลิงทุกคนและตระกูลหลิงจะสามารถขึ้นมาผงาดได้อีกครั้งหรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับการประลองในครั้งนี้ด้วยเช่นกัน! หากตระกูลหลิงเป็นฝ่ายชนะในการประลองยุทธครั้งนี้ย่อมหมายถึงประโยชน์อันมากมายมหาศาลที่จะได้รับ แต่หากพ่ายแพ้.. ก็ย่อมหมายถึงหายนะใหญ่หลวงที่จะมาเยือนเช่นกัน! ตระกูลหลิงมีเวลาเพียงแค่สิบวันเท่านั้น..และหลังจากนั้นก็จะเป็นวันชี้ชะตากรรมของเหล่าสมาชิกตระกูลหลิง ในสถานการณ์ที่ตึงเครียดเช่นนี้ ใครบ้างจะไม่รู้สึกหนักอกหนักใจ และทันทีที่ขึ้นไปบนรถบัสหลิงลี่ก็ดึงหลิงหยุนเข้ามานั่งข้างตนทันที จากนั้นทั้งคู่ก็เริ่มพูดคุยกันผ่านทางกระแสจิต.. –หลิงหยุน..เจ้าก็เห็นอยู่ว่าตระกูลหลิงของเรากำลังจะผงาด แต่ะตระกูลเฉินกลับเสมือนดาวตกที่กำลังจะร่วงหล่น เหตุใดเจ้ายังไปรับคำท่าของเฉินจิ้งเฉวียนเช่นนั้น- –การประลองยุทธตามข้อเสนอของเฉินจิ้งเฉวียนนั้นตระกูลหลิงของเรามีแต่จะเสียเปรียบ..- หลิงลี่ไม่ได้ตำหนิการตัดสินใจของหลิงหยุนแต่ในฐานะที่เขาอาวุโสที่สุดในตระกูลหลิง จึงจำเป็นต้องทำความเข้าใจเหตุผล และวิเคราะห์สถานการณ์ต่างๆที่จะเกิดขึ้นไปพร้อมๆกับหลิงหยุนด้วย.. หลิงลี่รู้ดีว่าหลานชายของตนคนนี้มักไม่ยอมตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบและจะนำพาตนเองเข้าไปสู่ความสูญเสียอย่างแน่นอน หนำซ้ำหลิงหยุนยังเป็นผู้ที่คิดอ่านรอบคอบมาโดยตลอด เขาจึงไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลิงหยุนจึงยอมรับคำท้าของเฉินจิ้งเฉวียน หลิงหยุนอธิบายให้หลิงลี่ฟังอย่างละเอียด–ท่านปู่.. ข้าย่อมรู้ดีว่าการประลองในครั้งนี้ตระกูลหลิงตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่หากไม่รับคำท้าของเฉินจิ้งเฉวียน ตระกูลหลิงของเราก็จะยิ่งตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบมากกว่า!– หลิงลี่ไม่เข้าใจในคำพูดของหลิงหยุนจึงได้แต่ถามออกไปว่า –เสียเปรียบเช่นใดงั้นรึ- จากคำถามของหลิงลี่ทำให้หลิงหยุนยิ่งมั่นใจว่าหลิงลี่นั้นเป็นคนตรงไปตรงมายิ่งนัก อีกทั้งยังไม่มีเล่ห์เหลี่ยมกลโกง หรือแม้แต่กลอุกบายที่ชั่วช้าอยู่ในใจเลยแม้แต่น้อย เขาจึงไม่เข้าใจในสิ่งที่หลิงหยุนนึกกังวล.. หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยและอธิบายว่า –ท่านปู่.. ท่านลองใคร่ครวญดูให้ดีว่าเหตุใดวันนี้ตระกูลเฉินจึงพ่ายแพ้เสียหน้ากลับไปเช่นนั้น- หลิงลี่นิ่งไปเล็กน้อยและตอบกลับไปทันที–นั่นเพราะพวกมันโชคร้ายที่มาพบเจอกับเจ้าเข้า!- –ถูกต้องแล้ว..เป็นเพราะข้า พวกมันจึงต้องพ่ายแพ้!- หลิงหยุนยิ้มเล็กน้อยและรีบอธิบายต่อทันที –เวลานี้ตระกูลเฉินเหลือยอดฝีมือที่แข็งแกร่งเพียงคนเดียวเท่านั้นคือเฉินจิ้งเฉวียน ส่วนพ่อลูกตระกูลเฉินนับว่าไร้น้ำยา! และที่ตระกูลเฉินต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ก็เพราะข้าได้สังหารยอดฝีมือในตระกูลเฉินไปแล้วมากมาย และนั่นเป็นการทำลายกองกำลังอันแข็งแกร่งที่ตระกูลเฉินเคยมีนั่นเอง..- –เริ่มจากเฉินเจี้ยนเหยินที่ถูกข้าสังหารในป่าเสินหนงเจี๋ยต่อมาก็เฉินไห่คุน เฉินเจี้ยนจื่อ เฉินเจี้ยนห่าว เฉินไห่ซาน ยอดฝีมือจากสำนักต่างๆที่ตระกูลเฉินส่งมาอีกนับร้อย แวมไพร์อีกมากมาย รวมทั้งเหล่านินจาหลายสิบคน ทั้งหมดล้วนถูกข้าสังหารตายทั้งสิ้น..- หลิงลี่ได้ฟังถึงกับร้องถามออกไปอย่างตกใจ–นี่ตระกูลเฉินส่งคนไปสังหารเจ้ามากมายถึงเพียงนี้เชียวรึ!- หลิงหยุนยังคงมีท่าทีสงบนิ่งและตอบกลับไปว่า –ก่อนนั้น.. หลานยังไม่แข็งแกร่งดังเช่นตอนนี้! และหากเฉินจิ้งเฉวียนลงมือกับข้าก่อนหน้านี้ อย่าว่าแต่จะรับมือเฉินจิ้งเฉวียนเลย แม้แต่หลบหนีก็คงทำไม่ได้!- –แต่ข้าว่าเวลานี้มันคงนึกเสียใจที่ไม่ลงมือกับข้าตั้งแต่ครั้งนั้น!และเสียดายที่ปล่อยให้ข้าค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นมาได้อย่างทุกวันนี้!- –วันนี้เฉินจิ้งเฉวียนพบว่าข้าไม่เพียงไม่ใช่ลูกแกะที่มันจะสามารถเข่นฆ่าเอาตามใจชอบได้ หนำซ้ำยังสามารถรับมือมันได้อีกด้วย!- –ไม่เพียงเท่านั้น..เฉินจิ้งเฉวียนยังพบว่าคนตระกูลหลิงล้วนแล้วแต่แข็งแร่งขึ้นกว่าเดิมมาก ในขณะที่ตระกูลเฉินไม่เหลือผู้ใดแล้ว มันรู้ตัวว่าหากต่อสู้กันต่อไปตระกูลเฉินก็มีแต่จะอับอายขายหน้า จึงได้เปลี่ยนใจเสนอให้มีการประลองยุทธระหว่างสองตระกูลแทน!- –หากตระกูลหลิงไม่รับคำท้า..หลังจากกลับไป เฉินจิ้งเฉวียนจะต้องส่งคนมาลอบสังหารสมาชิกตระกุลเฉินทีละคนแน่!-–ท่านปู่..ท่านลองไตร่ตรองดูให้ดี ด้วยความแข็งแกร่งของเฉินจิ้งเฉวียนนั้น มีสมาชิตระกูลหลิงสักกี่คนที่จะสามารถหนีรอดเงื้อมือของมันไปได้!-–แน่นอนว่ามีข้าเพียงคนเดียวเท่านั้น!และต่อให้ข้าพยายามที่จะปกป้องทุกคนอย่างดีที่สุด ข้าก็สามารถคุ้มครองได้ครั้งละสองสามคนเท่านั้น!-หลิงลี่ได้ฟังคำอธิบายของหลิงหยุนก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ในที่สุดก็พึมพำออกมา “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เองงั้นรึ หลิงหยุน.. เจ้ากล่าวได้ถูกต้องนัก!”เพราะหากต้องเผชิญหน้ากับเฉินจิ้งเฉวียนจริงเหล่าสมาชิกตระกูลหลิงก็คงไม่ต่างจากลูกแกะที่รอให้เฉินจิ้งเฉวียนเชือดเท่านั้น!หลังจากที่เฉินจิ้งเฉวียนแอบสังหารคนของตระกูลหลิงจนหมดแล้วจากนั้นจึงค่อยประลองกับหลิงหยุนตัวต่อตัวก็ยังไม่สาย และหากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ตระกูลหลิงคงต้องสูญเสียครั้งใหญ่อีกครั้งจริงๆ!ในที่สุดหลิงลี่ก็เข้าใจทุกอย่างแจ่มแจ้ง..ใบหน้าของหลิงลี่แดงก่ำพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ข้าเห็นเฉินจิ้งเฉวียนเป็นถึงเจ้าหน้าที่ในหน่วยนภามาเนิ่นนานหลายปี จึงไม่ทันคิดว่ามันจะใช้วิธีการชั่วช้าเช่นนี้ได้..”หลิงลี่เป็นคนตรงไปตรงมาและตัวเขาเองจะไม่ยอมทำเรื่องเช่นนี้แน่! เขาจึงไม่คิดว่าผู้อื่นจะกล้าทำเช่นกัน!หลิงหยุนตอบกลับไปยิ้มๆ“ท่านปู่.. นั่นเพราะท่านเป็นคนตรงไปตรงมา ไม่แปลกที่จะนึกไม่ถึง!”–หากเป็นสถานการณ์ปกติ..เฉินจิ้งเฉวียนคงไม่ทำเช่นนั้นแน่! แต่เวลานี้ตระกูลเฉินตกอยู่ในอันตราย อีกทั้งมันเองก็ล่วงรู้ฐานะที่แท้จริงของข้าแล้ว แน่นอนว่ามันย่อมหมายหัวคนตระกูลหลิงทุกคนด้วย!-–ท่านปู่คิดว่าคนอย่างเฉินจิ้งเฉวียนจะปล่อยให้ตระกูลหลิงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆเพื่อให้มาโค่นตระกูลเฉินอย่างนั้นหรือ-หลังจากที่เข้าใจทุกอย่างดีแล้วหลิงลี่จึงเอ่ยถามหลิงหยุนทันที –แล้วเจ้าคิดจะทำเช่นไรต่อไป พวกเรามีเวลาเตรียมตัวกันเพียงแค่สิบวันเท่านั้น!-หลิงหยุนหันไปยิ้มให้หลิงลี่และตอบกลับไปอย่างมั่นใจ –ท่านปู่ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้หลานมั่นใจว่าตระกูลหลิงจะต้องไม่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างแน่นอน!-หลิงลี่เองก็รู้ว่าหลิงหยุนเป็นคนที่หากไม่มั่นใจเขาจะไม่ลงมือ..–เอาล่ะ..เรื่องนี้ปล่อยให้เจ้าจัดการ ปู่เองก็จะฟังคำสั่งของเจ้าด้วยเช่นกัน!-หลิงหยุนเพียงแค่พยักหน้าและยิ้มให้หลิงลี่เท่านั้น..เวลานี้..หลิงหยุนไม่ได้คิดเรื่องที่ตนจะสามารถเอาชนะการประลองได้หรือไม่ แต่เขากำลังคิดว่าจะทำอย่างไรจึงจะได้รับชัยชนะอย่างสวยงาม และสูญเสียให้น้อยที่สุดต่างหากเล่า!ไม่เพียงเท่านั้น..หลิงหยุนยังต้องคิดหาวิธีว่าจะป้องกันไม่ให้ตระกูลอื่นๆ ฉวยโอกาสทำลายตระกูลหลิงจากการประลองในครั้งนี้ได้อย่างไรด้วย! นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่หลิงหยุนจำเป็นต้องเตรียมตัวรับมือ..และสิ่งที่หลิงหยุนคิดออกเวลานี้ก็มีเพียงสามอย่างเท่านั้นคือ..ต้องมีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่ง ต้องสามารถพัฒนาขั้นให้แข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น และต้องมีทางหนีทีไล่ที่ดี! ไอรีนโนเวล……..ทุกคนกลับถึงบ้านตระกูลหลิงราวหนึ่งทุ่มตรงพอดีและหลังจากรับประทานอาหารเย็นเสร็จ หลิงหยุนจึงกลับไปพักผ่อนที่ห้องราวหนึ่งชั่วโมง จากนั้นจึงได้ไปหาโม่วู๋เตาที่้ห้อง..เมื่อโม่วู๋เตาเห็นหลิงหยุนเขาก็เริ่มบ่นพึมพำทันที“ดึกป่านนี้เพิ่งจะมา! เอาล่ะ.. รีบไปกันดีกว่า!”ทั้งคู่พากันนำหลิวเทวะวิญญาณออกไปรับพลังหยินข้างนอกอีกครั้ง..แต่คืนนี้เป็นคืนที่ 15 กรกฏาคมตามปฏิทินจีน พลังหยินจึงน้อยกว่าเมื่อคืนก่อนมาก..