บทที่ 1126 : ค่ายกลทั้งสาม!

หลิงเย่วยกมือขึ้นชี้ไปทางทิศเหนือพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ลูกเหล็กทั้งหมดอยู่ที่โรงงานเก่าบนถนนวงแหวนที่หก..” “เจ้าแค่บอกข้าว่าจะใช้ลูกเหล็กที่ใหนเมื่อใดก็พอข้าจะให้คนจัดส่งไปให้ถึงที่!” หลิงหยุนใช้จิตหยั่งรู้สำรวจดูทั่วบริเวณคฤหาสนต์ตระกูลหลิงอย่างละเอียดเพื่อคำนวนจำนวนลูกเหล็กที่ต้องใช้ในการวางค่ายกลชนิดต่างๆ และด้วยจิตหยั่งรู้อันทรงพลังของหลิงหยุนเวลานี้เขาใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีก็สามารถคำนวนออกมาได้แล้ว จากนั้นจึงบอกกับหลิงเย่วว่า.. “ลุงสอง..ข้าต้องการลูกเหล็กทั้งหมดห้าร้อยสิบสองลูก ท่านช่วยให้คนจัดการส่งลูกเหล็กทั้งหมดมาที่บ้านตระกูลหลิงได้เลย!” หลิงเย่วจัดการโทรสั่งให้คนนำลูกเหล็กมาส่งตามที่หลิงหยุนต้องการจากนั้นจึงถามต่อว่า “เจ้ายังต้องการอะไรอีกหรือไม่” หลิงหยุนตอบกลับไปยิ้มๆ“มีสิ.. แต่ครั้งนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับท่านลุง..” “หืมม..มีเรื่องอะไรเกี่ยวกับข้างั้นรึ” หลิงเย่วถามออกไปด้วยความงุนงง หลิงหยุนตอบกลับไปทันที“ลุงสอง.. กว่าลูกเหล็กจะถูกส่งมาถึงที่บ้าน ระหว่างนี้ให้ข้าจะช่วยล้างไขกระดูกให้กับท่านลุงก่อน ท่านว่าดีหรือไม่” หลิงเย่วถามกลับด้วยความแปลกใจ“ข้าเข้าสู่ขั้นเซียงเทียนแล้ว เส้นลมปราณเยิ่นกับเส้นลมปราณตูก็เปิดเชื่อมถึงกันแล้ว เหตุใดยังต้องล้างไขกระดูกอีกเล่า” หลิงหยุนส่ายหน้าไปมาพร้อมกับตอบว่า“ลุงสอง.. การล้างไขกระดูกจะช่วยขับสิ่งที่ไม่บริสุทธิ์ออกจากร่างกายของท่าน ร่างกายของท่านจะบริสุทธิ์ราวกับเด็กเกิดใหม่ และนี่คือวิธีการที่จะทำให้ท่านก้าวหน้าได้รวดเร็วยิ่งขึ้น!” “งั้นรึ..ถ้าเช่นนั้นก็แล้วแต่เจ้า พวกเราเข้าไปในห้องนอนของข้าดีหรือไม่” หลิงหยุนส่ายหน้าพร้อมกับทำหน้าพยักเพยิดไปที่พื้นในห้องรับแขกและบอกกับหลิงเย่วว่า “ท่านลุง.. ท่านถอดเสื้อผ้าออก แล้วนั่งลงที่พื้นห้องนี่เลยจะดีกว่า..” แม้หลิงเย่วจะไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลิงหยุนจึงต้องให้เขาถอดเสื้อผ้าออกหมดและยังไม่ยอมเข้าไปในห้องนอนด้วย แต่เขาก็ยอมทำตามที่หลิงหยุนบอกแต่โดยดี.. หลิงเย่วถอดเสื้อผ้าออกเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียวและเดินไปนั่งลงบนพื้นกลางห้องรับแขกด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน.. “ท่านลุง..ที่นี่ไม่มีใครนอกจากข้ากับท่าน ท่านจะอายไปทำไมกัน” หลิงหยุนกระเซ้าเย้าแหย่หลิงเย่วที่นั่งอยู่บนพื้น จากหลิงหยุนก็ยื่นโอสถในมือให้หลิงเย่วกลืนเข้าไปและทันทีที่โอสถตกถึงท้อง หลิงเย่วก็สัมผัสได้ถึงพลังที่กระจายไปทั่วร่าง.. ในเวลานั้น..หลิงหยุนซึ่งนั่งอยู่ด้านหลังของหลิงเย่ว ก็ได้ยกฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้นแนบกับแผ่นหลังของเขา และเริ่มทำการล้างไขกระดูกให้กับหลิงเย่วทันที! หลิงหยุนไม่ลังเลที่จะถ่ายเทหยดเสินหยวนเข้าสู่ร่างของหลิงเย่วและจัดการเดินลมปราณนำปราณอมตะเสวียนหวงที่อยู่ในร่างกายของหลิงเย่ว ให้หมุนเวียนไปตามเส้นลมปราณเข้าสู่จุดตันเถียนของเขา และเริ่มโคจรลมปราณหนึ่งรอบใหญ่ทั่วร่าง.. คืนก่อนนั้นเหล่าสมาชิกตระกูลหลิงต่างก็ดูดซับเอาปราณอมตะเสวียนหวงที่หลิวเทวะวิญญาณปลดปล่อยออกมาเข้าไปในร่างกายอย่างมากมาย และเวลานี้เส้นลมปราณและจุดตันเถียนของพวกเขาก็แน่นจนแทบระเบิด หลิงเย่วเองก็เช่นกัน! หลังจากที่เริ่มทำการชำระล้างไขกระดูกนั้นตามผิวหนังของหลิงเย่วก็เริ่มมีสิ่งไม่บริสุทธิ์คล้ายกับน้ำมันเข้มข้นสีดำ ผุดออกมาตามรูขุมขนทั่วร่างกาย และค่อยๆเพิ่มมากขึ้นจนกระทั่งหลิงเย่วดำเมี่ยมไปทั้งตัว หลิงหยุนนั้นต้องแข็งแกร่งมากเพียงใดจึงสามารถใช้เวลาเพียงแค่สองสามนาทีในการชำระล้างไขกระดูกให้กับหลิงเย่ว และหลังจากที่หลิงหยุนถอนฝ่ามือออกจากแผ่นหลังของหลิงเย่วแล้ว เขาก็รีบเข้าไปอาบน้ำทันที..หลิงเย่วสัมผัสได้ว่าเวลานี้ร่างกายของตนนั้นเบาขึ้นกว่าเดิมมากเขาได้สัมผัสกับความรู้สึกที่ตนเองไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน มันคือความรู้สึกราวกับว่าได้เกิดใหม่จริงๆ!เวลานี้หลิงเย่วเข้าใจแล้วว่าเหตุใดหลิงหยุนจึงให้เขาถอดเสื้อผ้าออกเหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเดียว และให้เขานั่งอยู่ที่พื้นกลางห้องรับแขกเช่นนี้..“ลุงสอง..ท่านรู้สึกเช่นใดบ้าง”“ข้ารู้สึกสบายอย่างบอกไม่ถูก!เนื้อตัวเบาคล้ายกับจะลอยได้ และรู้สึกราวกับว่าจะสามารถเข้าสู่ขั้นเซียงเทียน-5 ได้ในทันที!”หลิงเย่วงมองหลิงหยุนด้วยสีหน้ามุ่งมั่นพร้อมกับพูดขึ้นว่า“หลิงหยุน.. ข้ารู้สึกมั่นใจกับการประลองที่จะเกิดขึ้นในอีกสิบวันข้างหน้ามากทีเดียว!”หลิงหยุนมองหน้าหลิงเย่วยิ้มๆพร้อมตอบกลับไปว่า“ลุงสอง.. ภายในสองสามวันนี้อย่างน้อยท่านก็ต้องเข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นเซียงเทียน-6 ไว้ถึงเวลานั้นข้าจะมอบโอสถให้กับท่านอีก หลังจากที่ท่านกลืนโอสถนี้เข้าไป ท่านจะสามารถเข้าสู่ขั้นเซียงเทียน-7 ได้ในทันที!”ต่ำกว่าขั้นเซียงเทียน-7เป็นเพียงแค่มด! หากหลิงเย่วสามารถเข้าสู่ขั้นเซียงเทียน-7 ได้ และหลิงหยุนถ่ายทอดวิชาให้ หลิงเย่วก็จะสามารถปกป้องตัวเองได้ หลิงหยุนจะได้ไม่ต้องคอยเป็นห่วง..เมื่อเห็นสีหน้าที่ตื่นเต้นดีใจของหลิงเย่วหลิงหยุนจึงบอกกับเขาว่า “ท่านลุง.. นี่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น!”“หลิงหยุน..ลุงจะทำตามที่เจ้าสั่ง! หากเจ้าต้องการให้ลุงทำอะไร หรือช่วยอะไร เจ้ามาหาข้าได้ตลอดเวลา!”หลิงหยุนพยักหน้าแล้วจึงขอตัวกลับ..……….วันนี้นับเป็นวันที่ยุ่งมากวันหนึ่งของหลิงหยุนเพราะหลังจากที่เดินออกจากบ้านของหลิงเย่วแล้ว เขาก็ไปหาเหล่าสมาชิกตระกูลหลิงคนอื่นๆ และจัดการล้างไขกระดูกให้ทุกคนเหมือนที่ทำให้หลิงเย่ว แม้กระทั่งโม่วู๋เตาที่กำลังหลับ หลิงหยุนก็ไม่เว้นเช่นกัน..มีเพียงแค่สามคนที่หลิงหยุนยังไม่ได้ทำการล้างไขกระดูกให้ซึ่งก็คือหลิงเสี่ยว หลิงซิ่ว และหลิงซวี่..สำหรับหลิงเสี่ยวนั้น..หลิงหยุนมีวิธีที่จะทำให้เขาก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วแล้ว ส่วนหลิงซิ่วกับหลิงซวี่นั้นเป็นสตรี จึงไม่เหมาะที่หลิงหยุนจะทำการล้างไขกระดูกด้วยวิธีนี้ให้หลังจากที่เหล่าทายาทตระกูลหลิงได้รับการชำระล้างไขกระดูกต่างก็สามารถพัฒนาขั้นกันถ้วนหน้า ยิ่งคนตระกูลหลิงก้าวหน้าได้รวดเร็วมากเท่าไหร่ หลิงหยุนก็จะยิ่งวางใจได้มากขึ้นเท่านั้น!ตอนนี้ก็เหลือเวลาเพียงแค่เก้าวันแล้ว..หากหลิงหยุนจะสอนวรยุทธให้กับทุกคนในตอนนี้ก็คงจะไม่ทัน เขาจึงเลือกที่จะทำให้ทุกคนพัฒนาขั้นได้อย่างรวดเร็วก่อน และหากไม่มีหลิวเทวะวิญญาณซึ่งเป็นมรดกตระกูลหลิง หลิงหยุนก็คงจะทำไม่สำเร็จ!นั่นเพราะเวลานี้ภายในร่างกายของคนตระกูลหลิงล้วนแล้วแต่มีปราณอมตะเสวียนหวงหมุนเวียนอยู่ จึงเป็นโอกาสดีที่สุดสำหรับการชำระล้างไขกระดูก!วันอันแสนวุ่นวายของหลิงหยุนได้ผ่านไปอย่างรวดเร็วจนกระทั่งมาถึงตอนเย็น หลังจากรับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลิงหยุนก็เริ่มฝึกฝนวิชาจนกระทั่งถึงสี่ทุ่มตรง จึงได้เดินออกไปที่สวนด้านนอกพร้อมกับเปิดจิตหยั่งรู้ออกสำรวจทั่วบริเวณบ้าน.. ไอลีนโนเวลลูกเหล็กจำนวนห้าร้อยกว่าลูกที่หลิงหยุนต้องการนั้นถูกขนมากองไว้ที่มุมหนึ่งภายในสวนของคฤหาสน์ตระกูลหลิงเรียบร้อยแล้ว..ลูกเหล็กแต่ละลูกนั้นมีขนาดแตกต่างกันบางลูกก็มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 35 เซ็นติเมตรเท่าๆกัน แต่บางลูกก็มีขนาดใหญ่กว่าลูกบาสเก็ตบอลถึงสิบเซ็นติเมตร..เมื่อหลิงหยุนเดินออกมาที่สวน..เขาก็พบว่าทั้งหลิงลี่ หลิงเสี่ยว หลิงเย่ว และเหล่าทายาทตระกูลหลิง รวมทั้งจินเหยียว โม่วู๋เตา และเหล่ากุ่ย ต่างก็พากันมายืนรอหลิงหยุนอยู่ในสวนแล้วหลิงลี่เป็นฝ่ายเอ่ยถามหลิงหยุนทันทีที่พบหน้า“หลิงหยุน.. เจ้าจะเลยหรือไม่”หลิงหยุนพยักหน้าพร้อมกับร้องสั่งว่า“ในฐานะผู้นำตระกูลหลิง.. ข้าขอสั่งให้เหล่าทายาทตระูลหลิงทั้งหมดกลับเข้าไปในบ้าน และภายในครึ่งชั่วโมงนี้ห้ามผู้ใดออกมาเดินเพ่นพ่านโดยเด็ดขาด!”