บทที่ 1155 : ชนะการประลองยกสอง!

ภายในสนามประลอง.. “ถอย!” หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บ..ไป๋หลี่เทียนจั่วก็ได้สั่งให้ทายาททั้งสี่ของตนถอยกลับทันที และไม่ให้ประลองต่ออีก! และแทบไม่ต้องให้ไป๋หลี่เทียนจั่วย้ำอีกครั้งทันทีที่ได้ยินคำสั่ง พี่น้องตระกูลไป๋หลี่ทั้งสี่คนก็รีบถอยกลับออกไปทันที และที่หน้าอกของทั้งสี่คนก็มีรอยบาดแผลยาวกว่าหนึ่งฟุตอยู่ที่หน้าอก มือทั้งสองข้างสั่นเทา และลมปราณภายในร่างกายปั่นป่วนอย่างที่ไม่อาจควบคุมไว้ได้! อีกทั้งกระบี่ในมือของทั้งสี่คนก็ถูกหลิงหยุนฟันจนขาดแล้ว จึงไม่มีอาวุธที่จะใช้ประลองกับเขาต่อไปได้อีก! พี่น้องทั้งสี่จากตระกูลไป๋หลี่อดทนต่อบาดแผลที่เจ็บปวดและล่าถอยออกจากสนามประลองทันที เพื่อหลีกหนีการจู่โจมของหลิงหยุน และรีบกระโดดไปยืนอยู่ด้านหลังของไป๋หลี่เทียนจั่ว และไป๋หลี่เทียนโยว่ทันที! จากนั้นทั้งสี่คนก็ก้มหน้าลงสำรวจบาดแผลลึกที่หน้าอกของตนเองและพบว่าบาดแผลที่หน้าอกไม่เพียงลึกมาก แต่พวกเขายังได้รับบาดเจ็บภายในค่อนข้างสาหัสอีกด้วย! เฉินจิ้งเฉวียนต้องการใช้กลวิธีนี้บีบให้หลิงหยุนใช้พลังปราณในร่างกายไปให้มากที่สุดในระหว่างสองยกแรกแต่มีหรือที่หลิงหยุนจะยอมให้เฉินจิ้งเฉวียนได้สมปรารถนา หลิงหยุนใช้วิธีหลบหลีก และพยายามที่จะไม่จู่โจม แต่เมื่อตัดสินใจที่จะจู่โจมแล้ว ก็ต้องทำให้อีกฝ่ายได้รับบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถประลองได้อีกเช่นกัน! ด้วยเหตุนี้..กระบี่ทั้งหกที่หลิงหยุนฟาดฟันใส่คู่ต่อสู้นั้น เขาจึงได้ถ่ายเทพลังปราณที่รุนแรงลงไปด้วย และทันทีที่พลังปราณจากปลายกระบี่พุ่งเข้าใส่ร่างของยอดฝีมือทั้งหกเส้นลมปราณภายในร่างกายของพวกเขาจึงเสียหายทันที! แต่ไป๋หลี่เทียนจั่วและไป๋หลี่เทียนโย่วนั้นสามารถเดินลมปราณภายในปกป้องร่างกายไว้ได้ทันแต่ลูกชายของพวกเขาทั้งสี่คนนั้น ไม่แข็งแกร่งเท่าหลิงหยุน จึงไม่สามารถต้านทานพลังปราณที่รุนแรงของเขาได้! “วันนี้..ข้า – หลิงหยุนจะถือว่าพวกเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์ และจะไว้ชีวิตพวกเจ้า แต่หากพวกเจ้ายังกล้าลงมือกับข้าอีก ก็อย่าได้ตำหนิว่าข้าใจคอโหดเหี้ยม!” หลิงหยุนแยกแยะออกได้ระหว่างศัตรูที่แท้จริงกับคู่ต่อสู้ในสนามประลอง เหมือนอย่างหลวงจีนหลู่หมิงฉู่ที่ต้องมาประลองแทนตระกูลซันเพราะบุญคุณที่คั่งค้างกันมา หลิงหยุนตั้งใจที่จะปราณีตระกูลไป๋หลี่เช่นเดียวกับที่ปราณีหลี่หมิงฉู่ แต่กลับคิดไม่ถึงว่า..ตระกูลไป๋หลี่จะนำยอดฝีมือมาจัดการกับตนถึงหกคน อีกทั้งยังหมายสังหารหลิงหยุนให้ได้ในทันที เขาจึงตอบโต้กลับไปอย่างดุดันเช่นกัน แต่นั่นก็นับว่าปราณีมากแล้วสำหรับหลิงหยุน! ไม่เช่นนั้นแล้ว..ภายใต้หนึ่งดาบของหลิงหยุนเมื่อครู่ สี่พี่น้องตระกูลไป๋หลี่คงต้องสิ้นใจตายไปแล้วอย่างแน่นอน! “ท่านปู่!ท่านลุง!” ไป๋หลี่เล่ยเห็นเช่นนั้นจึงรีบกระโดดเข้าไปช่วยและจัดการทายาเพื่อรักษาบาดแผลให้กับพวกเขาทันที! ไป๋หลี่เทียนจั่วและไป๋หลี่เทียนโย่วเองก็ไม่สนใจที่จะประลองกับหลิงหยุนอีกและรีบเข้าไปห้ามเลือดให้กับลูกชายทั้งสี่ของตนด้วย.. หลังจากนั้น..ไป๋หลี่เทียนจั่วก็ยืนจ้องหน้าหลิงหยุนด้วยใบหน้าที่หม่นหมองอยู่นาน ในที่สุดจึงตัดสินใจพูดออกไปอย่างยากลำบาก “การประลองในยกนี้..ตระกูลไป๋หลี่ขอยอมรับความพ่ายแพ้!” เรียกได้ว่าไป๋หลี่เทียนจั่วต้องกัดฟันเอ่ยคำพูดประโยคนี้ออกมาเลยทีเดียว! แต่ถึงแม้เขาจะไม่อยากประกาศยอมรับความพ่ายแพ้ออกไปก็ย่อมเป็นไปไม่ได้ เพราะในสภาพเช่นนี้หากยังฝืนสู้กับหลิงหยุนต่อไป ก็เท่ากันรนหาที่ตาย! และเมื่อได้ยินไป๋หลี่เทียนจั่วประกาศยอมรับความพ่ายแพ้ออกไปเช่นนั้นซันเจิ้นหวู่ก็ถึงกับหน้าซีดขาวขึ้นมาทันที! เพราะการประลองทั้งสองยกนั้น..ตระกูลซันก็ได้พ่ายแพ้ให้หลิงหยุนอย่างหมดท่า! การประลองในครั้งนี้จะต้องชนะสามในห้ายกแต่หลิงหยุนชนะไปแล้วถึงสองยก เขาเพียงแค่ต้องเอาชนะให้ได้อีกหนึ่งยกเท่านั้นก็จะเป็นฝ่ายชนะ ในขณะที่พันธมิตรตระกูลซันกับตระกูลเฉิน จะต้องเอาชนะหลิงหยุนให้ได้ถึงสามยกนับจากนี้.. หลังจากที่ตระกูลไป๋หลี่ประกาศยอมรับความพ่ายแพ้ไปแล้วทั้งหมดก็เดินออกจากลานประลองในทันที! “ท่านซัน..” ไป๋เทียนจั่วเดินเข้าไปหาซันเจิ้นหวู่พร้อมกับพูดขึ้นด้วยสีหน้านิ่งเรียบ“หนี้บุญคุณที่ตระกูลซันมีต่อไป๋หลี่เทียนหยวน วันนี้พวกเราตระกูลไป๋หลี่ได้ชดใช้ให้แล้ว เวลานี้ลูกชายของพวกข้าทั้งสี่คนล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัส บุญคุณระหว่างเราจึงนับว่าสิ้นสุดเพียงเท่านี้!”“พวกเราตระกูลไป๋หลี่คงไม่อาจช่วยตระกูลซันของท่านได้อีกต่อไป..พวกเราขอตัวก่อน!”จากนั้นไป๋หลี่เทียนจั่วก็หันไปสั่งไป๋หลี่เล่ยและคนอื่นๆ“ทุกคน.. กลับกันได้แล้ว!”“พวกเจ้าสองคนดูแลท่านพ่อของเจ้าให้ดีด้วย!”“เอ่อ..ท่านผู้เฒ่าไป๋..” เฉินจิ้งเฉวียนกระอึกกระอักไป๋หลี่เทียนจั่วจึงหันไปพูดกับเฉินจิ้งเฉวียนด้วยน้ำเสียงเย็นชา“พวกเราตอบแทนตระกูลซันไปแล้ว เวลานี้พวกเราได้พ่ายแพ้ให้กับหลิงหยุนแล้ว พวกเรายังจะอยู่ที่นี่ต่อไปเพื่ออะไรเล่า”และคำตอบของไป๋หลี่เทียนจั่วก็ทำให้เฉินจิ้งเฉวียนถึงกับพูดไม่ออก..“แต่..”ไป๋หลี่เทียนโย่วที่เข้าใจความรู้สึกของพี่ชายฝาแฝดดีจึงหันไปตอบเฉินจิ้งเฉวียนด้วยน้ำเสียงเย็นชาแทน“ท่านเฉิน..ตระกูลไป๋หลี่เป็นหนี้บุญคุณตระกูลซัน แต่ไม่ได้เป็นหนี้บุญคุณตระกูลเฉินไม่ใช่รึ”ยอดฝีมือจากหน่วยนภาและแม้แต่นินจาทั้งห้า ต่างก็นิ่งเงียบ และไม่มีใครกล้าพูดแทรกขึ้นมาเลยแม้แต่คนเดียวทั้งหน่วยนภาและนินจาญี่ปุ่นต่างก็รู้กันดีว่า เหล่ายอดฝีมือจากพันธมิตรทะเลจีนตะวันออกนั้น อาศัยอยู่ตามเกาะต่างๆมานมนาน และมีกฏเกณฑ์ของตนเอง ไม่ยุ่งเกี่ยวกับชาวยุทธภพบนผืนแผ่นดินใหญ่ …..“หึ..ยอดฝีมือแห่งพันธมิตรทะเลจีนตะวันออกมีฝีมือเพียงเท่านี้เองรึ!”หลังจากที่ยอดฝีมือตระกูลไป๋หลี่จากไปแล้วเฉินจิ้งเฉวียนก็ร้องตะโกนออกมาอย่างไม่พอใจหลิงหยุนได้ยินถึงกับเงยหน้าขึ้นฟ้าและหัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน“ฮ่า..ฮ่า.. เฉินจิ้งเฉวียน! นี่เจ้ายังคิดจะพึ่งคนอื่นอีกงั้นรึ ข้าชนะถึงสองยกแล้ว และใครจะเป็นผู้ประลองกับข้าในยกที่สาม”ใบหน้าของเฉินจิ้งเฉวียนเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดยิ่งกว่าเมื่อครู่!เวลานี้หลิงหยุนสามารถเอาชนะไปได้ถึงสองยกติดต่อกันแล้วและหากหลิงหยุนเป็นฝ่ายชนะอีกในยกต่อไป ก็ไม่จำเป็นต้องประลองต่ออีกแล้ว เพราะพันธมิตรตระกูลซันและตระกูลเฉินนับว่าเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้ว.. แต่หากหลิงหยุนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในยกต่อไปย่อมหมายความว่าตระกูลหลิงได้พ่ายแพ้ในทันทีเช่นกัน เพราะถึงแม้ว่าจะมีแวมไพร์ทั้งห้าตนอยู่ด้วย แต่ยอดฝีมือจากหน่วยนภาที่เหลือ ย่อมมีวิธีที่จะจัดการกับพวกมันทั้งห้าได้อย่างแน่นอน!เพราะหากเพียงแค่แวมไพร์ทั้งห้าตนยังไม่สามารถจัดการได้ก็คงไม่จำเป็นต้องมีหน่วยนภาอีกต่อไป!ด้วยเหตุนี้..ถึงแม้แวมไพร์ทั้งห้าของหลิงหยุนจะดูน่าหวาดกลัว แต่เฉินจิ้งเฉวียนก็ได้เห็นพวกมันอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย เขากังวลใจกับหลิงหยุนมากกว่า!ดูเหมือนหลิงหยุนจะไม่ยอมให้ตนเองต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างแน่นอนเพราะนั่นย่อมหมายถึงความตาย และหายนะของตระกูลหลิง!ในขณะที่พันธมิตรตระกูลซันและตระกูลเฉินเองก็ไม่อาจพ่ายแพ้ได้อีกแล้วเช่นเดียวกันเพราะนั่นย่อมหมายถึงความพ่ายแพ้ที่จะนำมาซึ่งความตาย และหายนะของทั้งสองตระกูลเช่นกัน!เฉินจิ้งเฉวียนตั้งใจที่จะใช้การประลองสองยกแรกประเมินความแข็งแกร่งและไพ่ในมือของหลิงหยุน แต่กลับกลายเป็นว่า.. ไม่เพียงจะไม่สามารถประเมินอะไรได้ แต่หลิงหยุนยังสามารถเอาชนะไปได้ถึงสองยกติดต่อกัน ทำให้แผนการของเฉินจิ้งเฉวียนล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า!จากการประลองสองยกที่ผ่านมาหลิงหยุนใช้เพียงแค่หนึ่งฝ่ามือ และหนึ่งดาบ จะสูญเสียพลังปราณไปมากเพียงใดอย่างนั้นหรือแต่อย่างน้อยในการประลองทั้งสองยกที่ผ่านมาก็ทำให้ตระกูลซันกับตระกูลเฉินมั่นใจว่า อย่างน้อยหลิงหยุนก็ต้องอยู่ในระดับสองของขั้นพลังเหนือธรรมชาติ และจำนวนคนไม่ได้มีผลกับการต่อสู้ของหลิงหยุน!แต่เรื่องความแข็งแกร่งที่แท้จริงและไพ่ในมือของหลิงหยุนนั้น พวกเขาไม่รู้อะไรเลย!ในการประลองยกที่สามนี้..ไม่เพียงเป็นการตัดสินผลแพ้หรือชนะเท่านั้น แต่ยังเป็นการตัดสินระหว่างชีวิตและความตายอีกด้วย!��