บทที่ 1158 : การประลองด้วยพลังเหนือธรรมชาติ!

การต่อสู้ระหว่างนินจาขั้นเงาทั้งห้ากับหลิงหยุนนั้นพลิกผันไปมาอย่างรวดเร็ว.. ก่อนหน้านี้หลิงหยุนเพิ่งจะเป็นฝ่ายถูกดาบซามูไรเพลิงไล่ล่าจนต้องใช้วิชาเงาลวงตาหลบหนีเพื่อเอาชีวิตรอด แต่เพียงแค่พริบตาเดียว หลิงหยุนก็ใช้พลังเหนือธรรมชาติของตนเองบ้าง และสามารถพลิกกลับมาเป็นฝ่ายจู่โจมดาบซามูไรเพลิง พร้อมทั้งสังหารนินจาขั้นเงาสิ้นใจตายไปถึงสองคน! “แย่แล้ว!นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!” ตี๋ยั่วถังที่จับตาดูการต่อสู้โดยแทบไม่กระพริบตานั้นเวลานี้ตกอกตกใจจนลูกตาแทบทะลักออกมาจากเบ้า เขาร้องอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง.. “นี่มัน..” ไม่เพียงแค่ตี๋ยั่วถังที่อยู่ในอาการตกใจและตกตะลึง คนอื่นๆที่เฝ้ามองการต่อสู้อย่างไม่ละสายตา ก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จนไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เช่นกัน! เพราะทันทีที่หลิงหยุนจู่โจมกลับไปนั้นเขาก็ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัวเลยแม้แต่น้อย เมื่อได้จังหวะลงมือกับคู่ต่อสู้ หลิงหยุนก็ไม่รีรอที่จะสังหารนินจาทั้งสองคนด้วยพลังเหนือธรรมชาติที่แข็งแกร่งกว่าในทันที! “ทาเคฮิเดะ..ทาเคกิ..” โทคุงาวะฮิโรชิ เห็นทาเคฮิเดะ และทาเคกิทรุดลงไปกองกับพื้นทันทีเช่นนั้น ดวงตาแดงก่ำของเขาก็เบิกโพลงจนแทบถลนออกมาจากเบ้า พร้อมกับร้องตะโกนเรียกชื่อนินจาทั้งสองออกมาทันที! จะไม่ให้โทคุงาวะฮิโรชิกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจได้อย่างไรกัน ในเมื่อทั้งคู่ต่างก็เป็นนินจาขั้นเงาที่เก่งกาจของตระกูลโทคุงาวะ แต่กลับมาถูกหลิงหยุนสังหารตายภายในเวลาเพียงแค่ชั่วพริบตาเช่นนี้ และไม่อาจรักษาชีวิตกลับไปแดนเกิดได้! โทคุงาวะทาเคชิ และโทคุงาวะ ทาเคฮิโกะเองก็ถึงกับตกใจจนแทบคลุ้มคลั่ง พวกเขาทั้งสองคนมีหน้าที่ปกป้องนินจาทั้งสาม แต่กลับทำได้เพียงแค่มองนินจาทั้งสองทรุดลงไปกองกับพื้นต่อหน้าต่อตา หนำซ้ำหนึ่งในนั้นยังถูกฟันศรีษะขาดออกจากร่างอย่างน่าสังเวชอีกด้วย! อย่าว่าแต่จะเข้าไปป้องกันนินจาทั้งสองเลย..ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจนทาเคชิ และทาเคฮิโกะนั้น ไม่เห็นด้วยซ้ำว่านินจาทั้งสองนั้นถูกสังหารตายได้อย่างไร “พวกเจ้าระวังตัวให้มาก!” หลังจากได้สติ..โทคุงาวะ ฮิโรชิก็ร้องตะโกนบอกนินจาสองคนที่เหลือให้ระมัดระวังหลิงหยุนอีกครั้ง! และแน่นอนว่าการต่อสู้ที่แท้จริงนั้นยังไม่จบสิ้นแต่เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น! หลังจากที่สังหารนินจาขั้นเงาไปถึงสองคนแล้วกระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุนก็ยังคงไม่จู่โจมโทคุงาวะ ฮิโรชิ แต่กลับหันเหไปทางทาเคชิ และพุ่งเข้าใส่ศรีษะของเขาทันที! “ห๊ะ!” กระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุนนั้นเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วเกินกว่าที่จะสามารถบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้! โทคุงาวะทาเคชิถูกกระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุนพุ่งเข้าใส่ด้วยความรวดเร็วเช่นนั้น จึงทำได้เพียงแค่หลับตาลง.. ขั้นของโทคุงาวะทาเคชิ และโทคุงาวะ ทาเคฮิโกะนั้น ยังนับว่าต่ำกว่านินจาขั้นเงาทั้งสองคนที่ตายไปก่อนหน้านี้เล็กน้อย เมื่อเผชิญหน้ากับกระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุนเข้า จึงยากที่จะหลบหนีได้ทันท่วงที!ตูม!โทคุงาวะฮิโรชิเห็นเช่นนั้น จึงรีบรวบรวมลมปราณซัดใส่กระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุนไปหนึ่งฝ่ามือ และพลังปราณที่รุนแรงของโทคุงาวะ ฮิโรชิก็ซัดกระบี่เหินเงาธนูให้พุ่งผ่านใบหน้าของโทคุงาวะ ทาเคชิไปได้อย่างเฉียดฉิว!เวลานั้นโทคุงาวะทาเคชิสัมผัสได้เพียงพลังงานความร้อนที่พุ่งผ่านใบหน้าของตนไปอย่างรวดเร็ว เขาลืมตาขึ้นมองด้วยความตกใจ ในขณะที่หูนั้นอื้อจนไม่สามารถได้ยินอะไรได้อีก..จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ถึงชิ้นเนื้อทางซีกหน้าด้านขวาตั้งแต่หางตาลงไปจนถึงใบหูนั้นถูกกระบี่เหินเงาธนูตัดหลุดออกเป็นชิ้น และเลือดสีแดงสดก็กำลังไหลอาบศรีษะซีกขวาของตนเองอยู่!“เร็วเข้า!พวกเจ้ารีบใช้วิชานินจุทสึหายตัวออกไปจากที่นี่ก่อน!”โทคุงาวะฮิโรชิเห็นนินจาทั้งสองคนที่ได้แต่ยืนตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก ก็รีบร้องเตือนด้วยความโมโห และกระวนกระวายใจ!กระบี่เหินเงาธนูของหลิงหยุนนั้นเคลื่อนที่ได้รวดเร็วราวกับภูติผีวิญญาณเช่นนี้หากปล่อยให้นินจาทั้งสองอยู่ในสนามประลองต่อไป โทคุงาวะ ฮิโรชิก็ไม่รู้ว่าจะสามารถปกป้องพวกเขาทั้งคู่ไปได้อีกนานเพียงใดทันทีที่ได้ยินเสียงร้องเตือนของโทคุงวะฮิโรชิ ทั้งทาเคชิ และทาเคฮิโกะก็ได้สติ และรีบใช้วิชานินจาดำดินหายตัวออกไปจากสนามประลองทันที!แต่ทันทีที่นินจาทั้งสองหายตัวไปจากสนามประลองลูกธนูสองดอกก็พุ่งออกจากมือของหลิงหยุนพร้อมๆกันในทันที!ฟิ้ว..ฟิ้ว..แม้ว่าทาเคชิและทาเคฮิโกะจะใช้วิชานินจาดำดินหนีออกไปจากลานประลองได้แล้ว แต่ในระหว่างที่กำลังวิ่งหนีอยู่นั้น ลูกธนูของหลิงหยุนก็ยิงเข้าใส่ร่างของนินจาทั้งสองที่อยู่ห่างออกไปราวเจ็ดถึงแปดเมตร และนินจาทั้งสองก็ล้มลงไปกับพื้นทันทีแม้ว่าธนูทั้งสองดอกของหลิงหยุนนั้นจะยิงไม่โดนอวัยวะสำคัญของร่างกาย แต่เพราะพลังหยินที่เย็นยะเยือกซึ่งหลิงหยุนถ่ายเทลงไปที่ลูกธนูนั้น ก็ได้ทำให้ร่างร่างกายครึ่งท่อนของนินจาทั้งสองแข็งไปทันที!ฟิ้ว..ฟิ้ว.. ฟิ้ว..หลังจากนั้นหลิงหยุนก็หันคันธนูทองพร้อมลูกธนูเงินเข้าใส่ร่างของโทคุงาวะฮิโรชิ และกระหน่ำยิงลูกธนูใส่ร่างของโทคุงาวะ ฮิโรชิไม่ยั้ง..โทคุงาวะฮิโรชิกระโดดหนีพร้อมกับซัดฝ่ามือใส่ลูกธนูของหลิงหยุนที่กระหน่ำยิงใส่เป็นสิบๆ ดอกอย่างต่อเนื่อง แม้โทคุงาวะ ฮิโรชิต้องการที่จะสังหารหลิงหยุนให้ได้ในทันที แต่เขาก็ไม่มีโอกาสจู่โจมหลิงหยุนได้อีกเลย เพราะหลิงหยุนนั้นสามารถทำสามสิ่งได้ในเวลาเดียวกัน!ในระหว่างที่กระหน่ำยิงลูกธนูใส่ร่างของโทคุงาวะฮิโรชินั้น หลิงหยุนก็ยังคงควบคุมโซ่หยิน–หยางให้รัดดาบซามูไรเพลิงไว้แน่น อีกทั้งยังสามารถบังคับควบคุมกระบี่เหินเงาธนูได้ด้วย! ทักษะพลัง และความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของหลิงหยุนนั้น นับว่าน่าหวาดกลัว และน่าเกรงขามยิ่งนัก!ความจริงแล้วอย่าว่าแต่ทำสามอย่างพร้อมกันเช่นนี้เลยเวลานี้หลิงหยุนสามารถทำได้ถึงเจ็ดอย่างพร้อมกันเลยทีเดียว!อัจฉริยะเช่นหลิงหยุนนั้นต่อให้ไม่ได้ฝึกฝนวิชา เขาก็สามารถวาดรูปด้วยมือซ้าย และระบายสีด้วยมือขวาไปพร้อมๆกันได้อย่างไม่มีปัญหา!แต่เพราะหลิงหยุนคือผู้ฝึกบ่มเพาะพลังและเคยผ่านขั้นอมตะมาแล้ว ดวงจิตเดิมของหลิงหยุนจึงนับว่าทรงพลังยิ่งนัก การทำหลายสิ่งหลายอย่างพร้อมๆกันได้ จึงนับว่าเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับหลิงหยุน!