บทที่ 1161 : สู้กับพญางูโอโรชิ! (2

) “ห๊ะ!นี่มันอะไรกัน?!” “เป็นเช่นนี้ได้ยังไง!” “นี่..” การที่หลิงหยุนสามารถฟันหัวของพญางูโอโรชิจนเป็นแผลลึกเข้าไปถึงกะโหลกได้นั้นทำให้นินจาขั้นเงาทั้งสามของตระกูลโทคุงาวะถึงกับตกใจไม่น้อย! นินจาทั้งสามดูแทบไม่อยากจะเชื่อในสิ่งตาเห็น! โดยเฉเพาะอย่างยิ่งโทคุงาวะฮิโรชิ.. นั่นเพราะพญาอสรพิษโอโรชิแปดหัวแปดหางนั้น เป็นสัตว์อสูรที่จะสามารถเรียกใช้งานด้วยการบูชายัญเท่านั้น เขาจึงรู้ถึงความแข็งแกร่ง และดุร้ายของมันได้ดี! พญาอสรพิษโอโรชิได้ดื่มเลือดและกินเนื้อของนินจาขั้นเงาระดับสองไปถึงสองคน จึงทำให้มันมีร่างกายที่เป็นเนื้อหนัง แม้ว่าเลือดและเนื้อของนินจาขั้นเงาทั้งสองจะเป็นเลือดเนื้อจากร่างที่ไร้ลมหายใจไปแล้ว ไม่ใช่การบูชายัญด้วยร่างที่ยังมีชีวิต แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้พญางูโอโรชิมีพละกำลัง และความดุร้ายที่ด้อยไปกว่ากันนัก! ยิ่งไปกว่านั้น..พญางูโอโรชิยังได้ดูดเอาพลังปราณจากร่างของนินจาขั้นเงาระดับสองที่ยังเหลือถึงเก้าสิบส่วนเข้าไปด้วย พลังปราณจากนินจาทั้งสองคนเมื่อรวมกันนั้น จะแข็งแกร่งเท่ากับขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับสามเลยทีเดียว! แต่สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือ..วิญญาณของพญาอสรพิษโอโรชิที่ถูกปลดปล่อยมาจากแจกันเล็กๆใบนั้น ซึ่งเป็นวิญญาณของพญาอสรพิษโอโรชิที่ตระกูลโทคุงาวะบูชาไว้ แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวของดวงวิญญาณ แต่ก็เป็นสัตว์อสูรที่ดุร้ายยิ่งนัก! ด้วยเหตุนี้..การที่พญางูโอโรชิได้ดื่มเลือด กินเนื้อ และดูดลมปราณของนินจาขั้นเงาระดับสองเข้าไป ประกอบกับความดุร้ายซึ่งเป็นสัญชาติญาณพญางูโอโรชิเองแล้ว จึงทำให้พญางูโอโรชิตนนี้มีเลือดมีเนื้อสามารถจับต้องได้จริงๆเลยทีเดียว! เรียกได้ว่าต่อให้ไม่มีโทคุงาวะฮิโรชิคอยสั่งการควบคุมอยู่ พญางูโอโรชิตนนี้ก็สามารถต่อสู้ได้ด้วยสัญชาติญาณของตนเองได้! และครั้งนี้หากหลิงหยุนถูกพญางูโอโรชิเขมือบร่างเข้าไปแล้วล่ะก็เลือด และเนื้อของหลิงหยุนที่ถูกบดขยี้อยู่ในท้องของมันนั้น ก็จะหลอมละลาย และกลายเป็นหนึ่งเดียวกับพญางูโอโรชิต่อไป และเมื่อถึงตอนนั้นดวงจิตและจิตหยั่งรู้ที่ทรงพลังของหลิงหยุน ก็จะถูกกลืนเป็นหนึ่งเดียวกับพญางูโอโรชิด้วย.. และพลังปราณที่แข็งแกร่งของหลิงหยุนก็จะทำให้พญางูโอโรชิแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมสามถึงสี่เท่าในทันที! แต่ช่างน่าเสียดายที่โทคุงาวะฮิโรชิคงได้แต่ฝันกลางวันไปเท่านั้น เพราะสิงที่เกิดขึ้นจริงในเวลานี้ ไม่ได้เป็นอย่างที่โทคุงาวะ ฮิโรชิคิดไว้เลยแม้แต่น้อย! เพราะไม่เพียงพญางูโอโรชิไม่ได้เขมือบร่างของหลิงหยุนเข้าไปแต่ตัวมันเองกลับถูกหลิงหยุนฟันเข้าที่ศรีษะใหญ่โตจนมีบาดแผลลึกไปจนถึงกะโหลกเลยทีเดียว! “นั่นมันกระบี่อะไรกัน!” โทคุงาวะฮิโรชิร้องตะโกนถามออกไปอย่างเดือดดาล เขาแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง และแทบไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น! เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในเวลานี้ล้วนตรงข้ามกับสิ่งที่เขาได้คิดไว้อย่างสิ้นเชิง! แต่ในระหว่างนั้น..หลิงหยุนกลับพบว่าบาดแผลบนหัวของพญางูโอโรชิที่เพิ่งจะถูกเขาฟันนั้น สามารถสมานกันได้เอง และค่อยๆ คืนกลับสู่สภาพเดิม เพียงแต่ศรีษะใหญ่ที่เคยมีสีแดงสดนั้น เวลานี้กลับดูซีดลงอย่างเห็นได้ชัด! และนั่นเป็นเพราะอิทธฤทธิ์ของกระบี่โลหิตแดนใต้กระบี่โลหิตแดนใต้เล่มนี้ ไม่ว่าจะฟันเข้ากับสิ่งมีชีวิตใดๆ มันก็จะดูดเอาเลือดของสิ่งมีชีวิตนั้นเข้าไปด้วย ไม่เว้นแม้แต่เลือดของพญางูโอโรชิที่ดุร้ายนี้.. เวลานี้..หากจะเปรียบเทียบสีแดงในร่างของพญางูโอโรชิ กับกระบี่โลหิตแดนใต้ของหลิงหยุนแล้ว แม้ตัวกระบี่โลหิตแดนใต้จะเป็นสีดำ แต่กลับมีลำแสงสีแดงสดปรากฏขึ้นอยู่รอบตัวกระบี่ ซึ่งเป็นสีที่แดงที่สดยิ่งกว่าสีแดงบนร่างของพญางูโอโรชิเสียอีก และนั่นทำให้กระบี่โลหิตแดนใต้ของหลิงหยุนดูราวกับมังกรที่มีชีวิตจริงๆ!สิ่งที่หลิงหยุนสัมผัสได้อีกอย่างหลังจากที่กระบี่โลหิตแดนใต้ได้ดูดเลือดของพญางูโอโรชิเข้าไปก็คือน้ำหนักของตัวกระบี่ที่เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวในทันทีนั่นเอง!‘ดูท่ากระบี่โลหิตแดนใต้คงจะดูดเอาเลือดของพญางูโอโรชิเข้าไปมากมายเลยทีเดียว!’หลิงหยุนได้แต่กระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจพร้อมกับแอบคิดว่า ‘พญางูโอโรชิมีฤทธิ์เพียงนี้เองหรอกรึ!’“เตรียมตัวตายได้แล้ว!” หลิงหยุนไม่รีรออีกต่อไปเขาตัดสินใจที่จะเป็นฝ่ายจู่โจมพญางูโอโรชิ จึงได้ใช้มังกรพรางร่างพุ่งเข้าใส่ และใช้เพลงกระบี่นวสังหารเข้าโจมตีในทันที!ทางด้านพญางูโอโรชิเห็นเช่นนั้นก็อ้าปากใหญ่ทั้งแปดขึ้นพร้อมกัน ราวกับจะบอกหลิงหยุนว่า.. มันนั้นกำลังโกรธเกรี้ยวที่ถูกมนุษย์ตัวเล็กๆอย่างเขาทำร้ายเช่นนี้!จากนั้น..พญางูโอโรชิก็พุ่งร่างใหญ่ยักษ์ของมันฉกเข้าใส่หลิงหยุนอย่างคลุ้มคลั่งในทันที!แต่ครั้งนี้..พญางูโอโรชิเริ่มเฉลียวฉลาดขึ้นบ้างแล้ว หัวงูที่เคยถูกหลิงหยุนฟันจนเป็นแผลลึกนั้น รีบหลบเข้าไปซ่อนอยู่หลังหัวงูอีกเจ็ดหัวที่กำลังอ้าปากใหญ่ของมันออกพร้อมกับแลบลิ้นแผลบๆ ในขณะที่แต่ละศรีษะของพญางูโอโรชิ ก็พุ่งข้าใส่ร่างของหลิงหหยุนจากหลายทิศทาง!และในระหว่างที่หัวงูทั้งแปดพุ่งเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนนั้นมันก็ได้พ่นของเหลวบางอย่างที่มีสีม่วงคล้ำ และมีกลิ่นเหม็นน่าสะอิดสะเอียนเข้าใส่หลิงหยุนด้วย!แต่ในช่วงเวลานั้น..เป็นจังหวะที่หลิงหยุนกำลังใช้ดาบพายุในมือปัดป้องหัวงูสองหัว ที่กำลังพุ่งเข้ามาจนใกล้จะถึงร่างของเขาแล้ว และเสียงดาบพายุที่กระทบกับหัวงูนั้นก็ดังคล้ายกับโลหะสองชนิดกันกระทบกันดังเคร้งๆในระหว่างที่มือซ้ายปัดป้องอยู่นั้นมือขวาของหลิงหยุนก็เงื้อกระบี่โลหิตแดนใต้ขึ้น และฟันเข้าไปที่หัวงูทั้งสองของพญาอสรพิษโอโรชิทันที แต่ครั้งนี้กลับไม่มีเลือดสีแดงสดไหลออกมา และพญางูโอโรชิก็ไม่ได้แสดงอาการเจ็บปวดรวดร้าวใดๆแม้แต่น้อย..ทันทีที่หัวงูทั้งสองถูกกระบี่โลหิตแดนใต้ฟันจนเกิดเป็นแผลลึกนั้นของเหลวสีม่วงคล้ำจำนวนมากมายก็พุ่งทะลักออกมาจากบาดแผลนั้น และพุ่งกระฉูดเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนทันที!หลิงหยุนเห็นเช่นนั้นจึงรีบกระโดดถอยหลังหลบอย่างรวดเร็ว!แต่ถึงอย่างนั้น..ก็ยังถูกไอของของเหลวสีม่วงคล้ำพุ่งกระเด็นเข้าใส่เสื้อภูษาเกราะของหลิงหยุนอยู่ดี และทันทีที่ของเหลวสีม่วงคล้ำนั้นกระทบเข้ากับเสื้อภูษาเกราะของหลิงหยุน ภูษาเกราะของเขาก็กลายเป็นรูเล็กๆ และมีควันสีม่วงเข้มโชยขึ้นมาในทันที..“แย่แล้ว!”หลิงหยุนถึงกับตกตะลึงและเริ่มตระหนักถึงความน่ากลัวของพญางูโอโรชิได้ในทันที!เพราะเสื้อภูษาเกราะของหลิงหยุนตัวนี้ไม่เพียงทำจากผ้าแพรราชาไหมดำ แต่หลิงหยุนยังได้สลักค่ายกลลงไปที่เสื้อเพื่อให้มันกลายเป็นวัตถุวิเศษชนิดหนึ่ง หนำซ้ำหลิงหยุนยังได้ปิดยันต์เพชรและยันต์เกราะไว้ที่เสื้อของตนก่อนจะปะทะกับพญางูโอโรชิตนนี้ไว้ด้วย..แต่ถึงอย่างนั้น..พิษของพญางูโอโรชิที่พ่นใส่ร่างของเขานั้น ยังสามารถกัดกร่อนเกราะป้องกันมากมายที่หลิงหยุนใช้ปกป้องร่างกายว้ได้!และเวลานี้..หัวของพญางูโอโรชิที่หลิงหยุนฟันจนเป็นแผลลึกนั้น บาดแผลก็ค่อยๆสมานเข้าด้วยกัน จนเวลานี้เหลือบาดแผลกว้างเพียงแค่ครึ่งฟุตเท่านั้น!ในขณะที่ศรีษะที่เหลือของพญางูโอโรชิก็ชูขึ้นสูงจากพื้นถึงสามเมตร พร้อมกับแลบลิ้นสีแดงแผลบๆอยู่ตลอดเวลา ดวงตาทั้งสิบหกดวงที่กำลังจ้องมองหลิงหยุนนั้น บ่งบอกว่ามันกำลังโกรธเกรี้ยว และไม่พอใจหลิงหยุนอย่าางมาก..ส่วนบาดแผลบนศรีษะทั้งสองของพญางูโอโรชิที่หลิงหยุนเพิ่งฟันลงไปอีกครั้งนั้นก็ได้สมานกันอย่างรวดเร็ว..พญาอสรพิษโอโรชิตนนี้นั้น..ไม่เพียงสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว แต่ยังมีสัญชาติญาณในการป้องกันตัวที่เยี่ยมยอดด้วย อีกทั้งยังมีพิษที่รุนแรงยิ่งนัก เรียกได้ว่าเป็นสัตว์อสูรที่มีความน่ากลัวอย่างมากเลยทีเดียว! และในระหว่างที่หลิงหยุนได้ใช้กระบี่วิเศษในมือสู้กับหัวงูทั้งห้าของพญาอสรพิษโอโรชิที่จู่โจมเข้ามาพร้อมกันอีกครั้งนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่ามันมีพละกำลังที่แข็งแกร่งไม่น้อย หนำซ้ำมันยังไม่เปิดโอกาสให้หลิงหยุนได้ตั้งตัวอีกด้วย เพราะเวลานี้หัวงูทั้งเจ็ดกำลังพุ่งเข้าทำร้ายหลิงหยุนพร้อมๆกัน..��