บทที่ 1177 : ความลับจากปากเฉินจิ้งเทียน!

เฉินไห่เผิงเห็นสภาพของซันเทียนหลัวก็รู้แก่ใจว่าคืนนี้ตระกูลซันกับตระกูลเฉินคงต้องจบสิ้นอย่างแน่แท้ เวลานี้นักรบตระกูลซันก็ถูกสังหารตายจนหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ซันเทียนหลัวผู้เดียวเท่านั้น อีกทั้งเวลานี้ยังได้รับบาดเจ็บจากการประมือกับหลิงเสี่ยวอีกด้วย.. ส่วนตระกูลเฉินนั้นแม้จะยังเหลือนักรบอยู่อีกกว่ายี่สิบคน แต่เวลานี้ตระกูลหลิงนับว่าแข็งแกร่งยิ่งนัก ยากที่นักรบตระกูลเฉินทั้งหมดจะรับมือ และต้านทานได้ไหว.. เมื่อครู่นักรบตระกูลหลิงทั้งสามสิบหกคนก็เพิ่งจะสังหารยอดฝีมือขั้นเซียงเทียนของตระกูลซันตายไปถึงเจ็ดคน พวกเขาจึงมีจิตใจที่ฮึกเหิม และกระหายเลือดยิ่งนัก ส่วนหลิงลี่ก็อยู่ในขั้นพลังเหนือธรรมชาติหลิงเสี่ยวอยู่ในขั้นเซียงเทียน-6 และแม้แต่เหล่ากุ่ยก็เข้าสู่ขั้นเซียงเทียน-7 ได้แล้ว กระทั่งหลิงหย่งซึ่งยังเป็นเด็กหนุ่มยังเข้าสู่ขั้นเซียงเทียน-4 ได้แล้วเช่นกัน อีกทั้งกระบี่ทองคำดำในมือของเขานั้น ก็คมกริบและสามารถตัดโลหะที่แข็งแกร่งได้ราวกับตัดดินตัดโคลนเลยทีเดียว.. เฉินไห่เผิงยืนเผชิญหน้ากับหลิงหย่งซึ่งใช้กระบี่ทองคำดำของตนตัดกระบี่ของเหล่านักรบตระกูลซันจนหักด้วน เฉินไห่เผิงยืนเผชิญหน้ากับหลิงหย่งที่ใช้กระบี่ทองคำดำตัดกระบี่ของนักรบตระกูลซันจนหักด้วนจากนั้นจึงหันไปมองสมาชิกตระกูลเกาทั้งสามรุ่น และแน่นอนว่าทั้งสามคนมาที่นี่ในคืนนี้ ก็เพื่อที่จะมาแก้แค้นตระกูลเฉินของตน.. ที่เหนือไปกว่าผู้ใดนั้น..ตระกูลหลิงยังมียอดฝีมือที่แข็งแกร่ง และมีพลังอำนาจสูงสุด และตั้งแต่มาถึงก็ยังไม่ได้ลงมือเลยอยู่อีกหนึ่งคน ซึ่งก็คือหลิงหยุนนั่นเอง! ส่วนหลิงหยุนจะแข็งแกร่งและมีฝีมือสูงส่งเพียงใดนั้น.. เฉินไห่เผิงเองก็ไม่อาจรู้ได้ เพราะไม่ได้อยู่ในการประลองครั้งนี้ด้วย! แต่การที่หลิงหยุนสามารถเอาชีวิตรอดจากเงื้อมือของยอดฝีมือซึ่งสามารถใช้พลังเหนือธรรมชาติได้ถึงสิบสามคนอีกทั้งระยะเวลาในการประลองที่ยาวนานร่วมสี่ชั่วโมงนั้น ไม่มียอดฝีมือคนใดสามารถทำให้หลิงหยุนได้รับบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย นั่นย่อมเป็นการบ่งบอกถึงความแข็งแกร่ง และเก่งกาจของหลิงหยุนว่าสูงส่งมากเพียงใด! เช่นนั้น..ตัวเขาเองพร้อมด้วยนักรบตระกูลเฉินที่เหลืออีกยี่สิบคนเวลานี้ ยังจะสามารถทำอะไรได้อีกเล่า แน่นอนว่า..ตระกูลเฉินคงต้องจบสิ้นแล้วอย่างแน่แท้! ระหว่างที่เฉินไห่เผิงกำลังครุ่นคิดด้วยความรู้สึกรันทดและท้อแท้ใจอยู่นั้น เสียงเครื่องมือสื่อสารก็ดังขึ้นพร้อมกันถึงสองเครื่อง.. เครื่องแรกเป็นของซันเทียนหลัวและเครื่องที่สองเป็นของหลิงหยุน! หลิงหยุนเห็นว่าผู้ที่ติดต่อมานั้นคือเย่ซิงเฉินเขาจึงรีบกดรับทันที.. “สี่พยัคฆ์แห่งตระกูลซันและนักรบตระกูลซันทั้งหมดถูกสังหารตายแล้ว เวลานี้ตระกูลซันเหลือเพียงแค่ผู้หญิงไม่กี่คนเท่านั้น เจ้ารีบส่งคนเข้ามาเฝ้าดู ข้าจะต้องรีบไปแล้ว!” ภายในเวลาชั่วประเดี๋ยวเดียวที่เย่ซิงเฉินกับเสี่ยวเม่ยเม่ยบุกเข้าไปที่คฤหาสน์ตระกูลซันนั้นพวกนางก็ได้ลงมือสังหารยอดฝีมือตระกูลซันตายจนหมดภายในเวลาอันรวดเร็ว.. “เจ้าคอยอยู่ที่นั่นประเดี๋ยว..ข้าจะส่งคนเข้าไปสมทบเดี๋ยวนี้!” หลิงหยุนตอบกลับทันทีและหลังจากที่วางสายไปแล้ว เขาก็หันไปทางหลิงอี๋พร้อมกับสั่งว่า.. “หลิงอี๋..เจ้าพาพี่น้องทั้งสิบสองคนไปที่เฝ้าดูสถานการณ์ที่คฤหาสน์ตระกูลซันไว้!” เย่ซิงเฉินนั้นเป็นคนขององค์กรนักฆ่าหลังจากปฏิบัติภารกิจแล้ว ย่อมไม่สะดวกจะอยู่ที่คฤหาสน์ตระกูลซันนานนัก.. “ขอรับท่านผู้นำตระกูล!” เมื่อหลิงอี๋ได้รับคำสั่งเขาก็รีบพาพี่น้องทั้งสิบสองคนออกจากคฤหาสน์ตระกูลเฉินไปทันที.. ….. “ห๊ะ!อะไรนะ?!” ซันเทียนหลัวเองก็ได้รับข่าวว่าสี่พยัคฆ์แห่งตระกูลซันที่เหลือนั้นได้ถูกสังหารตายจนหมดแล้วเช่นกันและเวลานี้เหล่านักรบตระกูลซันก็ถูกสังหารตายไม่เหลือแม้แต่คนเดียว สภาพของคฤหาสน์ตระกูลซันเวลานี้ จึงไม่ต่างจากโรงฆ่าสัตว์นัก..“ตระกูลซันต้องจบสิ้นแล้วจริงๆสินะ!”เพียงแค่ข้ามคืนตระกูลซันก็ถูกทำลายจนสิ้นซากเช่นนี้มีหรือที่ซันเทียนหลัวจะทนแบกรับต่อไปได้อีกจู่ๆซันเทียนหลัวที่ได้รับบาดเจ็บอยู่นั้น ก็กระอักเลือดสีแดงออกมากองใหญ่เพราะความคับแค้นใจหลิงหยุนกระโดดไปยืนอยู่ตรงหน้าซันเทียนหลัวพร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา..“ซันเทียนหลัว..ข้ารับปากเจ้าจะไม่สังหารผู้หญิง และเด็ก เรื่องนี้เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลใจ!”“อะ..อะไรนะ!”ซันเทียนหลัวได้ฟังคำพูดของหลิงหยุนก็ถึงกับร้องอุทานออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน จากนั้นจึงร้องถามหลิงหยุนด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ และคลางแคลงใจ..“หลิงหยุน..นี่เจ้าพูดจริงๆงั้นรึ! เจ้าไม่กลัวว่าเมื่อหลานชายของข้าเติบใหญ่ขึ้นมา จะกลับมาแก้แค้นตระกูลหลิงของเจ้าหรอกรึ?!“ฮ่า..ฮ่า.. ฮ่า..”หลิงหยุนเงยหน้าขึ้นฟ้าพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังก่อนจะตอบกลับด้วยสีหน้าสงบนิ่ง“หากทายาทตระกูลซันมีความสามารถเช่นนั้นจริงและต้องการกลับมาแก้แค้นตระกูลหลิงของข้าในวันข้างหน้า ข้าก็ยินดี!”“ดี!หวังว่าเจ้าจะทำตามที่ได้ลั่นวาจาไว้!”ซันเทียนหลัวเข้าใจดีว่าเหตุใดหลิงหยุนจึงพูดกับตนเองเช่นนั้นเขาไม่จำเป็นต้องประมือกับหลิงหยุนให้ได้รับความอับอายอัปยศอดสูอีก..ซันเทียนหลังเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าพร้อมกับร้องตะโกนออกมาด้วยความเคียดแค้นใจอย่างที่สุด..“ฟ้าดิน..ข้าคับแค้นใจยิ่งนัก! คิดไม่ถึงว่าตระกูลซันที่ยิ่งใหญ่ของข้า จะต้องมาถูกทำลายสิ้นชื่อเช่นนี้ เพียงเพราะหลานชายรักสนุก และไม่เอาไหนเพียงคนเดียวเช่นนี้! ช่างน่าขันสิ้นดี! ฮ่า.. ฮ่า..”และแน่นอนว่าหลานชายรักสนุกไม่เอาใหนที่ซันเทียนหลัวพูดถึงนั้นจะเป็นใครไม่ได้นอกจากซันจิ้ง!หลังจากร้องตะโกนออกมาอย่างคับแค้นใจราวกับคลุ้มคลั่งเช่นนั้นแล้วซันเทียนหลัวก็ตวัดกระบี่ในมือเข้าที่ลำคอของตนเอง แล้วเลือดสีแดงก็พุ่งกระฉูดออกมาจากลำคอของเขา ก่อนจะสิ้นใจตายในที่สุด..ซันเทียนหลัวได้ทำการปลิดชีพตนเองต่อหน้าหลิงหยุนและทุกๆคน!และเวลานี้..ตระกูลซันก็ได้ถูกหลิงหยุนถอนรากถอนโคลนจนสิ้นซากแล้ว เหลือก็แต่ตระกูลเฉินเท่านั้น..“เฉินจิ้งเทียน..จนป่านนี้แล้วเจ้ายังไม่ออกมาอีกงั้นรึ”หลิงหยุนร้องตะโกนถามเฉินจิ้งเทียนที่เวลานี้กำลังนั่งนิ่งเงียบอยู่ภายในห้องรับแขก..“ฮ่า..ฮ่า.. ฮ่า..”ร่างของเฉินจิ้งเทียนปรากฏขึ้นที่หน้าประตูบ้านพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังราวกับคนคลุ้มคลั่งจากนั้นจึงค่อยๆ เดินผ่านร่างของเฉินไห่เผิงไปอย่างช้าๆ และไปยืนอยู่ด้านหน้าของเฉินไห่เผิงพร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันดัง..“พี่ใหญ่..ท่านกล่าวไม่ผิดจริงๆ! ตระกูลเฉินคงยากที่จะรอดพ้นชะตากรรมในครั้งนี้ไปได้!”หลังจากพูดจบ..เฉินจิ้งเทียนก็ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง จากนั้นจึงส่ายหน้าไปมาช้าๆ เขาหัวเราะกับตัวเองเบาๆ แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมองหลิงหยุนพร้อมกับเอ่ยชม