บทที่ 1209 : โชคไม่ดี!

เซิ่งหยิงหยิงนั้นนับว่าเป็นหญิงสาวที่งดงามยิ่งนักในสายตาของหลิงหยุนมีเพียงหนิงหลิงยู่กับไป๋เซียนเอ๋อเท่านั้นที่นับว่างดงามยิ่งกว่าสาวใด แต่หากจะให้คะแนนกับเซิ่งหยิงหยิง หลิงหยุนก็คงต้องให้คะแนนความงามของนางเก้าเต็มสิบเลยทีเดียว แต่ถึงแม้ว่ารูปร่างหน้าตาของเซิ่งหยิงหยิงหยิงจะไม่งดงามไม่แพ้สาวงามรอบตัวหลิงหยุนแต่อุปนิสัยของนางนั้นก็ดุร้ายกว่ามากนัก.. วันนี้เซิ่งหยิงหยิงปล่อยผมยาวสยายสวมเสื้อยืด และกางเกงยีนส์รัดรูป เน้นให้เห็นหน้าอกสองข้างที่ชูชันสวยงามสะดุดผู้คน และดูเซ็กซี่ไม่น้อย เซิ่งหยิงหยิงไม่ใช่เซียนพนันที่เย่เทียนสุ่ยจ้างมาคอยดูแลสถานการณ์ภายในบ่อนแต่เธอมาที่นี่ในฐานะเซียนพนันคนหนึ่งเท่านั้น เซิ่งหยิงหยิงได้รับคำเตือนจากเซิ่งลิ่วฉีผู้เป็นพ่อแล้วว่าบ่อนคาสิโนแห่งนี้ไม่ใช่บ่อนธรรมดาทั่วไป ด้วยเหตุนี้เซิ่งหยิงหยิงจึงใช้ความสามารถของตนเอง เอาชนะเจ้ามือพอหอมปากหอมคอเท่านั้น และตราบใดที่ไม่ชนะเจ้ามือจนมากเกินไป ก็ย่อมไม่มีปัญหาอะไรตามมา.. แม้เหล่าเซียนพนันที่เย่เทียนสุ่ยว่าจ้างมาช่วยดูแลบ่อนนั้นจะรู้จักเซิ่งหยิงหยิงเป็นอย่างดี แต่ทุกคนกลับไม่ต่อต้าน และยินดีต้อนรับให้นางเข้ามาเล่นในบ่อนเช่นนี้ เพราะความงดงามของเซิ่งหยิงหยิงนั้น ได้สร้างประโยชน์มากมายให้กับบ่อนของเย่เทียนสุ่ยไม่น้อย.. อย่างเช่นเวลานี้เป็นต้น..หนุ่มเพลย์บอยจากครอบครัวร่ำรวยถึงสองคน กำลังทุ่มเงินเล่นพนันเพียงเพราะหลงใหลในเสน่ห์ และความงดงามของเซิ่งหยิงหยิง ทั้งคู่สูญเงินไปหลายสิบล้านภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง.. หลังจากที่เซิ่งหยิงหยิงแพ้พนันให้กับหลิงหยุนในครั้งนั้นเมื่อกลับมาปักกิ่งพี่ๆของนางก็ได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้กับเซิ่งลิ่วฉีผู้เป็นพ่อฟัง ทำให้เซิ่งลิ่วฉีโกรธมาก.. ครั้งนั้นไม่เพียงเซิ่งหยิงหยิงต้องสูญเงินไปเป็นจำนวนมากแต่ยังถูกพ่อของนางตำหนิอย่างรุนแรง เซิ่งหยิงหยิงจึงโกรธแค้นหลิงหยุนอย่างมาก และคิดที่จะหางทางกลับไปแก้แค้นหลิงหยุนที่จิงฉูอีกครั้ง แต่นางก็ไม่มีโอกาสเพราะเซิ่งลิ่วฉีเองก็คอยจับตาดูอยู่ตลอดเวลา.. จนกระทั่งวันหนึ่ง..เซิ่งลิ่วฉีก็ได้โยนหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งใส่หน้าเซิ่งหยิงหยิง บนหน้าแรกของหนังสือพิมพ์ฉบับนั้น พาดหัวข่าวเกี่ยวกับการเปิดตัวบริษัท เทียนตี้ คอร์ปอเรชั่นของหลิงหยุน เซิ่งหยิงหยิงจึงได้รู้ว่า คู่ต่อสู้ของตนนั้นไม่ธรรมดา จึงได้ล้มเลิกความคิดที่จะกลับไปแก้แค้นหลิงหยุนถึงจิงฉู อีกทั้งโคตรเซียนอันดับหนึ่งเซิ่งลิ่วฉีพ่อของนางยังได้พูดเตือนสติว่า “หยิงหยิง.. เจ้าจำคำพูดของพ่อไว้ให้ดี! ผู้ที่สามารถประสบความสำเร็จได้ในระยะเวลาอันสั้นเช่นนี้ ไม่ใช่เพราะความบังเอิญ หรือว่าโชคช่วย เช่นนั้นแล้วคนที่หาเลี้ยงชีพด้วยการพนันอย่างพวกเรา ไม่มีทางที่จะเอาชนะเขาได้อย่างแน่นอน!” เซิ่งหยิงหยิงเองก็เชื่อฟังและจดจำคำเตือนของเซิ่งลิ่วฉี และตัดสินใจที่จะไม่กลับไปจิงฉูเพื่อแก้แค้นหลิงหยุนอีก! หลังจากที่ล้มเลิกความคิดที่จะกลับไปแก้แค้นแล้วเซิ่งหยิงหยิงก็กลับไปใช้ชีวิตในแบบของตนเอง และตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนการเล่นพนันของตนเองต่อไป.. วันนี้เซิ่งหยิงหยิงก็มาเล่นพนันเหมือนปกติเช่นเคยและได้รับเงินกลับไปไม่น้อย เวลานี้ชิปที่กองอยู่ตรงหน้าก็สูงท่วมหัวของนางแล้ว นั่นเพราะมีเหยื่อตัวโตอย่างหยางจงหลงเข้ามานั่นเอง.. และเวลานี้ชิปจำนวนยี่สิบล้านของหยางจงก็ไปกองอยู่ตรงหน้าของเซิ่งหยิงหยิงแล้ว แต่สิ่งที่เซิ่งหยิงหยิงคิดไม่ถึงก็คือว่าคนที่นางไม่คาดคิดว่าจะได้พบ กลับปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า! และทันทีที่หลิงหยุนเอ่ยทักทายขึ้นเช่นนั้นความเดือดดาลในใจของเซิ่งหยิงหยิงจึงได้ปะทุขึ้นมาอีกครั้ง และได้แต่คิดว่าโอกาสในการแก้แค้นของตนเองมาถึงแล้ว! เซิ่งหยิงหยิงแสร้งทำเป็นไม่สนใจหลิงหยุนและยังคงเล่นพนันต่อด้วยสีหน้าที่สงบนิ่ง เวลานี้เซิ่งหยิงหยิงมีชิปกว่าสี่สิบล้านอยู่ตรงหน้า ในขณะที่หลิงหยุนมีเพียงแค่สิบล้าน.. จากนั้นเซิ่งหยิงหยิงจึงได้หันไปพูดกับหลิงหยุนว่า“คิดไม่ถึงว่าจะได้พบกับเจ้าที่นี่!” หลิงหยุนตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“ข้าก็ตั้งใจว่าจะมาเสี่ยงโชคสักสองสามเกมเท่านั้น!” เซิ่งหยิงหยิงหัวเราะคิกคักก่อนจะถามขึ้นว่า“พวกเรากำลังเล่นโป๊กเกอร์ เจ้าสนใจหรือไม่ล่ะ” หลิงหยุนส่ายหน้าพร้อมกับตอบไปว่า“ข้าเล่นไม่เป็น.. เจ้าพอจะอธิบายให้ข้าฟังได้หรือไม่” “เสียใจ!ไม่ใช่หน้าที่ของข้า หากเจ้าอยากรู้ ก็ถามสาวงามข้างเจ้า..” เซิ่งหยิงหยิงตอบยิ้มๆ หลิงหยุนจึงหันไปถามพนักงานสาวสวยที่อยู่ข้างๆและหลังจากที่ได้ฟังคำอธิบาย ก็พบว่าการเล่นไพ่ชนิดนี้ไม่ได้ยากเย็นอะไรนัก และฟังเพียงแค่ครั้งเดียวก็สามารถเข้าใจได้“นี่..เจ้าให้นางอธิบายให้ฟัง แต่กลับไม่ให้ทิปนาง!”เซิ่งหยิงหยิงตำหนิหลิงหยุนเพื่อให้เขาได้อับอายแต่หลิงหยุนกลับตอบไปว่า “รอให้ข้าชนะ และยึดชิปของเจ้าทั้งหมดมาก่อน ค่อยให้ทิปก็ยังไม่สาย!”เซิ่งหยิงหยิงจ้องหน้าหลิงหยุนอย่างท้าทายพร้อมกับพูดขึ้นว่า“หึ.. ก็ต้องดูว่าเจ้ามีความสามารถหรือไม่”“ก็ต้องลองดู!”หลิงหยุนตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนักและไพ่เกมใหม่ก็กำลังเริ่มต้นขึ้น..ผ่านไปครึ่งชั่วโมง..หลิงหยุนก็สามารถกำจัดนักพนันสองคนบนโต๊ะออกไปได้ และตรงหน้าเขาก็มีชิปเพิ่มขึ้นมาอีกสามสิบล้านผ่านอีกครึ่งชั่วโมงหลิงหยุนก็สามารถกำจัดนักเล่นออกไปได้อีกถึงสามคน และเวลานี้ตรงหน้าเขาก็มีชิปกว่าแปดสิบล้านวางอยู่..ส่วนเซิ่งหยิงหยิงเองก็สามารถกำจัดนักพนันข้างตัวไปได้เช่นกันและเวลานี้ก็มีชิปกองอยู่ตรงหน้ากว่าหกสิบล้านเวลานี้จึงเหลือเพียงแค่หลิงหยุนกับเซิ่งหยิงหยิงเท่านั้น..“คนสวย..ตอนนี้ข้ามีชิปมากกว่าเจ้าแล้ว!”หลิงหยุนร้องบอกพร้อมกับผลักชิปจำนวนมากตรงหน้าออกไปพร้อมกับพูดต่อว่า “ข้ารู้ว่าเจ้ายังโกรธข้ามาก และต้องการที่จะเอาชนะข้าให้ได้ใช่หรือไม่”“ถูกต้อง!”เซิ่งหยิงหยิงยอมรับไปตามตรง“แต่ข้าว่าต่อให้เราสองคนเล่นไปจนถึงเช้าก็คงยากที่จะหาใครแพ้ใครชนะได้! เราสองคนมาเสี่ยงโชคกันไม่ดีกว่ารึ ดูสิว่าโชคของเจ้ากับข้าใครจะดีกว่ากัน”“เอ่อ..”เซิ่งหยิงหยิงลังเล..หลิงหยุนจึงพูดขึ้นว่า“เอาล่ะ.. ตรงหน้าข้ามีชิปอยู่แปดสิบล้าน ส่วนเจ้ามีหกสิบล้าน ถ้าข้าแพ้ชิบของข้าทั้งหมดจะเป็นของเจ้าทันที!”“นี่เจ้าจะใช้วิธีเสี่ยงโชคจริงๆรึ!”หลังจากลังเลอยู่นานในที่สุดเซิ่งหยิงหยิงก็ร้องถามออกมา..เซิ่งหยิงหยิงตอบกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม“ถ้าเช่นนั้นก็ให้เขาเป็นผู้ล้างไพ่!” เซิ่งหยิงหยิงร้องบอกพร้อมกับชี้ไปที่หยางจงหลิงหยุนพยักหน้าพร้อมกับหันไปสั่งหยางจงว่า“เจ้าไปทำหน้าที่ล้างไพ่ และหยิบไพ่!”หยางจงได้แต่พยักหน้าหงึกๆและเดินไปทำตามคำสั่งของหลิงหยุน หลังจากที่ทั้งคู่ได้รับไพ่จากหยางจงคนละหนึ่งใบแล้ว หลิงหยุนก็เปิดไพ่ของตนเองขึ้นพร้อมกับพูดขึ้นว่า“คนสวย..แม้แต่เสี่ยงด้วยโชคเพียงอย่างเดียว เจ้ายังสู้ข้าไม่ได้เลย!”เซิ่งหยิงหยิงถึงกับหน้าเปลี่ยนสีนางโมโหจนพูดอะไรไม่ออก และกำลังรู้สึกเจ็บปวดใจอย่างมาก ในขณะเดียวกันก็นึกถึงคำพูดของเซิ่งลิ่วฉีผู้เป็นพ่อ..