บทที่ 1223 : เรื่องภายในตระกูลหลิง!

หลังจากที่ส่งโจวเหวินอี้แล้วหลิงหยุนจึงเดินกลับไปหาหลิงลี่ที่บ้าน.. “หลิงหยุน..เจ้ามอบแหวนพื้นที่ให้กับโจวเหวินอี้งั้นรึ!” หลิงหยุนยิ้มให้กับหลิงลี่พร้อมกับตอบไปว่า“ใช่แล้วท่านปู่!” “แต่ท่านปู่ไม่ต้องนึกเสียดายข้าจะสร้างแหวนพื้นที่อีกสักกี่วงก็ได้ แต่ที่ข้าไม่สามารถหาได้ก็คือทรัพยากรที่จะใช้สำหรับฝึกวิชา..” “ท่านปู่..แหวนพื้นที่หนึ่งวงแลกกับตำแหน่งในหน่วยนภาหกตำแหน่ง อีกทั้งยังได้ทรัพยากรในการฝึกวิชาเพิ่มเป็นสองเท่า ตระกูลหลิงมีแต่ได้กับได้!” หลิงลี่ได้ฟังจึงเอ่ยถามหลิงหยุนขึ้นว่า“ถ้าเช่นนั้นเจ้าคิดเห็นกับการมาของโจวเหวินอี้ในวันนี้เช่นใดบ้าง” หลิงหยุนตอบกลับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“เห็นได้ชัดว่าโจวเหวินอี้มาวันนี้ก็เพื่อทดสอบความแข็งแกร่งของตระกูลหลิงเรา หลังจากมั่นใจแล้ว เขาจึงตัดสินใจเช่นนั้น!” “ข้าคิดว่าโจวเหวินอี้คงจะตกใจไม่น้อยไม่เช่นนั้นเขาคงไม่อยู่ร่วมโต๊ะกับเราแน่!” “หลิงหยุน..เมื่อครู่หากเจ้าประมือกับโจวเหวินอี้จริงๆ ผู้ใดจะเป็นฝ่ายชนะ!” หลิงหยุนตอบกลับยิ้มๆ“ย่อมต้องเป็นข้าแน่นอนท่านปู่!” “งั้นรึ!” “ในเมื่อเป็นเช่นนี้เหตุใดโจวเหวินอี้ยังต้องยอมยื่นข้อเสนอเช่นนั้นให้เจ้าด้วย!” หลิงหยุนอธิบายให้หลิงลี่ฟังว่า“ท่านปู่.. ต่อให้โจวเหวินอี้จะสามารถเอาชนะข้าได้ แต่ข้าเชื่อว่าเขาไม่มีทางสังหารข้าได้ อีกทั้งตัวข้าเองก็ก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว..” “ท่านปู่..เช่นนี้แล้วท่านคิดว่าโจวเหวินอี้จะสามารถสกัดกั้นข้าได้นานเพียงใดงั้นรึ!” หลิงหยุนอธิบายต่อด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ“อีกทั้งตระกูลหลิงในเวลานี้ ผู้ใดก็ยากที่จะฉุดรั้ง หรือสกัดกั้นไว้ได้เช่นกัน!” หลิงลี่ได้ฟังถึงกับหัวเราะออกมาและพูดขึ้นด้วยความโล่งใจ “ฮ่า.. ฮ่า.. จริงอย่างที่เจ้าพูด! เวลานี้นับได้ว่าตระกูลหลิงของเราแข็งแกร่งกว่าเมื่อยี่สิบปีก่อนเสียด้วยซ้ำไป!” หลิงหยุนรินชาลงในถ้วยให้กับหลิงลี่และแสร้งถามขึ้นว่า “ท่านปู่.. แล้วหากเทียบตระกูลหลิงในตอนนี้กับเมื่อสี่สิบปีก่อนเล่า” ในตระกูลหลิงนั้น..ไม่มีผู้ใดอยากจะล่วงรู้ความลับเมื่อสี่สิบปีก่อนเท่าหลิงหยุนอีกแล้ว เพราะมันสำคัญกับเขายิ่งนัก! “นับว่ายังห่างไกลกันมากนัก!” หลิงลี่ตอบกลับโดยไม่ต้องคิด..น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “หากวันนี้เป็นเมื่อสี่สิบปีก่อน แม้แต่คนอย่างโจวเหวินอี้ ก็คงไม่กล้าปรากฏตัวต่อหน้าท่านปู่ และท่านลุงของข้าเป็นแน่! “…..” หลิงหยุนถึงกับพูดไม่ออกและได้แต่แอบคิดในใจว่า เมื่อสี่สิบปีก่อนนี้ตระกูลหลิงจะแข็งแกร่งถึงเพียงใหนกันแน่! และครั้งนั้นตระกูลหลิงจะเป็นเพียงแค่ตระกูลของผู้บ่มเพาะพลังที่ไม่ยุ่งเกี่ยวเรื่องของชาวโลกหรือจะเป็นตระกูลหลิงดังเช่นที่เป็นอยู่นี้?! ปัง!แต่หลังจากที่เผลอพูดออกไปแล้วหลิงลี่ก็กระแทกถ้วยชาลงกับโต๊ะทันที พร้อมกับหันไปตำหนิหลิงหยุน“เจ้าเด็กคนนี้นี่..นี่เจ้ากล้าหลอกถามข้าเชียวรึ!”หลิงหยุนได้แต่ยิ้มออกมา..ในขณะที่หลิงลี่เองก็ถอนหายใจออกมา แล้วบอกกับหลิงหยุนว่า“หลิงหยุน..เรื่องราวเมื่อสี่สิบปีก่อนนั้นเกี่ยวข้องกับหลายฝ่ายมากเหลือเกิน อีกทั้งยังเป็นความลับด้วย หากเจ้าอยากจะรู้เรื่องนี้จริงๆ ข้าว่าเจ้าควรจะไปถามเฒ่าฉินฉางชิงผู้นั้น เขาจะสามารถบอกเล่าให้เจ้าฟังได้ดีกว่าข้ามาก..”จากนั้นหลิงลี่ก็ถอนหายใจและพูดต่อว่า “เฮ้อ.. ความคับแค้น และความทุกข์ใจของตระกูลฉินนั้น ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าตระกูลหลิงของเราเลย!”“หลิงหยุน..ไว้ถึงเวลาที่เหมาะสม ปู่จะเล่าทุกอย่างให้เจ้าฟัง และเมื่อถึงเวลานั้นไม่ว่าเจ้าจะตัดสินใจเช่นใด ปู่ก็พร้อมสนับสนุนและยืนเคียงข้างเจ้า!”หลิงหยุนพยักหน้ายิ้มๆและไม่ถามสิ่งใดต่อ..“หากให้ข้าคาดเดา..ข้าว่าโจวเหวินอี้น่าจะอยู่ในระดับที่หกของขั้นพลังเหนือธรรมชาติ!”“ในเมื่อหัวหน้าอาวุโสของหน่วยนภาอยู่ในขั้นนี้ข้าว่ายอดฝีมือระดับสูงสุดของตระกูลหลงกับตระกูลเย่นั้น ก็ไม่น่าจะสูงกว่านี้ เพียงแต่ว่ามีกี่คนเท่านั้นเอง” “ส่วนตัวข้าเวลานี้อยู่ในระดับสูงสุดขั้นซานฉางชี่และข้ามั่นใจว่าในเวลาเพียงแค่สองเดือน ข้าจะสามารถเข้าสู่ด่านกลางขั้นพลังชี่ได้เป็นแน่!”เวลานี้หลิงหยุนเข้าสู่ระดับสูงสุดขั้นเซานฉางชี่(ขั้นพลังชี่-3) และหลังจากที่ร่างกายดูดซับเอาปราณราชามังกรภายในพระราชวังต้องห้ามเข้าไปอย่างมากมายนั้น ไม่เพียงร่างกายของเขาที่แข็งแกร่งมากขึ้น แม้แต่สมบัติล้ำค่าในตัวเขาก็แข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย..หลิงหยุนยิ้มออกมาพร้อมกับพูดอย่างภูมิอกภูมิใจ“ท่านปู่.. ข้าเชื่อว่าตราบใดที่ข้าสามารถเข้าสู่ด่านกลางขั้นพลังชี่ได้แล้ว ไม่ว่าจะเป็นตระกูลหลง ตระกูลเย่ หรือแม้แต่หน่วยนภา หรือหน่วยมังกร ก็ยากที่จะรับมือข้าได้!”“ดีมาก!”หลิงลี่ร้องออกมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมกับถามขึ้นว่า “จนถึงตอนนี้เจ้ายังไม่เคยใช้วิชาพลังมังกรเลยไม่ใช่รึ!” “ท่านปู่..วิชานี้พลังมังกรไม่ควรใช้สุ่มสี่สุ่มห้า เพราะเป็นวิชาที่ใช้ระเบิดพลังในร่าง เสมือนการเบิกเงินเกินบัญชี นอกจากจะมีผลกระทบตามมาแล้ว ยังทำให้การฝึกวิชาต่างๆล่าช้าตามไปด้วย ควรใช้ในยามที่เกิดวิกฤตกับชีวิตจริงๆเท่นั้น!”และนี่คือไพ่ใบสำคัญในมือของหลิงหยุนหลิงหยุนเตรียมไว้ใช้กับหลงฮ่าวหลาน เย่ชิงเฟิง และโจวเหวินอี้เท่านั้น..“ท่านปู่..ท่านกับท่านพ่อเองก็เช่นกัน หากใช้วิชาพลังมังกรก็สามารถสังหารยอดฝีมือขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับสาม หรือสี่ได้เลยทีเดียว!”“ท่านปู่..นับตั้งแต่ตระกูลหลิงของเราผงาดขึ้นมาได้อีกครั้งนั้น ดูเหมือนทั้งตระกูลหลง และตระกูลเย่ต่างก็ยังคงนิ่งดูท่าที ไม่มีผู้ใดแสดงเจตนาว่าต้องการมีเรื่องกับตระกูลหลิงเลย..”“ข้าคิดว่าทั้งหลงฮ่าวหลานและเย่ชิงเฟิงต่างก็รู้ดีว่า หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมีเรื่องกับตระกูลหลิงของเรา ผลก็ก็คือตระกูลหลิงกับอีกฝ่ายย่อมต้องพ่ายแพ้ด้วยกันทั้งคู่ ส่วนผู้ที่ยืนดูอยู่ห่างๆ ก็จะทำหน้าที่คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์อย่างสบายใจ..”“ด้วยเหตุนี้..ปักกิ่งจึงต้องมีสามตระกูลใหญ่ค้ำยันเพื่อความสมดุลย์!”หลิงลี่ได้ฟังการวิเคราะห์ของหลิงหยุนก็ถึงกับหัวเราะออกมาอย่างพอใจ “ฮ่า.. ฮ่า.. เจ้าวิเคราะห์ได้มีเหตุมีผลยิ่งนัก!”“แต่ดูเหมือนเวลานี้ตระกูลหลงกำลังอยากจะมีเรื่องกับตระกูลหลิงของเราและพวกมันก็ได้เริ่มลงมือแล้ว..” หลิงหยุนเปรยขึ้นเบาๆ“ห๊ะ!”หลิงลี่ถึงกับถามออกมาด้วยความตกใจ“เป็นไปได้อย่างไรกัน! ตระกูลหลงนี่นะเริ่มลงมือแล้ว?”