บทที่ 1228 : สื่อสารกับพู่กันจักรพรรดิ!

“พ่อหนุ่ม..สนใจหรือไม่ล่ะ!” ท่ามกลางกลุ่มหมอกสีม่วงและสีทอง หลิงหยุนได้ยินคล้ายกับเสียงร้องตะโกนถามออกมาของใครบางคนดังขึ้น แต่ความจริงแล้วมันคือเสียงที่ดังก้องอยู่ในจุดซือไห่กลางหน้าผากของตนนั่นเอง.. หลิงหยุนถึงกับนิ่งอึ้งและชะงักไปในทันที! วินาทีนี้หลิงหยุนกำลังตื่นเต้น..และตื่นเต้นอย่างที่สุด! หลิงหยุนตื่นเต้นอย่างมากจนสามารถสัมผัสได้ว่าทุกอณูในร่างกายของตนนั้นกำลังสั่นระริก และเวลานี้เขาก็ลืมทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวไปเสียสนิท สิ่งเดียวที่เขาอยากทำในตอนนี้ก็คือการกรีดร้องออกมาดังๆ เท่านั้น.. เวลานี้..พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ และสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพได้เริ่มเคลื่อนไหวพร้อมๆกัน และวัตถุวิเศษทั้งสองชิ้นก็กำลังจะต่อต้าน และเปลี่ยนแปลงกฏสวรรค์ ด้วยการฉกฉวยเอาพลังอมตะสีม่วง และพลังอมตะสีทองที่กำลังปรากฏอยู่นี้ไป.. เช่นนี้แล้วจะไม่ให้หลิงหยุนตื่นเต้นจนแทบอยากจะกรีดร้องออกมาได้อย่างไรกันเล่า! แต่ความตื่นเต้นดีใจของหลิงหยุนในครั้งนี้ก็ไม่ได้มีเพียงเหตุผลเดียวแต่ยังมีอีกหนึ่งเหตุผลซึ่งก็คือการที่พู่กันจักรพรรดิได้สื่อสารกับเขาแล้วนั่นเอง! ตลอดระยะเวลาหกเดือนมานี้..หลังจากที่หลิงหยุนได้ให้พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ดื่มเลือดของตนเข้าไปแล้ว หลิงหยุนก็ได้พยายามที่จะสื่อสารกับพู่กันด้ามนี้มาโดยตลอด แต่พู่กันจักรพรรดิก็เอาแต่นิ่งเงียบ และไม่ยินยอมสื่อสารกับเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ถึงกระนั้นในยามที่หลิงหยุนตกอยู่ในอันตรายหรือในสถานการณ์ที่วิกฤติจนถึงขั้นแทบเอาชีวิตไม่รอด พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ก็จะปรากฏตัวขึ้น ช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นวิกฤติได้ทุกครั้งไป แต่ก็ยังคงนิ่งเงียบไม่ยอมสื่อสารกับเขาอยู่ดี.. ตลอดระยะเวลาหกเดือนมานี้..ใช่ว่าหลิงหยุนจะนิ่งเฉย หรือไม่พยายามที่จะสื่อสารกับพู่กันจักรพรรดิ เขาได้พยายามมาโดยตลอด และแทบนับครั้งไม่ถ้วน แต่ผลที่ได้ก็คือล้มเหลวทุกครั้งไป! แต่ถึงแม้ว่าจะล้มเหลวมาทุกครั้งหลิงหยุนก็ไม่เคยนึกย่อท้อ เขารู้ดีว่าในเมื่อพู่กันจักรพรรดิยอมดื่มเลือดของเขาเข้าไปแล้ว อีกทั้งยังยินยอมอยู่ในร่างของเขาเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าพู่กันจักรพรรดิได้ยอมรับในตัวขาแล้วเช่นกัน ในเมื่อเป็นเช่นนี้..ย่อมต้องมีสักวันที่พู่กันจักรพรรดิจะยินดีสื่อสารกับเขาผู้เปรียบเสมือนเจ้าบ้าน! หลิงหยุนคาดว่าพู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ด้ามนี้น่าจะเคยผ่านศึกสงคราม หรือการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมรุนแรงมา ดวงจิตที่อยู่มนุษย์ก็จะปรากฏตัวขึ้น ช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นวิกฤติได้ทุกครั้งไป แต่ก็ยังคงนิ่งเงียบไม่ยอมสื่อสารกับเขาอยู่ดี.. ตลอดระยะเวลาหกเดือนมานี้..ใช่ว่าหลิงหยุนจะนิ่งเฉย หรือไม่พยายามที่จะสื่อสารกับพู่กันจักรพรรดิ เขาได้พยายามมาโดยตลอด และแทบนับครั้งไม่ถ้วน แต่ผลที่ได้ก็คือล้มเหลวทุกครั้งไป! แต่ถึงแม้ว่าจะล้มเหลวมาทุกครั้งหลิงหยุนก็ไม่เคยนึกย่อท้อ เขารู้ดีว่าในเมื่อพู่กันจักรพรรดิยอมดื่มเลือดของเขาเข้าไปแล้ว อีกทั้งยังยินยอมอยู่ในร่างของเขาเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าพู่กันจักรพรรดิได้ยอมรับในตัวขาแล้วเช่นกัน ในเมื่อเป็นเช่นนี้..ย่อมต้องมีสักวันที่พู่กันจักรพรรดิจะยินดีสื่อสารกับเขาผู้เปรียบเสมือนเจ้าบ้าน! หลิงหยุนคาดว่าพู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ด้ามนี้น่าจะเคยผ่านศึกสงคราม หรือการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมรุนแรงมา ดวงจิตที่อยู่ภายในพู่กันจักรพรรดิจึงได้หลับใหล เสมือนอยู่ในช่วงของการพักรักษาและฟื้นฟู ซึ่งหลิงหยุนคิดว่าหากเป็นเช่นนี้ ก็คงต้องอาศัยระยะเวลาที่ยาวนาน.. เขาคิดว่าระยะเวลาสำหรับการฟื้นฟูน่าจะกินระยะเวลาที่นานมากอาจจะนานถึงห้าปี หรือสิบปีก็เป็นได้ แต่หลิงหยุนก็ยินดีที่จะรอคอยอย่างอดทน และในระหว่างนี้ก็พยายามพัฒนาขั้นพลังของตนเองให้สูงขึ้นมากที่สุดเท่าที่จะทำได้.. แต่กลับไม่นึกไม่ฝันว่า..จู่ๆ ดวงจิตที่อยู่ภายในพู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์จะตื่นขึ้นมาแล้ว! “พ่อหนุ่ม..”และทันทีที่เสียงร้องเรียกดังก้องขึ้นภายในจุดซือไห่กลางหว่างคิ้ว..หลิงหยุนก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปทันที และเวลานี้ดวงตาของเขาดูเหมือนจะรื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความปิติยินดี!นี่คือสิ่งที่หลิงหยุนเฝ้ารอคอยมาเนิ่นนาน..และเวลานี้ร่างของหลิงหยุนก็แน่นิ่งไปราวกับรูปปั้นหิน!หลิงหยุนได้แต่คิดอยู่ในใจว่า..ในเมื่อพู่กันจักรพรรดิเริ่มสื่อสารกับตนแล้ว ย่อมหมายความว่าดวงจิตที่สถิตอยู่ในพู่กันด้ามนี้ ได้ตื่นจากความหลับใหลแล้ว!พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์นับว่าเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ที่มีมาแต่โบร่ำโบราณและจัดว่าเป็นของวิเศษในระดับเซียน ในเมื่อพู่กันจักรพรรดิตื่นจากความหลับใหลแล้วเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าจากนี้ไปหลิงหยุนจะได้มีโอกาสล่วงรู้ความลับในอดีตกาลที่ไม่เคยได้ถูกเปิดเผย และย่อมหมายความว่าเส้นทางของหลิงหยุนจากนี้ไปจะน่าอัศจรรย์ใจมากเพียงใดและนี่คือสิ่งที่วิเศษสุดซึ่งแม้แต่พลังอมตะล้ำค่าทั้งสองชนิดบนท้องฟ้าเวลานี้ยังไม่อาจเทียบได้!“พ่อหนุ่ม..เจ้าอย่าได้ตื่นเต้นไปนัก! ประเดี๋ยวจะสะเทือนต่อจิตแห่งเต๋าของเจ้า เพราะหากเป็นเช่นนั้น ชายชราเช่นข้าคงจะนึกเสียใจไม่น้อย!”เสียงพูดดังขึ้นอีกครั้งภายในจุดซือไห่ของหลิงหยุนน้ำเสียงนั้นฟังดูขี้เล่นไม่น้อย!การสูญเสียจิตแห่งเต๋านั้นย่อมไม่มีทางเกิดขึ้นกับหลิงหยุนเป็นแน่เพียงแต่เวลานี้เขาเกิดความตื่นเต้นอย่างที่สุดจนยากที่จะบรรยายออกมาได้!ทันทีที่ได้ยินเสียงพูดดังก้องขึ้นอีกครั้งหลิงหยุนจึงรีบสงบจิตสงบใจ และเริ่มสื่อสารกับเจ้าของเสียงภายในจุดซือไห่ของตน..“อาวุโส..ข้าควรทำเช่นใด”พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์นั้นเป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์ซึ่งอดีตองค์จักรพรรดิฝูซีได้เคยใช้งาน และในเมื่อเป็นสมบัติที่ตกทอดมาจากองค์จักรพรรดิในอดีตกาลเช่นนี้ การที่หลิงหยุนเรียกดวงจิตที่สถิตอยู่ภายในนั้นว่า ‘อาวุโส’ จึงนับว่าเป็นเรื่องที่สมควรยิ่งนัก..หลังจากที่พู่กันจักรพรรดิพุ่งออกมาจากกึ่งกลางหว่างคิ้วของหลิงหยุนแล้วมันก็ไม่ได้ขยายขนาดให้ใหญ่ขึ้นเหมือนทุกครั้ง และยังคงมีขนาดเท่าเข็มเล่มหนึ่งเช่นเดิม แต่ก็สามารถดูดซับเอาพลังอมตะสีทองเข้าไปได้รวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ไม่น้อย!“เจ้ารีบนำหม้อเสินหนงออกมาเพราะนี่เป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งนัก!”“ว่าแต่เจ้าจะกล้าพอหรือไม่ล่ะ!”นับว่าเหนือความคาดหมายของหลิงหยุนยิ่งนักเพราะหลังจากที่พู่กันจักรพรรดิเริ่มที่จะสื่อสารกับเขานั้น ก็ดูเหมือนไม่คิดที่จะหยุดพูดอีกเลย..การที่พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ถามหลิงหยุนว่ากล้าหรือไม่นั้น..ย่อมต้องมีเหตุผล เพราะเวลานี้ท้องฟ้าเบื้องบนได้เปลี่ยนเป็นน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก!ส่วนสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพนั้นหลังจากที่พุ่งออกจากจุดตันเถียนของหลิงหยุน มันก็ได้ทำหน้าที่เป็นโล่ปกป้องผืนดินเบื้องล่างจากสวรรค์เบื้องบน โดยการขยายตัวเองออกกั้นระหว่างผืนฟ้ากับผืนดินไว้.. ทำให้หลิงหยุนไม่สามารถมองเห็นได้ว่าท้องฟ้าเบื้องบนที่อยู่เหนือสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพไปนั้นมีสภาพเช่นใดบ้างท้องฟ้าเบื้องบนเวลานี้มีสภาพคล้ายกับหลุมดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นเนื่องจากได้มีพายุหมุนสีดำลูกใหญ่ก่อตัวขึ้น และภายในพายุหมุนที่ดูคล้ายหลุมดำขนาดมหึมานั้น ก็ยังมีสายฟ้าขนาดใหญ่อีกมากมายนับไม่ถ้วนอยู่ด้วยเช่นกัน..สภาพท้องฟ้าเวลานี้..ดูคล้ายกับว่าพายุหมุนลูกมหึมากำลังพุ่งเข้าใส่สมุดจักรพรรดิสีทองที่มีขนาดใหญ่โตกว่าหนึ่งร้อยเมตร จนสมุดจักรพรรดิสีทองถึงกับสั่นสะเทือน และโคลงเคลงอย่างรุนแรง คล้ายกับเรือที่กำลังล่องลอยอยู่กลางท้องทะเล และกำลังประสบกับคลื่นลมรุนแรงที่โหมกระหน่ำเข้าใส่!นี่คือรางวัลที่มอบให้ผู้ฝึกตนตามกฏสวรรค์การที่มีผู้อาจหาญมาฉกฉวยแย่งชิงไปเช่นนี้ สวรรค์จะไม่โกรธได้อย่างนั้นหรือภายในพายุหมุนดำทะมึนขนาดมึหมานั้นมีทั้งอสุนีบาตสีดำ สีทอง สีม่วง และสีเขียวจำนวนมากมายนับไม่ถ้วน อีกทั้งแต่ละเส้นยังมีขนาดใหญ่ไม่ต่ำกว่าสองหรือสามเมตรเลยทีเดียว และเวลานี้สมุดจักรพรรรดิแห่งผืนพิภพก็กำลังถูกสายฟ้าเหล่านั้นฟาดใส่อย่างไม่ปราณี จนถึงกับกระเพื่อมขึ้นกระเพื่อมลงอย่างน่าหวาดผวา!