บทที่ 1238 : ชื่อเสียง และความยิ่งใหญ่!

“หลิงซิ่ว..เจ้าเลิกเล่นสนุกได้แล้ว!” หลิงลี่ก้าวเออกไปยืนข้างหน้าพร้อมกับร้องตะโกนห้ามทุกคนให้หยุดเล่นสนุกจากนั้นจึงหันไปถามหลิงหยุนว่า “หลิงหยุน..แล้วของพวกนี้เจ้าคิดจะจัดการเช่นใด” สิ่งที่หลิงลี่พูดถึงนั้นก็คืออาวุธของเหล่าสมาชิกในหน่วยนภาและถุงสมบัติที่ทุกคนนำติดตัวมาด้วย.. หลิงหยุนหันไปตอบหลิงลี่ยิ้มๆ“ท่านปู่.. อาวุธเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นอาวุธชั้นดี ที่แม้แต่ยอดฝีมือในด่านสุดท้ายขั้นเซียงเทียนเห็นแล้วยังอยากได้มาครอบครอง ท่านปู่เลือกอาวุธที่ท่านชอบไปได้เลย คนอื่นๆด้วยเช่นกัน..” “ส่วนในถุงผ้านั้นล้วนแล้วแต่เป็นโอสถ และยันต์ชนิดต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโอสถรักษาบาดแผล ข้าต้องการเก็บไว้ศึกษาก่อน จากนั้นจึงค่อยตัดสินใจอีกครั้งว่าจะทำเช่นใด” หลิงลี่หัวเราะพร้อมกับตอบไปว่า“แต่อาวุธเหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นอาวุธชั้นเยี่ยม เวลานี้ตระกูลหลิงไม่ได้ขาดแคลนอาวุธดีๆเลยแม้แต่น้อย ข้าว่าเจ้าเก็บไว้มอบให้กับผู้ที่เจ้าคิดว่าเหมาะสมจะดีกว่า..” ใช่ว่าหลิงลี่ทำเช่นนี้เพราะต้องการเอาอกเอาใจหลิงหยุนแต่เวลานี้เขาเข้าใจแล้วว่า หลิงหยุนเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด และมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกล การมอบให้หลิงหยุนเป็นผู้จัดสรรทรัพยากรต่างๆภายในตระกูล จึงน่าจะเป็นประโยชน์มากกว่า.. หลังจากเห็นว่าหลิงเสี่ยวกับหลิงเย่วเองก็พยักหน้าเห็นด้วยกับการตัดสินใจของหลิงลี่หลิงหยุนจึงไม่ปฏิเสธ.. “ตกลง..ถ้าเช่นนั้นข้าจะเป็นผู้จัดสรรเอง!” จากนั้นหลิงหยุนจึงจัดการเรียกอาวุธและสมบัติทั้งหมดเข้าไปเก็บไว้ในแหวนจักรวาลของตนทันที.. สำหรับเรื่องที่เกิดขึ้นในตระกูลหลิงคืนนี้นั้นการพ่ายแพ้ของหน่วยนภาไม่เพียงจะกลายเป็นบันไดให้ตระกูลหลิงไต่เต้าขึ้นไปสู่ความยิ่งใหญ่เท่านั้น แต่ยังนำชื่อเสียงกลับมาให้กับตระกูลหลิงอีกด้วย นี่ยังไม่รวมเงินจำนวนสองพันล้านที่หลิงหยุนรีดไถมาได้จากเหล่ายอดฝีมือของหน่วยนภา! “หลิงเลี่วยเจ้ามานี่..” จู่ๆหลิงลี่ก็ร้องตะโกนเรียกหลิงเลีวยให้มาหา.. “ท่านปู่..” หลิงลี่เอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์มือถือในมือของหลิงเลี่วยมาพร้อมกับพูดขึ้นว่า “คลิปวีดีโอนี้ห้ามเจ้านำออกไปเผยแพร่โดยเด็ดขาด รอดูการเคลื่อนไหวของหน่วยนภาที่มีต่อตระกูลหลิงในวันข้างหน้าเสียก่อน..” “ฉะนั้นปู่จะเก็บโทรศัพท์มือถือของเจ้าไว้ก่อนรอให้ปู่ตัดสินใจว่าจะทำเช่นใดกับคลิปวีดีโอในนี้..” หลิงลี่รู้ว่าคลิปวีอีโอในคืนนี้หลิงเลี่วยตั้งใจบันทึกไว้เพื่อไปอวดเพื่อนๆของตนเอง เด็กอย่างหลิงเลี่วยคงไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะกลายเป็นเรื่องใหญ่โตเพียงใด “ท่านปู่..ขอข้าเก็บไว้ดูก่อนได้หรือไม่ ข้ายังดูไม่พอเลย..” หลิงเลี่วยร้องขอ “หากเจ้าต้องการดูก็ไปที่บ้านปู่พรุ่งนี้เช้า..แต่ตอนนี้กลับไปนอนได้แล้ว!” หลังจากนั้นหลิงลี่ก็สั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันกลับไปพักผ่อนและหลังจากที่หลิงเลี่วยเดินกลับไปแล้ว หลิงหยุนจึงบอกกับหลิงลี่ว่า.. “ท่านปู่..ต่อให้คืนนี้คลิปวีดีโอนี้หลุดไป ก็คงจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ” “เรื่องนั้นปู่รู้..แต่ในคลิปมีเหตุการณ์บางส่วนค่อนข้างดุเดือด จำเป็นต้องตัดออกก่อนเผยแพร่ ไม่เช่นนั้นหน้าตาของหน่วยนภาคงไม่เหลือ และโจวเหวินอี้จะมาต่อว่าข้าได้น่ะสิ!” หลิงหยุนถึงกับยิ้มกว้างและตอบไปว่า “อ่อ.. ท่านปู่คิดรอบคอบเช่นนี้นี่เอง!” หลิงลี่หัวเราะเสียงดังแล้วจึงหันไปพูดกับหลิงหยุนว่า“หลิงหยุน.. ต่อให้คลิปวีดีโอนี้ไม่ถูกเผยแพร่ออกไป แค่เราจัดการโยนยอดฝีมือทั้งสิบสี่คนของหน่วยนภาออกไปที่หน้าประตูเช่นนี้ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในตระกูลหลิงคืนนี้ ก็จะแพร่สะพรัดออกไปทั่วทั้งปักกิ่งอย่างแน่นอน!”….เนื่องจากเป็นการมาเยี่ยมเยียมตระกูลหลิงของอาวุโสจากหน่วยนภาด้วยตัวเองถึงสองคนจึงได้มีการสั่งปิดการจราจรที่ถนนด้านหน้าคฤหาสน์ตระกูลหลิงในคืนนี้ รถและผู้คนจึงไม่สามารถสัญจรผ่านไปมาได้..แต่เพียงแค่ยอดฝีมือทั้งสิบสี่คนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสถูกจับโยนออกไปที่หน้าประตูเช่นนั้นข่าวลือต่างๆ ก็แพร่สะพรัดไปอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าสายลม และไปเข้าหูของฝ่ายต่างๆในประเทศนี้จนได้จากนั้นจึงตามมาด้วยภาพถ่ายคลิปเสียง และคลิปวีดีโอ..และที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า..การจราจรด้านนอกนั้นควบคุมได้เฉพาะคนธรรมดาทั่วไปเท่านั้น แต่ไม่สามารถรอดพ้นหูตาของตระกูลหลง และตระกูลเย่ไปได้หลงฮ่าวหลานรู้การเคลื่อนไหวของสองอาวุโสแห่งหน่วยนภาในคืนนี้ดีเพราะตนเป็นผู้ขอร้องคนทั้งคู่ด้วยตัวเอง..ด้วยเหตุนนี้ตระกูลหลงจึงได้จัดเตรียมยอดฝีมือให้มาซ่อนตัวอยู่ในบริเวณใกล้เคียงกับคฤหาสน์ตระกูลหลิงเพื่อสืบข่าวอยู่ก่อนแล้ว..“หึ..สองอาวุโสแห่งหน่วยนภา คนหนึ่งอยู่ในระดับหกขั้นพลังเหนือธรรมชาติ ส่วนอีกคนอยู่ในระดับห้า และยอดฝีมือที่เหลืออีกทั้งสิบสองคนต่างก็อยู่ในขั้นพลังเหนือธรรมชาติแล้วทั้งสิ้น ต่อให้ตระกูลหลิงแข็งแกร่งขึ้นมากแต่คืนนี้ต้องยอมก้มหัวให้ข้าเป็นแน่!”และนี่คือสิ่งที่หลงฮ่าวหลานคิดเพราะจากการที่เขาได้เห็นการต่อสู้ระหว่างหลิงหยุนกับตระกูลซัน และตระกูลเฉินในคืนนั้น เฉินจิ้งเฉวียนซึ่งกลายเป็นปีศาจ และมีความแข็งแกร่งอยู่ในขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับห้านั้น ได้สร้างความลำบากให้กับหลิงหยุนอย่างมาก และหลิงหยุนก็ต้องใช้ความพยายามไม่น้อยกว่าที่จะสังหารเฉินจิ้งเฉียวนได้สำเร็จด้วยเหตุนี้..หลังจากที่กลับมาจากอ่างเก็บน้ำมี่หยุน หลงฮ่าวหลานจึงได้นั่งดื่มชาด้วยความสบายอกสบายใจ และกำลังรอฟังข่าวดีจากเฉียวเปียวกับหลี่เจิ้งเฟิง..ความจริงแล้วสิ่งที่หลงฮ่าวหลานต้องการก็ไม่ได้มีอะไรมากมายเขาต้องการให้หน่วยนภาเล่นงานจนหลิงหยุนกับตระกูลหลิงจนหวาดกลัว และยอมก้มหัวให้ จากนั้นให้ตระกูลหลิงส่งตัวตี๋ยั่วถังกลับคืนเท่านั้นเองพูดง่ายๆก็คือว่า.. หลงฮ่าวหลานต้องการให้ตระกูลหลิงที่เพิ่งจะผงาดขึ้นมานั้น ได้รู้ว่าในปักกิ่งนั้นใครคือผู้มีอำนาจที่แท้จริง!หลงฮ่าวหลานมั่นใจอย่างมากว่าการบุกไปตระกูลหลิงของหน่วยนภาในคืนนี้ทุกอย่างจะต้องเป็นไปด้วยดี..แต่เมื่อหลงฮ่าวหลานได้รับข้อมูลและภาพที่ส่งมาให้ ใบหน้าของเขาก็ถึงกับเปลี่ยนเป็นบิดเบี้ยวจนน่าเกลียดในทันที!“นี่มัน..เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไรกัน! ไม่.. เป็นไปไม่ได้!”หลงฮ่าวหลานผุดลุกขึ้นทันทีคิ้วทั้งสองข้างขมวดเข้าหากันแน่นด้วยความตกใจ และมือข้างที่ถือถ้วยน้ำชาอยู่นั้น ก็เกร็งแน่นจนบีบถ้วยน้ำชาแตกละเอียด!“ตระกูลหลิงเป็นฝ่ายได้รับชัยชนะได้อย่างไรกัน!”จากรายงานลับที่หลงฮ่าวหลานได้รับมานั้นยอดฝีมือขั้นพลังเหนือธรรมชาติทั้งสิบสองคน และสองผู้เฒ่าแห่งหน่วยนภา ได้ถูกจับโยนออกมากองอยู่หน้าบ้านตระกูลหลิง! และจากรูปภาพที่เขาได้รับมานั้นเห็นได้ชัดว่ายอดฝีมือทั้งสิบสี่คนของหน่วยนภาล้วนได้รับบาดเจ็บสาหัสทั้งสิ้น และเกือบครึ่งมีสภาพกึ่งเป็นกึ่งตาย..“ผ่านไปเพียงแค่เจ็ดแปดวันเท่านั้นเหตุใดหลิงหยุนจึงแข็งแกร่งขึ้นได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ หรือในคืนวันประลองนั้น หลิงหยุนยังไม่ได้เผยไพ่ที่แข็งแกร่งในมืออกมาอย่างนั้นรึ?!”“หรือว่า..การที่หลิงหยุนดูดเอาปราณมังกรภายในพระราชวังต้องห้ามเข้าในในวันนั้น ทำให้ขั้นของเขาพัฒนาขึ้นได้รวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ!”แต่แล้วหลงฮ่าวหลานก็ส่ายหน้าไปมาพร้อมกับพึมพำว่า“แต่ไม่น่าจะเป็นไปได้! เพราะแม้แต่คนตระกูลหลงเองยังต้องค่อยๆ ใช้ปราณมังกรเหล่านี้ผ่านวิชามังกรจักรพรรดิ แต่หลิงหยุนไม่ใช่สายเลือดตระกูลหลง เหตุใดจึงสามารถฝึกฝนก้าวหน้ารวดเร็วเช่นนี้ได้!”หลงฮ่าวหลานเฝ้าครุ่นคิดและคาดเดาด้วยตัวเอง ในที่สุดก็พึมพำออกมา “หรือผู้ที่รับทัณฑ์สวรรค์ในคืนนี้จะเป็นหลิงหยุนจริงๆงั้นรึ!”“ล้มเหลว!ล้มเหลวไม่เป็นท่า..”หลงฮ่าวหลานร้องตะโกนออกมาพร้อมกับคว้ากาน้ำชาที่อยู่บนโต๊ะขึ้นมาปาลงพื้นอย่างคับแค้นใจ!แน่นอนว่าเวลานี้หลงฮ่าวหลานรู้เพียงว่ายอดฝีมือจากหน่วยนภาทั้งสิบสี่คนนั้นได้พ่ายแพ้ให้แก่หลิงหยุนอย่างสิ้นท่า แต่ไม่รู้ว่าทั้งสิบสี่คนนั้นได้ถูกหลิงหยุนรีดไถทรัพยากรในการฝึกฝนไปถึงหนึ่งปีเต็ม..