บทที่ 1260 : อวดทักษะการแพทย์!

“เช่นนั้นก็ยิ่งดี!” เหออวี้ฉงร้องออกมาด้วยความดีอกดีใจเพราะตราบใดที่ชายหนุ่มนามหลินเทียนยินยอมไปรับกษาท่านปู่ของนางด้วยตัวเองเช่นนี้ ไม่เพียงมั่นใจว่าท่านปู่ของนางจะปลอดภัย แม้แต่ตัวนางเองก็ต้องปลอดภัยด้วยเช่นกัน! “แต่ยังมีข้อที่สาม..” หลิงหยุนเหลือบมองเหออวี้ฉงพร้อมกับนิ่งไปเล็กน้อย เหออวี้ฉงถึงกับกลั้นหายใจและได้แต่แอบคิดอยู่ในใจว่า ข้อที่สามนี้คงจะต้องเป็นข้อเรียกร้องที่หนักหนาเป็นแน่.. แต่แล้วก็ได้ยินหลิงหยุนพูดออกมาว่า“ช่วงนี้ข้าเองก็มีภารกิจรัดตัวยิ่งนัก จึงไม่สามารถตามเจ้ากลับไปได้ในเวลาอันสั้น..” นั่นเพราะหลิงหยุนจะต้องไปร่วมงานชุมนุมชาวยุทธและก่อนที่เขาจะออกเดินทางนั้น จำต้องเตรียมการหลายสิ่งหลายอย่างให้พร้อมเพื่อความปลอดภัย ด้วยเหตุนี้หลิงหยุนจำต้องให้เหออวี้ฉงรอไปก่อน หลิงหยุนจำต้องรอให้งานชุนนุมชาวยุทธสิ้นสุดลงก่อน.. “เอ่อ…” เหออวี้ฉงถึงกับทำสีหน้าไม่ถูกในใจรู้สึกโล่งขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก จากนั้นจึงยิ้มให้หลิงหยุนพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง..ในเมื่อท่านหลินมีภารกิจรัดตัวเช่นนี้ ข้าก็ยินดีรอ ไม่ทราบว่าท่านหลินจะเสร็จภารกิจที่ยุ่งเหยิงนี้เมื่อใด” “น่าจะอีกราวสามอาทิตย์เป็นอย่างน้อยแต่รับรองได้ว่าไม่เกินหนึ่งเดือน..” หลิงหยุนตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “ข้าน้อยไม่มีปัญหาอะไร!” เหออวี้ฉงรีบตอบรับกลับไปทันทีในเมื่อนางเองก็ทำทุกวิถีทางมาตลอดครึ่งปีแล้วเวลานี้ความหวังที่จะรักษาปู่ของนางให้หายเริ่มสว่างขึ้น จะต้องรอต่อไปอีกสักหนึ่งเดือนจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่ “ถ้าเช่นนั้นข้าก็ทิ้งที่อยู่หรือเบอร์โทรไว้ให้ท่านติดต่อกลับไป” หลิงหยุนพยักหน้าแทนคำพูดและไม่พูดอะไรอีก.. “เอ่อ..” เหออวี้ฉงลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจถามออกไปว่า“มีเงื่อนไขเพียงแค่สามข้อนี้เองรึท่านหลิน ไม่.. ไม่มีขอเรียกร้องอื่นอีกแล้วจริงๆงั้นรึ?” เงื่อนไขของหลิงหยุนมีเพียงสามข้อเท่านั้นคือ..หนึ่ง – ขอสมุนไพรสำหรับกลั่นโอสถ สอง – เขาจะไปรักษาผู้เฒ่าเหอด้วยตัวเอง และสาม – เขาขอเวลาหนึ่งเดือน แต่ในสามข้อของหลิงหยุนนั้นมีเพียงข้อที่สามจึงจะสามารถเรียกว่าเงื่อนไขได้จริงๆ ส่วนสองข้อแรกนั้นควรจะเรียกว่าความหวังดีจึงจะถูกต้อง “ไม่มี..”หลิงหยุนยิ้มกว้างและตอบกลับไปเพียงแค่สั้นๆ แต่ภายในใจนั้นกลับกระหยิ่มยิ้มย่อง ‘ในเมื่อไขหยกม่วงอยู่กับข้าแล้ว ข้ายังจะเรียกร้องอะไรจากเจ้าอีกเล่า..’เวลานี้ไขหยกม่วงมูลค่าหกพันล้านหยวนได้อยู่ในแหวนจักรวาลของหลิงหยุนแล้วส่วนสมุนไพรที่ให้เหออวีฉงนำมาให้นั้นก็มีมูลค่านับพันล้านโอสถคืนวิญญาณงั้นรึหลิงหยุนก็พูดไปเช่นนั้นเอง เขาอาจไม่จำเป็นต้องใช้มันรักษาเผู้เฒ่าเหอด้วยซ้ำ..“เอ่อ..”เหออวี้ฉงมีท่าทีลังเลอยู่ครู่หนึ่งในที่สุดก็ส่ายหน้าและตัดสินใจพูดออกไปว่า “ท่านหลิน ท่านเป็นผู้มีวรยุทธสูงส่งยิ่งผู้หนึ่ง ข้าน้อยรู้สึกชื่นชมยิ่งนัก แต่..”“แต่ในเมื่อท่านหลินรับปากช่วยจะรักษาท่านปู่ให้หายและยังช่วยให้ข้าน้อยเหออวี้ฉงปลอดภัยอีกด้วย หากไม่สามารถตอบแทนท่านหลินได้แม้แต่น้อยนิด ข้าน้อยคงรู้สึกผิดหวังยิ่งนัก..”หลิงหยุนโบกมือไปมาพร้อมกับยิ้มกว้างแล้วตอบเหออวี้ฉงไปว่า “เรื่องนั้นเจ้าอย่าได้วิตกกังวลไปเลย ในเมื่อเจ้าเองก็ได้ทำตามที่รับปากกับข้าไว้แล้วเช่นกัน เจ้าประกาศถอนตัวจากการประมูลศิลาเกลาใจ ข้าก็ต้องรักษาปู่ของเจ้าตามที่รับปากไว้ ก็เท่านั้น!”“แต่..ท้ายที่สุดท่านเองก็ไม่ได้ศิลาเกลาใจไปเช่นกัน เพราะผู้ประมูลหมายเลข 958 เป็นผู้ประมูลได้ไป!”แต่เมื่อพูดมาถึงตรงนี้เหออวี้ฉงก็นิ่งอึ้งไปและมีสีหน้าตกใจ ก่อนจะถามหลิงหยุนไปว่า “หรือหมายเลข 958 จะเป็นคนของท่าน”“ไม่..ไม่ใช่..”หลิงหยุนรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันทีและระล่ำระลักอธิบายออกไปว่า “หมายเลข 958 ไม่เกี่ยวข้องกับข้าเลยแม้แต่น้อย แต่ท่านอาจารย์ของข้าอาจจะรู้จักกับผู้ที่อยู่เบื้องหลังนางอีกที จึงได้ขอให้นางช่วยประมูลศิลาเกลาใจนี้ให้ เจ้าอย่าลืมว่านางประมูลสินค้าชิ้นแรกได้ นางก็จะได้ส่วนลดในชิ้นต่อๆไป..”จากนั้นหลิงหยุนก็ยิ้มกว้างให้กับเหออวี้ฉงพร้อมกับพูดต่อด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “เฮ้อ.. ผู้ฝึกวรยุทธใช่ว่าจะร่ำรวย ครั้งนี้ท่านอาจารย์ของข้าประมูลศิลาเกลาใจไป คงต้องหมดตัวเป็นแน่..”เหออวี้ฉงได้ฟังน้ำเสียงที่เศร้าสร้อยของหลิงหยุนจึงรีบพูดขึ้นว่า“เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา หากท่านหลินช่วยรักษาปู่ของข้าจนหาย ข้ายินดีมอบเงินหนึ่งหมื่นล้านหยวนให้กับท่านเป็นรางวัล หากไม่พอ.. ท่านสามารถเสนอจำนวนเงินมาได้เลย!”หลิงหยุนได้แต่แอบคิดในใจว่า..‘อีกหนึ่งเดือนข้าจะได้เงินหนึ่งหมื่นล้านหยวนเชียวรึ จะไม่ให้ร่ำรวยได้อย่างไรกัน..’หลิงหยุนไม่ตอบรับแล้วก็ไม่ปฏิเสธ เพียงแค่บอกไปว่า “แม่นางเหอ ข้าจำเป็นต้องเตือนเจ้าสักสองสามเรื่อง..”“ท่านหลินเชิญท่านพูดมาเถิด!”เวลานี้เหออวี้ฉงไม่เหลือความคลางแคลงใจในตัวหลิงหยุนเลยแม้แต่น้อยจึงต้องการให้เขาพูดกับนางอย่างเปิดเผย“เรื่องแรก..ข้ารู้มาว่าหมอผีทั้งสามที่ติดตามแม่นางมานั้นได้เสียชีวิตแล้ว”“อะไรนะ!”เหออวี้ฉงถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ“แม่นางเหอเจ้าอย่าได้ตื่นตกใจไป ในเมืองหลวงมียอดฝีมืออยู่มากมาย การที่หมอผีทั้งสามจะถูกชาวยุทธสังหารจึงไม่ใช่เรื่องแปลก”