บทที่ 1261 : กลืนเปลวไฟหลากสี!

แต่ถึงแม้หวังชงเซียวอยากจะร้องไห้แต่เขาก็ดีใจอย่างมากที่ได้รู้ว่า ตนนั้นช่างโชคดียิ่งนักที่ได้มาพบกับหลิงหยุน อย่าว่าแต่จะให้เขาเป็นลูกน้องของหลิงหยุนเลย เขาพร้อมที่จะคาราวะหลิงหยุนเป็นอาจารย์ด้วยซ้ำ หากหลิงหยุนยินยอม.. หลิงหยุนถึงกับหัวเราะออกมาพร้อมกับตอบไปว่า“ในเมื่อเราหยิบของของผู้อื่นมาโดยไม่บอกเจ้าของเช่นนี้ ก็ต้องนำกลับไปคืนเจ้าของจึงจะถูกต้องไม่ใช่รึ แต่เอาเถิด.. เพียงแค่แพะตัวเดียวคงจะไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรนัก..” “ถ้าเช่นนั้นคุณชายมีภารกิจสำคัญใดให้ข้าทำอย่างนั้นรึ!” หลิงหยุนยิ้มพร้อมตอบหวังชงเซียวไปว่า“ตอนนี้ก็เกือบจะตีสี่แล้ว ข้าว่าเจ้าไปหาที่พักผ่อนก่อนจะดีกว่า แต่ห้ามกลับไปที่โรงประมูลโดยเด็ดขาด!” “เอ่อ..” “คุณชาย..ในขั้นลิ่วเฉิงชี่นี้ ข้าไม่ต้องกินไม่ต้องนอนติดต่อกันได้ถึงเจ็ดแปดวัน” ความหมายของหวังชงเซียวก็คือเขาสามารถติดตามหลิงหยุนไปได้ทุกที่นั่นเอง.. “เจ้าต้องการกลับไปที่บ้านกับข้างั้นรึ!”หลิงหยุนยิ้มมุมปากพร้อมกับถามไปตามตรง “ข้าเป็นลูกน้องของคุณชายย่อมไม่กล้าร้องขอ คุณชายได้โปรดพิจารณาตามความเหมาะสมเถิด..” หลิงหยุนหยิบยันต์บำบัดระดับหกออกมาส่งให้หวังชงเซียวพร้อมกับสั่งว่า “นี่คือยันต์บำบัดระดับหก เจ้าจัดการรักษาบาดแผลที่มือทั้งสองข้างของเจ้าก่อน..” บาดแผลทั้งสองของหวังชงเซียวนั้นเกิดจากการประมือกับหลิงหยุนก่อนหน้านี้นั่นเองแต่ถึงแม้จะเป็นบาดแผลเล็กน้อย แต่หวังชงเซียวก็รู้สึกเจ็บแปลบอยู่ตลอด.. “ขอบคุณคุณชาย!” หวังชงเซียวเอ่ยขอบคุณหลิงหยุนด้วยความดีอกดีใจที่หลิงหยุนมอบยันต์บำบัดล้ำค่าให้ตนใช้รักษาอาการบาดเจ็บเช่นนี้ หลิงหยุนเห็นหวังชงเซียวเก็บยันต์ไว้เช่นนั้นจึงรู้ได้ทันทีว่าเขาไม่คิดที่จะใช้มัน แต่เขาก็ไม่สนใจ และบอกกับหวังชงเซียวว่า “ข้าไม่สามารถพาเจ้ากลับไปที่บ้านได้จริงๆเจ้าไปหาที่พักชั่วคราวในปักกิ่งก่อน แล้วข้าจะติดต่อเจ้ากลับไปอีกที..” “น้อมรับคำสั่งคุณชาย!”หวังชงเซียงตอบกลับทันทีเช่นกัน จากนั้นทั้งคู่ต่างก็ให้ข้อมูลติดต่อของกันและกันหลิงหยุนเหลือบมองเจ้าแพะสีขาวพร้อมกับพูดขึ้นว่า “ในเมื่อเจ้าเองก็ไม่มีธุระอะไรเร่งรีบก็นำเจ้าแพะนี้กลับไปที่เดิมเถิด..” “ขอรับ!” และหลังจากที่หวังชงเซียวจากไปพร้อมกับแพะสีขาวตัวใหญ่แล้วหลิงหยุนก็เรียกรถออกมาจากแหวนจักรวาล และขับกลับไปที่คฤหาสน์ตระกูลหลิงทันที “คืนนี้ช่างเป็นคืนที่มีความสุขจริงๆ!” หลิงหยุนพึมพำออกมาอย่างอารมณ์ดีระหว่างทางที่ขับรถกลับบ้านเพราะในคืนนี้เขาได้รับผลประโยชน์อย่างมากมายมหาศาล ไม่ว่าจะเป็นส่วนลดจำนวนมาก และสมบัติล้ำค่าต่างๆที่จะเป็นประโยชน์ต่อตระกูลหลิงยิ่งนัก “รีบกลับบ้านดีกว่า..” หลิงหยุนนึกถึงภูเขาไฟหลากสีด้วยความตื่นเต้นดีใจและรีบเหยียบคันเร่งบึ่งรถไปอย่างรวดเร็ว ระยะทางจากวงแหวนที่ห้าตะวันออกไปจนถึงคฤหาสน์ตระกูลหลิงนั้นห่างกันเพียงแค่สิบกว่ากิโลเมตรเท่านั้น หลิงหยุนจึงขับกลับไปถึงอย่างรวดเร็วเมื่อเข้าไปในห้องของตนเองหลิงหยุนก็ได้สร้างค่ายกลสกัดจิตหยั่งรู้ของคนภายนอกขึ้น เพราะมีสมบัติล้ำค่าบางชิ้นที่เขาไม่ต้องการให้คนในตระกูลหลิงได้รู้เช่นกันอย่างเช่นภูเขาไฟหลากสีเป็นต้น..หลังจากที่สร้างค่ายกลเสร็จเรียบร้อยแล้วหลิงหยุนก็รีบนำภูเขาไฟหลากสีออกมาสำรวจทันที ภูเขาไฟหลากสีนี้มียอดทั้งหมดห้ายอด และมีเปลวไฟทั้งหมดห้าสีที่กำลังลุกโชน“พ่อหนุ่มสายตาของเจ้าเฉียบคมยิ่งนัก อีกทั้งยังมีความรอบรู้มากมาย สมบัติล้ำค่าอย่างภูเขาไฟหลากสีเช่นนี้ เจ้ายังสามารถได้มันมาครอบครอง..”ระหว่างที่หลิงหยุนกำลังชื่นชมอยู่กับภูเขาไฟหลากสีนั้นเสียงของพู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์ก็ดังขึ้นท่ามกลางจุดซือไห่..“โอ้..อาวุโสกล่าวชนเกินไป!”ไม่บ่อยนักที่พู่กันจักรพรรดิจะยอมสื่อสารกับตนเมื่อได้ยินเช่นนั้นหลิงหยุนจึงถึงกับหัวใจพองโต“เจ้าจะมั่วชื่นชมความงามของมันอยู่ทำไมกันเล่ารีบกลืนเปลวไฟทั้งห้าเข้าไปเร็วเข้า? อย่าได้รีรอให้เสียเวลา..”พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์เอ่ยเร่งเร้าหลิงหยุน“เอ่อ..”หลิงหยุนมีสีหน้ากระอักกระอ่วนและมีท่าทีลังเล“เจ้าเด็กโง่..นี่เจ้าคิดจะยึดเปลวไฟห้าธาตุไว้ใช้แต่เพียงผู้เดียวงั้นรึ!”พู่กันจักรพรรดิเอ่ยตำหนิในความขี้เหนียวของหลิงหยุนจากนั้นจึงพูดต่อว่า “เปลวไฟห้าธาตุนี้จะช่วยบ่มเพาะพลังหยินและหยางในกายเจ้า จากนั้นจะกลับกลายเป็นเปลวไฟห้าธาตุหยินหยาง ส่วนตัวข้าเองกับตาเฒ่านั่นก็ยังจะได้ประโยชน์จากมันด้วย..”หลิงหยุนรีบถามกลับไปทันที“ไม่ทราบอาวุโสทั้งสองจะได้ประโยชน์ใดจากเปลวไฟห้าธาตุนี้งั้นรึ”“พวกเราก็จะเปลวไฟห้าธาตุสามารถซ่อมแซมตัวเองน่ะสิ!”พู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์เคยผ่านศึกสงครามครั้งใหญ่ในอดีตมาและจำต้องซ่อมแซมรักษาตนเอง“แต่เจ้าอย่าได้กังวลใจไปว่าเปลวไฟห้าธาตุหยินหยางนี้จะถูกพวกเราดูดซับเข้าไปจนหมดเพราะพวกเราไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ เพียงแต่ต้องการใช้ความร้อนของเปลวไฟนี้ซ่อมแซมตลอดทั้งวันทั้งคืนต่างหาก..”และแน่นอนว่าหลิงหยุนไม่เคยกลัวพู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์และสมุดจักรพรรดิแห่งผืนแผ่นดินจะขโมยเปลวไฟห้าธาตุของตนไป เพราะตราบใดที่มีทั้งสองอยู่ด้วยเช่นนี้ ไม่ว่าจะเกิดอันตรายอะไรเขาก็จะปลอดภัย..“ขอบคุณอาวุโสที่ชี้แนะ!”จากนั้นหลิงหยุนก็อ้าปากกว้างพร้อมกับก้มหน้าลงดูดกลืนเปลวไฟห้าธาตุเข้าไปทันที! เปลวไฟห้าธาตุนั้นไม่ร้อนและไม่สามารถเผารนวัตถุอื่นได้ หลิงหยุนจึงสามารถดูดกลืนเข้าไปได้อย่างง่ายดาย..หลังจากที่เปลวไฟห้าธาตุถูกดูดกลืนเข้าไปในท้องเปลวไฟเหล่านั้นก็ได้ห่อหุ้มพลังหยินและหยางทั้งหมดไว้ทันที และกระบวนการบ่มเพาะหยิน–หยางก็ได้เริ่มต้นขึ้นเวลานี้จุดตันเถียนของหลิงหยุนได้มีเปลวไฟห้าสีลุกโชนโชติช่วงอยู่ตลอดเวลา..