บทที่ 1262 : วันรายงานตัว!

หลังจากที่หายจากอาการตื่นเต้นดีใจหลิงหยุนก็รีบเรียกไขหยกเขียวขนาดใหญ่เข้าไปเก็บในแหวนจักรวาลอย่างรวดเร็ว เพื่อป้องกันไม่ให้พลังชีวิตของมันถูกปลดปล่อยออกมาให้เสียของไปมากกว่านี้ หินพลังชีวิตไม่ว่าก้อนใดก็ตามตราบใดที่มันถูกทิ้งให้ปลดปล่อยพลังชีวิตออกไปเรื่อยๆเช่นนี้ เมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่ง ในที่สุดพลังชีวิตก็จะถูกปลดปล่อยออกมาจนหมด และกลายเป็นเพียงก้อนหินธรรมดาทั่วไป ในโรงประมูลตระกูลเย่เซี่ยโหวหมิงได้กล่าวไว้ว่าแกร่งกว่าดินคือหิน แกร่งกว่าหินคือหยก และแกร่งกว่าหยกก็คือไขหยก.. ด้วยเหตุนี้ไขหยกจึงเปรียบเสมือนแก่นของโลกและดาวเคราะห์ต่างๆ ซึ่งใช้เวลาก่อตัวนานนับหลายร้อยล้านปี หินพลังชีวิตจึงเป็นพลังชีวิตบริสุทธิ์ที่อยู่ระหว่างสวรรค์และโลกหากดาวเคราะห์ใดมีหินพลังชีวิตมากพอ ดาวเคราะห์ดวงนั้นก็จะมีพลังชีวิตที่เปี่ยมล้น และเหมาะแก่การฝึกฝนของทุกสรรพชีวิต อย่างเช่นโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่ซึ่งหลิงหยุนจากมาเป็นต้น.. ดาวเคราะห์ซึ่งเป็นที่ตั้งของโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่นั้นสามารถพบเจอพลังอมตะเป็นสายยาวนับพันลี้เลยทีเดียว เช่นนี้แล้วจะขาดแคลนพลังชีวิตได้อย่างไรกัน “ข้าจะยังไม่นำหยกจักรพรรดิออกขายจะดีกว่า..” หลังจากที่ขุดเอาไขหยกออกมาจากราชาหินหยกจักรพรรดิแล้วหลิงหยุนก็ตัดสินใจที่จะยังไม่นำหยกจักรพรรดิออกขาย เพราะเวลานี้เขายังไม่ได้ร้อนเงิน อีกทั้งยังมีวิธีที่จะหาเงินได้อีก เหตุผลนั้นก็ง่ายมากนั่นเพราะถึงแม้ตัวหยกจักรพรรดิที่ห่อหุ้มไขหยกเขียวนั้นจะมีพลังชีวิต แต่มันก็เป็นเปลือกที่สามารถสกัดกั้นไม่ให้พลังชีวิตระเหยออกได้ เพราะแม้แต่หลิงหยุนซึ่งอยู่ในระดับสูงสุดขั้นซานฉางชี่ยังไม่สามารถสัมผัสพลังชีวิตของไขหยกเขียวซึ่งถูกห่อหุ้มไว้ภายในได้เลยแม้แต่น้อย หลิงหยุนตั้งใจที่นำหยกจักรพรรดินี้ไปแกะเป็นขวดสำหรับใช้บรรจุของเหลวพลังชีวิตแทน.. หลังจากเรียกเก็บหยกจักรพรรดิเข้าไปเก็บไว้ในแหวนจักรวาลหลิงหยุนก็ได้เรียกน้ำผึ้งหยกขาวออกมาเพื่อชื่นชมความบริสุทธิ์ของมัน เขาต้องการน้ำผึ้งหยกขาวนี้มากลั่นเป็นโอสถโฉมสะคราญ และโอสถเยาว์วัย.. “เอาล่ะ..ในเมื่อได้วัตถุดิบหลักมาแล้ว ก็เหลือแค่นำสมุนไพรชีวิตที่ปลูกในสวนมาเป็นส่วนผสม” หลิงหุยนพึมพำออกมาพร้อมกับกำลังคิดว่าจะขอให้จินเหยียวช่วยเตรียมสมุนไพรหลักๆให้ตนโดยเร็วที่สุด จากนั้นหลิงหยุนก็นำแผนที่ปริศนาศิลากลั่นวิญญาณก้อนใหญ่ กระบี่ฑูตสวรรค์ และผ้าแพรไหมดำออกมาชื่นชมต่อ “ฮ่า..ฮ่า.. ล้วนแล้วแต่เป็นสมบัติล้ำค่ามากจริงๆ!” หลิงหยุนได้แต่นึกขอบคุณตระกูลเย่อยู่ในใจเพราะสมบัติล้ำค่าที่ได้มาในคืนนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นทรัพยากรที่จำเป็นต่อการฝึกในด่านสุดท้ายของขั้นพลังชี่ทั้งสิ้น หลิงหยุนไม่เพียงได้ทรัพยากรในการฝึกให้ตัวเองแต่ยังได้ทรัพยากรมาให้คนตระกูลหลิงอย่างมากมายอีกด้วย “หึ..ทรัพยากรในการฝึกที่เพียบพร้อมเช่นนี้ ไม่เกินครึ่งปีตระกูลหลิงต้องแข็งแกร่งจนสามารถบดขยี้ตระกูลหลงกับตระกูลเย่ได้แน่!” หลังจากชื่นชมสมบัติล้ำค่าที่ได้มาจนพอใจแล้วหลิงหยุนจึงได้ถอนค่ายกลสกัดกั้นจิตหยั่งรู้ออก และเวลานี้ด้านนอกก็เริ่มสว่างไสวแล้ว เมื่อเหลือบไปดูนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาหกโมงเช้าพอดีหลิงหยุนส่ายหน้าไปมายิ้มๆ เพราะเขามัวแต่ชื่นชมสมบัติที่ได้มาจนเกือบจะหลงลืมการฝึกฝน สำหรับหลิงหยุนแล้วสิ่งอื่นอาจล่าช้าได้ แต่ต้องไม่ใช่การฝึกฝน!หลิงหยุนรีบลุกออกาจากห้องและตรงไปยังสวนชั้นที่หกของคฤหาสน์ตระกูลหลิง แล้วตรงไปนั่งหันหน้าไปทางดวงอาทิตย์อยู่ข้างต้นหลิวเทวะวิญญาณ จากนั้นจึงเริ่มฝึกวิชาดาราคุ้มกาย..หลังจากฝึกดาราคุ้มกายไปร่วมสองชั่วโมงหลิงหยุนก็ลุกขึ้นยืน และร้องตะโกนบอกตี้เสี่ยวอู๋ซึ่งนั่งฝึกอยู่ไม่ไกลนัก“เสี่ยวอู๋เจ้าจะไม่ควรหักโหมฝึกฝนเช่นนี้ หลังจากเปิดจิตหยั่งรู้แล้ว จะต้องพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูด้วย แล้วการฝึกจะก้าวหน้าเร็วขึ้นถึงสองเท่า”“รับทราบพี่หยุน..”“นำสิ่งที่ของที่เจ้าเก็บกวาดมาได้ออกมา..”ตี้เสี่ยวอู๋จัดการเรียกของที่เขาเก็บกวาดได้จากผู้ที่ถูกสังหารเมื่อคืนนี้ออกมาจนหมดและส่วนใหญ่ก็เป็นอาวุธชนิดต่างๆ และถุงสมบัติของเหล่ายอดฝีมือทั้งหลาย..“มากมายถึงเพียงนี้เชียวรึ!ของพวกนี้เพียงพอที่จะให้ข้าเปิดโรงประมูลได้เลย ฮ่า.. ฮ่า..”หลิงหยุนมองกองสิ่งของที่เก็บกวาดมาได้พร้อมกับร้องตะโกนออกมาอย่างอารมณ์ดีจากนั้นจึงเรียกทั้งหมดเข้าไปเก็บไว้ในแหวนจักรวาลของตนเอง“เมื่อคืนเจ้าเก็บกวาดมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นหรือไม่” หลิงหยุนเอ่ยถามออกมา“ไม่มี..เพียงแต่ระหว่างที่ข้ากับเอ็ดเวิร์ดกำลังเร่งเก็บกวาดอยู่นั้น มีชายสวมผ้าคลุมปิดบังใบหน้าสีดำเหาะอยู่กลางอากาศไกลๆ พวกข้าเองก็มองเห็นไม่ชัด”“อืมม..น่าจะเป็นคนของตระกูลเย่ ที่ออกมาสำรวจตรวจตรา”หลิงหยุนคาดการและเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน“หึ.. ดูท่าครั้งนี้ตระกูลเย่คงจะเจ็บใจไม่น้อย!”นั่นเพราะในเวลาเพียงชั่วข้ามคืนยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ที่มาร่วมประมูล ต่างก็ถูกสังหารตายไปมากมายเช่นนี้ จากนี้ยุทธภพคงต้องเกิดความโกลาหลเป็นแน่ และที่สำคัญตระกูลเย่คงต้องรู้สึกเสียหน้าไม่น้อยทีเดียวและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ย่อมส่งผลกระทบต่อธุรกิจโรงประมูลของตระกูลเย่ไม่น้อยทีเดียว!หลิงหยุนรู้ดีว่าตระกูลเย่คงต้องสงสัยว่าเป็นฝีมือของตนแน่แต่เขาไม่ใส่ใจ เพราะเขาได้ใช้ผงละลายศพทำลายหลักฐานทุกอย่างทิ้งไปหมดแล้วและหากมีผู้ใดกล้ามากล่าวหาตนโดยไร้หลักฐานแล้วล่ะก็หลิงหยุนจะจัดการด้วยวิธีในแบบของตน!ในขณะที่หลิงหยุนกับตี้เสี่ยวอู๋คุยกันอยู่นั้นโม่วู๋เตาก็เดินหาวเข้ามา เห็นได้ชัดว่าเขาพักผ่อนไม่เพียงพอนัก“นี่เพียงแค่คืนเดียวเจ้าก็อกหักจนนอนไม่หลับแล้วรึ!”หลิงหยุนตะโกนหยอกเย้าทันทีที่เห็นหน้าโม่วู๋เตา“แล้วนี่เจ้ากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”“ตีสี่ครึ่ง..”