บทที่ 1272 : ความรักของบิดา!

“ไม่มีปัญหา!” หลิงหยุนรับทันที ตระกูลหลี่ยอมเสียเงินจำนวนมากมายมหาศาลและข้อเรียกร้องทั้งสองข้อของเขาก็ไม่มีอะไรมากมายไปกว่าการรักษาสถานภาพของตระกูลไว้ อีกทั้งตระกูลหลิงกับตระกูลหลี่ก็ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน ข้อเรียกร้องทั้งสองข้อจึงนับว่าเล็กน้อยมากสำหรับหลิงหยุน อีกหนึ่งเหตุผลหลักที่หลิงหยุนยอมรับปากเพราะเขาชื่นชอบในทัศนคติ ความเฉลียวฉลาด และความกล้าหาญของหลี่จิ้นหัวนั่นเอง ไม่เช่นนั้นแล้วด้วยความแข็งแกร่งของตระกูลหลิงเวลานี้ ไม่ใช่เรื่องยากเลยหากจะบีบตระกูลหลี่ให้ยอมแบ่งธุรกิจของตนออกมาให้ตระกูลหลิงครึ่งหนึ่ง แต่ในเมื่ออีกฝ่ายตัดสินใจทำเช่นนี้ก่อนหลิงหยุนจึงถือว่านี่เป็นการตัดสินใจที่ชาญฉลาด และสวยงาม หลี่จวิ้นหัวถึงกับถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นว่าหลิงหยุนยอมรับปากง่ายดายเช่นนี้ จึงได้เอ่ยออกไปว่า “คิดไม่ถึงว่าคุณชายหลิงจะเป็นคนมีเหตุมีผลเช่นนี้ข้าชื่นชมยิ่งนัก!” หลังจากพูดออกไปแล้วหลี่จวิ้นหัวก็ยิ้มให้หลิงหยุนพร้อมกับยื่นมือออกไปด้านหน้า หลิงหยุนและหลี่จวิ้นหัวจับมือกันเป็นการกระชับไมตรีกันอีกครั้ง ในที่สุดตระกูลหลี่ก็สามารถทำได้บรรลุเป้าหมาย.. หลิงเย่วยืนมองทั้งสองคนจับมือกันอยู่เช่นนั้นในที่สุดก็ยิ้มออกมาพร้อมกับเอ่ยว่า “หลิงหยุน ในเมื่อเจ้าเห็นด้วยข้าก็จะเซ็นเอกสารพวกนี้เลยนะ” เมื่อหลิงหยุนพยักหน้าหลิงเย่วจึงเริ่มลงมือเซ็นเอกสารปึกใหญ่ที่วางอยู่ตรงหน้า นับจากนี้ไปตระกูลหลี่กับตระกูลหลิงก็จะเป็นพันธมิตรกันอย่างเป็นทางการแล้ว หลิงเสี่ยวเองก็พูดขึ้นว่า“หลิงหยุน เรื่องบ้านหลังใหม่เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะช่วยดูแลจัดการให้ตามที่เจ้าต้องการ” หลิงเสี่ยวเองก็คิดไม่ถึงว่าเรื่องราวจะกลับกลายเป็นเช่นนี้เพราะไม่เพียงตระกูลหลี่จะออกเงินซื้อที่ดินเองทั้งหมด แต่ยังจะจัดหาทีมงานที่ดีที่สุดมาลงมือก่อสร้างให้ด้วย จึงไม่มีสิ่งใดที่หลิงหยุนจะต้องกังวลใจอีก “ขอบคุณท่านพ่อ” หลิงหยุนเอ่ยขอบคุณหลิงเสี่ยวแล้วจึงหันไปพูดกับหลี่จวิ้นหัวว่า “ท่านลุงหลี่ เรื่องพันธมิตรระหว่างเราสองตระกูล พรุ่งนี้ท่านลุงสองจะทำการประกาศออกไปอย่างเป็นทางการ” “ส่วนเรื่องการรักษาอาวุโสหลี่นั้นข้าจะตามท่านไปตระกูลหลี่รักษาในคืนนี้เลย ไม่ต้องรอให้ถึงพรุ่งนี้เช้า!” หลี่จวิ้นหัวถึงกับอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะถามขึ้นด้วยความตกใจ “รวด.. รวดเร็วถึงเพียงนี้เชียวรึ!” หลิงหยุนยิ้มกว้าง“ถูกต้อง! แต่ท่านลุงอยู่คุยกับท่านพ่อที่นี่ไปก่อน ข้าขอตัวไปทำธุระประเดี๋ยว เสร็จแล้วจะได้ออกไปได้เลย” จากนั้นหลิงหยุนก็หันไปมองหน้าถังเมิ่งแล้วทั้งคู่ก็ตรงไปยังสวนชั้นที่แปดของตระกูลหลิงทันที “มีเรื่องอะไร”หลิงหยุนถามขึ้นอย่างไม่อ้อมค้อม “เฮ้อ..ก็ลุงหลิงน่ะสิ! เมื่อครู่ตระกูลหลี่เสนอให้หุ้นเรา 50% แต่ลุงหลิงกลับยืนยันจะเอาแค่ 30% ฉันนี่เสียดายแทบตายพี่หยุน!” หลิงหยุนขมวดคิ้วพร้อมตอบถังเมิ่งกลับไปว่า“นายยังไม่เข้าใจ สถานการณ์ในปักกิ่งค่อนข้างอ่อนไหวและล่อแหลม หากตระกูลหลิงละโมบจนเกินไป จะทำให้ตระกูลหลงกับตระกูลเย่อิจฉาได้ พวกเขาอาจจะยื่นมือเข้ามาแทรกแซงสร้างปัญหาให้ หากเป็นเช่นนั้นเรื่องราวก็อาจจะไม่ง่ายเช่นนี้..” “งั้นเหรอพี่หยุน!ถ้าเป็นแบบนี้ก็พอจะเข้าใจได้..” “อ่อ..ที่ฉันมาหาพี่วันนี้ก็เพื่อจะมาบอกพี่ว่า ฉันสั่งให้บริษัทขนส่งไปจัดการับสมุนไพรจากเหออวี้ฉงมาแล้วนะ” หลังจากที่ถังเมิ่งติดต่อเหออวี้ฉงไปตามคำสั่งของหลิงหยุนเขาก็ได้จัดการให้บริษัทขนส่งไปทำการรับของเหมือนปกติทั่วไป และตั้งใจไม่ส่งคนไปรับเองเพื่อไม่ให้เป็นการเอิกเริกจนดึงดูดสายตาของผู้คน “เยี่ยมมาก!ว่าแต่เหออวี้ฉงยังอยู่ปักกิ่งอีกเหรอ” หลิงหยุนเอ่ยถาม ถังเมิ่งขยิบตาให้หลิงหยุนก่อนจะพยักหน้าและตอบกลับไปว่า“ใช่! แล้วรู้มั๊ยว่าตอนนี้เหออวี้ฉงอยู่กับใคร”สีหน้าของหลิงหยุนเปลี่ยนเป็นอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาทันที“ใครกัน!”“เซิ่งหยิงหยิงฮ่า.. ฮ่า..” ถังเมิ่งตอบพร้อมกับหัวเราะออกมาเสียงดังแต่หลิงหยุนกลับไม่รู้สึกประหลาดใจนักและเปลี่ยนมากำชับถังเมิ่งแทนว่า “เอาล่ะ ทันทีที่สมุนไพรมาถึง นายรีบนำมาเก็บที่นี่โดยเร็วที่สุด สมุนไพรพวกนั้นเป็นสมุนไพรชีวิตชั้นดี หากทิ้งไว้ข้างนอกนานเกินไป พลังชีวิตจะระเหยออกไปหมด..”ถังเมิ่งพยักหน้ารับรู้แล้วจึงพูดธุระของตนเองต่อ“ฉันจัดการยึดบริษัทชิงหยุนโปรดักชั่นมาแล้วนะ ใชเ้เงินไปพันกว่าล้าน ตอนนี้หวังเจิ้นจวินไม่มีสิทธิ์ในบริษัทชิงหยุนอีกแล้ว..”“พันกว่าล้าน!บทนายจะโหดก็ใช้เงินเป็นเบี้ยเหมือนกันนะ..” หลิงหยุนถึงกับบ่นอุบอิบถังเมิ่งตอบกลับด้วยความภาคภูมิใจ“พี่หยุน ฉันจะเปลี่ยนจากชื่อชิงหยุนโปรดักชั่นเป็นหลิงหยุนโปรดักชั่นแล้วนะ ลุงสองก็เห็นด้วย..”“ตามใจนาย..แต่ฉันขอเตือนไว้ก่อนว่านายอย่าทำงานที่ปักกิ่งเพลินจนลืมสอดส่องบริษัทในจิงฉู อย่าปล่อยปละละเลยจนมีปัญหาขึ้นล่ะ!” หลิงหยุนไม่ลืมที่จะกำชับถังเมิ่ง“พี่หยุนเรื่องนั้นไม่ต้องห่วงฉันเข้าใจดี! ฉันมีประชุมกับทีมงานผ่านวีดีโอคอนเฟอเรนซ์ทุกวัน วันละสองรอบ..”เมื่อเห็นท่าทีที่เปลี่ยนไปของถังเมิ่งเช่นนี้หลิงหยุนก็รู้สึกโล่งใจ ดูเหมือนถังเมิ่งจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ และมีความเปลี่ยนแปลงทางด้านอารมณ์ความคิดอย่างเห็นได้ชัด“เอาล่ะถ้าไม่มีอะไรแล้วพวกเรารีบกลับเข้าไปกันดีกว่า ฉันต้องไปบ้านตระกูลหลี่ต่อ!”หลิงหยุนรู้ว่าเวลานี้ถังเมิ่งได้รับความไว้วางใจจากหลิงเย่วมากไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ได้เข้ามานั่งในห้องรับแขกในคืนนี้ด้วยแน่…………คืนนี้หลิงหยุนไม่ต้องใช้แม้แต่เข็มเงินในการรักษาผู้เฒ่าหลี่ด้วยซ้ำไปเขาใช้เพียงแค่ดัชนีห้าธาตุในการรักษาหลี่กวนผิง จากนั้นหลี่กวนผิงก็สามารถลุกขึ้นเดินเหินได้ดังเช่นคนปกติทันทีคนตระกูลหลี่ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็ยืนตกตะลึง!หลี่กวนผิงป่วยเช่นนี้มานานหลายปีเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่นแต่ก็ไม่ดีขึ้นเลย จนทุกคนในครอบครัวต่างก็หมดหวังแต่หลิงหยุนใช้เวลาเพียงแค่สองสามนาทีก็สามารถทำให้หลี่กวนผิงกลับมาเดินเหินได้ดังเช่นคนปกติ!“หากท่านลุงคิดว่าการรักษาง่ายจนเกินไปไม่คุ้มค่ากับที่ตระกูลหลี่ลงทุนไป จะเปลี่ยนใจยกเลิกข้อเสนอก็ยังทัน..”หลี่จวิ้นหัวได้ฟังหลิงหยุนพูดเช่นนั้นก็ถึงกับตกตะลึงแต่เมื่อเห็นรอยยิ้มของเขาจึงรู้ได้ว่าหลิงหยุนกำลังล้อตนเล่น“ไม่..ไม่.. คุณชายหลิงอย่าล้อเล่นเช่นนี้! นั่นเพราะคุณชายมีทักษะทางการแพทย์ที่ล้ำเลิศสมฉายาหมออมตะต่างหาก ท่านพ่อของข้าสามารถกลับมาใช้ชีวิตปกติได้..”หลี่จวิ้นหัวระล่ำระลักบอกหลิงหยุนด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ..“จวิ้นหัวเจ้าหลบไป!”หลี่กวนผิงซึ่งลุกลงจากเตียงครู่หนึ่งและเริ่มรู้สึกร่างกายมีเรียวแรงขึ้นมาแล้ว จึงร้องสั่งให้หลี่จวิ้นหัวหลีกทางให้ตน เขาก้าวเข้าไปหาหลิงหยุนพร้อมกับเอ่ยขอบคุณ“หลิงหยุนขอบคุณที่ช่วยเหลือ!”หลี่กวนผิงรู้อาการป่วยของตนเองดีว่าหากไม่ได้หลิงหยุนช่วยไว้เขาก็ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ได้อีกกี่ปี แต่ตอนนี้เขากลับมาแข็งแรงเป็นปกติเช่นนี้ จึงอดที่จะขอบคุณหลิงหยุนไม่ได้“อาวุโสอย่างได้เกรงใจตระกูลหลี่จ่ายค่ารักษาให้กับข้ามากมาย ข้าย่อมต้องรักษาอาวุโสให้หายดี!” หลิงหยุนเอ่ยตอบ“กล่าวเช่นนั้นก็ไม่ถูกนักหากสูญสิ้นชีวิต เงินทองยังจะมีประโยชน์อันใดเล่า” หลี่กวนผิงยิ้มให้หลิงหยุนพร้อมกล่าวต่อว่า