บทที่ 1312 : ดวงจันทร์ร่วงหล่นดวงดาราร่วงโรย

!”

หลังจากทดลองฟาดเข้าใส่ร่างของหลวงจีนอาวุโสทำให้หลิงหยุนรู้ว่าเกราะเพชรไร้พ่ายนั้นแข็งแกร่งกว่าระฆังทองคุ้มกายมากนัก นั่นเพราะพลังพุทธะสีทองที่เปล่งรัศมีออกมาครอบคลุมร่างของหลวงจีนนั้นไว้ เป็นพลังพุทธะที่บริสุทธิ์ ‘ดูท่าหลวงจีนเฒ่าคงจะมีพลังป้องกันที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าข้าและซิงเฉินเลย!’ คิดได้เช่นนั้นหลิงหยุนจึงตัดสินใจถอนพลังหยางบริสุทธิ์และสายฟ้าสีเงินกับสีทองที่ถ่ายเทลงไปในตัวกระบี่กลับเข้าร่าง เปลี่ยนใจไม่ใช้กระบี่เพลิงสายฟ้าอีก แม้กระบี่เพลิงสายฟ้าจะแข็งแกร่งมากเพียงใดแต่ก็คงสามารถใช้ปราบอสูรอย่างพญางูโอโรชิได้เท่านั้น ไม่สามารถใช้จัดการกับหลวงจีนอาวุโสผู้มีฉายาว่าจื้อเหนิงซึ่งแปลว่าเจ้าปัญญาผู้นี้ได้ หากไม่สามารถทำลายเกราะป้องกันของอีกฝ่ายได้ ก็ย่อมเท่ากับเป็นการส่งพลังปราณของตนให้กับอีกฝ่าย หลังจากที่หลิงหยุนถอนพลังหยางบริสุทธิ์และสายฟ้ากลับคืนมาแล้วเขาก็ได้ถ่ายเทพลังหยินบริสุทธิ์ลงไปที่กระบี่โลหิตแดนใต้แทน กระบี่โลหิตแดนใต้ค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มขึ้นเรื่อย และในที่สุดก็มีพลังหยินอัดแน่นอยู่เต็มทำให้รังสีของกระบี่ดูอันตรายมากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า “หลวงจีนเฒ่าเตรียมลิ้มรสกระบี่ของข้าใหม่อีกครั้ง!” หลิงหยุนร้องตะโกนเสียงดังแล้วร่างของเขาก็พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว และยังคงใช้หนึ่งในกระบวนท่าของเพลงกระบี่นวสังหารเข้าโจมตีหลวงจีนอาวุโสเช่นเคย! เนื่องด้วยตัวกระบี่มีพลังหยินอัดแน่นอยู่เต็มไปหมดกระบี่จึงเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที และพลังปราณที่พวยพุ่งออกมานั้น ก็ทำให้สิ่งรอบตัวกระบี่เกิดเป็นเกร็ดน้ำแข็งขึ้นทันทีเช่นกัน! และหากเป็นกระบี่เล่มอื่นที่ไม่ใช่กระบี่โลหิตแดนใต้ก็คงยากที่จะทานทนต่อพลังหยินที่รุนแรงนี้ได้! ตูม! หลวงจีนเจ้าปัญญากำหมัดทั้งสองข้างซัดใส่หลิงหยุนแล้วกำปั้นสีทองก็พุ่งออกไปปะทะเข้ากับกระบี่โลหิตแดนใต้อย่างแรง! แม้หลวงจีนจื้อเหนิงจะไม่เป็นอะไรแต่คนรอบข้างใช่ว่าจะไม่ได้รับผลกระทบ เพราะรัศมีกระบี่สีดำแดงที่ฟาดลงไปนั้น ทำให้ก้อนหินและพื้นดินด้านหลังหลวงจีนจื้อเหนิงราวสิบเมตร ถูกรัศมีที่รุนแรงของกระบี่ฟันเข้าไปจนเกิดเป็นรอยแยก และได้ทำให้ยอดฝีมือที่อยู่ในด่าสุดท้ายขั้นเซียงเทียนหลายคนได้รับบาดเจ็บไปตามๆกัน รัศมีของกระบี่ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก! เมื่อเห็นพลังอันรุนแรงของกระบี่โลหิตแดนใต้เหล่ายอดฝีมือโดยรอบต่างพากันร่นถอยออกไปเพื่อให้พ้นรัศมีของกระบี่ทันที หลังจากการปะทะกันครั้งนี้ทั้งหลิงหยุนและหลวงจีนจื้อเหนิงต่างก็ไม่มีผู้ใดล่าถอยแม้แต่ก้าวเดียว หลิงหยุนยังคงฟาดฟันกระบี่ในมือเข้าใส่ร่างของหลวงจีนอาวุโสผู้นี้ ส่วนตัวหลวงจีนเจ้าปัญญาเองก็อาศัยเกราะเพชรไร้พ่ายที่แข็งแกร่งของตนพุ่งจู่โจมเข้าใส่หลิงหยุนเช่นกัน –สะบั้นนิมิต– –พิชิตไร้เงา––เผาลนจิตใจ––ขับไสวิญญาณ––ห้ำหั่นสวรรค์–หลิงหยุนกระหน่ำกระบี่ใส่ร่างของหลวงจีนจื้อเหนิงไม่ยั้งเขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องพยายามทำลายเกราะเพชรไร้พ่ายที่คุ้มกันร่างของหลวงจีนอาวุโสนี้ให้สลายลงจงได้!ในขณะที่หลวงจีนจื้อเหนิงกลับดูไม่รีบร้อนนักเพราะเขามีเกราะเพชรไร้พ่ายที่แข็งแกร่งคอยต้านทานพลังปราณรุนแรงจากกระบี่ของหลิงหยุน หลวงจีนอาวุโสไม่แม้แต่จะหลบหลีก แต่กลับฉวยโอกาสนี้บีบให้หลิงหยุนต้องใช้พลังปราณภายในร่างออกมาให้มากที่สุด“หลวงจีนเฒ่านี่เจ้าคิดจะดึงเวลางั้นรึ”หลังจากที่หลิงหยุนฟาดฟันกระบี่ใส่ร่างของหลวงจีนเฒ่าไปนับสิบครั้งแต่อีกฝ่ายกลับยังคงนิ่งเฉยไม่ตอบโต้ ทำให้หลิงหยุนเข้าใจได้ว่าหลวงจีนเจ้าปัญญาผู้นี้กำลังคิดการใดอยู่ในหัวพรึบ..พรึบ.. พรึบ..หลิงหยุนเรียกกระบี่เหินเงาธนูกระบี่กังฉี และตราหยกจักรพรรดิออกมาพร้อมกันทันที!สังหารมัน!กระบี่เหินเงาธนูขยายใหญ่ขึ้นในทันทีและเพียงแค่พริบตาเดียวมันก็กลายเป็นกระบี่ยาวสามฟุตในทันที จากนั้นทั้งกระบี่เหินเงาธนูและกระบี่กังฉีก็พุ่งเข้าล้อมรอบร่างของหลวงจีนจื้อเหนิงพร้อมๆกัน และปลายกระบี่ที่แหลมคมของกระบี่ทั้งสองก็ทิ่มแทงเพื่อที่จะเจาะทะลุเกราะเพชรไร้พ่ายให้จงได้!ในเวลาเดียวกันนั้นภายใต้การควบคุมด้วยพลังจิตของหลิงหยุน ตราหยกจักรพรรดิก็ได้ขยายใหญ่ขึ้นจนมีน้ำหนักกว่าห้าพันกิโลกรัมลอยอยู่เหนือศรีษะ และตราบใดที่หลิงหยุนสั่งการ ตราหยกขนาดใหญ่ราวกับภูเขานั้นก็จะกดทับลงมาทันที!“ห๊ะ!นี่เขาสามารถควบคุมทุกอย่างพร้อมๆกันได้ในคราวเดียวเลยรึ?”ใครบางคนร้องอุทานออกมาเสียงดังด้วยความตกใจเพราะภาพที่กระบี่เหินเงาธนูและกระบี่กังฉีกำลังทิ่มแทงเข้าใส่เกราะเพชรไร้พ่ายไม่หยุด ในขณะที่ตราหยกจักรพรรดิก็ลอยอยู่เหนือศรีษะ ส่วนตัวหลิงหยุนเองก็ยังคงใช้กระบี่โลหิตแดนใต้ฟันใส่ร่างของหลวงจีนจื้อเหนิงด้วยเช่นกัน!หลวงจีนเจ้าปัญญาได้งุนงงสับสนเวลานี้ไม่เพียงหลวงจีนอาวุโสจะต้องคอยรับกระบี่ในมือของหลิงหยุน ในขณะเดียวกันก็ต้องคอยรับกระบี่เหินเงาธนูและกระบี่กังฉีไปด้วย อีกทั้งยังต้องคอยหลบตราหยกจักรพรรดิที่พร้อมจะกดทับลงมาได้ทุกเมื่อด้วยโดยเฉพาะอย่างยิ่งตราหยกจักรพรรดิที่ขยายใหญ่จนมีน้ำหนักถึงห้าพันกิโลกรัมนั้นต่อให้หลวงจีนอาวุโสจะหลบหลีกเช่นใด ก็ยากที่จะหลบหลีกรัศมีของมันพ้นได้!