บทที่ 1318 : ทำลายพลังปราณ

เสียตงคุนแห่งสำนักดาบสวรรค์ได้ยินหลิงหยุนเอ่ยชื่อของตนออกมาเช่นนั้นเจ้าตัวก็ไม่สามารถหลบเลี่ยงได้อีกต่อไป จึงได้แต่ก้าวเท้าเดินออกมาด้านหน้า แม้ว่าเสียตงคุนจะรู้สึกตกอกตกใจกับความแข็งแกร่งของหลิงหยุนมากแต่เขาก็ไม่ได้ถึงกับหวาดกลัวจนลนลาน เพราะเวลานี้ข้างกายเขายังมีคนของสำนักกระบี่คุนหลุนมาด้วย อย่างน้อยก็ยังสามารถช่วยกันได้ เนื่องจากช่วงเวลาหนีตายเมื่อครู่นี้เหล่ายอดฝีมือของสำนักดาบสวรรค์และสำนักกระบี่คุนหลุนต่างก็ไม่มีผู้ใดชิงหนีออกไป ทั้งหมดจึงยังมีชีวิตรอด และไม่มีผู้ใดถูกสังหารตายไปก่อน หลังจากที่ก้าวออกมาด้านหน้าแล้วเสียตงคุนจึงเดินตรงเข้าไปหาฉินตงเฉี่วยที่ยืนรออยู่กลางลาน สีหน้าของเขาดูกระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก เพราะเขามีฐานะเป็นถึงอาจารย์ของนาง หลังจากที่ข่าวลือเรื่องพู่กันจักรพรรดิแห่งมวลมนุษย์และสมุดจักรพรรดิแห่งผืนพิภพถือกำเนิดขึ้นในเมืองจิงฉูได้แพร่สะพรัดออกไปนั้น เสียตงคุนจึงได้ส่งฉินตงเฉี่วยลงเขามาสืบเรื่องนี้ก็ด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรก..สำนักดาบสวรรค์สืบรู้มานานแล้วว่า ฉินจิวยื่อได้มาอาศัยอยู่ในเมืองจิงฉูนานหลายปีแล้ว จึงตั้งใจส่งฉินตงเฉี่วยลงเขามาเพื่อให้นางมาหาฉินจิวยื่อ และสอบถามถึงข่าวลือที่กำลังแพร่สะพรัด เพราะถึงอย่างไรผู้ที่อยู่ในพื้นที่ย่อมต้องรู้ข่าวคราวดีกว่าคนนอก ประการที่สอง..สืบเนื่องมาจากเหตุการณ์เมื่อสิบแปดปีก่อนระหว่างตระกูลหนิง ตระกูลฉิน และสำนักกระบี่เทวะ เป็นเหตุให้สำนักดาบสวรรค์ต้องออกหน้าเป็นตัวกลางยับยั้งไม่ให้ตี๋เสี่ยวเจินบีบบังคับคนตระกูลฉิน และทำร้ายฉินจิวยื่อ ในช่วงเวลานั้นสัญญาระหว่างตระกูลหนิงกับตระกูลฉินก็ครบกำหนดพอดี สำนักดาบสวรรค์จึงต้องส่งฉินตงเฉี่วยลงเขามาเพื่อแจ้งให้กับฉินจิวยื่อส่งตัวหนิงหลิงยู่ให้กับตระกูลหนิงตามสัญญา! แต่เมื่อฉินตงเฉี่วยลงเขามากลับพบว่าฉินจิวยื่อพี่สาวของตนนั้นได้เดินทางไปยังสำนักกระบี่เทวะแล้ว และเมื่อฉินตงเฉี่วยไปถึงที่บ้าน ก็ได้พบหลิงหยุนอยู่ที่บ้านพักตาอากาศของตระกูลเฉิงซึ่งอยู่หมู่บ้านเดียวกันในอ่าวจิงฉู ในตอนนั้นหลิงหยุนได้ลงมือสังหารซันเทียนเปียว หลวงจีนสิงฉีแห่งเส้าหลิน และนักพรตจากหัวซานตายไปแล้ว หลังจากนั้นมาฉินตงเฉี่วยก็ได้อาศัยอยู่ในเมืองจิงฉูกับหลิงหยุนและหนิงหลิงยู่ และไม่แทบจะไม่เคยติดต่อกลับไปที่สำนักดาบสวรรค์อีกเลย จนกระทั่งนักบวชจากเขาหลงหู่ได้เชื้อเชิญเหล่ายอดฝีมือจากสำนักต่างๆให้เข้าร่วมงานชุมนุมชาวยุทธเสียตงคุนได้ตัดสินใจที่จะเข้าร่วมงานชุมนุมครั้งนี้ด้วย จึงได้ส่งหลิวซุ่ยเฟิงผู้เป็นศิษย์มาหาฉินตงเฉี่วยที่จิงฉู และสั่งให้นางไปเป็นตัวแทนเข้าร่วมงานชุมนุมในครั้งนี้ ครั้งนั้น..ฉินตงเฉี่วยรับปากเรียบร้อยแล้ว แต่เพราะหลิวซุ่ยเฟิงถูกหลิงหยุนกลั่นแกล้งให้ได้รับความอับอายโดยที่ฉินตงเฉี่วยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ทำให้หลิวซุ่ยเฟิงคับแค้นใจมาก เมื่อกลับไปถึงสำนัก จึงได้ใส่ไฟว่าหลิงหยุนดูถูกสำนักดาบสวรรค์ให้กับเสียตงคุนฟัง ทำให้เสียตงคุนโกรธมาก! แต่ในครั้งนั้นฉินตงเฉี่วยยังคงอยู่ในจิงฉูกับหลิงหยุนเสียตงคุนจึงไม่สามารถทำอะไรได้ แม้เขาจะหงุดหงิดและไม่พอใจ แต่ก็ต้องรอให้ได้พบเจอนางด้วยตัวเอง จึงจะสามารถว่ากล่าวตำหนินางได้ แต่เพราะความก้าวหน้าที่รวดเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ของหลิงหยุนนั้นได้แพร่สะพรัดไปทั่วทั้งยุทธภพ อีกทั้งยังมีข่าวลือว่าหลิงหยุนอาจจะเป็นผู้ที่ครอบครองหม้อเสินหนง พู่กันจักรพรรดิ และสมุดจักรพรรดิ ทำให้เสียตงคุนไม่สามารถทนนิ่งเฉยได้อีกต่อไป ด้วยเหตุนี้สำนักดาบสวรรค์จึงได้ส่งศิษย์ทั้งห้าคนมาจิงฉู เพื่อร่วมมือกับสำนักอื่นๆอีกแปดสำนัก และใช้ฉินตงเฉี่วยเป็นเหยื่อล่อให้หลิงหยุนมาติดกับดัก เพื่อที่จะบีบบังคับให้เขาบอกว่าพู่กันจักรพรรดิ และสมุดจักรพรรดินั้นอยู่ที่ใด รวมทั้งบอกความจริงเรื่องหม้อเสินหนงด้วย และด้วยเหตุนี้จึงได้เกิดการต่อสู้บนยอดเขาหลงเหมินขึ้น.. แต่ผลสุดท้าย..กัวเสี่ยวเทียนกับหลิวซุ่ยเฟิงกลับถูกหลิงหยุนสังหารตาย เหลือเพียงศิษย์ทั้งสามที่กลับไปรายงานเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้กับเสียตงคุนฟัง! ครั้งนั้นสำนักเขาหลงหู่และสำนักดาบสวรรค์นับว่าสูญเสียไม่น้อยและเสียหน้าอย่างมาก กัวเสี่ยวเทียนศิษย์เอกของเขาถึงกับขับไล่ฉินตงเฉี่วยออกจากสำนัก และประกาศกร้าวว่าศิษย์สำนักดาบสวรรค์และชาวยุทธคนใดหากพบเห็นฉินตงเฉี่วย สามารถสังหารนางได้ทันที!นับตั้งแต่นั้นมาสำนักดาบสวรรค์และหลิงหยุนจึงนับว่ามีความแค้นยิ่งใหญ่ต่อกัน!และในเมื่องานชุมนุมถูกเลื่อนออกไปจนถึงคืนนี้และเป้าหมายของการชุมนุมก็ได้เปลี่ยนมาเป็นสังหารหลิงหยุน เช่นนี้แล้วมีหรือที่เสียตงคุนจะยอมพลาดไม่มาร่วมได้ยิ่งไปกว่านั้นเขาก็คาดเดาว่าฉินตงเฉี่วยก็จะต้องมาร่วมงานชุมนุมในครั้งนี้ด้วยเป็นแน่ แต่จะมาในฐานะฝ่ายที่เป็นปรปักษ์กับสำนักดาบสวรรค์แล้วก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ!เสียตงคุนยืนเผชิญหน้ากับฉินตงเฉี่วยพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะพูดขึ้นว่า “ตงเฉี่วย.. ในเมื่อเรื่องราวทั้งหมดได้จบลงแล้ว อาจารย์ก็ไม่มีสิ่งใดจะพูดอีก หากเจ้ามีสิ่งใดต้องการจะพูด ก็จงพูดออกมา..”ฉินตงเฉี่วยจ้องมองเสียตงคุนก่อนจะค่อยๆก้าวเท้าเข้าไปหาอย่างช้าๆสำหรับเรื่องระหว่างฉินตงเฉี่วยกับสำนักดาบสวรรค์นั้นหลิงหยุนตัดสินใจที่จะไม่ยุ่งเกี่ยว เพราะสำนักดาบสวรรค์นั้นนับว่าเคยมีบุญคุณกับตระกูลฉินมาก่อน ฉะนั้นแล้วหากฉินตงเฉี่วยตัดสินใจเช่นใด เขาจะไม่เข้าไปก้าวก่าย..ฉินตงเฉี่วยก้าวไปยืนห่างจากเสียตงคุนราวหนึ่งเมตรจากนั้นจึงคุกเข่าลงพร้อมกับโขกศรีษะกับพื้นสามครั้งแล้วจึงลุกขึ้นยืน พร้อมกับกล่าวออกไปว่า“ท่านอาจารย์และสำนักดาบสวรรค์ล้วนเคยมีบุญคุณต่อข้าและตระกูลฉินเรื่องนั้นข้าซาบซึ้งใจยิงนัก แต่หลังจากที่ศิษย์พี่กัวเสี่ยวเทียนขับไล่ข้าออกจากสำนัก ท่านเองกลับไม่ขัดขวาง ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจึงโขกศรีษะคำนับให้กับท่านสามครั้ง เพื่อขอบคุณที่ท่านเคยอบรมสั่งสอนข้ามา..”เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้แววตาของฉินตงเฉี่วยก็เปลี่ยนเป็นแน่วแน่มั่นคง พร้อมกับประกาศกร้าวว่า “คืนนี้.. ข้าฉินตงเฉี่วยแห่งตระกูลฉินขอประกาศว่า นับจากนี้เป็นต้นไปข้าไม่ใช่ศิษย์สำนักดาบสรรค์อีก ข้ากับสำนักดาบสวรรค์จึงไม่ความเกี่ยวข้องใดๆต่อกันอีก!”เมื่อครั้งที่ฉินตงเฉี่วยคุกเข่าโขกศรีษะให้กับเสียตงคุนนั้นหลิงหยุนเองยังถึงกับใจสั่น แต่เมื่อได้ยินคำพูดประโยคสุดท้ายของนางหลิงหยุนจึงค่อยโล่งใจ และยิ้มออกมาด้วยความพอใจ“ในเมื่อข้าไม่ใช่ศิษย์สำนักดาบสวรรค์อีกต่อไปแล้วจึงไม่สมควรที่จะใช้วิชาที่เล่าเรียนมาจากสำนักดาบสวรรค์อีกต่อไป ข้าจึงขอทำลายพลังปราณและวรุยทธที่ได้เคยเล่าเรียนกับสำนักมาตลอดสิบแปดปีทิ้งซะ!”ทันทีที่พูดจบ..ฉินตงเฉี่วยก็ได้ใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางของตนเอง จี้ทำลายจุดฝังเข็มสำคัญต่างๆตามร่างกายของตนเองอย่างรวดเร็ว มันรวดเร็วจนเกินกว่าที่ผู้ใดจะห้ามปรามได้ทัน!จากนั้นเสียงกร๊อบแกร๊บคล้ายกับเปลือกถั่วถูกบดก็ดังออกมาจากร่างกายของฉินตงเฉี่วย! “ท่านพี่ฉิน!”“น้าฉิน!”��