ตอนที่ 893
บทที่ 1323 : เพราะเหตุใด?
October 22, 2026
เสียงร้องตะโกนของนักบวชเลี่ยยื่อเสมือนเสียงสวรรค์! นั่นเพราะเมื่อครั้งที่พอลโยนร่างของนักบวชเลี่ยยื่อลงกับพื้นนั้นนักบวชเลี่ยหลงเป็นผู้ยืนยันฐานะของนักบวชเลี่ยยื่อด้วยตัวเองว่าเขาคือนักบวชฝ่ายชางจิงกง เวลานี้.. นักบวชเลี่ยยื่อร้องตะโกนออกมาว่าปีศาจภัยแล้งของเขาถูกหลิงหยุนฆ่าตาย ยิ่งเป็นการตอกย้ำว่านักบวชฝ่ายชางจิงกงทำเรื่องชั่วช้าเช่นนั้นจริง! และแน่นอนว่าการที่หลิงหยุนยังไว้ชีวิตนักบวชเลี่ยยื่อมาจนถึงวันนี้ก็เพื่อจะใช้เขาเป็นหลักฐาน และพยานปากสำคัญในการจัดการกับนักบวชฝ่ายชางจิงกงของเขาหลงหู่ “สวรรค์!เป็นความจริงหรือนี่!” “หากนักบวชฝ่ายชางจิงกงแห่งเขาหลงหู่เลี้ยงปีศาจภัยแล้งจริงไม่เท่ากับว่าเป็นมารไปเสียเองหรอกรึ” “นั่นสิ!เป็นผู้นำในการจัดงานชุมนุมปราบมารในคืนนี้ขึ้น แต่ตนเองกลับเลี้ยงปีศาจภัยแล้วเสียเอง น่ารังเกียจยิ่งนัก!” สายตาทุกคู่ที่จ้องมองไปทางเหล่านักบวชจากเขาหลงหู่นั้นล้วนบ่งบอกถึงความรังเกียจและความไม่พอใจ.. ไม่เพียงเหล่าชาวยุทธไม้เลื้อยที่จ้องมองคนของสำนักเขาหลงหู่ด้วยแววตาเช่นนั้นแม้แต่นักพรตเต๋าจากสำนักอื่นๆที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังหันไปมองด้วยแววตาที่บ่งบอกว่า.. ต้องการคำอธิบายสำหรับเรื่องนี้! แม้แต่นักบวชของสำนักเขาหลงหู่ด้วยกันเองอย่างฝ่ายเทียนชี่ฝูยังไม่อาจทนนิ่งเฉยได้อีกต่อไป นักบวชฝ่ายเทียนชี่ฝูทั้งสี่คน ได้ก้าวเดินออกมาจากกลุ่มของนักบวชฝ่ายชางจิงกงทันที! และเพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวเวลานี้นักบวชฝ่ายชางจิงกงของเขาหลงหู่ก็ถูกทอดทิ้งให้ยืนเดียวดายอยู่ตามลำพัง! “ท่านนักบวชเลี่ยหลง..นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ท่านต้องมีคำตอบในเรื่องนี้ให้กับเหล่าชาวยุทธ!” หลี่เจี้ยนกังซึ่งเป็นหัวหน้าของศิษย์สำนักกระบี่คุนหลุนเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองสีหน้าของเขาทั้งบึ้งตึงแล้วก็โกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง “เอ่อ..” ทันทีที่เห็นสภาพทีน่าสังเวชและสยดสยองของนักบวชเลี่ยยื่อความร้อนใจและความโกรธ ทำให้นักบวชเลี่ยหลงต้องการที่จะสังหารหลิงหยุนเพื่อเป็นการแก้แค้นให้ได้โดยเร็ว จึงร้องตะโกนออกไปเช่นนั้นแต่กลับคิดไม่ถึงว่าหลิงหยุนจะสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาได้อีกครั้งและทำให้นักบวชฝ่ายชางจิงกงแห่งเขาหลงหู่ถูกทอดทิ้งให้เดียวดายได้เช่นนี้!ครั้งแรกที่หลิงหยุนป่าวประกาศว่านักบวชเลี่ยยื่อแอบเลี้ยงปีศาจภัยแล้งนั้นนักบวชเลี่ยหลงกำลังจะปฏิเสธและไม่ยอมรับ เพราะปีศาจภัยแล้งก็ถูกฆ่าตายไปแล้ว จึงเท่ากับไม่มีหลักฐาน แต่กลับเป็นนักบวชเลี่ยยื่อที่ทั้งบ้าและโง่ร้องตะโกนออกไปเช่นนั้น จึงเท่ากับยอมรับความจริงไปอย่างยากที่จะหลีกเลี่ยงได้!“ทุกท่าน..ฟังข้าอธิบายก่อน!”นักบวชเลี่ยหลงก้าวออกมาด้านหน้าพร้อมกับประกาศเสียงดังว่า“ข้ายอมรับว่ามันคือปีศาจภัยแล้งจริงๆ!”“แต่ปีศาจภัยแล้งนั้นไม่ใช่ปีศาจที่ฝ่ายชางจิงกงของข้ารู้เห็นด้วยเป็นการแอบเลี้ยงของนักบวชเลี่ยยื่อแต่เพียงผู้เดียว”นักบวชเลี่ยหลงจำเป็นต้องโยนความผิดทั้งหมดให้แก่นักบวชเลี่ยยื่อแต่เพียงผู้เดียวเพื่อรักษาชื่อเสียงของชางจิงกงไว้“นักบวชเลี่ยยื่อเป็นผู้แอบเลี้ยงปีศาจภัยแล้งไว้เรื่องนี้ฝ่ายชางจิงกงไม่มีส่วนรู้เห็นด้วย หลังจากที่พวกเราค้นพบว่านักบวชเลี่ยยื่อทำเรื่องเสื่อมเสียเช่นนี้ ครั้งนั้นภายในสำนักเขาหลงหู่ก็โกลาหลไม่น้อย และนักบวชคนอื่นๆในสำนักก็มีท่าทีไม่ต่างจากทุกท่านในตอนนี้เลย!”“ครั้งนั้นทางสำนักเขาหลงหู่ได้เรียกประชุมนักบวชทั้งจากฝ่ายชางจิงกงและเทียนชี่ฝู เพื่อปรึกษาหารือว่าจะลงโทษนักบวชเลี่ยยื่อเช่นใด และครั้งนั้นพวกเราได้ลงความเห็นให้สังหารปีศาจภัยแล้งตนนั้นเสีย แล้วจัดการทำลายวรยุทธของนักบวชเลี่ยยื่อ และขับไล่ออกจากสำนักไป”“แต่หลังจากที่ลงความเห็นกันเช่นนั้นนักบวชเลี่ยยื่อก็ได้สารภาพถึงเหตุผลที่เขาต้องเลี้ยงปีศาจภัยแล้งตนนี้..”“นักบวชเลี่ยยื่อสารภาพว่าเขากำลังฝึกฝนวิชาเพื่อจัดการกับผีดิบ วิญญาณชั่วร้าย และปีศาจต่างๆที่เขามักพบเห็นทุกครั้งที่ลงเขาไป การที่เขาเลี้ยงปีศาจภัยแล้งตนนี้ไว้ก็เพื่อใช้ประโยชน์จากพลังหยางในตัวของมัน หลังจากมันเติบโตจนมีพลังหยางที่บริสุทธิ์แล้ว เขาจะนำพลังหยางในตัวมันมากลั่นเป็นโอสถหยางที่เลื่องชื่อ หลังจากนั้นจะสังหารมันทิ้งเสีย ไม่ปล่อยให้มันเติบโตเป็นอันตรายต่อมวลมนุษยชาติแน่!”“ทุกท่านน่าจะทราบดีถึงความแข็งแกร่งของฝ่ายชางจิงกงเราอย่าว่าแต่ปีศาจภัยแล้งที่เลี้ยงไว้เลย ต่อให้เป็นปีศาจภัยแล้งที่ฝึกฝนวิชา นักบวชฝ่ายชางจิงกงก็สามารถกำจัดพวกมันได้อย่างง่ายดาย..”“นักบวชเลี่ยยื่อได้ทำการสะกดปีศาจภัยแล้งตนนี้ไว้ตั้งแต่ต้นเขาเพียงแค่ปล่อยให้มันเติบโต แต่ไม่ได้ปล่อยปละละเลยมัน หากเห็นว่ามันจะดื้อดึงจนไม่สามารถควบคุมได้ เขาก็สามารถลงมือสังหารมันได้ในทันที!”“ด้วยเหตุนี้..พวกเราจึงมั่นใจว่าปีศาจภัยแล้งจะไม่เติบใหญ่จนกลายเป็นปีศาจน่ากลัวได้ อีกทั้งหากสามารถกลั่นโอสถหยางพิสุทธิ์ได้สำเร็จ ก็จะเป็นประโยชน์ต่อยุทธภพยิ่งนักไม่ใช่หรือ ทุกท่านย่อมรู้ว่าโอสถหยางพิสุทธิ์นี้ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ!”