บทที่ 1328 : พัฒนาขั้นระหว่างต่อสู้

ปัง!ปัง! ปัง! โซ่กังฉีของหลิงหยุนยังคงกระหน่ำเข้าใส่ร่างของนักบวชทั้งสิบสองคนอย่างต่อเนื่องหลิงหยุนบินลงมาใกล้กับพื้นดิน และอยู่ใกล้กับร่างนักบวชทั้งสิบสองคนมากยิ่งขึ้น เวลานี้โซ่กังฉีเพียงแค่สองเมตรก็ยาวพอที่จะกระหน่ำฟาดใส่นักบวชทั้งหมดได้อย่างต่อเนื่อง โซ่ของหลิงหยุนฟาดใส่และดูดซับพลังหยางบริสุทธิ์ไม่หยุดยั้ง! พลังหยางบริสุทธิ์ขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับห้าเป็นประโยชน์ต่อการฝึกวิชาหยางพิสุทธิ์ของหลิงหยุนอย่างมาก เพราะเรื่องยากเย็นที่สุดสำหรับการฝึกวิชาหยางพิสุทธิ์นั้น ก็คือการหาแหล่งพลังหยางที่บริสุทธิ์นั่นเอง! ตราบใดที่มีพลังหยางบริสุทธิ์เพียงพอการฝึกวิชาหยางพิสุทธิ์ก็จะยิ่งก้าวหน้าได้รวดเร็วมากขึ้น ไม่ต่างจากการแตกหน่อของไม้ไผ่เลยทีเดียว เวลานี้..หลิงหยุนยังคงดูดซับเอาพลังหยางบริสุทธิ์ที่แข็งแกร่งนั้นเข้าไปเรื่อยๆ และไม่ปล่อยให้พลังหยางบริสุทธิ์นี้ค้างคาอยู่ที่โซ่กังฉี แต่กลับดูดซับเข้าไปในร่างกายของตนเองอย่างต่อเนื่อง! และเพื่อป้องกันไม่ให้นักบวชเขาหลงหู่สามารถหลอมรวมหยางบริสุทธิ์สร้างเป็นกระบี่เหินพลังหยางได้สำเร็จหลิงหยุนจึงได้ปลดปล่อยพลังหยินและหยางภายในร่าง รักษากระแสวนหยินหยางและโซ่กังฉี เพื่อใช้เป็นอาวุธโจมตีฝ่ายตรงข้ามไปเรื่อยๆ ในขณะเดียวกันก็ฝึกวิชาหยางพิสุทธิ์ไปในระหว่างต่อสู้ด้วย.. และนี่เป็นเรื่องที่ไม่มีผู้ใดคาดคิดได้ว่าหลิงหยุนจะสามารถทำได้! ด้วยเหตุนี้ทันทีที่นักบวชทั้งสิบสองคนกลืนโอสถหยางพิสุทธิ์เข้าไป หลิงหยุนจึงไม่ลังเลที่จะใช้โซ่กังฉีดูดซับแสงสว่างสีขาวของพลังหยางบริสุทธิ์นั้นเข้าไป จนในเวลานี้โซ่ทั้งสองเส้นของหลิงหยุนก็เปล่งแสงสีขาวสว่างไสวไปทั่วทั้งบริเวณ เวลานี้จุดตันเถียนของหลิงหยุนมีพลังหยางบริสุทธิ์อัดแน่นอยู่เต็มไปหมดจนแทบจะระเบิดเขาจึงเลือกที่พัฒนาระดับพลังของวิชาหยางพิสุทธิ์ และสามารถเข้าสู่ระดับที่สี่ของขั้นที่หนึ่งได้ในทันที แต่หลิงหยุนยังรู้สึกไม่พอใจเพียงแค่นั้น เขาจึงได้ร้องตะโกนบอกไป๋เซียนเอ๋อ “เซียนเอ๋อ..ใช้ไฟโลกันตร์ของเจ้าจัดการกับนักบวชเฒ่าทั้งสิบสอบคนได้แล้ว!” ประสบการณ์และความเฉลียวฉลาดในสนามต่อสู้ของไป๋เซียนเอ๋อนั้นไม่เก่งกาจเท่ากับเย่ซิงเฉิน จึงต้องให้หลิงหยุนคอยกำกับ เพลิงสี่หางและไฟโลกันตร์นั้นเป็นวิชาใหม่ที่ไป๋เซียนเอ๋อเพิ่งสามารถใช้ได้หลังจากงอกหางที่สี่.. หลังจากที่ได้ยินคำสั่งของหลิงหยุนหางทั้งสี่ของไป๋เซียนเอ๋อก็โผล่ออกมาอีกครั้ง แต่แล้วจู่ๆเพลิงสี่หางที่กำลังลุกโชนอยู่นั้น ก็ได้มุดลงไปใต้พื้นดิน และกำลังพุ่งตรงเข้าใส่บริเวณที่นักบวชทั้งสิบสองคนอยู่ ตูม! จากนั้นไฟโลกันตร์ของไป๋เซียนเอ๋อก็พุ่งขึ้นจากพื้นดินเข้าห่อหุ้มแสงสว่างสีขาวของนักบวชทั้งสิบสองคนไว้ทันที แล้วแสงสว่างสีขาวบริสุทธิ์นั้น ก็ได้กลายเป็นแสงสว่างสีขาวที่มีเปลวไฟลุกโชน และมีรัศมีกว้างไกลมากกว่าสิบเมตรเลยทีเดียวเหล่าชาวยุทธในบริเวณนั้นต่างก็พากันร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ..“ห๊ะ!นั่นมันอะไรกัน?”หลิงหยุนยิ้มออกมาทันทีเพราะในเวลานี้กระบี่เหินพลังหยางเล่มยักษ์ที่เกิดจากการหลอมรวมพลังหยางของนักบวชทั้งสิบสองคน และกำลังลอยอยู่บนท้องฟ้านั้น แม้แสงสว่างสีขาวจะเปล่งประกาศเจิดจ้าอย่างมาก แต่ความเร็วในการหลอมรวมกลับลดลงกว่าเดิมมาก! ในขณะที่โซ่กังฉีและร่างกายของหลิงหยุนก็มีแสงสีขาวสว่างโชติช่วงที่เกิดจากการดูดเอาพลังหยางบริสุทธิ์เข้าไปล้อมรอบไว้จนเวลานี้หลิงหยุนดูราวกับเซียนที่กำลังเหาะอยู่บนท้องนภาก็ไม่ปาน!บูม!หลิงหยุนสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับย่อยที่หกของวิชาหยางพิสุทธิ์ได้อีก..“แย่แล้ว!เหตุใดพลังหยางในตัวของเด็กนั่นจึงได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้”นักบวชเลี่ยหลงเริ่มรู้ตัวว่าตนเองได้ตัดสินใจผิดพลาดไปอย่างมากเพราะเวลานี้แสงสีขาวสว่างรอบตัวหลิงหยุนนั้น มองด้วยตาเปล่าก็สามารถเห็นได้อย่างชัดเจน มีหรือที่นักบวชเลี่ยหลงจะไม่รู้ว่าพลังหยางบริสุทธิ์ของนักบวชทั้งสิบสองคน ได้ถูกโซ่กังฉีดูดซับแล้วถ่ายเทเข้าสู่ร่างของหลิงหยุน!“เลี่ยหู่เลี่ยเหลย เลี่ยหยาง พวกเจ้ารีบกลืนโอสถเขาหลงหู่เข้าไปเร็วเข้า แล้วมาช่วยกันสังหารหลิงหยุน เวลานี้อย่าได้ไปสนใจผู้อื่น!”นักบวชเลี่ยหลงรีบร้องบอกนักบวชอีกสามคนทันทีเพราะเวลานี้ไม่เพียงกระบี่เหินพลังหยางไม่สามารถหลอมรวมได้สำเร็จ แต่กลับกลายเป็นว่าพลังหยางบริสุทธิ์ของพวกเขากลับถูกหลิงหยุนดูดไปใช้ประโยชน์อีก!หลังจากที่รับคำสั่งเลี่ยหู่ เลี่ยเหลย และเลี่ยหยางก็รีบกลืนโอสถเขาหลงหู่เข้าไปทันที แล้วขั้นพลังก็เพิ่มสูงขึ้นทันที!“ค่ายกลพยัคฆ์ปราบมังกร!”จากนั้นนักบวชทั้งสี่ก็เข้าล้อมร่างของหลิงหยุนไว้ทั้งสี่ทิศทันที!“ศิษย์น้องทั้งสามเวลานี้สิ่งที่พวกเราต้องทำก่อนสิ่งอื่นก็คือ ทำลายโซ่ทั้งสองเส้นในมือของหลิงหยุนให้ได้!”นักบวชเลี่ยหลงร้องตะโกนบอกทุกคนทันที!….เวลานี้หลิงหยุนถูกล้อมรอบด้วยยอดฝีมือที่มีขุมพลังเทียบเท่ากับยอดฝีมือขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับเจ็ด แต่เขากลับไม่มีท่าทีหวั่นเกรงเลยแม้แต่น้อยเพราะเวลานี้หลิงหยุนลอยอยู่เหนือพื้นดินราวหนึ่งร้อยเมตร และมีปีกหยิน–หยางที่สามารถบินไปได้รอบทิศ หรือจะบินขึ้นบินลงก็ย่อมได้!