บทที่ 1329 : จางคุนหลุน และหลี่คุนหลุน

รอบๆกระบี่เหินพลังหยางที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น เวลานี้มีเปลวไฟลุกโชน และในที่สุดนักบวชทั้งสี่ก็ได้กระโดดออกมาจากด้านใน พร้อมกับร้องคำรามออกมาด้วยความโมโห! พวกเขาคิดไม่ถึงว่าการหลอมกระบี่เหินพลังหยางจะสร้างประโยชน์ให้กับศัตรูได้มากมายถึงเพียงนี้! “ทุกคนถอนตัวออกมา!” ตอนนี้นักบวชเลี่ยหลงเข้าใจดีแล้วว่าตราบใดที่หลิงหยุนยังไม่ตาย ก็ยากที่จะหลอมกระบี่เหินพลังหยางได้สำเร็จ อีกทั้งยังต้องสูญเสียพลังหยางบริสุทธิ์ให้กับหลิงหยุนมากมายด้วย เป็นเพราะหลิงหยุนดูดซับเอาพลังหยางบริสุทธิ์เข้าไปได้รวดเร็วมากขึ้นเรื่อยๆและความเร็วในการดูดซับของหลิงหยุนก็เหนือกว่าความเร็วในการหลอมรวมกระบี่ของนักบวชทั้งสิบสองคน ทำให้กระบี่เหินพลังหยางไม่อาจหลอมรวมได้สำเร็จเสียที! นักบวชทั้งสิบสองคนต่างพากันถอนพลังหยางในการหลอมรวมกระบี่เหินขนาดใหญ่นั้นกลับมาแล้วจึงกระโดดเข้าไปรวมกลุ่มกับนักบวชขั้นพลังเหนือธรรมชาติทั้งสี่คนทันที เวลานี้พลังหยางบริสุทธิ์ในร่างของนักบวชทั้งสิบสองคนถูกหลิงหยุนดูดเข้าไปมากมายจึงเหลือพลังหยางในร่างไม่ถึงสามสิบส่วน ทันทีที่ได้ยินคำสั่งของนักบวชเลี่ยหลงนักบวชทั้งสิบสองคนจึงถอนพลังหยางกลับทันที กระบี่เหินพลังหยางที่รวมตัวกันเป็นกระบี่ยาวถึง 36 เมตร ก็ได้แยกออกจากกันกลายเป็นกระบี่เหินสิบสองเล่มขนาดเล็กลอยอยู่กลางอากาศแทน “เลี่ยหมิงเลี่ยเฟิง พวกเจ้าพาพี่น้องสองคนไปช่วยศิษย์น้องอีกสี่คนจัดการกับแวมไพร์พวกนั้นก่อน รีบลงมือสังหารพวกมันทั้งสี่ตนให้ได้โดยเร็วที่สุด!” “ส่วนพวกเจ้าที่เหลืออีกแปดคนไปจัดการสังหารสุนัขจิ้งจอกสวรรค์เก้าหางตนนั้น!” นักบวชเลี่ยหลงร้องตะโกนออกคำสั่งในขณะที่ตนเองกับนักบวชอีกสามคนตรงเข้าล้อมหลิงหยุน เย่ซิงเฉิน และหวังชงเซียวไว้ทันที นักบวชเลี่ยหลงพยายามบีบให้ศัตรูของตนกลับลงมาสู้กันบนพื้นดินเพราะการต่อสู้กลางอากาศนั้น สามารถหลบหลีกไปในทิศทางต่างๆได้มากกว่า ทำให้ยากต่อการควบคุม และต้องอาศัยความเร็วในการเคลื่อนที่อย่างมาก นักบวชเลี่ยหลงหันไปทางสำนักกระบี่คุนหลุนพร้อมกับพูดขึ้นว่า“ท่านจาง ท่านหลี่ พวกเราต่างก็มีศัตรูคนเดียวกัน พวกท่านจะเพียงแค่ยืนมองพวกเราต่อสู้กับศัตรูเพียงลำพังเช่นนี้จริงๆอย่างนั้นรึ” ด้านหลังของหลิงหยุนเป็นชายสองคนรูปร่างไม่สูงมากมายนักแต่ใบหน้าของทั้งคู่นั้นดูเคร่งขรึมดุดันยิ่งนัก แม้หลิงหยุนจะไม่รู้จักยอดฝีมือทั้งสองนี้ แต่ก็ใช่ว่าผู้อื่นในที่นั้นจะไม่รู้.. เวลานี้นักบวชชงซวีแห่งบู๊ตึ๊งและหลวงจีนเจี๋วยหยวนแห่งเส้าหลิน ก็ได้แต่นิ่งอึ้งไปด้วยความตกตะลึงเมื่อได้ยินชื่อของสองยอดมือกระบี่แห่งสำหนักกระบี่คุนหลุน! –จางคุนหลุนกับหลี่คุนหลุนแห่งสำนักกระบี่คุนหลุนมาด้วยตัวเองจริงๆงั้นรึพวกเขามาที่นี่ได้อย่างไรกัน?- นักพรตชงซวีส่งกระแสจิตถามหลวงจีนเจี๋ยวหยวนทันที “อามิตาพุทธ..” หลวงจีนเจี๋ยวหยวนไม่ตอบและได้แต่หันไปมองนักพรตชงซวีพร้อมกับห้ามปรามด้วยสายตา.. นักพรตชงซวีชะงักไปทันทีเพราะเขารับรู้ได้ว่าเวลานี้มีจิตหยั่งรู้ที่ทรงพลังสองสาย กำลังเพ่งเล็งมาทางตน และนั่นทำให้เขาถึงกับเย็นยะเยือกขึ้นมาทันที! ‘จางคุนหลุนหลี่คุนหลุนงั้นรึ เหตุใดชื่อของทั้งสองจึงฟังดูแปลกหูเช่นนี้?’เวลานี้หลิงหยุนอยู่ในระดับสูงสุดขั้นลิ่วเฉิงชี่แม้นักพรตชงซวีจะพูดผ่านกระแสจิต ก็หาได้รอดพ้นจิตหยั่งรู้ของหลิงหยุนไปได้แต่เวลานี้หาใช่เวลาที่จะมานั่งประหลาดใจเพราะเมื่อเห็นนักบวชเขาหลงหู่กำลังสร้างค่ายกล เขาก็รู้ได้ทันทีว่ามันคือค่ายกลสำหรับสังหารไป๋เซียนเอ๋อ‘คิดจะสังหารเซียนเอ๋อของข้างั้นรึเจ้าอย่าได้ฝันไปเลย!’เมื่อนักบวชทั้งแปดกำลังเคลื่อนที่เพื่อออกจากตำแหน่งที่ยืนอยู่นั้นหลิงหยุนก็ได้ใช้พลังจิตเรียกหินพลังชีวิตสิบกว่าก้อนพร้อมด้วยแม่เหล็กขั้วโลกออกมา แล้วจัดการวางรอบล้อมร่างของนักบวชทั้งแปดไว้ทันทีร่างของนักบวชที่มีแสงสว่างสีขาวสว่างรอบตัวหายวับไปในพริบตาและปรากฏเป็นหมอกสีขาวพวยพุ่งขึ้นมาแทน หลิงหยุนใช้แม่เหล็กขั้วโลกแทนดวงตาค่ายกลส่วนก้อนหินพลังชีวิตสิบกว่าก้อนนั้นก็สร้างเป็นค่ายกลวราหกปกคลุมร่างของนักบวชเหล่านั้นไว้จากนั้นหลิงหยุนจึงอาศัยจังหวะที่ทั้งสองฝ่ายยังไม่มีผู้ใดลงมือนั้นจัดการเผาเสินหยวนอีก 360 หยดทันที!พรึบ..หลิงหยุนถือกระบี่โลหิตแดนใต้ไว้ในมือแล้วใช้วิชาเงาลวงตาพุ่งเข้าใส่ร่างของนักบวชอีกแปดคนที่กำลังประมืออยู่กับแวมไพร์ทั้งสี่ตนอย่างรวดเร็วกระบี่วิเศษในมือของหลิงหยุนขยับเคลื่อนไหวทั้งหมดแปดครั้ง..ชัวะ! ชัวะ….ไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้อง..นักบวชทั้งแปดคนที่กำลังต่อสู้กับเหล่าแวมไพร์ ถูกหลิงหยุนสังหารตายภายในดาบเดียวทุกคน!ชัวะ..ชัวะ.. ชัวะ.. ชัวะ..จากนั้นหลิงหยุนจึงหันไปจัดการฟันเข้าใส่ค่ายกลวราหกสังหารนักบวชเขาหลงหู่อีกแปดคนสิ้นใจตายทันทีเช่นกันเพียงแค่ในเวลาสั้นๆที่หลิงหยุนกระโดดเข้าไปในสนามต่อสู้เขาก็สามารถสังหารนักบวชจากเขาหลงหู่ตายไปถึงสิบหกคนพร้อมกัน!การลงมือของหลิงหยุนนั้นอธิบายได้เพียงแค่สั้นๆว่า รวดเร็วประหนึ่งสายฟ้าฟาด!“เลี่ยหมิง..เลี่ยเฟิง..!”“ศิษย์น้อง!”นักบวชเลี่ยหลงเลี่ยหู่ เลี่ยเหลย และเลี่ยหยาง ต่างก็ร้องตะโกนออกมาพร้อมกันเมื่อได้เห็นภาพน่าสยดสยองที่เกิดขึ้น ทั้งสี่คนโกรธจนแทบคลั่ง!นักบวชเลี่ยหลงที่เพิ่งจะเปลี่ยนแผนยกเลิกการหลอมรวมกระบี่เหินพลังหยางและสั่งให้นักบวชทั้งสิบสองคนแยกย้ายกันไปสังหารคนของหลิงหยุน แต่กลับคิดไม่ถึงว่าการตัดสินใจของตนจะเป็นการทำร้ายพี่น้องร่วมสำนักทั้งสิบหกคนเช่นนี้!หลังจากที่หลิงหยุนจัดการสังหารนักบวชทั้งสิบหกคนไปแล้วเขาจึงหันไปจ้องมองนักบวชทั้งสี่ด้วยสีหน้าและแววตาที่สบายอกสบายใจ