บทที่ 1331: ค่ายกลสัตว์เทพทั้งสี่

ข้อมูลนี้สำคัญกับหลิงหยุนมากเพราะเขารู้สึกว่าคำพูดนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับความลับยิ่งใหญ่ของตระกูลหลิง เขาจึงต้องสอบถามให้ชัดเจน “ไม่มีความหมายอะไรมากไปกว่านั้น!” จางคุนหลุนเหลือบมองหลิงหยุนพร้อมตอบกลับด้วยน้ำเสียเย็นชาบ่งบอกว่าไม่ต้องการอธิบายอะไรทั้งนั้น! ‘I#¥%…’ หลิงหยุนได้ฟังคำตอบของจางคุนหลุนก็ถึงกับเดือดดาลอย่างมาก“เจ้าคนแซ่จาง.. นี่เจ้าคงคิดว่าตัวเองฝีมือล้ำเลิศมาสินะ เจ้าคงคิดว่าหากไม่มีคนมาช่วย ผู้ที่ตายคงต้องเป็นข้าสิะ?” เมื่อเย่เทียนตูกับเย่เทียนสุ่ยได้ยินคำพูดของหลิงหยุนทั้งสองคนถึงกับต้องหันไปมองหน้ากันทันที และต่างฝ่ายต่างก็คิดว่าหลิงหยุนช่างโอ้อวดกว่าที่พวกตนคิดไว้มากนัก! แต่จะว่าไปหลิงหยุนก็ไม่ได้อวดตัวเกินจริงเลยเพราะเมื่อครู่ที่จางคุนหลุนกำลังจะจู่โจมหลิงหยุนนั้น หากเย่ชิงซินไม่เข้ามาขวางไว้ก่อน จางคุนหลุนก็คงต้องลงไปนอนกองกับพื้นอีกคนเช่นกัน! เพราะวิชาหยางพิสุทธิ์ในระดับเจ็ดของขั้นที่หนึ่งนั้นมีพลังในการจู่โจมรุนแรงกว่าวิชาพลังมังกรนับสิบเท่า! และจางคุนหลุนก็ไม่เห็นไพ่ในมือใบนี้ของหลิงหยุน.. “หึ!เจ้าเด็กไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ที่เจ้ากล้าพูดเช่นนี้เพราะรู้ดีว่าเวลานี้มีคนมาช่วยเจ้าแล้วน่ะสิ!” จางคุนหลุนจงใจพูดจายั่วยุหลิงหยุน แต่หลิงหยุนกลับนิ่งเงียบไม่ตอบโต้และกำลังเตรียมพร้อมที่จะจู่โจมฝ่ายตรงข้ามในทันที! แต่เย่ชิงซินกลับห้ามหลิงหยุนไว้“หลิงหยุน เจ้าไม่ต้องรีบร้อนประมือกับเขานัก เพราะไม่ว่าจะเป็นจางคุนหลุนหรือหลี่คุนหลุน ช้าเร็วเจ้าย่อมหลีกเลี่ยงการประมือกับพวกเขาทั้งคู่ไม่ได้แน่!” “คืนนี้ข้าจะเป็นคนหยุดจางคุนหลุนให้เองส่วนเรื่องอื่นๆ เจ้าไปสะสางเอาเอง ข้าจะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยว!” เย่ชิงซินบอกกับหลิงหยุนแล้วจึงได้หันไปพูดกับจางคุนหลุนว่า “สักวันเจ้าต้องได้ประมือกับหลิงหยุนแน่ เพราะเมื่อถึงเวลาเขาจะเดินทางไปคุนหลุนเอง เจ้าจึงไม่ควรยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวในยุทธภพเช่นนี้ และหากเจ้ายังยืนยันจะลงมือกับหลิงหยุนอีก ข้าก็จำต้องขัดขวางเช่นกัน!” หลังจากจางคุนหลุนได้ฟังคำพูดของเย่ชิงซินจึงมั่นใจว่าคืนนี้ตนจะไม่สามารถสังหารหลิงหยุนได้แน่ จึงได้แต่ถามเย่ชิงซินกลับไปว่า “แล้วเรื่องราวระหว่างหลิงหยุนกับนักบวชฝ่ายชางจิงกงเล่า” เย่ชิงซินปรายตามองนักบวชทั้งสี่คนที่อยู่ด้านล่างพร้อมตอบกลับไปอย่างไม่แยแส“นี่เป็นเรื่องระหว่างพวกเขาสองฝ่าย ควรปล่อยให้พวกเขาสะสางกันมิใช่รึ” จางคุนหลุนแววตาเป็นประกายขึ้นมาวูบหนึ่งแล้วจึงกระโดดออกจากสนามต่อสู้ไปอยู่รวมกลุ่มกับคนของสำนักกระบี่คุนหลุนทันที เย่ชิงซินแข็งแกร่งและน่าเกรงขามยิ่งนักเพียงแค่กระบี่เซียนและคำพูดไม่กี่คำของนาง ก็สามารถบีบให้จางคุนหลุนยอมถอยกลับไป ทำให้ศัตรูที่แข็งแกร่งของหลิงหยุนลดลงไปถึงสองคน เพราะในเมื่อจางคุนหลุนไม่อาจยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวแน่นอนว่าหลี่คุนหลุนก็ไม่อาจยุ่งเกี่ยวด้วยเช่นกัน!เมื่อเห็นจางคุนหลุนล่าถอยกลับไปเช่นนั้นสีหน้าของนักบวชเลี่ยหลงก็ถึงกับเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดทันที พร้อมกับร้องตะโกนออกมาด้วยความเดือดดาล“แม่นางเย่..หลายปีที่ผ่านมานี้ ชางจิงกงของข้าเคยมีผู้ใดล่วงเกินตระกูลเย่ของท่านบ้างหรือไม่”เย่ชิงซินส่ายหน้าพร้อมตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก“ไม่มี!”เมื่อได้ยินเช่นนั้นนักบวชเลี่ยหลงจึงรีบพูดต่อทันที“ในเมื่อไม่เคย.. เหตุใดท่านจึงปรากฏตัวในงานชุมนุมปราบมารในคืนนี้ อีกทั้งยังต้องปกป้องมารน้อยตนนี้ด้วย”เย่ชิงซินไม่แม้แต่จะปรายตามองในขณะที่ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา“นั่นเป็นเรื่องของข้า ข้าไม่จำเป็นต้องอธิบายให้เจ้าฟัง!”นักบวชเลี่ยหลงถึงกับหน้าเสียแต่ก็ยังถามกลับไปว่า “แม่นางเย่ทำเช่นนี้ไม่เกรงว่าจะถูกฉู่ซานตำหนิเอางั้นรึ”แต่ครั้งนี้..เย่ชิงซินกลับนิ่งเงียบแทนคำตอบ!และท่าทีเช่นนี้เป็นการแสดงออกว่าเย่ชิงซินไม่ต้องการเสวนากับคนของสำนักเขาหลงหู่อีก!ในเมื่อเป็นเช่นนี้นักบวชเลี่ยหลงจึงไม่อาจทำอะไรได้ นอกจากพูดขึ้นอย่างเสียหน้าว่า “ในเมื่องานชุมนุมชาวยุทธในคืนนี้จัดขึ้นโดยสำนักเขาหลงหู่ของข้า วัดเส้าหลิน และสำนักกระบี่คุนหลุน แล้วเหตุใดอาจารย์ทั้งสองแห่งสำนักกระบี่คุนหลุนจึงจะไม่สามารถลงมือสังหารมารน้อยตนนี้ได้เล่า”เย่ชิงซินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา“เจ้าเองก็รู้มิใช่รึว่า.. สำนักกระบี่คุนหลุนกับคุนหลุนล้วนไม่ใช่สิ่งเดียวกัน แต่หากเป็นหลี่เจี้ยนกังผู้เดียว หรือต่อให้เขานำศิษย์สำนักกระบี่คุนหลุนทั้งหมดไปช่วยชางจิงกงของเจ้าสังหารหลิงหยุน ข้าเย่ชิงซินก็จะไม่ยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวเลยแม้แต่น้อย..”“แต่ต้องไม่ใช่จางคุนหลุนและหลี่คุนหลุน!”นักบวชเลี่ยหลงได้แต่นิ่งเงียบเพราะไม่อาจโต้แย้งเย่ชิงซินได้อีก และเวลานี้เขาก็รู้สึกโกรธแค้นเย่ชิงซินและตระกูลเย่อย่างมาก!เพราะหากเย่ชิงซินไม่ปรากฏตัวเสียก่อนเขามั่นใจว่าพวกตนนักบวชทั้งสี่คนกับจางคุนหลุนอีกหนึ่ง ย่อมสามารถสังหารหลิงหยุนและพวกได้ไม่ยาก!แต่เวลานี้จางคุนหลุนกลับถูกเย่ชิงซินบีบให้ต้องถอยกลับไปจึงเหลือเพียงแค่พวกเขานักบวชฝ่ายชางจิงกงสี่คนเท่านั้น ที่จะต้องจัดการกับหลิงหยุนตามลำพังหากไม่มีจางคุนหลุนและหลี่คุนหลุนต่อให้หลี่เจี้ยนกังซึ่งเป็นยอดฝีมือขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับหกของสำนักกระบี่คุนหลุนเข้ามาช่วย จะมีประโยชน์อันใดเล่า เพราะหลี่เจี้ยนกังคงไม่พ้นถูกหลิงหยุนสังหารเพิ่มอีกคนเท่านั้นเอง!ในเมื่อเป็นเช่นนี้นักบวชเลี่ยหลงจึงไม่มีทางเลือกอื่้น นอกจากถามเย่ชิงซินย้ำเพื่อย้ำให้มั่นใจ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้.. ย่อมหมายความว่าระหว่างที่ชางจิงกงของข้าประมือกับหลิงหยุน แม่นางเย่จะไม่ยื่นมือเข้าช่วยหลิงหยุนแน่ใช่หรือไม่”เย่ชิงซินตอบกลับไปทันที“หากเป็นไปตามเงื่อนไขที่ข้าบอก ผู้ใดจะเป็นฝ่ายถูกสังหาร ข้าย่อมไม่ใส่ใจทั้งสิ้น!”จากนั้นเย่ชิงซินก็ปรายตามองไปทางหลานชายของนางทั้งสองคนพร้อมกับยืนยันว่า“และพวกเขาทั้งคู่ก็จะไม่ยื่นมือเข้ายุ่งเกี่ยวเช่นกัน!”“ถ้าเช่นนั้นก็ดี!”