บทที่ 1332: กระบี่หยางพิสุทธิ์

สี่ต่อสี่..นักบวชฝ่ายชางจิงกงใช้ค่ายกลพยัคฆ์ปราบมังกร ในขณะที่ฝ่ายหลิงหยุนใช้ค่ายกลสัตว์เทพทั้งสี่ แม้หลิงหยุนจะเป็นฝ่ายได้เปรียบในการต่อสู้แต่เขาก็ยังไม่รีบลงมือสังหารอีกฝ่ายนัก เพราะต้องการใช้านักบวชทั้งสี่เป็นคู่ฝึกวิชาของตน ถึงแม้หลิงหยุนจะเป็นฝ่ายได้เปรียบแต่นักบวชฝ่ายชางจิงกงก็มีโอสถเขาหลงหู่ ทำให้เวลานี้พวกเขาแข็งแกร่งเทียบเท่ายอดฝีมือขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับเจ็ดเลยทีเดียว อีกทั้งพวกเขายังมียันต์สำหรับปกป้องร่างกายด้วย เวลานี้ร่างของนักบวชทั้งสี่ล้วนมีแสงสีขาวส่องสว่างปกคลุมไปทั่วทั้งร่าง แม้แต่นักบวชเลี่ยหยางที่ถูกทำร้ายยังไม่ได้รับอันตรายแม้แต่น้อย! การต่อสู้ที่ดุเดือดนี้ผ่านไปกว่ายี่สิบนาทีและต่างฝ่ายต่างก็ใช้พลังไปมาก แต่ด้วยฤทธิ์ของโอสถเขาหลงหู่ เหล่านักบวชทั้งสี่คนจึงยังไม่มีทีท่าว่าจะหมดกำลังเลยแม้แต่น้อย หลิงหยุนเห็นแล้วก็ได้แต่นึกชมไม่แปลกเลยที่โอสถเขาหลงหู่จะมีราคาสูงถึง 35,000 แต้มของหน่วยนภา.. “สับเปลี่ยน!” หลิงหยุนออกคำสั่งสับเปลี่ยนตำแหน่งค่ายกลทันทีจากนี้ไปเขาจะเป็นฝ่ายจู่โจม ส่วนหวังชงเซียวจะเป็นฝ่ายตั้งรับและคุ้มกันแทน! จากการประมือไปกว่ายี่สิบนาทีนั้นแม้หลิงหยุนจะเป็นฝ่ายตั้งรับเพื่อให้ที่เหลืออีกสามคนเป็นฝ่ายจู่โจม แม้เย่ซิงเฉินจะยังสามารถทำได้ดี แต่ดูเหมือนไป๋เซียนเอ๋อกับหวังชงเซียวเริ่มจะอ่อนกำลังลงมาก ที่เป็นเช่นนี้เพราะหลิงหยุนนั้นแข็งแกร่งกว่าทุกคนในที่นี้มากส่วนเย่ซิงเฉินเองก็เพียงแค่จู่โจมอีกฝ่ายเท่านั้น แต่ยังไม่เคยถูกศัตรูจู่โจมเลยสักครั้ง ในขณะที่ไป๋เซียนเอ๋อกลับถูกนักบวชทั้งสี่มุ่งสังหารอยู่ตลอดเวลา ทำใหเ้วลานี้ความสามารถในการต้านทานและป้องกันตัวเองของไป๋เซียนเอ๋อลดลงเรื่อยๆ ส่วนหวังชงเซียวนั้นเวลาจู่โจมศัตรูก็ใช้พลังอย่างเต็มที่เต็มกำลัง ทำให้ต้องสูญเสียพลังปราณภายในร่างกายไปมากและรวดเร็ว และทันทีที่เปลี่ยนแผนสิ่งแรกที่หลิงหยุนทำก็คือเปลี่ยนเป้าหมายการจู่โจมของวัตถุทั้งสาม.. ส่วนกระบี่คู่มารสะบั้นเทวะของเย่ซิงเฉินก็เปลี่ยนจากไล่ล่านักบวชเลี่ยหยางมาเป็นปะทะเข้ากับกระบี่เหินของนักบวชเลี่ยเหลย และนักบวชเลี่ยหยางแทน ในขณะที่กระบี่เหินของหวังชงเซียวยังคงปะทะกับกระบี่เหินของนักบวชเลี่ยหู่อยู่นั้นหลิงหยุนก็ควบคุมให้กระบี่เหินเงาธนูของตนรับมือกับกระบี่เหินของนักบวชเลี่ยหู่ ส่วนกระบี่กังฉีและตราหยกจักรพรรดิ ก็เปลี่ยนไปไล่ตามร่างของนักบวชเลี่ยหยางเพื่อหมายสังหารแทน และถึงแม้ว่าหลิงหยุนจะปรับเปลี่ยนแผนการตั้งรับและโจมตีคู่ต่อสู้แต่เขาก็ยังคงพุ่งเป้าไปที่นักบวชเลี่ยหยางอยู่ดี! และนั่นทำให้นักบวชเลี่ยหยางเริ่มตกอยู่ในอันตรายมากขึ้นกว่าเดิม! “ไปลงนรกได้แล้ว!”หลิงหยุนไม่ต้องการเสียเวลาอีกแล้วแม้เลี่ยหยางจะสามารถหลบหนีการไล่ล่าของไป๋เซียนเอ๋อกับเย่ซิงเฉินไปได้ แต่ก็ยากที่จะหลบหนีการไล่ล่าของตราหยกจักรพรรดิไปได้!เวลานี้ตราหยกจักรพรรดิได้ขยายใหญ่และกำลังลอยอยู่เหนือศรีษะของนักบวชเลี่ยหยาง พร้อมกับค่อยๆกดทับลงไปบนร่างของเขา!ในขณะที่นักบวชเลี่ยหยางกำลังหวาดผวาและพยายามที่จะหนีตราหยกจักรพรรดิซึ่งกำลังกดทับลงมานั้น กระบี่กังฉีของหลิงหยุนก็ปรากฏขึ้น และกำลังพุ่งเข้าใส่ร่างของนักบวชเลี่ยหยาง ในเสี้ยววินาทีแห่งอันตรายนั้นนักบวชเลี่ยหยางทำได้เพียงแค่ยกฝ่ามือขึ้นซัดพลังปราณออกไปเพื่อต้านกระบี่กังฉีที่พุ่งเข้ามานั้นไว้ ในขณะที่สมองก็ครุ่นคิดหาวิธีหลบหนีแต่แล้ววินาทีแห่งความน่าสะพรึงกลัวและหวาดผวาก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง..เมื่อโซ่กังฉีปรากฏขึ้นในมือของหลิงหยุน และหางทั้งสี่ของไป๋เซียนเอ๋องอกออกจากร่าง ในวินาทีนั้นร่างของนักบวชเลี่ยหยางก็ถูกสะกัดกั้นไว้ทุกทิศทาง และไม่สามารถหลบไปหนีไปไหนได้อีก!จากนั้นกระแสวนหยิน–หยางก็พุ่งเข้าล้อมร่างของนักบวชเลี่ยหยางไว้อีกทีทำให้เขาไม่สามารถขยับเคลื่อนไหวร่างกายได้ และหลิงหยุนก็ถือกระบี่โลหินแดนใต้พุ่งเข้าใส่ร่างของนักบวชเลี่ยหยางทันทีทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วกระบี่ในมือของหลิงหยุนกระหน่ำฟันเข้าใส่แสงสีขาวที่ปกคลุมร่างของนักบวชเลี่ยหยางไว้จากด้านบน “แย่แล้ว!”นักบวชเลี่ยหลงถึงกับร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจและในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น เขาก็ได้ยกฝ่ามือขึ้นพร้อมกับร้องตะโกนออกมาว่า “พลังหยางพิโรธ!”ในเสี้ยววินาทีวิกฤตินั้นเองนักบวชเลี่ยหลงก็ได้ใช้วิชาพลังหยางพิโรธที่มีชื่อเสียงของชางจิงกง และนักบวชเลี่ยหู่กับนักบวชเลี่ยเหลยก็ทำเช่นเดียวกัน เวลานี้จึงมีลูกไฟสีขาวที่อัดแน่นไปด้วยสายฟ้าขนาดเท่าลูกบาสเก็ตบอลปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของพวกเขาทั้งสามคน!ตูม!ตูม! ตูม!ลูกไฟสีขาวอัดแน่นไปด้วยสายฟ้าขนาดเท่าลูกบาสเก็ตบอลทั้งสามลูกพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของหลิงหยุนอย่างรวดเร็ว!หลิงหยุนเห็นเช่นนั้นถึงกับยิ้มกริ่มเขาไม่เพียงไม่หลบ แต่ยังดูดเอาลูกไฟพลังหยางทั้งสามเข้าไปในจุดตันเถียนของตนอย่างรวดเร็ว และเวลานี้จุดตันเถียนของเขาก็มีสายฟ้าอยู่เต็มไปหมด!จากนั้นกระบี่โลหิตแดนใต้ในมือของหลิงหยุนก็ได้เปลี่ยนเป็นกระบี่เพลิงสายฟ้าในทันที เวลานี้มีอสุนีบาตสีทองและสีเงินปรากฏอยู่รอบกระบี่โลหิตแดนใต้ของหลิงหยุนเต็มไปหมด“ไม่รอด!”เย่ชิงซิพึมพำออกมาทันทีภาพที่เห็นนี้ทำให้นางหวนนึกถึงเมื่อครั้งที่หลิงหยุนต่อสู้กับพญางูโอโรชิ เขาก็ใช้วิธีนี้สังหารพญางูขนาดยักษ์นั้นเช่นกัน!หลิงหยุนไม่รอช้าและฟาดฟันกระบี่เพลิงสายฟ้าเข้าใส่ร่างของนักบวชเลี่ยหยางทันทีสามดาบ แสงสีขาวที่ปกคลุมร่างของนักบวชเลี่ยหยางค่อยๆจางคลายจนกระทั่งหายไปในที่สุด“ห๊ะ!”