บทที่ 1341 : หลงเทียนฟางพัฒนาขั้น

“มังกรพวกนั้นก็แค่ของเล่นเรียกน้ำย่อยของข้าเท่านั้นจากนี้ไปต่างหากที่จะเป็นของจริง!” หลงเทียนเฟิงถูกหลิงหยุนแกล้งพูดจายั่วยุเช่นนั้นก็หาได้แต่ยิ้มกว้างพร้อมกับร้องตะโกนตอบโต้กลับไป ในขณะเดียวกันก็เผาหยดหลงหยวนที่อยู่ในจุดซือไห่ตรงกึ่งกลางหว่างคิ้วของตนทันที! การใช้พลังวิเศษของหลงเทียนฟางนั้นก็ไม่ได้แตกต่างไปจากวิธีการของหลิงหยุนกับเย่ซิงเฉินเลยเพียงแต่สิ่งที่อยู่ในจุดซือไห่กลางหว่างคิ้วของหลิงหยุนและเย่ซิงเฉินนั้นเป็นหยดเสินหยวน แต่ของเย่เทียนหลงจะเป็นหยดหลงหยวนซึ่งเกิดจากปราณมังกรที่กลั่นจนบริสุทธิ์มากๆ นอกเหนือจากหยดหลงหยวนที่บริสุทธิ์มากนี้แล้วตรงจุดกึ่งกลางหว่างคิ้วของหลงเทียนฟางยังมีมังกรทองห้าเล็บที่อยู่ภายในและถูกหล่อเลี้ยงด้วยหลงหยวนที่บริสุทธิ์ ดังนั้นแม้มังกรทองห้าเล็บนี้จะมีขนาดที่เล็กมาก แต่อานุภาพของมันนั้นหาได้เล็กตามขนาดไม่.. เมื่อครู่ที่ประมือกับหลิงหยุนมาระยะเวลาหนึ่งนั้นหลงเทียนฟางได้ใช้วิชาบัญชามังกรยู่วหลงเจี๋วย หรือเพลงหมัดต่างๆนั้น ทั้งหมดเป็นเพียงการใช้พละกำลังจากร่างกายและพลังปราณในขั้นปัจจุบันของตนเองเท่านั้น เขายังมิได้เผาหยดหลงหยวนของแม้แต่น้อย และเวลานี้เขาก็กำลังที่จะเริ่มการต่อสู้จริงๆเสียที! บูม! หลังจากที่ทำการเผาหยดหลงหยวนแล้วหลงเทียนฟางที่อยู่ในระดับสูงสุดขั้นอู่เฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-5) ก็ได้เข้าสู่ขั้นลิ่วเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-6) ในพริบตา! ไม่เพียงเท่านั้น ผลจากการที่หลงเทียนฟางจงใจยับยั้งขั้นของตนเองมาตลอดนั้น ทำให้ขุมพลังของเขาพุ่งเข้าสู่ด่านสุดท้ายซึ่งก็คือขั้นชีเฉิงชี่ (ขั้นพลังชี่-7) ขึ้นไปหลังจากนั้นทันที! เวลานี้ปราณมังกรที่พวยพุ่งออกมารอบตัวของหลงเทียนฟางนั้นมีความหนาแน่นขึ้นจากเดิมมากถึงสามเท่า และมังกรทองทั้งหกตัวที่หลงเทียนฟางใช้วิชาบัญชามังกรยู่หลงเจี๋วยปลดปล่อยออกมานั้น ก็ได้ขยายใหญ่ขึ้นจนกระทั่งกลายเป็นมังกรขนาดใหญ่ดูราวกับมังกรจริงๆ ทำให้ของวิเศษทั้งสามชิ้นของหลิงหยุน และโซ่หยิน–หยางดูราวกับของเด็กเล่นไปทันที หลิงหยุนกระโดดถอยหลังกลับไปยืนอยู่บนพื้นกลางหุบเขาหลงเฟิงทันทีและเวลานี้เสินหยวนจำนวนสามร้อยหกสิบหยดที่เขาเพิ่งเผาไปนั้น ก็ได้ถูกใช้ไปจนเกือบหมดแล้ว หลิงหยุนเรียกยันต์เพชรยันต์เกราะ และยันต์วายุออกมาติดตามร่างกายของตนไว้ทันที! เขารู้ดีว่าหาใช่เขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเผาหยดเสินหยวนได้ยอดฝีมือคนอื่นที่บ่มเพาะพลังปราณก็ย่อมทำได้เช่นเดียวกันดังนั้นการที่หลงเทียนฟางเผาหยดหลงหยวนจึงเป็นเรื่องที่หลิงหยุนคาดการไว้ล่วงหน้าแล้ว และได้เตรียมหาหนทางรับมือไว้แล้วเช่นกัน ซึ่งก็คือการใช้ยันต์โอสถต่างๆ และค่ายกล! ด้วยเหตุนี้หลิงหยุนจึงเลือกที่จะต่อสู้กับหลงเทียนฟางบนพื้นดินแทนบนอากาศเพราะหากเป็นเช่นนี้การต่อสู้กลางอากาศจะทำให้เขาเป็นฝ่ายเสียเปรียบ “หลิงหยุนข้าก็อยากรู้นักว่าเจ้าจะมีลูกไม้อะไรอีก” หลงเทียนฟางเห็นหลิงหยุนกลับลงไปที่พื้นดินจึงเหาะตามลงมาทันทีพร้อมกับยิ้มกว้างอย่างมั่นใจ เพราะหลังจากที่เผาหยดหลงหยวนแล้ว นอกจากความแข็งแกร่งที่เพิ่มมากขึ้น พลังจิตของเขายังแก่กล้าขึ้นกว่าเดิมถึงสองเท่า! หลิงหยุนได้ฟังเช่นนั้นจึงตอบกลับหลงเทียนฟางไปทันที “เจ้าสวมเสื้อผ้าเช่นนี้ ข้าเกรงว่าจะหนาวตาย เอาล่ะข้าจะเพิ่มความอบอุ่นให้กับเจ้าเอง!” ทันทีที่พูดจบหลิงหยุนก็เรียกยันต์เตโชระดับเจ็ดออกมาสามแผ่น แล้วจัดการซัดใส่ร่างของหลงเทียนฟางอย่างรวดเร็ว! ตูม! ยันต์เตโชระดับเจ็ดทั้งสามแผ่นระเบิดขึ้นตรงหน้าของหลงเทียนฟางทันทีและกลายเป็นลูกไฟขนาดใหญ่ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางสิบกว่าเมตรสามลูก เปลวไฟสีแดงลุกโชติช่วงสว่างไสว และคลื่นความร้อนมหันต์ก็พวยพุ่งออกมา คลื่นความร้อนจากยันต์เตโชระดับเจ็ดนี้ต่อให้เป็นยอดฝีมือขั้นพลังเหนือธรรมชาติระดับหก ก็ต้องรีบกระโดดถอยหนีเปลวไฟที่ร้อนแรงมหันต์ของมัน“นี่!ไร้ประโยชน์ที่จะใช้ของเช่นนี้กับข้า!”หลงเทียนฟางยืนเผชิญหน้ากับลูกไฟขนาดใหญ่ทั้งสามลูกไม่เพียงไม่กระโดดถอยหนี แต่ยังยืนนิ่งไม่ขยับร่างกายแม้แต่น้อยและนั่นเป็นเครื่องยืนยันว่า ยันต์เตโชระดับเจ็ดของหลิงหยุนนั้นไม่สามารถทำอันตรายหลงเทียนฟางได้เลยแม้แต่น้อย!“นี่มันกายาอะไรกัน!”แม้หลิงหยุนพอจะคาดเดาได้ก่อนว่าร่างกายของหลงเทียนฟางนั้นแข็งแกร่งยิ่งนักแต่เมื่อได้เห็นกับตาตนเองเช่นนี้ เขาเองก็รู้สึกตกใจไม่น้อยจนถึงกับต้องร้องถามออกไป“นี่คือกายามังกร!”หลงเทียนฟางตอบกลับด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ“ยอดเยี่ยมมาก!”หลิงหยุนพยักหน้าพร้อมกับเอ่ยชมด้วยความจริงใจ..กายามังกรของหลงเทียนฟางนั้นหากอยู่ในโลกบ่มเพาะที่ยิ่งใหญ่ ยังนับว่าเป็นกายาระดับเทพที่หาได้ยากยิ่งนักในเมื่อกายเนื้อของหลงเทียนฟางเวลานี้มีเกราะคุ้มกันที่แข็งแกร่งไม่ต่างจากดาราคุ้มกายของหลิงหยุนเขาจึงไม่รู้สึกเกรงกลัวคู่ต่อสู้เช่นหลิงหยุนเลยแม้แต่น้อย!ในเมื่อยันต์เตโชระดับเจ็ดก็ไม่อาจทำอันตรายหลิงหยุนได้ก็ย่อมไม่สามารถทำอันตรายหลงเทียนฟางได้เช่นกัน!“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ข้าเองก็จะไม่ออมมือให้กับเจ้าเช่นกัน!”หลิงหยุนยิ้มให้กับหลงเทียนฟางพร้อมกับเอ่ยออกไปหลังจากนั้นเขาก็เหาะขึ้นไปบนท้องนภาทันที!ต่อให้หลงเทียนฟางจะมีร่างกายที่แข็งแกร่งมากเพียงใดแต่หลิงหยุนกลับมีร่างกายที่แกร่งกว่าผู้ใด..หลังจากติดยันต์วายุไว้ที่ร่างแล้วความเร็วในการเคลื่อนที่ของหลิงหยุนนั้นก็เพิ่มขึ้นจากเดิมถึงสองเท่า และเวลานี้ร่างของเขากำลังพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของมันกรตัวหนึ่ง!เวลานี้มังกรทั้งห้าตัวของหลงเทียนฟางมีขนาดใหญ่กว่าเดิมถึงสามเท่า จึงได้เปรียบและเหนือกว่าของวิเศษทั้งสามชิ้นของหลิงหยุนเวลานี้แต่ในเมื่อหลิงหยุนเหาะขึ้นไปอยู่ข้างๆมังกรตนนั้นแล้ว..ชัวะชัวะ ชัวะ…หลิงหยุนจัดการฟันกระบี่ในมือไปที่ร่างของมังกรตนนั้นทันทีหลังจากกระหน่ำฟันไปราวสิบกว่าดาบ มังกรขนาดใหญ่นั้นก็ได้สลายกลายเป็นปราณมังกร และในวินาทีนั้นเองหลิงหยุนก็รีบดูดเอาปราณมังกรเหล่านั้นเข้าไปในร่างของตนอย่างรวดเร็ว!หลิงหยุนดูดเอาปราณมังกรเหล่านั้นเข้าไปอย่างตะกละตะกรามและปราณมังกรเหล่านั้นก็ซึมซับเข้าสู่กระดูกสันหลังสีทอง และจุดตันเถียนของเขาทันที!ครึ่งเดือนที่แล้วก่อนที่หลิงหยุนจะได้ดูดซับเอาปราณมังกรอายุกว่าหกร้อยปีจากพระราชวังต้องห้ามเข้าไปจนสามารถกลั่นเป็นกระบี่จักรพรรดิมังกรอยู่นั้น กระดูกสันหลังทั้งยี่สิบหกท่อนของเขาก็ได้กลายเป็นสีทองเข้มแล้ว และเส้นโค้งรูปมังกรทองในจุดตันเถียนของหลิงหยุนก็ได้เติบโตขึ้นมากแล้วเช่นกัน เวลานี้เริ่มมีขางอกออกมาแล้ว..